علی شاهرودی (بحث | مشارکتها) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''<big>بَداء در زمان ظهور امام مهدی؛</big>''' تجلی فرمان الهی در تغییر سرنوشتِ مقدرِ آن دوران بر اساس مشیت، حکمت و علم ازلی خداوند. | '''<big>بَداء در زمان ظهور امام مهدی؛</big>''' تجلی فرمان الهی در تغییر سرنوشتِ مقدرِ آن دوران بر اساس مشیت، حکمت و علم ازلی خداوند. | ||
با توجه به گستره مفهومی بداء در کلام امامیه و تأکید روایات بر حتمیت نشانههای پنجگانه، بداء در اصل ظهور، زمان ظهور و نشانههای حتمی راه ندارد. بداء فقط در امور غیرحتمی و در ویژگیهای فرعی نشانهها مانند زمان دقیق یا مکان وقوع قابل پذیرش است. شکلگیری بداء در امور غیرمحتوم، نهتنها آسیبی به معارف دینی وارد نمیسازد، بلکه با تکیه بر علم ازلی و مشیت الهی، تأیید و تأکیدی بر قدرت، اراده و حکمت خداوند در تدبیر عالم است و هیچگونه تعارضی با آموزههای مهدویت ندارد. از اینرو، حتمیت در خود بداء مطرح نیست و نمیتوان گفت امکان بداء در نشانهها به معنای نقض غرض در بیان نشانهها و یا تغییر شمولی تمامی نشانههای مطرحشده در روایات است. | با توجه به گستره مفهومی بداء در کلام امامیه و تأکید روایات بر حتمیت نشانههای پنجگانه، بداء در اصل ظهور، زمان ظهور و نشانههای حتمی راه ندارد. بداء فقط در امور غیرحتمی و در ویژگیهای فرعی نشانهها مانند زمان دقیق یا مکان وقوع قابل پذیرش است. شکلگیری بداء در امور غیرمحتوم، نهتنها آسیبی به معارف دینی وارد نمیسازد، بلکه با تکیه بر علم ازلی و مشیت الهی، تأیید و تأکیدی بر قدرت، اراده و حکمت خداوند در تدبیر عالم است و هیچگونه تعارضی با آموزههای مهدویت ندارد. از اینرو، حتمیت در خود بداء مطرح نیست و نمیتوان گفت امکان بداء در نشانهها به معنای نقض غرض در بیان نشانهها و یا تغییر شمولی تمامی نشانههای مطرحشده در روایات است. | ||
== '''مفهومشناسی''' | == '''مفهومشناسی''' == | ||
بداء بر وزن «سماء»، اسم مصدر ماده بدو و به معنای آشکار شدن است.<ref>{{پک|ابن منظور|۱۳۶۳|ک=لسان العرب|ص=۶۶|ج=۱۴}}</ref> | بداء بر وزن «سماء»، اسم مصدر ماده بدو و به معنای آشکار شدن است.<ref>{{پک|ابن منظور|۱۳۶۳|ک=لسان العرب|ص=۶۶|ج=۱۴}}</ref><ref>{{پک|راغب اصفهانی|۱۴۱۲|ک=المفردات|ص=۱۱۳|ج=}}</ref> در اصطلاح کلام بداء به معنی دگرگون شدن و تبدیل رأیی به رأی دیگر آمده است.<ref>{{پک|دایره المعارف بزرگ اسلامی|۱۳۸۱|ک=|ص=۵۰۳|ج=۱۱}}</ref><ref>{{پک|مولایینیا|۱۳۹۹|ک=پژوهشنامه مذاهب اسلامی|ف=«بررسی مسئله «بداء» از دیدگاه فریقین در قرآن و سنّت»|ص=۵۴}}</ref> در اصل مسئلة نسخ و بداء نزاع و اختلافی لفظی میان شیعه و اهلسنت است.<ref>{{پک|مفید|1413|ک=أوائل المقالات في المذاهب و المختارات|ص=80|ج=}}</ref> در دیدگاههای کلامی شیعه، تعیین زمان دقیق برای ظهور با مفهوم بَداء، منافات دارد.<ref>{{پک|ولیزاده|۱۳۹۱|ک=انتظار موعود|ف=کنکاشی در زمینه تعیین احتمالی زمان ظهور|ص=۸۵-۸۶}}</ref> زمان قطعی و حقیقی ظهور منحصراً در علم خداوند است و آگاهی امامان مشمول بداء میشود و تغییرپذیر است.<ref>{{پک|گودرزی|۱۳۹۸|ک=مشرق موعود|ف=تعیین وقت برای ظهور (توقیت)|ص=۶۱-۶۲}}</ref> | ||
== '''بداء در مهدویت''' == | |||
