ایجاد لینک داخلی
خط ۱۳۷: خط ۱۳۷:


== پایوازی ==
== پایوازی ==
روز پس از عروسی در افغانستان، چندین رسم پیچیده و پرجزئیات انجام می‌شود. زنان فامیل و همسایه بر اساس رسم «روی دیدون بیری» به دیدن عروس نو عهد می‌آیند. مراسم پاتختی و نمایش دستمال شب زفاف به مهمانان ویژه به نشانهٔ پاکدامنی، نیز روز پس از عروسی برگزار می‌شود. چند روز پس از عروسی نیز بر اساس رسم پای‌وازی، عروس و داماد به خانه پدری عروس می‌روند.<ref>شریعتی، فرهنگ ازدواج در هزارستان، 1392ش، ص17.</ref> در رسم پایوازی، افزون بر عروس و داماد، جمعی از خویشاوندان و بستگان نیز دعوت می‌شوند.<ref>عابدوف، آداب، آیین‌ها و باورهای مردم افغانستان، 1393ش، ص179.</ref> این رسم در ایران با نام [[پاگشا]] شناخته می‌شود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/239482/پاگشا بلوکباشی، «پاگشا»، وب‌سایت مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>
روز پس از عروسی در افغانستان، چندین رسم پیچیده و پرجزئیات انجام می‌شود. زنان فامیل و همسایه بر اساس رسم «روی دیدون بیری» به دیدن عروس نو عهد می‌آیند. مراسم پاتختی و نمایش دستمال [[شب زفاف]] به مهمانان ویژه به نشانهٔ [[پاک‌دامنی]]، نیز روز پس از عروسی برگزار می‌شود. چند روز پس از عروسی نیز بر اساس رسم پای‌وازی، عروس و داماد به خانه پدری عروس می‌روند.<ref>شریعتی، فرهنگ ازدواج در هزارستان، 1392ش، ص17.</ref> در رسم پایوازی، افزون بر عروس و داماد، جمعی از خویشاوندان و بستگان نیز دعوت می‌شوند.<ref>عابدوف، آداب، آیین‌ها و باورهای مردم افغانستان، 1393ش، ص179.</ref> این رسم در ایران با نام [[پاگشا]] شناخته می‌شود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/239482/پاگشا بلوکباشی، «پاگشا»، وب‌سایت مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>


