بدا در ظهور امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۵: / خط ۵: @@
 با توجه به گستره مفهومی بداء در کلام امامیه و تأکید روایات بر حتمیت نشانه‌های پنج‌گانه، بداء در اصل ظهور، زمان ظهور و نشانه‌های حتمی راه ندارد. بداء فقط در امور غیرحتمی و در ویژگی‌های فرعی نشانه‌ها مانند زمان دقیق یا مکان وقوع قابل پذیرش است. شکل‌گیری بداء در امور غیرمحتوم، نه‌تنها آسیبی به معارف دینی وارد نمی‌سازد، بلکه با تکیه بر علم ازلی و مشیت الهی، تأیید و تأکیدی بر قدرت، اراده و حکمت خداوند در تدبیر عالم است و هیچ‌گونه تعارضی با آموزه‌های مهدویت ندارد. از این‌رو، حتمیت در خود بداء مطرح نیست و نمی‌توان گفت امکان بداء در نشانه‌ها به معنای نقض غرض در بیان نشانه‌ها و یا تغییر شمولی تمامی نشانه‌های مطرح‌شده در روایات است.
-== '''مفهوم‌شناسی'''<ref group="دیدگاه">شما خودتان این متن را بخوانید و ببیند آیا با خواندن این متن متوجه این میشوید که منظور از بداء در زمان ظهور چیه؟ من باید کل مقاله را بخوانم تا بفهمم اصل موضوع درباره چیه در حالی که شما باید در مفهوم شناسی منظور از بحث رو خوب ترسیم کنید.</ref><ref group="دیدگاه">این یک متن بر اساس محتوای مقاله خودتان است لطفا بررسی کنید و استنادات را متناسب با آن درج کنید
+== '''مفهوم‌شناسی''' ==
+بداء بر وزن «سماء»، اسم مصدر ماده بدو و به معنای آشکار شدن است.<ref>{{پک|ابن منظور|۱۳۶۳|ک=لسان العرب|ص=۶۶|ج=۱۴}}</ref><ref>{{پک|راغب اصفهانی|۱۴۱۲|ک=المفردات|ص=۱۱۳|ج=}}</ref>‌‌‌‌‌ بداء در اصطلاح کلامی به معنای ظهورِ امری متفاوت از پیش‌بینی‌های ظاهری است<ref>{{پک|دایره المعارف بزرگ اسلامی|۱۳۸۱|ک=|ص=۵۰۳|ج=۱۱}}</ref><ref>{{پک|مولایی‌نیا|۱۳۹۹|ک=پژوهش‌نامه مذاهب اسلامی|ف=«بررسی مسئله «بداء» از دیدگاه فریقین در قرآن و سنّت»|ص=۵۴}}</ref> که با تکیه بر مفهوم «لوح محو و اثبات» تبیین می‌شود.<ref>{{پک|مجلسی|۱۴۰۴|ک=مرآة العقول|ص=۱۳۲|ج=۲}}</ref> در مباحث مهدویت، بررسی امکان وقوع بداء در سه حوزه مجزا مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است: بداء در اصل ظهور به این معنا که ظهور هیچگاه رخ ندهد، بداء در زمان ظهور به این معنا که زمان ظهور تغییر پیدا کند و بداء در نشانه‌های ظهور بدین معنا که برخی نشانه‌ها رخ ندهد.<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۸۹}}</ref>
-بداء در اصطلاح کلامی به معنای ظهورِ امری متفاوت از پیش‌بینی‌های ظاهری است که با تکیه بر مفهوم «لوح محو و اثبات» تبیین می‌شود.. در مباحث مهدویت، بررسی امکان وقوع بداء در سه حوزه مجزا مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است: بداء در اصل ظهور به این معنا که ظهور هیچگاه رخ ندهد، بداء در زمان ظهور به این معنا که زمان ظهور تغییر پیدا کند و بداء در نشانه های ظهور بدین معنا که برخی نشانه ها رخ ندهد.
+== '''بداء در اصل ظهور''' ==
+در منابع اسلامی،<ref>{{پک|صدوق|۱۳۷۸|ک=عیون اخبار الرضا(ع)|ص=۵۹|ج=۲}}</ref><ref>{{پک|طوسی|۱۴۱۱|ک=الغیبة|ص=۱۸۲|ج=}}</ref><ref>{{پک|ترمذی|۱۴۰۳|ک=سنن ترمذی|ص=۵۰۵|ج=۴}}</ref><ref>{{پک|ابن شهر آشوب|۱۳۷۹|ک=مناقب آل ابی‌طالب|ص=۲۲۷|ج=۲}}</ref> قیام امام مهدی از وعده‌های قطعی و تخلف‌ناپذیر الهی شمرده می‌شود<ref>{{پک|گودرزی|۱۳۹۸|ک=مشرق موعود|ف=تعیین وقت برای ظهور (توقیت)|ص=۶۱-۶۲}}</ref> و به اعتقاد متکلمان امامیه، این پدیده تحت هیچ شرایطی مشمول بداء نخواهد بود.<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۹۶-۹۷}}</ref>
-لطفا این متن را از جهت دقت علمی چک کنید و استنادات مربوطه را درج کنید. </ref> ==
+== '''بداء در زمان ظهور''' ==
-بداء بر وزن «سماء»، اسم مصدر ماده بدو و به معنای آشکار شدن است.<ref>{{پک|ابن منظور|۱۳۶۳|ک=لسان العرب|ص=۶۶|ج=۱۴}}</ref><ref>{{پک|راغب اصفهانی|۱۴۱۲|ک=المفردات|ص=۱۱۳|ج=}}</ref>‌‌‌‌‌ در اصطلاح کلام بداء به معنی دگرگون شدن و تبدیل رأیی به رأی دیگر آمده است.<ref>{{پک|دایره المعارف بزرگ اسلامی|۱۳۸۱|ک=|ص=۵۰۳|ج=۱۱}}</ref><ref>{{پک|مولایی‌نیا|۱۳۹۹|ک=پژوهش‌نامه مذاهب اسلامی|ف=«بررسی مسئله «بداء» از دیدگاه فریقین در قرآن و سنّت»|ص=۵۴}}</ref> در اصل مسئلة نسخ و بداء نزاع و اختلافی لفظی میان شیعه و اهل‌سنت است.<ref>{{پک|مفید|1413|ک=أوائل المقالات في المذاهب و المختارات|ص=80|ج=}}</ref> در دیدگاه‌های کلامی شیعه، تعیین زمان دقیق برای ظهور با مفهوم بَداء، منافات دارد.<ref>{{پک|ولی‌زاده|۱۳۹۱|ک=انتظار موعود|ف=کنکاشی در زمینه تعیین احتمالی زمان ظهور|ص=۸۵-۸۶}}</ref> زمان قطعی و حقیقی ظهور منحصراً در علم خداوند است و آگاهی امامان مشمول بداء می‌شود و تغییرپذیر است.<ref>{{پک|گودرزی|۱۳۹۸|ک=مشرق موعود|ف=تعیین وقت برای ظهور (توقیت)|ص=۶۱-۶۲}}</ref>
