برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
مردم در ایران، به را کمتر بهصورت خام و بیشتر بهصورت خورش، مربا یا شربت استفاده میکنند.<ref>بهرامی، فرهنگ روستایی، ۱۳۱۶-۱۳۱۷ش، ص۲۶۰.</ref> فسنجان به، دلمه به، یخنی ترش و خورش به، از جمله غذاهای پرطرفدار ایرانی است. مصرف این خوراکها، در دوره قاجاریان، رواج بیشتری داشته است.<ref>آشپزباشی، سفرۀ اطعمه، ۱۳۵۳ش، ص۴۳.</ref> از این میوه، علاوه بر غذا، در کمپوت، مربا و مارمالاد نیز استفاده میشود. | مردم در ایران، به را کمتر بهصورت خام و بیشتر بهصورت خورش، مربا یا شربت استفاده میکنند.<ref>بهرامی، فرهنگ روستایی، ۱۳۱۶-۱۳۱۷ش، ص۲۶۰.</ref> فسنجان به، دلمه به، یخنی ترش و خورش به، از جمله غذاهای پرطرفدار ایرانی است. مصرف این خوراکها، در دوره قاجاریان، رواج بیشتری داشته است.<ref>آشپزباشی، سفرۀ اطعمه، ۱۳۵۳ش، ص۴۳.</ref> از این میوه، علاوه بر غذا، در کمپوت، مربا و مارمالاد نیز استفاده میشود. | ||
==بِه در ادبیات ایران== | ==بِه در ادبیات ایران== | ||
میوه به، همواره میوهای لذیذ با خواص درمانی و خوراکی بسیار بوده است. در شعر شاعران نامدار ایرانی نیز این واژه حضور یافته است. برای مثال، سعدی در بیتی میگوید:<ref>[https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh435 سعدی، دیوان اشعار، غزلیات، غزل شماره 435، بیت 10، سایت گنجور.]</ref><br> | میوه به، همواره میوهای لذیذ با خواص درمانی و خوراکی بسیار بوده است. در شعر شاعران نامدار ایرانی نیز این واژه حضور یافته است. برای مثال، [[سعدی]] در بیتی میگوید:<ref>[https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh435 سعدی، دیوان اشعار، غزلیات، غزل شماره 435، بیت 10، سایت گنجور.]</ref><br> | ||
{{آغاز نستعلیق}} | {{آغاز نستعلیق}} | ||
{{شعر|نستعلیق}} | {{شعر|نستعلیق}} | ||
{{ب|باری غرور از سر بنه و انصاف درد من بده|ای باغ شفتالو و به، ما نیز هم بد نیستیم}} | {{ب|باری غرور از سر بنه و انصاف درد من بده|ای باغ شفتالو و به، ما نیز هم بد نیستیم}} | ||
{{پایان شعر}} | {{پایان شعر}} | ||
{{پایان نستعلیق}} | {{پایان نستعلیق}} | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