در این مراسم، خانوادهٔ پدر عروس با پذیرایی مفصلی از مهمانان استقبال می‌کند و عروس نیز هدایایی مانند لباس، [[چادر]] و زیورآلات از خانواده‌اش دریافت می‌کند.<ref>عابدوف، آداب، آیین‌ها و باورهای مردم افغانستان، 1393ش، ص179.</ref> این هدایا که با نام‌های پاگشایانه، رونما و [[پیشکش عروس|پیش‌رو]] نیز شناخته می‌شوند، افزون بر ارزش مادی، نشان‌دهندهٔ دلبستگی و حمایت خانواده از عروس جوان است. در گذشته، پدر عروس متناسب با توان مالیِ خود، حیوانات مفیدی مانند گاو، گوسفند شیرده و حتی اسب کره‌زا به دخترش هدیه می‌داد.<ref>عابدوف، آداب، آیین‌ها و باورهای مردم افغانستان، 1393ش، ص180.</ref> مدت اقامت عروس و داماد در خانه پدری عروس، از چند روز تا یک ماه متغیر است.<ref>[http://sagima21.blogfa.com/post/66 سلیم، «مجلس سنا قانون برگزاری مراسم عروسی را تصویب کرد، طویانه بند می‌شود»، وبلاگ زنان صالح.]</ref> رسم پایوازی افزون‌بر تقویت پیوندهای خانوادگی، موجب تأمین برخی نیازهای مالی زوج جوان می‌شود.<ref name=":2">[https://www.cgie.org.ir/fa/article/239482/پاگشا بلوکباشی، «پاگشا»، وب‌سایت مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>
در این مراسم، خانوادهٔ پدر عروس با پذیرایی مفصلی از مهمانان استقبال می‌کند و عروس نیز هدایایی مانند لباس، [[چادر]] و زیورآلات از خانواده‌اش دریافت می‌کند.<ref>عابدوف، آداب، آیین‌ها و باورهای مردم افغانستان، 1393ش، ص179.</ref> این هدایا که با نام‌های پاگشایانه، رونما و [[پیشکش عروس|پیش‌رو]] نیز شناخته می‌شوند، افزون بر ارزش مادی، نشان‌دهندهٔ دلبستگی و حمایت خانواده از عروس جوان است. در گذشته، پدر عروس متناسب با توان مالیِ خود، حیوانات مفیدی مانند گاو، گوسفند شیرده و حتی اسب کره‌زا به دخترش هدیه می‌داد.<ref>عابدوف، آداب، آیین‌ها و باورهای مردم افغانستان، 1393ش، ص180.</ref> مدت اقامت عروس و داماد در خانه پدری عروس، از چند روز تا یک ماه متغیر است.<ref>[http://sagima21.blogfa.com/post/66 سلیم، «مجلس سنا قانون برگزاری مراسم عروسی را تصویب کرد، طویانه بند می‌شود»، وبلاگ زنان صالح.]</ref> رسم پایوازی افزون‌بر تقویت پیوندهای خانوادگی، موجب تأمین برخی نیازهای مالی زوج جوان می‌شود.<ref name=":2">[https://www.cgie.org.ir/fa/article/239482/پاگشا بلوکباشی، «پاگشا»، وب‌سایت مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>


== هزینه‌های ازدواج ==
== هزینه‌های ازدواج ==
در افغانستان، ازدواج با هزینه‌های گوناگونی همراه است که برخی از آنها ریشه در سنت‌های دینی و برخی دیگر ریشه در عرف و رسوم محلی دارند.:
در افغانستان، ازدواج با هزینه‌های گوناگونی همراه است که برخی از آنها ریشه در سنت‌های دینی و برخی دیگر ریشه در عرف و رسوم محلی دارند:


* '''شیربها''' مبلغی است که داماد به خانواده عروس می‌پردازد و در برخی مناطق با نام‌های گَله، قلین، ولور، طویانه یا [[پیشکش عروس#شیربها|پیشکش]] شناخته می‌شود.<ref>عبدالله، شرح قانون مدنی افغانستان (حقوق فامیل)، 1391ش، ص24.</ref> این پول گاهی صرف خرید جهیزیه می‌گردد، اما بیشتر مستقیماً به خانواده عروس داده می‌شود. افزون‌بر [[شیربها]]، هزینه‌های دیگری مانند لباس، مراسم نامزدی و [[مراسم عروسی|عروسی]] نیز بر عهده داماد است. دولت افغانستان با تصویب قانونی، پرداخت شیربها را ممنوع اعلام کرده است.<ref>قانون مراسم عروسی، نمبرمسلسل 1280، مصوب 1396ش.</ref>
* '''شیربها''' مبلغی است که داماد به خانواده عروس می‌پردازد و در برخی مناطق با نام‌های گَله، قلین، ولور، طویانه یا [[پیشکش عروس#شیربها|پیشکش]] شناخته می‌شود.<ref>عبدالله، شرح قانون مدنی افغانستان (حقوق فامیل)، 1391ش، ص24.</ref> این پول گاهی صرف خرید جهیزیه می‌گردد، اما بیشتر مستقیماً به خانواده عروس داده می‌شود. افزون‌بر [[شیربها]]، هزینه‌های دیگری مانند لباس، مراسم نامزدی و [[مراسم عروسی|عروسی]] نیز بر عهده داماد است. دولت افغانستان با تصویب قانونی، پرداخت شیربها را ممنوع اعلام کرده است.<ref>قانون مراسم عروسی، نمبرمسلسل 1280، مصوب 1396ش.</ref>