+در باب زمان ظهور امام مهدی، دو دیدگاه کلامی مطرح است: برخی آن را مشروط به رفتار و کنش‌های انسانی دانسته و برخی دیگر آن را امری مطلق و در انحصار علم الهی می‌شمارند.<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۹۷-۹۸}}</ref> بر پایه دیدگاه دوم، انتساب مفهوم «بداء» به زمان ظهور از منظر منطق کلامی فاقد جایگاه است، چرا که هیچ زمان مشخصی تعیین نشده تا دستخوش تغییر گردد.<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۱۰۸}}</ref> در مقابل، پیروان دیدگاه نخست با پیوند زدن بداء به ابعاد اجتماعی و نقش‌آفرینی مردم،<ref>{{پک|ترجمان|۱۴۰۳|ک=مطالعات فرهنگی قرآن|ف=بداء؛ پاسخ به شبهات دکتر ناصر القفاری و آثار فردی و اجتماعی اعتقاد به آن|ص=۳۳۳}}</ref><ref>{{پک|صمدی|۱۳۸۶|ک=مشرق موعود|ف=نقش مردم در تعجیل ظهور|ص=۶۱-۶۲}}</ref> معتقدند که زمان ظهور می‌تواند متأثر از اراده جمعی و میزان آمادگی جامعه باشد؛<ref>{{پک|صمدی|۱۳۸۶|ک=مشرق موعود|ف=نقش مردم در تعجیل ظهور|ص=۵۸-۵۹}}</ref><ref>{{پک|مجلسی|۱۴۰۳|ک=بحارالانوار|ص=۱۳۲|ج=۵۲}}</ref> در این رویکرد، بداء نه‌تنها یک مفهوم کلامی، بلکه سازوکاری پویا برای ایجاد امید، نشاط اجتماعی و انگیزش مؤمنان جهت فراهم‌سازی زمینه‌های ظهور است.<ref>{{پک|ترجمان|۱۴۰۳|ک=مطالعات فرهنگی قرآن|ف=بداء؛ پاسخ به شبهات دکتر ناصر القفاری و آثار فردی و اجتماعی اعتقاد به آن|ص=۳۳۳-۳۳۷}}</ref>
-بر اساس برخی روایات، بداء در مباحث مربوط به ظهور براساس وجود دو نوع لوح محفوظ و محو و اثبات مطرح شده،<ref>{{پک|مجلسی|۱۴۰۴|ک=مرآة العقول|ص=۱۳۲|ج=۲}}</ref> اما به دلیل اینکه نشانه‌های یادشده در روایات، قطعی و غیرقابل تغییر معرفی شده‌اند، این مفهوم با هيچ‌یک از بحث‌های سه‌گانه مربوط به ظهور مانند اصل، زمان و نشانه‌ها ارتباطي ندارد.<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۸۹}}</ref> مهمترین اشکال مخالفان بداء مانند عبدالله بن احمد کعبی بلخی<ref>{{پک|کعبی بلخی|۱۴۲۸|ک=تفسیر ابی‌القاسم الکعبی البلخی|ص=۴۰|ج=۲}}</ref> و فخر رازی،<ref>{{پک|فخر رازی|۱۴۲۰|ک=التفسیر الکبیر|ص=۵۲|ج=۱۹}}</ref> تعارض این آموزه با علم الهی است که این اشکالات ناشی از قیاس خداوند با انسان و استناد به روایات ضعیف و یا تفسیر نادرست از احادیث دانسته شده است.<ref>{{پک|برنجکار، ترجمان|۱۳۹۱|ک=علوم حدیث|ف=آموزۀ بداء و علم الهی|ص=۲۲}}</ref><ref group="دیدگاه">از آدرسهای این بند و بند قبلی در حدی که برای مستندسازی متن مندرج در دیدگاه 2 مفید است استفاده کنید و مطالب را حذف کنیذ</ref>
+در این منظومه فکری، «انتظار» به‌عنوان یک کنش فعال و مسئولانه بازتعریف می‌شود که برخلاف برداشت‌های منفعلانه، با اصلاح فردی، تربیت اخلاقی و مشارکت اجتماعی پیوند دارد.<ref>{{پک|آزادمنش|۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵|ک=سیویلیکا|ف=نقش انتظار در آمادگی برای ظهور امام زمان(عج)}}</ref> از این منظر، تحقق ظهور فرآیندی همسو با سنت‌های الهی است که متوقف بر آماده‌سازی همه‌جانبه جامعه بوده و هر اندازه زمینه‌های فردی (شامل معرفت‌شناسی و خودسازی) و اجتماعی (شامل همدلی و وفاداری به آرمان‌ها) فراهم‌تر باشد،<ref>{{پک/بن|بداء۲|ک=امام مهدی(علیه السلام) کیست؟|ف=مهم‌ترین عوامل در زمینه‌سازی ظهور و برطرف کردن موانع آن کدامند؟}}</ref> امکان تسریع در فرج بیشتر خواهد بود.<ref>{{پک|صمدی|۱۳۸۶|ک=مشرق موعود|ف=نقش مردم در تعجیل ظهور|ص=۶۰}}</ref> در همین راستا، دعا برای تعجیل در فرج<ref>{{پک|صدوق|۱۴۰۵|ک=کمال‌الدین و تمام‌النعمة|ص=۴۸۵|ج=۱}}</ref><ref>{{پک|طوسی|۱۴۱۱|ک=الغیبة|ص=۲۹۲-۲۹۳، ح۲۴۷|ج=}}</ref><ref>{{پک|موسوی‌اصفهانی|۱۳۶۳|ک=مکیال‌المکارم فی فوائد الدعاء للقائم،|ص=۴۹۴|ج=۲}}</ref><ref>{{پک/بن|بداء۴|ک=بیتوته|ف=آثار و فایده‌های خواندن دعای سلامتی امام زمان(عج)}}</ref> فراتر از یک عمل فردی، به‌عنوان یک وظیفه و استغاثه جمعی شناخته می‌شود<ref>{{پک/بن|بداء۳|ک=قم نیوز|ف=تاکید بر دعای جمعی برای تعجیل فرج امام زمان(عج) در روز اربعین}}</ref> که علاوه بر آثار تربیتی و معنوی، ابزاری برای مشارکت در تغییر تقدیرات و بسترسازی برای تحقق ظهور دانسته شده است.<ref>{{پک|فراهانی|۵ آذر ۱۴۰۴|ک=توکا مگ|ف=چرا امام زمان(عج) غایب شد؟}}</ref>
-== '''بداء در اصل ظهور'''<ref group="دیدگاه">در منابع اسلامی، قیام امام مهدی از وعده‌های قطعی و تخلف‌ناپذیر الهی شمرده می‌شود و به اعتقاد متکلمان امامیه، این پدیده تحت هیچ شرایطی مشمول بداء نخواهد بود.