بر اساس برخی روایات، بداء در مباحث مربوط به ظهور براساس وجود دو نوع لوح محفوظ و محو و اثبات مطرح شده،<ref>{{پک|مجلسی|۱۴۰۴|ک=مرآة العقول|ص=۱۳۲|ج=۲}}</ref> اما به دلیل اینکه نشانههای یادشده در روایات، قطعی و غیرقابل تغییر معرفی شدهاند، این مفهوم با هيچیک از بحثهای سهگانه مربوط به ظهور مانند اصل، زمان و نشانهها ارتباطي ندارد.<ref group="دیدگاه">منبع؟</ref> مهمترین اشکال مخالفان بداء مانند عبدالله بن احمد کعبی بلخی<ref>{{پک|کعبی بلخی|۱۴۲۸|ک=تفسیر ابیالقاسم الکعبی البلخی|ص=۴۰|ج=۲}}</ref> و فخر رازی،<ref>{{پک|فخر رازی|۱۴۲۰|ک=التفسیر الکبیر|ص=۵۲|ج=۱۹}}</ref> تعارض این آموزه با علم الهی است که این اشکالات ناشی از قیاس خداوند با انسان و استناد به روایات ضعیف و یا تفسیر نادرست از احادیث دانسته شده است.<ref>{{پک|برنجکار، ترجمان|۱۳۹۱|ک=علوم حدیث|ف=آموزۀ بداء و علم الهی|ص=۲۲}}</ref> | |||
=== '''بداء در اصل ظهور''' === | |||
ظهور و قيام امام مهدی از وعدههای خداوند است و هرگز در آن تخلف صورت نمیگيرد و روايات پرشماری<ref>{{پک|صدوق|۱۳۷۸|ک=عیون اخبار الرضا(ع)|ص=۵۹|ج=۲}}</ref><ref>{{پک|طوسی|۱۴۱۱|ک=الغیبة|ص=۱۸۲|ج=}}</ref><ref>{{پک|ترمذی|۱۴۰۳|ک=سنن ترمذی|ص=۵۰۵|ج=۴}}</ref><ref>{{پک|ابن شهر آشوب|۱۳۷۹|ک=مناقب آل ابیطالب|ص=۲۲۷|ج=۲}}</ref> بر حتمی بودن آن تأكيد كرده است. در رواياتی چند قيام جهانی او از بزرگترین پدیدههایی است كه به طور قطع در پايان دوران و آستانة رستاخيز شكل میگیرد.<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۹۶}}</ref> | ظهور و قيام امام مهدی از وعدههای خداوند است و هرگز در آن تخلف صورت نمیگيرد و روايات پرشماری<ref>{{پک|صدوق|۱۳۷۸|ک=عیون اخبار الرضا(ع)|ص=۵۹|ج=۲}}</ref><ref>{{پک|طوسی|۱۴۱۱|ک=الغیبة|ص=۱۸۲|ج=}}</ref><ref>{{پک|ترمذی|۱۴۰۳|ک=سنن ترمذی|ص=۵۰۵|ج=۴}}</ref><ref>{{پک|ابن شهر آشوب|۱۳۷۹|ک=مناقب آل ابیطالب|ص=۲۲۷|ج=۲}}</ref> بر حتمی بودن آن تأكيد كرده است. در رواياتی چند قيام جهانی او از بزرگترین پدیدههایی است كه به طور قطع در پايان دوران و آستانة رستاخيز شكل میگیرد.<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۹۶}}</ref> | ||
=== '''بداء | === '''بداء در زمان ظهور''' === | ||
بر اساس روایات، در مورد زمان ظهور دو دیدگاه عرضه شده است. دیدگاه نخست، ظهور، امری اختیاری است که مردم در آن نقش دارند و زمان آن را رفتار افراد تعیین میکند. دیدگاه دوم، زمان ظهور در اختیار خدا است و تقدیم و تأخیری در آن وجود ندارد.<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۹۷-۹۸}}</ref> در راستای مسئله بداء، با توجه به دیدگاه دوم، فقط زمان ظهور در علم و اراده خداوند قرار دارد. ادعای بداء در زمان ظهور امام مهدی نه با معنای اصطلاحی بداء سازگاری دارد؛ زیرا زمانی برای ظهور تعيين نشده و كسی از آن آگاهی ندارد، تا خلاف آن صورت پذيرد و نه از طريق روايت ياد شده میتوان آن را اثبات كرد.<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۱۰۸}}</ref><ref group="دیدگاه">مطلب روان نیست. | بر اساس روایات، در مورد زمان ظهور دو دیدگاه عرضه شده است. دیدگاه نخست، ظهور، امری اختیاری است که مردم در آن نقش دارند و زمان آن را رفتار افراد تعیین میکند. دیدگاه دوم، زمان ظهور در اختیار خدا است و تقدیم و تأخیری در آن وجود ندارد.<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۹۷-۹۸}}</ref> در راستای مسئله بداء، با توجه به دیدگاه دوم، فقط زمان ظهور در علم و اراده خداوند قرار دارد. ادعای بداء در زمان ظهور امام مهدی نه با معنای اصطلاحی بداء سازگاری دارد؛ زیرا زمانی برای ظهور تعيين نشده و كسی از آن آگاهی ندارد، تا خلاف آن صورت پذيرد و نه از طريق روايت ياد شده میتوان آن را اثبات كرد.<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۱۰۸}}</ref><ref group="دیدگاه">مطلب روان نیست. | ||
