حمید گلزار (بحث | مشارکتها) جز حمید گلزار صفحهٔ جامعه پذیری سیاسی را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به جامعهپذیری سیاسی منتقل کرد |
حمید گلزار (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{درشت|'''جامعه پذیری سیاسی؛'''}} [[آگاهیبخشی]] به افراد دربارهٔ وظایف آنها نسبت به حکومت و جامعه. | {{درشت|'''جامعه پذیری سیاسی؛'''}} [[آگاهیبخشی]] به افراد دربارهٔ وظایف آنها نسبت به حکومت و جامعه. | ||
جامعه پذیری سیاسی (Socialization Political) اهمیت زیادی در بقا و توسعهٔ یک جامعه دارد و طی آن [[هنجارها]] و ارزشهای سیاسی یک جامعه از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود. عوامل جامعه پذیری سیاسی همهٔ نهادها از جمله [[خانواده]]، [[مدرسه]]، [[مصرف رسانهای|رسانه]]<nowiki/>ها، مراکز مذهبی و گروه همسالان هستند. | جامعه پذیری سیاسی (Socialization Political) اهمیت زیادی در بقا و توسعهٔ یک جامعه دارد و طی آن [[هنجارها]] و ارزشهای سیاسی یک جامعه از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود. عوامل جامعه پذیری سیاسی همهٔ نهادها از جمله [[خانواده]]، [[مدرسه]]، [[مصرف رسانهای|رسانه]]<nowiki/>ها، مراکز مذهبی و گروه همسالان هستند. | ||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
===نقش آموزش و پرورش در جامعه پذیری سیاسی=== | ===نقش آموزش و پرورش در جامعه پذیری سیاسی=== | ||
از مهمترین کارکردهای [[آموزش و پرورش]] ایجاد جامعه پذیری سیاسی در دانشآموزان است.<ref>عبداللهی، «بررسی وضعیت موجود تربیت سیاسی در دورهٔ ابتدایی نظام آموزش و پرورش ایران»، 1398ش، ص785.</ref> در دورهٔ دانشآموزی، افراد با مفاهیم قوانین و مقررات جامعه آشنا میشوند و نسبت به ارزشهای سیاسی منعطف هستند. آنچه دانشآموزان در این سالها میآموزند رفتار سیاسی آیندهٔ آنان را شکل میدهد. در محدوده سنی ۱۲–۱۳ سال باورهای سیاسی نوجوان به مرحلهٔ تثبیت میرسد.<ref>[http://ensani.ir/fa/article/319726/بررسی-تربیت-سیاسی-در-برنامه-درسی-رسمی-دوره-ابتدایی رضوی و دیگران، «بررسی تربیت سیاسی در برنامۀ درسی رسمی دورۀ ابتدایی»، 1389ش، ص23.]</ref> اما در سنین بزرگسالی نیز پرورش سیاسی ادامه مییابد. آموزش و پرورش بهصورت مستقیم و غیرمستقیم در برنامهها و کتب آموزشی خود، میتواند اهداف جامعه پذیری سیاسی را تحقق بخشد.<ref>روشن، جامعهپذیری سیاسی نوجوانان تهران، 1375ش، ص33.</ref> | از مهمترین کارکردهای [[آموزش و پرورش]] ایجاد جامعه پذیری سیاسی در دانشآموزان است.<ref>عبداللهی، «بررسی وضعیت موجود تربیت سیاسی در دورهٔ ابتدایی نظام آموزش و پرورش ایران»، 1398ش، ص785.</ref> در دورهٔ دانشآموزی، افراد با مفاهیم قوانین و مقررات جامعه آشنا میشوند و نسبت به ارزشهای سیاسی منعطف هستند. آنچه دانشآموزان در این سالها میآموزند رفتار سیاسی آیندهٔ آنان را شکل میدهد. در محدوده سنی ۱۲–۱۳ سال باورهای سیاسی نوجوان به مرحلهٔ تثبیت میرسد.