+== '''بداء در نشانه‌های ظهور''' ==
+در منابع روایی، نشانه‌های ظهور به دو دسته «حتمی» و «غیرحتمی» تقسیم شده‌اند.<ref>{{پک|مفید|۱۴۱۳|ک=الارشاد|ص=۳۷۰|ج=۲}}</ref> در حالی که وقوع «بداء» در نشانه‌های غیرحتمی مورد اتفاق دانشمندان است، پیرامون امکان وقوع آن در نشانه‌های حتمی (مانند خروج سفیانی، صیحه آسمانی و…)<ref>{{پک|زهادت|۱۳۹۶|ک=معارف و عقاید ۵|ص=۲۶۲|ج=۲}}</ref> اختلاف‌نظر وجود دارد که در سه دیدگاه اصلی قابل بررسی است:<ref>{{پک|خالد|۱۴۰۲|ک=مطالعات حدیث‌پژوهی|ف=تحلیل مهدویت (ظهور، بداء، حکومت مهدوی) در احادیث امام جواد علیه‌السلام|ص=۶۴}}</ref><ref>{{پک/بن|بداء۱|ک=پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|ف=آیا در نشانه‌های حتمی ظهور و یمانی، امکان «تغییر»، «بداء» و «عدم وقوع» مطرح است}}</ref>
-لطفا این متن را از جهت دقت علمی چک کنید و استنادات مربوطه را درج کنید.</ref> ==
+نخستین دیدگاه، نفی بداء در نشانه‌های حتمی است. قائلان به این نظر، نشانه‌های حتمی را وقایعی اجتناب‌ناپذیر می‌دانند.<ref>{{پک|هادی‌زاده، توحید|۱۳۹۹|ک=مشرق موعود|ف=بداء و نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۱۱۱}}</ref><ref>{{پک|طاهری دهنوی، جلالی|۱۵ بهمن ۱۴۰۲|ک=سیویلیکا|ف=تحلیل و بررسی روایات علائم حتمی ظهور و بداءپذیری در آنها}}</ref> از نظر آنان، واژه «حتم»<ref>{{پک|خوشنویس‌زاده اصفهانی|۱۳۹۱|ک=پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه اصفهان|ف=بررسی تحلیلی نشانه‌های حتمی‌الوقوع ظهور امام مهدی علیه‌السلام در روایات|ص=۵۰-۵۴}}</ref> در روایات به معنای تغییرناپذیری است و تغییر در این نشانه‌ها با حکمت الهی و هدف از معرفی علائم ظهور ناسازگار است.<ref>{{پک|طاهری دهنوی، جلالی|۱۵ بهمن ۱۴۰۲|ک=سیویلیکا|ف=تحلیل و بررسی روایات علائم حتمی ظهور و بداءپذیری در آنها}}</ref> این گروه با تکیه بر ضعف سندیِ روایاتِ دال بر بداء در علائم حتمی،<ref>{{پک|نمازی شاهرودی|۱۳۸۴|ک=مستدرکات علم رجال الحدیث|ص=۴۲۲|ج=۶}}</ref> معتقدند که این روایات توان مقابله با حجم گسترده احادیثِ مستفیض و متواترِ دال بر حتمیتِ نشانه‌ها<ref>{{پک|صافی گلپایگانی|۱۳۸۰|ک=پاسخ به ده پرسش|ص=۸۸|ج=۳}}</ref> را ندارند و پذیرش بداء در این حوزه، تمایز میان علائم حتمی و غیرحتمی را لغو و بی‌معنا می‌کند.<ref>{{پک|پورسعیدی|۱۳۹۶|ک=سخن جامعه|ف=نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان|ص=۱۴}}</ref>
-ظهور و قيام امام مهدی از وعده‌های خداوند است و هرگز در آن تخلف صورت نمی‌گيرد و روايات پرشماری<ref>{{پک|صدوق|۱۳۷۸|ک=عیون اخبار الرضا(ع)|ص=۵۹|ج=۲}}</ref><ref>{{پک|طوسی|۱۴۱۱|ک=الغیبة|ص=۱۸۲|ج=}}</ref><ref>{{پک|ترمذی|۱۴۰۳|ک=سنن ترمذی|ص=۵۰۵|ج=۴}}</ref><ref>{{پک|ابن شهر آشوب|۱۳۷۹|ک=مناقب آل ابی‌طالب|ص=۲۲۷|ج=۲}}</ref> بر حتمی بودن آن تأكيد كرده است. در رواياتی چند قيام جهانی او از بزرگترین پدیده‌هایی است كه به طور قطع در پايان دوران و آستانة رستاخيز شكل می‌گیرد. امکان ندارد خداوند دنيا را به پايان برد و ظهور امام مهدی محقق نشود. هیچ‌یک از متکلمان امامیه نيز به چنين ديدگاهی و نه در بداء در اصل ظهور اشـاره نكـرده است.<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۹۶-۹۷}}</ref>
-== '''بداء در زمان ظهور'''<ref group="دیدگاه">این بحث باید با آن بحث ابعاد اجتماعی در کنار هم قرار بگیرد