همچنین: در دیدگاه اول بداء معنا دارد یا نه؟ توضیح کمی لازم دارد</ref> | همچنین: در دیدگاه اول بداء معنا دارد یا نه؟ توضیح کمی لازم دارد</ref> | ||
=== '''بداء | === '''بداء در نشانههای ظهور''' <ref group="دیدگاه">اشکال عنوان قبلی در اینجا هم هست</ref> === | ||
در بررسی روایت منقول در کتاب الغیبۀ نعمانی از امام جواد،<ref>{{پک|نعمانی|۱۳۸۷|ک=الغیبه|ص=۳۰۳|ج=}}</ref> مبنی بر امکان بداء در نشانههای حتمی ظهور،<ref group="دیدگاه">در یک جمله اول بگویید که نشانه های ظهور دو دسته حتمی و غیرحتمی دارد و بعد ادامه دهید</ref> سه دیدگاه مطرح شده است.<ref>{{پک|خالد|۱۴۰۲|ک=مطالعات حدیثپژوهی|ف=تحلیل مهدویت (ظهور، بداء، حکومت مهدوی) در احادیث امام جواد علیهالسلام|ص=۶۴}}</ref><ref>{{پک/بن|بداء۱|ک=پایگاه اطلاعرسانی حوزه|ف=آیا در نشانههای حتمی ظهور و یمانی، امکان «تغییر»، «بداء» و «عدم وقوع» مطرح است}}</ref> | در بررسی روایت منقول در کتاب الغیبۀ نعمانی از امام جواد،<ref>{{پک|نعمانی|۱۳۸۷|ک=الغیبه|ص=۳۰۳|ج=}}</ref> مبنی بر امکان بداء در نشانههای حتمی ظهور،<ref group="دیدگاه">در یک جمله اول بگویید که نشانه های ظهور دو دسته حتمی و غیرحتمی دارد و بعد ادامه دهید</ref> سه دیدگاه مطرح شده است.<ref>{{پک|خالد|۱۴۰۲|ک=مطالعات حدیثپژوهی|ف=تحلیل مهدویت (ظهور، بداء، حکومت مهدوی) در احادیث امام جواد علیهالسلام|ص=۶۴}}</ref><ref>{{پک/بن|بداء۱|ک=پایگاه اطلاعرسانی حوزه|ف=آیا در نشانههای حتمی ظهور و یمانی، امکان «تغییر»، «بداء» و «عدم وقوع» مطرح است}}</ref> | ||
| خط ۶۰: | خط ۲۴: | ||
==== '''پذیرش بداء در نشانههای حتمی ظهور''' ==== | ==== '''پذیرش بداء در نشانههای حتمی ظهور''' ==== | ||
روایت امکان بداء در نشانههای حتمی ظهور، چون موافق قرآن است، قابل پذیرش است. برخی فقهای شیعه بر اساس آیه ۳۹ سوره رعد معتقدند<ref>{{پک|محمدی ریشهری|۱۳۹۳|ک=دانشنامه امام مهدی|ص=۴۳۲|ج=۷}}</ref> حدیث منقول از امام جواد مبنی بر امکان بداء و تغییر در نشانههای حتمی ظهور از جمله سفیانی، چون موافق قرآن است، باید آن را پذیرفت.<ref>{{پک|پورسعیدی|۱۳۹۶|ک=سخن جامعه|ف=نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان|ص=۱۳-۱۴}}</ref> | روایت امکان بداء در نشانههای حتمی ظهور، چون موافق قرآن است، قابل پذیرش است. برخی فقهای شیعه بر اساس آیه ۳۹ سوره رعد معتقدند<ref>{{پک|محمدی ریشهری|۱۳۹۳|ک=دانشنامه امام مهدی|ص=۴۳۲|ج=۷}}</ref><ref>{{پک|برنجکار، ترجمان|۱۳۹۱|ک=علوم حدیث|ف=آموزۀ بداء و علم الهی|ص=۳۶}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۶۳|ک=المیزان|ص=۳۸۱|ج=۱۱}}</ref> حدیث منقول از امام جواد مبنی بر امکان بداء و تغییر در نشانههای حتمی ظهور از جمله سفیانی، چون موافق قرآن است، باید آن را پذیرفت.<ref>{{پک|پورسعیدی|۱۳۹۶|ک=سخن جامعه|ف=نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان|ص=۱۳-۱۴}}</ref> | ||
==== '''جمع بین حدیث امام جواد با روایات متواتر''' ==== | ==== '''جمع بین حدیث امام جواد با روایات متواتر''' ==== | ||
