صفحه‌ای تازه حاوی «جایگزین=نخستین پیک نیک خانوادگی کشور در بندرانزلی‎ |بندانگشتی|نخستین پیک نیک خانوادگی کشور در بندرانزلی‎ '''<big>تفریح</big>'''؛ تلاش برای رفع خستگی از جسم و جان و نشاط‌یافتن برای ادامۀ فعالیت‌های زندگی. تفریح از ضرورت‌های...» ایجاد کرد
 
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
خط ۱۹: خط ۱۹:


===تفریحات فکری===
===تفریحات فکری===
[[پرونده:Ziarat-imam-reza.jpg|جایگزین=زیارت - حرم امام رضا|بندانگشتی|زیارت حرم امام رضا ]]
[[پرونده:Ziarat-imam-reza.jpg|جایگزین=زیارت - حرم امام رضا|بندانگشتی|[[زیارت امام رضا]] ]]
طنز از تفریحاتی است که خستگی فکر و ذهن را می‌زداید؛ به‌همین خاطر، گاهی استاد در کلاس درس با جملات طنزآمیز، ذهن شاگرد را نشاط بخشیده و برای ادامۀ درس سرحال نگه می‌دارد.<ref>شرف‌الدین، سرگرمی رسانه‌ای، 1394ش، ص400.</ref> کشکول‌نویسی از سنت‌های دیرینه در جامعۀ ایرانی بوده که برای رفع ملالت و خستگی ذهن نگارش می‌شده است. کتاب «خزائن» از ملا احمد نراقی، «زُهَر الربیع» از سید نعمت‌الله جزایری و «کشکول» [[شیخ بهایی]] نمونه‌هایی از کشکول‌نویسی است.<ref>ممیز، کشکول‌مانند، 1393ش، ص11.</ref> همچنین تنوع در مطالعه از دیگر راه‌های نشاط‌بخشی به فکر و رفع خستگی از آن است. خواجه نصیرالدین دربارۀ شیخ طوسی نقل می‌کند که هنگام مطالعه، کتاب‌های گوناگون را کنار خود قرار می‌داد و اگر از مطالعۀ یکی ملول می‌شد کتاب دیگری را مطالعه می‌کرد.<ref>طوسی، انیس‌الطالبین، 1370ش، ص35.</ref>
طنز از تفریحاتی است که خستگی فکر و ذهن را می‌زداید؛ به‌همین خاطر، گاهی استاد در کلاس درس با جملات طنزآمیز، ذهن شاگرد را نشاط بخشیده و برای ادامۀ درس سرحال نگه می‌دارد.<ref>شرف‌الدین، سرگرمی رسانه‌ای، 1394ش، ص400.</ref> کشکول‌نویسی از سنت‌های دیرینه در جامعۀ ایرانی بوده که برای رفع ملالت و خستگی ذهن نگارش می‌شده است. کتاب «خزائن» از ملا احمد نراقی، «زُهَر الربیع» از سید نعمت‌الله جزایری و «کشکول» [[شیخ بهایی]] نمونه‌هایی از کشکول‌نویسی است.<ref>ممیز، کشکول‌مانند، 1393ش، ص11.</ref> همچنین تنوع در مطالعه از دیگر راه‌های نشاط‌بخشی به فکر و رفع خستگی از آن است. خواجه نصیرالدین دربارۀ شیخ طوسی نقل می‌کند که هنگام مطالعه، کتاب‌های گوناگون را کنار خود قرار می‌داد و اگر از مطالعۀ یکی ملول می‌شد کتاب دیگری را مطالعه می‌کرد.<ref>طوسی، انیس‌الطالبین، 1370ش، ص35.</ref>