+دیدگاه دوم، پذیرش بداء در نشانه‌های حتمی است. پیروان این دیدگاه با استناد به مبانی قرآنی (مانند آیه ۳۹ سوره رعد) و همچنین هماهنگی با فلسفه دعا برای تعجیل در ظهور، بر این باورند<ref>{{پک|محمدی ری‌شهری|۱۳۹۳|ک=دانشنامه امام مهدی|ص=۴۳۲|ج=۷}}</ref><ref>{{پک|برنجکار، ترجمان|۱۳۹۱|ک=علوم حدیث|ف=آموزۀ بداء و علم الهی|ص=۳۶}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۶۳|ک=المیزان|ص=۳۸۱|ج=۱۱}}</ref> که هیچ مانعی برای وقوع بداء در نشانه‌های حتمی وجود ندارد.<ref>{{پک|پورسعیدی|۱۳۹۶|ک=سخن جامعه|ف=نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان|ص=۱۳-۱۴}}</ref> از منظر آنان، این رویکرد با اصلِ ناگهانی بودنِ ظهور و نقش مؤثر کنش‌های انسانی در تغییر تقدیرات الهی سازگارتر است.<ref>{{پک|صبایی، شاکر و رضوی|۱۳۹۷|ک=تحقیقات کلامی|ف=امکان پیدایشی دیگر در نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۷۹-۸۱}}</ref> بر اساس این دیدگاه، تحقق ظهور بدون وقوع برخی نشانه‌ها ممکن است که این خود مصداقی از بداء در نشانه‌های حتمی است.<ref>{{پک|هادی‌زاده، توحید|۱۴۰۰|ک=مشرق موعود|ف=بداء و نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۱۱۲-۱۱۳}}</ref>
-در باب زمان ظهور امام مهدی، دو دیدگاه کلامی مطرح است: برخی آن را مشروط به رفتار و کنش‌های انسانی دانسته و برخی دیگر آن را امری مطلق و در انحصار علم الهی می‌شمارند. بر پایه دیدگاه دوم، انتساب مفهوم «بداء» به زمان ظهور از منظر منطق کلامی فاقد جایگاه است، چرا که هیچ زمان مشخصی تعیین نشده تا دستخوش تغییر گردد. در مقابل، پیروان دیدگاه نخست با پیوند زدن بداء به ابعاد اجتماعی و نقش‌آفرینی مردم، معتقدند که زمان ظهور می‌تواند متأثر از اراده جمعی و میزان آمادگی جامعه باشد؛ در این رویکرد، بداء نه‌تنها یک مفهوم کلامی، بلکه سازوکاری پویا برای ایجاد امید، نشاط اجتماعی و انگیزش مؤمنان جهت فراهم‌سازی زمینه‌های ظهور است.
+دیدگاه سوم، جمع بین روایات است که می‌کوشد میان حتمیتِ نشانه‌ها و امکان بداء، وحدت ایجاد کند.<ref>{{پک|پورسعیدی|۱۳۹۶|ک=سخن جامعه|ف=نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان|ص=۱۴}}</ref> در این نگاه، «حتمی بودن» به معنای حتمی از سوی خدا تفسیر می‌شود، نه حتمی بر خدا (به‌طوری که تغییرناپذیر باشد).<ref>{{پک|پورسعیدی|۱۳۹۶|ک=سخن جامعه|ف=نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان|ص=۱۴-۱۵}}</ref> برخی صاحب‌نظران در این رویکرد معتقدند<ref>{{پک|مجلسی|۱۴۰۳|ک=بحارالانوار|ص=۲۵۱|ج=۵۲}}</ref> بداء ممکن است نه در اصلِ وقوعِ نشانه، بلکه در اوصاف زمانی یا مکانی آن رخ دهد، به‌گونه‌ای که ماهیتِ نشانه بودنِ آن حفظ شود.<ref>{{پک|هادی‌زاده، توحید|۱۳۹۹|ک=مشرق موعود|ف=بداء و نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۱۱۳}}</ref><ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۱۰۹-۱۱۳}}</ref> بر پایه این تفسیر، ظهور امام مهدی واجد زمانِ قطعی و تغییرناپذیر نیست و دعا برای فرج می‌تواند به عنوان ابزاری برای تغییر در تقدیراتِ زمانی و تسریع در ظهور نقش‌آفرین باشد.<ref>{{پک|آیتی|۱۳۹۰|ک=تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۳۴-۴۳|ج=}}</ref>
-در این منظومه فکری، «انتظار» به‌عنوان یک کنش فعال و مسئولانه بازتعریف می‌شود که برخلاف برداشت‌های منفعلانه، با اصلاح فردی، تربیت اخلاقی و مشارکت اجتماعی پیوند دارد. از این منظر، تحقق ظهور فرآیندی همسو با سنت‌های الهی است که متوقف بر آماده‌سازی همه‌جانبه جامعه بوده و هر اندازه زمینه‌های فردی (شامل معرفت‌شناسی و خودسازی) و اجتماعی (شامل همدلی و وفاداری به آرمان‌ها) فراهم‌تر باشد، امکان تسریع در فرج بیشتر خواهد بود. در همین راستا، دعا برای تعجیل در فرج فراتر از یک عمل فردی، به‌عنوان یک وظیفه و استغاثه جمعی شناخته می‌شود که علاوه بر آثار تربیتی و معنوی، ابزاری برای مشارکت در تغییر تقدیرات و بسترسازی برای تحقق ظهور دانسته شده است.
