زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:آلو (1).jpg|alt=میوهٔ آلو|بندانگشتی|میوهٔ آلو در رنگهای مختلف]] | [[پرونده:آلو (1).jpg|alt=میوهٔ آلو|بندانگشتی|میوهٔ آلو در رنگهای مختلف]] | ||
''' | '''{{درشت|آلو؛}}''' میوهٔ خوشطعم بومی با تنوع، خواص و جایگاه فرهنگی در ایران. | ||
آلو با ریشۀ پهلوی، گروهی از میوههای تکهستهای با گوشت آبدار و پوست نازک است که بومی ایران بوده و به گونههای خودرو و اهلی در رنگها و شکلهای گوناگون در بیشتر مناطق ایران میروید. این میوه در فرهنگ ایرانی جایگاه ویژهای دارد؛ هم در خوراکهای سنتی و هم در تنقلات، مرباها و آیینهای بومی به کار میرود. در طب سنتی، طبع آلو، سرد و تر دانسته شده و برای درمان یبوست، کمخونی، رفع عطش، تقویت معده و دفع صفرا مفید است. ابنسینا و دیگر پزشکان کهن به تفاوت انواع آلو از نظر قوت و تأثیر ملینی اشاره کردهاند. آلو همچنین در ادبیات فارسی و مثلها حضور دارد و سیاحانی مانند شاردن و تاورنیه در سفرنامههای خود از آلوهای ایران یاد کردهاند. | آلو با ریشۀ پهلوی، گروهی از میوههای تکهستهای با گوشت آبدار و پوست نازک است که بومی ایران بوده و به گونههای خودرو و اهلی در رنگها و شکلهای گوناگون در بیشتر مناطق ایران میروید. این میوه در فرهنگ ایرانی جایگاه ویژهای دارد؛ هم در خوراکهای سنتی و هم در تنقلات، مرباها و آیینهای بومی به کار میرود. در طب سنتی، طبع آلو، سرد و تر دانسته شده و برای درمان یبوست، کمخونی، رفع عطش، تقویت معده و دفع صفرا مفید است. ابنسینا و دیگر پزشکان کهن به تفاوت انواع آلو از نظر قوت و تأثیر ملینی اشاره کردهاند. آلو همچنین در ادبیات فارسی و مثلها حضور دارد و سیاحانی مانند شاردن و تاورنیه در سفرنامههای خود از آلوهای ایران یاد کردهاند. | ||
