بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<big>'''شورای عالی انقلاب فرهنگی'''</big>؛ عالیترین نهاد سیاستگذار در زمینه تحقق اهداف انقلاب فرهنگی در نظام جمهوری اسلامی ایران. | <big>'''شورای عالی انقلاب فرهنگی'''</big>؛ عالیترین نهاد سیاستگذار در زمینه تحقق اهداف انقلاب فرهنگی در نظام جمهوری اسلامی ایران. | ||
شورای عالی انقلاب فرهنگی بهعنوان کانون اصلی تدوین راهبردهای کلان، وظیفۀ مهندسی مناسبات اجتماعی | شورای عالی انقلاب فرهنگی بهعنوان کانون اصلی تدوین راهبردهای کلان، وظیفۀ مهندسی مناسبات اجتماعی و پایش دگرگونیهای فکری جامعه را بر عهده دارد. مأموریت کلیدی مجموعۀ مذکور بر بازسازی ساختارهای علمی، صیانت از اصالت ارزشها و تنظیم اسناد بالادستی متمرکز است تا از این طریق، هماهنگی پایداری میان نظام آموزش رسمی و مبانی عقیدتی حاکمیت برقرار شود. تصمیمات این مرجع کلیدی گسترۀ وسیعی از سیاستهای آموزشی، عمومی و هویتی کشور را تحت تأثیر قرار میدهد. | ||
==معرفی | ==معرفی == | ||
شورای عالی انقلاب فرهنگی، عالیترین مرجع سیاستگذاری، خطمشیگذاری، هدایت، نظارت و تصویب ضوابط کلان در حوزۀ فرهنگ و آموزش در نظام جمهوری اسلامی ایران است. زمینههای شکلگیری این نهاد به ماههای نخستین پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ش بازمیگردد؛ زمانیکه ضرورت دگرگونی بنیادین در نظام آموزشی برجا مانده از دورۀ پهلوی و رفع چالشها و درگیریهای فزایندۀ سیاسی در محیطهای دانشگاهی احساس میشد.<ref>{{پک|خمینی|1389|ک=صحیفه امام|ص=207-208|ج=12}}</ref><br>پس از آن، رهبر وقت جمهوری اسلامی در پیام نوروزی 1359ش، بر ضرورت ایجاد انقلاب اساسی در دانشگاهها، تصفیۀ استادان وابسته به شرق و غرب و رفع بیگانگی روشنفکران دانشگاهی از جامعۀ اسلامی تأکید کرد. شورای انقلاب در اواخر فروردین همان سال با صدور بیانیهای، مهلت سه روزهای برای برچیده شدن دفاتر گروههای سیاسی در دانشگاهها تعیین کرد و مقرر داشت که پس از پایان امتحانات در خرداد ماه، دانشگاهها تعطیل شده و نظام آموزشی بر پایۀ موازین انقلابی طرحریزی شود.<ref>{{پک/بن|پرتال1|ک=پرتال امام خمینی|ف=از ستاد انقلاب فرهنگی تا شورای انقلاب فرهنگی}}</ref> تعطیلی موقت دانشگاهها منجر شد تا بستر مناسب برای تغییر متون درسی، گزینش استادان و تحول در ساختار آموزش عالی فراهم آید.<ref>{{پک|شرفزاده بردر|1383|ک=انقلاب فرهنگی در دانشگاههای ایران|ص=246-247}}</ref> | شورای عالی انقلاب فرهنگی، عالیترین مرجع سیاستگذاری، خطمشیگذاری، هدایت، نظارت و تصویب ضوابط کلان در حوزۀ فرهنگ و آموزش در نظام جمهوری اسلامی ایران است. زمینههای شکلگیری این نهاد به ماههای نخستین پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ش بازمیگردد؛ زمانیکه ضرورت دگرگونی بنیادین در نظام آموزشی برجا مانده از دورۀ پهلوی و رفع چالشها و درگیریهای فزایندۀ سیاسی در محیطهای دانشگاهی احساس میشد.<ref>{{پک|خمینی|1389|ک=صحیفه امام|ص=207-208|ج=12}}</ref><br>پس از آن، رهبر وقت جمهوری اسلامی در پیام نوروزی 1359ش، بر ضرورت ایجاد انقلاب اساسی در دانشگاهها، تصفیۀ استادان وابسته به شرق و غرب و رفع بیگانگی روشنفکران دانشگاهی از جامعۀ اسلامی تأکید کرد. شورای انقلاب در اواخر فروردین همان سال با صدور بیانیهای، مهلت سه روزهای برای برچیده شدن دفاتر گروههای سیاسی در دانشگاهها تعیین کرد و مقرر داشت که پس از پایان امتحانات در خرداد ماه، دانشگاهها تعطیل شده و نظام آموزشی بر پایۀ موازین انقلابی طرحریزی شود.<ref>{{پک/بن|پرتال1|ک=پرتال امام خمینی|ف=از ستاد انقلاب فرهنگی تا شورای انقلاب فرهنگی}}</ref> تعطیلی موقت دانشگاهها منجر شد تا بستر مناسب برای تغییر متون درسی، گزینش استادان و تحول در ساختار آموزش عالی فراهم آید.<ref>{{پک|شرفزاده بردر|1383|ک=انقلاب فرهنگی در دانشگاههای ایران|ص=246-247}}</ref><ref group="دیدگاه">اینکه تعطیلی دانشگاه ها به تهذیب دانشگاه ها منجر شد، نظر مخالف هم دارد؛ خوب است که به انها نیز اشاره شود. </ref> | ||
==تاریخچه و فرآیند تحول== | ==تاریخچه و فرآیند تحول<ref group="دیدگاه">تاریخچه کافی است و نیازی به تعبیر فرایند تحول نیست. </ref>== | ||
در پی ضرورت عینی دگرگونی در نظام آموزشی، فرمان تشکیل ستاد انقلاب فرهنگی در ۲۳ خرداد ۱۳۵۹ش صادر شد.<ref>{{پک|اداره کل قوانین و مقررات کشور|1372|ک=مجموعه مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی|ص=11-12|ج=1}}</ref> هفت تن از صاحبنظران، شامل محمدجواد باهنر، مهدی ربانی املشی، حسن حبیبی، عبدالکریم سروش، شمس آلاحمد، جلالالدین فارسی و علی شریعتمداری مأمور تدوین خطمشی فرهنگی آیندۀ دانشگاهها، آمادهسازی استادان شایسته و رسیدگی به امور نظام آموزش عالی شدند.<ref>{{پک|خمینی|1389|ک=صحیفه امام|ص=431-432|ج=12}}</ref> | در پی ضرورت عینی دگرگونی در نظام آموزشی، فرمان تشکیل ستاد انقلاب فرهنگی در ۲۳ خرداد ۱۳۵۹ش صادر شد.<ref>{{پک|اداره کل قوانین و مقررات کشور|1372|ک=مجموعه مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی|ص=11-12|ج=1}}</ref> هفت تن از صاحبنظران، شامل محمدجواد باهنر، مهدی ربانی املشی، حسن حبیبی، عبدالکریم سروش، شمس آلاحمد، جلالالدین فارسی و علی شریعتمداری مأمور تدوین خطمشی فرهنگی آیندۀ دانشگاهها، آمادهسازی استادان شایسته و رسیدگی به امور نظام آموزش عالی شدند.<ref>{{پک|خمینی|1389|ک=صحیفه امام|ص=431-432|ج=12}}</ref> | ||