-لطفا این متن را از جهت دقت علمی چک کنید و استنادات مربوطه را درج کنید.</ref> ==
-بر اساس روایات، در مورد زمان ظهور دو دیدگاه عرضه شده است. دیدگاه نخست، ظهور، امری اختیاری است که مردم در آن نقش دارند و زمان آن را رفتار افراد تعیین می‌کند. دیدگاه دوم، زمان ظهور در اختیار خدا است و تقدیم و تأخیری در آن وجود ندارد.<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۹۷-۹۸}}</ref> در راستای مسئله بداء، با توجه به دیدگاه دوم، فقط زمان ظهور در علم و اراده خداوند قرار دارد. ادعای بداء در زمان ظهور امام مهدی نه با معنای اصطلاحی بداء سازگاری دارد؛ زیرا زمانی برای ظهور تعيين نشده و كسی از آن آگاهی ندارد، تا خلاف آن صورت پذيرد و نه از طريق روايت ياد شده می‌توان آن را اثبات كرد.<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۱۰۸}}</ref>
-== '''بداء در نشانه‌های ظهور'''<ref group="دیدگاه">در منابع روایی، نشانه‌های ظهور به دو دسته «حتمی» و «غیرحتمی» تقسیم شده‌اند. در حالی که وقوع «بداء» در نشانه‌های غیرحتمی مورد اتفاق دانشمندان است، پیرامون امکان وقوع آن در نشانه‌های حتمی (مانند خروج سفیانی، صیحه آسمانی و…) اختلاف‌نظر وجود دارد که در سه دیدگاه اصلی قابل بررسی است:
-نخستین دیدگاه، نفی بداء در نشانه‌های حتمی است. قائلان به این نظر، نشانه‌های حتمی را وقایعی اجتناب‌ناپذیر می‌دانند. از نظر آنان، واژه «حتم» در روایات به معنای تغییرناپذیری است و تغییر در این نشانه‌ها با حکمت الهی و هدف از معرفی علائم ظهور ناسازگار است. این گروه با تکیه بر ضعف سندیِ روایاتِ دال بر بداء در علائم حتمی، معتقدند که این روایات توان مقابله با حجم گسترده احادیثِ مستفیض و متواترِ دال بر حتمیتِ نشانه‌ها را ندارند و پذیرش بداء در این حوزه، تمایز میان علائم حتمی و غیرحتمی را لغو و بی‌معنا می‌کند.
-دیدگاه دوم، پذیرش بداء در نشانه‌های حتمی است. پیروان این دیدگاه با استناد به مبانی قرآنی (مانند آیه ۳۹ سوره رعد) و همچنین هماهنگی با فلسفه دعا برای تعجیل در ظهور، بر این باورند که هیچ مانعی برای وقوع بداء در نشانه‌های حتمی وجود ندارد. از منظر آنان، این رویکرد با اصلِ ناگهانی بودنِ ظهور و نقش مؤثر کنش‌های انسانی در تغییر تقدیرات الهی سازگارتر است.
-دیدگاه سوم، جمع بین روایات است که می‌کوشد میان حتمیتِ نشانه‌ها و امکان بداء، وحدت ایجاد کند. در این نگاه، «حتمی بودن» به معنای «حتمی از سوی خدا» تفسیر می‌شود، نه «حتمی بر خدا» (به‌طوری که تغییرناپذیر باشد). برخی صاحب‌نظران در این رویکرد معتقدند بداء ممکن است نه در اصلِ وقوعِ نشانه، بلکه در اوصاف زمانی یا مکانی آن رخ دهد، به‌گونه‌ای که ماهیتِ نشانه بودنِ آن حفظ شود. بر پایه این تفسیر، ظهور امام مهدی(عج) واجد زمانِ قطعی و تغییرناپذیر نیست و دعا برای فرج می‌تواند به عنوان ابزاری برای تغییر در تقدیراتِ زمانی و تسریع در ظهور نقش‌آفرین باشد.
-لطفا این متن را از جهت دقت علمی چک کنید و استنادات مربوطه را درج کنید.</ref> ==
-نشانه‌های ظهور در منابع اسلامی به نشانه‌های حتمی و غیرحتمی تقسیم شده است.<ref>{{پک|مفید|۱۴۱۳|ک=الارشاد|ص=۳۷۰|ج=۲}}</ref> وقوع بداء در نشانه‌های غیرحتمی مورد اتفاق همۀ دانشمندان جهان اسلام است. اما دربارۀ وقوع بدا در نشانه‌های حتمی ظهور،<ref>{{پک|زهادت|۱۳۹۶|ک=معارف و عقاید ۵|ص=۲۶۲|ج=۲}}</ref> بررسی روایت منقول در کتاب الغیبۀ نعمانی از امام جواد،<ref>{{پک|نعمانی|۱۳۸۷|ک=الغیبه|ص=۳۰۳|ج=}}</ref> مبنی بر امکان بداء در نشانه‌های حتمی ظهور، سه دیدگاه مطرح شده است.<ref>{{پک|خالد|۱۴۰۲|ک=مطالعات حدیث‌پژوهی|ف=تحلیل مهدویت (ظهور، بداء، حکومت مهدوی) در احادیث امام جواد علیه‌السلام|ص=۶۴}}</ref><ref>{{پک/بن|بداء۱|ک=پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|ف=آیا در نشانه‌های حتمی ظهور و یمانی، امکان «تغییر»، «بداء» و «عدم وقوع» مطرح است}}</ref>
-==== '''نفی بداء در نشانه‌های حتمی ظهور''' ====
-آیات به طور اعم و روایات به اخص بر اینکه زمان ظهور قابل تغییر است، دلالت دارند و از این‌رو، زمان نشانه‌های ظهور هم به تبع اصل ظهور قابل بداء و تغییر خواهند بود. با توجه به این مسئله که نشانه‌های حتمی متصل به زمان قیام و برخی در ظهور تا قیام اتفاق می‌افتند، پس از جهت بداءپذیری در اوصاف متفاوت و مانند خود ظهور نیستند.<ref>{{پک|هادی‌زاده، توحید|۱۳۹۹|ک=مشرق موعود|ف=بداء و نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۱۱۱}}</ref><ref>{{پک|طاهری دهنوی، جلالی|۱۵ بهمن ۱۴۰۲|ک=سیویلیکا|ف=تحلیل و بررسی روایات علائم حتمی ظهور و بداءپذیری در آنها}}</ref> پنج نشانه‌ی حتمی ظهور مانند خروج و قیام سفیانی، یمانی، صیحه آسمانی، قتل نفس زکیه و فرو رفتن در سرزمین بیداء به دلیل تأکید روایات بر واژه‌ی محتوم<ref>{{پک|خوشنویس‌زاده اصفهانی|۱۳۹۱|ک=پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه اصفهان|ف=بررسی تحلیلی نشانه‌های حتمی‌الوقوع ظهور امام مهدی علیه‌السلام در روایات|ص=۵۰-۵۴}}</ref> به معنای اجتناب‌ناپذیر، غیرقابل‌تغییر هستند؛<ref>{{پک|طاهری دهنوی، جلالی|۱۵ بهمن ۱۴۰۲|ک=سیویلیکا|ف=تحلیل و بررسی روایات علائم حتمی ظهور و بداءپذیری در آنها}}</ref> تغییر آنها هدف اصلیِ شناسایی امام مهدی را از بین می‌برد و با حکمت الهی ناسازگار است.
