بخارادوزی: تفاوت میان نسخه‌ها

بخارادوزی یکی از قدیمی‌ترین سوزن‌دوزی‌ها در میان اقوام ترک و ایرانی ساکن آسیای مرکزی است.<ref name=":0" /> به‌گفته برخی منابع، این نوع سوزن­‌دوزی تاریخ مشخصی ندارد ولی در دورۀ سلجوقیان از رواج کاملی برخوردار بوده و آثاری از آن نیز در موزه‌های جهان دیده می‌شود.<ref>[https://www.visitiran.ir/fa/handicraft/%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86 «بخارادوزی ((تهران))»، وب‌سایت ایران.]</ref> قدیمی‌ترین نمونۀ بخارادوزی مربوط به سلسلۀ تیموری است که سفیر اسپانیا در سفرنامۀ خود پس از رفتن به دربار تیمور گرگانی (مؤسس سلسلۀ تیموریان)، اشاره‌ای به آن می‌کند.<ref name=":0">[https://haftdast.com/node/1046 «شکل‌گیری و تکامل بخارادوزی در آسیای میانه»، وب‌سایت خانۀ هفت‌دست.]</ref> در دورهٔ تیموری، با توجه به جایگاه شهر بخارا به‌عنوان یکی از مراکز تجمع علما و هنرمندان، هنر بخارادوزی گسترش یافت. منابع تاریخی گزارش کرده‌اند که در این دوره، تغییراتی در شیوه‌های اجرای این هنر ایجاد شد و هنرمندان توانستند آن را بر روی پارچهٔ تافته و به‌صورت دو رو اجرا کنند.<ref name=":1">[https://www.visitiran.ir/fa/handicraft/%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86 «بخارادوزی ((تهران))»، وب‌سایت ایران.]</ref>

در دورهٔ صفویه نیز، بخارادوزی به‌عنوان یکی از هنرهای رایج شناخته می‌شد و در تزیین پوشاک و منسوجات، به‌ویژه در میان طبقات درباری و اشراف، کاربرد داشت. برخی نویسندگان از گسترش و تنوع شیوه‌های بخارادوزی در این دوره خبر می‌دهند. این هنر در دورهٔ قاجار نیز ادامه یافت و بر اساس شواهد موجود، تغییراتی در طرح‌ها و نقش‌پردازی‌ها متناسب با سلیقهٔ رایج آن دوره ایجاد شد.<ref>[https://honariran.org/%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87%D8%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%81%D8%B1%D8%B5/ «هنر بخارادوزی: تاریخچه، کاربردها و فرصت‌های درآمدزایی از این هنر زیبا»، وب‌سایت هنر ایران.]</ref> امروزه این هنر در شهرهایی مانند تهران احیا شده است.<ref name=":1" />