<ref>[http://ensani.ir/fa/article/319726/بررسی-تربیت-سیاسی-در-برنامه-درسی-رسمی-دوره-ابتدایی رضوی و دیگران، «بررسی تربیت سیاسی در برنامۀ درسی رسمی دورۀ ابتدایی»، 1389ش، ص23.]</ref> اما در سنین بزرگسالی نیز پرورش سیاسی ادامه مییابد. آموزش و پرورش بهصورت مستقیم و غیرمستقیم در برنامهها و کتب آموزشی خود، میتواند اهداف جامعه پذیری سیاسی را تحقق بخشد.<ref>روشن، جامعهپذیری سیاسی نوجوانان تهران، 1375ش، ص33.</ref> | ||
| خط ۵۲: | خط ۵۱: | ||
====راهکارهای تقویت تربیت سیاسی در مدارس==== | ====راهکارهای تقویت تربیت سیاسی در مدارس==== | ||
* | *معلم درس مطالعات اجتماعی، صلاحیتهای لازم برای تدریس و نقش الگویی مطلوب را داشته باشد؛ | ||
*جهت اثربخشی و نهادینهسازی مفاهیم درسی از روشهای [[تربیت دینی|تربیت اسلامی]] مانند تشویق، [[محبت در خانواده|محبت]]، تکلیف دادن، پنددهی، چشمپوشی از اشتباهها و گذشت استفاده شود؛<ref>عبداللهی، «بررسی وضعیت موجود تربیت سیاسی در دورهٔ ابتدایی نظام آموزش و پرورش ایران»، 1398ش، ص792.</ref> | *جهت اثربخشی و نهادینهسازی مفاهیم درسی از روشهای [[تربیت دینی|تربیت اسلامی]] مانند تشویق، [[محبت در خانواده|محبت]]، تکلیف دادن، پنددهی، چشمپوشی از اشتباهها و گذشت استفاده شود؛<ref>عبداللهی، «بررسی وضعیت موجود تربیت سیاسی در دورهٔ ابتدایی نظام آموزش و پرورش ایران»، 1398ش، ص792.</ref> | ||
*از روشهای یادگیرنده محور، فعال و نقادانه با انجام فعالیتهایی مانند مشاهده، مصاحبه، بحث و بازی استفاده شود؛ | *از روشهای یادگیرنده محور، فعال و نقادانه با انجام فعالیتهایی مانند مشاهده، مصاحبه، بحث و بازی استفاده شود؛ | ||
| خط ۶۶: | خط ۶۵: | ||
===نقش نهادهای دینی در جامعه پذیری سیاسی=== | ===نقش نهادهای دینی در جامعه پذیری سیاسی=== | ||
سازمانها و نهادهای دینی، بر مسائل سیاسی و جامعه پذیری سیاسی افراد اثر میگذارند. ارتباط مستقیم و مداوم با مکانها و گروههای مذهبی از جمله [[مسجد]]، [[حسینیه]]، هیئتهای عزاداری، شرکت در نماز جماعت، مراسم [[تعزیه]]، مراکز [[حوزه علمیه|حوزههای علمیه]] و آشنایی با روحانیت، موجب آشنایی نوجوانان با حوزهٔ سیاست از منظر دینی میشود.<ref>شرفالدین، «جامعهپذیری سیاسی و تربیت سیاسی»، 1387ش، ص192.</ref> | سازمانها و نهادهای دینی، بر مسائل سیاسی و جامعه پذیری سیاسی افراد اثر میگذارند. ارتباط مستقیم و مداوم با مکانها و گروههای مذهبی از جمله [[مسجد]]، [[حسینیه]]، هیئتهای عزاداری، شرکت در نماز جماعت، مراسم [[تعزیه]]، مراکز [[حوزه علمیه|حوزههای علمیه]] و آشنایی با روحانیت، موجب آشنایی نوجوانان با حوزهٔ سیاست از منظر دینی میشود.<ref>شرفالدین، «جامعهپذیری سیاسی و تربیت سیاسی»، 1387ش، ص192.</ref> | ||