-براساس این دیدگاه، سند روایت یاد شده، ضعیف است<ref>{{پک|نمازی شاهرودی|۱۳۸۴|ک=مستدرکات علم رجال الحدیث|ص=۴۲۲|ج=۶}}</ref> و قدرت تعارض با تعداد فراوان احادیث مبنی بر وقوع قطعی نشانه‌های حتمی را ندارد. این روایت، خبر واحد است، و در مقابل روایاتی که قیام سفیانی را از نشانه‎‌های حتمی مطرح کردند، مستفیض و نزدیک به تواتر هستند،<ref>{{پک|صافی گلپایگانی|۱۳۸۰|ک=پاسخ به ده پرسش|ص=۸۸|ج=۳}}</ref> نمی‌تواند معارضه کند. برحسب پذیرش سند روایت، ممکن است این روایت در شرایط خاصی مثل تقیه صادر شده باشد. همچنین پذیرش بداء در نشانه‌های حتمی، تقسیم‌بندی روایی علائم به حتمی و غیرحتمی را لغو و بی‌معنا می‌سازد و با حدیث امام باقر که سفیانی را از امور حتمی و تغییرناپذیر دانسته، ناسازگار است.<ref>{{پک|پورسعیدی|۱۳۹۶|ک=سخن جامعه|ف=نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان|ص=۱۴}}</ref>
-==== '''پذیرش بداء در نشانه‌های حتمی ظهور''' ====
-روایت امکان بداء در نشانه‌های حتمی ظهور، چون موافق قرآن است، قابل پذیرش است. برخی فقهای شیعه بر اساس آیه ۳۹ سوره رعد معتقدند<ref>{{پک|محمدی ری‌شهری|۱۳۹۳|ک=دانشنامه امام مهدی|ص=۴۳۲|ج=۷}}</ref><ref>{{پک|برنجکار، ترجمان|۱۳۹۱|ک=علوم حدیث|ف=آموزۀ بداء و علم الهی|ص=۳۶}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۶۳|ک=المیزان|ص=۳۸۱|ج=۱۱}}</ref>  حدیث منقول از امام جواد مبنی بر امکان بداء و تغییر در نشانه‌های حتمی ظهور از جمله سفیانی، چون موافق قرآن است، باید آن را پذیرفت.<ref>{{پک|پورسعیدی|۱۳۹۶|ک=سخن جامعه|ف=نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان|ص=۱۳-۱۴}}</ref> این دیدگاه با عقل، فلسفهٔ اعلام نشانه‌ها به‌عنوان امور مقدماتی، روایات دعا در تعجیل ظهور و روایات ناگهانی بودن ظهور، هماهنگ است.<ref>{{پک|صبایی، شاکر و رضوی|۱۳۹۷|ک=تحقیقات کلامی|ف=امکان پیدایشی دیگر در نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۷۹-۸۱}}</ref>
-==== '''جمع بین حدیث امام جواد با روایات متواتر''' ====
-این دیدگاه درصدد آن است با ارائه دو تفسیر، میان روایت امام جواد و روایات متواتر بر حتمیت نشانه‌ها، وحدت ایجاد کند.<ref>{{پک|پورسعیدی|۱۳۹۶|ک=سخن جامعه|ف=نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان|ص=۱۴}}</ref> علی‌ کورانی واژهٔ محتوم را به معنای حتمی از سوی خدا و نه حتمی بر خدا تفسیر می‌کند<ref>{{پک|پورسعیدی|۱۳۹۶|ک=سخن جامعه|ف=نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان|ص=۱۴-۱۵}}</ref>  علامه مجلسی نیز آن را به ویژگی‌های حادثه و نه اصل وقوع تفسیر کرده است.<ref>{{پک|مجلسی|۱۴۰۳|ک=بحارالانوار|ص=۲۵۱|ج=۵۲}}</ref> از سوی دیگر، تغییر این نشانه‌ها به غفلت مردم و تکذیب الهی می‌انجامد که محال است. بنابراین بداء در نشانه‌های حتمی راه ندارد و تنها در امور غیرحتمی<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۱۰۹-۱۱۳}}</ref> و اوصاف زمانی یا مکانیِ نشانه‌های حتمی تا جایی که اصل نشانه بودن آن نشانه‌های حتمی دچار مشکل نشود، تغییر زمانی و مکانی اشکالی ندارد. در غیر این صورت در آنان نیز بداء جایز نیست.<ref>{{پک|هادی‌زاده، توحید|۱۳۹۹|ک=مشرق موعود|ف=بداء و نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۱۱۳}}</ref> بنابراین ظهور امام مهدی یک زمان قطعی و غیرقابل بداء ندارد و تشویق اهل‌بیت به دعا برای فرج بیانگر آن است که ظهور یک زمان مشخص غیرقابل تغییر ندارد، بلکه قابل تغییر و تقدم و تأخر است.<ref>{{پک|آیتی|۱۳۹۰|ک=تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۳۴-۴۳|ج=}}</ref>
-== '''ابعاد اجتماعی بداء در زمان ظهور''' ==
-بر اساس مبانی اعتقادی و روایات، مسئله بداء در زمان ظهور با ابعاد اجتماعی و نقش‌آفرینی مردم پیوندی عمیق دارد. این پیوند از چند جهت قابل بررسی است.<ref>{{پک|ترجمان|۱۴۰۳|ک=مطالعات فرهنگی قرآن|ف=بداء؛ پاسخ به شبهات دکتر ناصر القفاری و آثار فردی و اجتماعی اعتقاد به آن|ص=۳۳۳}}</ref><ref>{{پک|صمدی|۱۳۸۶|ک=مشرق موعود|ف=نقش مردم در تعجیل ظهور|ص=۶۱-۶۲}}</ref>
-=== '''نقش مردم در تعجیل یا تأخیر ظهور''' ===
-یکی از مهمترین ابعاد اجتماعی بداء، تأثیرپذیری زمان ظهور از رفتار و اراده جمعی مردم است. بر اساس دیدگاهی که تعجیل در ظهور را تنها پس از اثبات تغییرپذیری زمان ظهور امکان‌پذیر می‌داند، مردم با اعمال و رفتار خود می‌توانند در تعجیل یا تأخیر ظهور نقش داشته باشند.<ref>{{پک|صمدی|۱۳۸۶|ک=مشرق موعود|ف=نقش مردم در تعجیل ظهور|ص=۵۸-۵۹}}</ref> این دیدگاه بر اساس روایاتی مانند روایت امام صادق شکل گرفته که به تأثیر عوامل انسانی بر زمان وقوع ظهور اشاره دارند.<ref>{{پک|مجلسی|۱۴۰۳|ک=بحارالانوار|ص=۱۳۲|ج=۵۲}}</ref> بر این اساس، اگر مردم به وظایف خود در دوران غیبت عمل کنند و زمینه‌های فردی و اجتماعی ظهور را فراهم آورند، امکان تعجیل در فرج وجود دارد که خود مصداقی از تحقق بداء در زمان ظهور محسوب می‌شود. روایات فراوانی بر سفارش به دعا برای تعجیل فرج تأکید کرده‌اند که این خود گواه بر تأثیرپذیری زمان ظهور از خواست و اراده جمعی مؤمنان است. اعتقاد به بداء، با ایجاد حس پویایی، نشاط و امید به آینده‌ای بهتر در انسان‌ها، آنان را به سوی انجام اعمال نیکو و دعا برای تغییر سرنوشت خویش تشویق می‌کند و این خود عاملی برای تعجیل در فرج و تحقق بداء در زمان ظهور است.<ref>{{پک|ترجمان|۱۴۰۳|ک=مطالعات فرهنگی قرآن|ف=بداء؛ پاسخ به شبهات دکتر ناصر القفاری و آثار فردی و اجتماعی اعتقاد به آن|ص=۳۳۳-۳۳۷}}</ref>
-=== '''خودسازی و آمادگی فردی و اجتماعی''' ===
-انتظار در اندیشه شیعی به‌عنوان یک کنش فعال و مسئولانه تلقی می‌شود. این نگاه، برخلاف برداشت‌های منفعلانه، با اصلاح فردی، تربیت اخلاقی و مشارکت اجتماعی پیوند دارد. تحقق ظهور در پیوند با سنن الهی و آمادگی اخلاقی و اجتماعی جامعه معنا می‌یابد و هر اندازه زمینه‌های فردی و اجتماعی برای پذیرش حکومت عدل جهانی فراهم آید،<ref>{{پک|آزادمنش|۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵|ک=سیویلیکا|ف=نقش انتظار در آمادگی برای ظهور امام زمان(عج)}}</ref> امکان تغییر زمان ظهور و تسریع در فرج بیشتر خواهد بود.<ref>{{پک|صمدی|۱۳۸۶|ک=مشرق موعود|ف=نقش مردم در تعجیل ظهور|ص=۶۰}}</ref> خودسازی فردی با کسب معرفت مانند خودشناسی، خداشناسی، امام‌شناسی و دشمن‌شناسی، آغاز می‌شود و در بُعد اجتماعی به همدلی و وفاداری به آرمان‌های امام مهدی می‌انجامد؛ چنانکه این دو عنصر کلیدی مهمترین مانع ظهور دانسته شده است.<ref>{{پک/بن|بداء۲|ک=امام مهدی(علیه السلام) کیست؟|ف=مهم‌ترین عوامل در زمینه‌سازی ظهور و برطرف کردن موانع آن کدامند؟}}</ref>
-=== '''دعا و استغاثه جمعی''' ===
-تأکید بر «اَکْثِرُوا الدُّعاءَ بِتَعْجیلِ الْفَرَجِ، فاِنَّ ذلِکَ فَرَجُکُمْ»<ref>{{پک|صدوق|۱۴۰۵|ک=کمال‌الدین و تمام‌النعمة|ص=۴۸۵|ج=۱}}</ref><ref>{{پک|طوسی|۱۴۱۱|ک=الغیبة|ص=۲۹۲-۲۹۳، ح۲۴۷|ج=}}</ref> نشان می‌دهد که دعا نه تنها یک عمل فردی، بلکه یک وظیفه اجتماعی است که با مشارکت جمعی می‌تواند در تقدیر زمانی ظهور تأثیر بگذارد.<ref>{{پک/بن|بداء۳|ک=قم نیوز|ف=تاکید بر دعای جمعی برای تعجیل فرج امام زمان(عج) در روز اربعین}}</ref> همچنین صدها آثار و فواید خواندن دعا برای فرج،<ref>{{پک|موسوی‌اصفهانی|۱۳۶۳|ک=مکیال‌المکارم فی فوائد الدعاء للقائم،|ص=۴۹۴|ج=۲}}</ref> مانند استجابت دعا، دفع بلاها، آمرزش گناهان، اظهار محبت قلبی و نجات یافتن از فتنه‌های آخرالزمان نشان از جایگاه اجتماعی این دعاها در میان جامعه منتظر دارد.<ref>{{پک/بن|بداء۴|ک=بیتوته|ف=آثار و فایده‌های خواندن دعای سلامتی امام زمان(عج)}}</ref><ref group="دیدگاه">تا اینجا تمام مباحث باید ذیل بدا در زمان ظهور و در ادامه آن قرار بگیرد
-تکرار زیاد دارد و باید از قلم فرسایی کاسته شود.</ref>
-=== '''زمینه‌سازی و ایجاد بستر اجتماعی''' ===
-بر اساس این دیدگاه، تحقق ظهور بدون وقوع برخی نشانه‌ها ممکن است که این خود مصداقی از بداء در نشانه‌های حتمی است.<ref>{{پک|هادی‌زاده، توحید|۱۴۰۰|ک=مشرق موعود|ف=بداء و نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۱۱۲-۱۱۳}}</ref> از منظر روایی، غیبت دو جنبة حفاظتی و تربیتی دارد؛ از سویی جان امام از خطر دشمنان حفظ می‌شود و از سویی جامعه به بلوغ فکری و اخلاقی می‌رسد. غیبت پلی میان ظلم و عدالت است و منتظران با انتظار آگاهانه و اصلاح فردی و اجتماعی برای بهبود جهان، زمینه را برای ظهور فراهم می‌آورند.<ref>{{پک|فراهانی|۵ آذر ۱۴۰۴|ک=توکا مگ|ف=چرا امام زمان(عج) غایب شد؟}}</ref><ref group="دیدگاه">از این مطالب فقط خط اول را در تکمیل مباحث بدا در نشانه ها استفاده کنید و بقیه حذف شود</ref>
 == پانویس ==
@@ خط ۸۵: / خط ۴۳: @@
 * {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=خوشنویس‌زاده اصفهانی|نام۱=مرتضی|تاریخ=۱۳۹۱|عنوان=بررسی تحلیلی نشانه‌های حتمی‌الوقوع ظهور امام مهدی علیه‌السلام در روایات|پیوند=|ژورنال=پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه اصفهان، دانشکده ادبیات و علوم انسان|دوره=|شماره=|صفحات=}}
 * {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=|نام=|عنوان=دایره المعارف بزرگ اسلامی|سال=۱۳۸۱|مکان=تهران|ناشر=مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی|پیوند نویسنده=دایره المعارف بزرگ اسلامی|پیوند=|کوشش=کاظم موسوی بجنوردی|مترجم=|شابک=|دوره=}}
-* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=رازی|نام=فخر الدین محمد|عنوان=التفسیر الکبیر|سال=۱۴۲۰|مکان=بیروت|ناشر=دار احیاء التراث العربی|پیوند نویسنده=|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
 * {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=راغب اصفهانی|نام=حسین بن محمد|عنوان=المفردات|سال=۱۴۱۲|مکان=دمشق|ناشر=الدار الشامیه|پیوند نویسنده=حسین بن محمد راغب اصفهانی|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
+* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=زهادت|نام=عبدالمجید|عنوان=معارف و عقاید 5|سال=۱۳۹۶|مکان=قم|ناشر=مرکز مدیریت حوزه علمیه قم|پیوند نویسنده=عبدالمجید زهادت|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=۶۰۰۷۵۵۰۸۰X|دوره=}}
 * {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=سلیمیان|نام۱=خدامراد|تاریخ=۱۳۸۸|عنوان=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|پیوند=https://www.entizar.ir/article_73891.html|ژورنال=انتظار موعود|دوره=نهم|شماره=سی|صفحات=۸۹-۱۱۶}}
 * {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=صافی گلپایگانی|نام=لطف‌الله|عنوان=اسخ به ده پرسش|سال=۱۳۸۰|مکان=قم|ناشر=دفتر تنظیم و نشر آثار حضرت آیت‌الله صافی گلپایگانی|پیوند نویسنده=لطف‌الله صافی گلپایگانی|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
@@ خط ۹۶: / خط ۵۴: @@
 * {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=طوسی|نام=محمد بن حسن|عنوان=الغیبه|سال=۱۴۱۱|مکان=قم|ناشر=مؤسسه معارف اسلامی|پیوند نویسنده=محمد بن حسن طوسی|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
 * {{یادکرد وب|عنوان=«چرا امام زمان(عج) غایب شد؟|نشانی=https://tukamag.com/%D8%B9%D9%84%D8%AA-%D8%BA%DB%8C%D8%A8%D8%AA-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%AC/|تاریخ=۵ آذر ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۳۰ خرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|کد؟!}}|وبگاه=توکا مگ}}
-* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=کعبی بلخی|نام=عبدالله بن احمد|عنوان=تفسیر ابی‌القاسم الکعبی البلخی|سال=۱۴۲۸|مکان=بیروت|ناشر=دار الکتب العلمیة|پیوند نویسنده=عبدالله بن احمد کعبی بلخی|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=۹۷۸-۹۶۴-۴۴۰-۶۶۹-۰|دوره=}}
 * {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=کورانی|نام=علی|عنوان=معجم احادیث الامام المهدی|سال=۱۴۲۸|مکان=قم|ناشر=مسجد جمکران|پیوند نویسنده=علی کورانی|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
 * {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=گودرزی|نام۱=مجتبی|تاریخ=۱۳۹۸|عنوان=تعیین وقت برای ظهور (توقیت)|پیوند=https://www.mashreqmag.ir/article_122941.html|ژورنال=مشرق موعود|دوره=سیزدهم|شماره=چهل و نه|صفحات=۴۳-۶۸}}
@@ خط ۱۰۶: / خط ۶۳: @@
 * {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=مولایی‌نیا|نام۱=عزت‌الله|تاریخ=۱۳۹۹|عنوان=بررسی مسئله «بداء» از دیدگاه فریقین در قرآن و سنّت|پیوند=https://mazaheb.urd.ac.ir/article_129627.html|ژورنال=پژوهش‌نامه مذاهب اسلامی|دوره=هفتم|شماره=چهارده|صفحات=۳۸-۶۱}}
 * {{یادکرد وب|عنوان=مهم‌ترین عوامل در زمینه‌سازی ظهور و برطرف کردن موانع آن کدامند؟|نشانی=https://whoisimammahdi.com/grounding-for-emergence/|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۳۰ خرداد ۱۴۰۵|شناسه=بداء۲|وبگاه=امام مهدی(علیه السلام) کیست؟}}
-* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=نعمانی|نام=محمد بن ابراهیم|عنوان=الغیبه|سال=۱۳۸۷|مکان=تهران|ناشر=دار الکتب الاسلامیه|پیوند نویسنده=محمد بن ابراهیم نعمانی|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
 * {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=نمازی شاهرودی|نام=علی|عنوان=مستدرکات علم رجال الحدیث|سال=۱۳۸۴|مکان=قم|ناشر=جامعه مدرسین حوزه علمیه قم|پیوند نویسنده=علی نمازی شاهرودی|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
-* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=ولی‌زاده|نام۱=محمدجواد|تاریخ=۱۳۹۱|عنوان=کنکاشی در زمینه تعیین احتمالی زمان ظهور|پیوند=https://www.entizar.ir/article_75114.html|ژورنال=انتظار موعود|دوره=داوزدهم|شماره=سی و هشت|صفحات=۷۶-۹۰}}
 * {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=هادی‌زاده|نام۱=محمدتقی|تاریخ=۱۴۰۰|عنوان=بداء و نشانه‌های حتمی ظهور|پیوند=https://www.mashreqmag.ir/article_143823.html|ژورنال=مشرق موعود|دوره=پانزدهم|شماره=پنجاه و نه|صفحات=۸۹-۱۱۶|نام۲=حبیب|نام خانوادگی۲=توحید|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}