|
|
| خط ۱: |
خط ۱: |
| '''بخارادوزی؛''' دوخت نقوش روی پارچه با نخ گلدوزی. | | '''بخارادوزی؛''' دوخت نقوش روی پارچه با نخ گلدوزی. |
|
| |
|
| بخارادوزی یکی از انواع رودوزیهای سنتی، ظریف و پرکار است که خاستگاه آن شهر بخارا میباشد. اوج شکوفایی این هنر به عصر تیموری بازمیگردد، دورهای که هنرمندان توانستند این هنر را به صورت دو رو بر روی پارچه اجرا کنند؛ هنری که تا دوران صفویه و قاجار نیز جایگاه خود را حفظ کرد. نقوش بهکاررفته در بخارادوزی بسیار متنوع بوده و بر روی انواع پارچههای کتان، چلوار و ابریشم اجرا میشود. کاربرد اصلی این هنر تزییناتی است و از آن برای تزئین کیف، کفش، لباس و اقلام جهیزیه دختران استفاده میگردد. در سنت خانهداری، نوعروسان قطعاتی از این دستبافتها را به عنوان دیوارکوب، رومیزی یا روکش آینه در منزل جدید به نمایش میگذاشتند که این کار هم قدرت هنری آنان را نشان میداد و هم جنبهای محافظتی در برابر چشم بد داشت. همچنین بخارادوزی به دلیل تأثیرات فرهنگی منطقهای، دارای سبکهای متفاوتی نیز هست. | | بخارادوزی یکی از انواع رودوزیهای سنتی و از شاخههای صنایعدستی تزیینیـکاربردی ایرانی است که خاستگاه آن به منطقهٔ بخارا در آسیای مرکزی نسبت داده میشود. این هنر با بهرهگیری از نخ و سوزن بر روی پارچههای ساده اجرا میشود و در طول تاریخ، در میان اقوام ایرانی و ترک رواج داشته است. بخارادوزی در دورههای مختلف تاریخی، از جمله دورههای سلجوقی، تیموری، صفوی و قاجار، دستخوش تحولاتی در شیوهٔ اجرا، نقوش و کاربرد شده و امروزه بهعنوان بخشی از میراث صنایعدستی، در برخی مناطق تولید میشود. |
|
| |
|
| == '''تعریف بخارادوزی''' == | | == '''تعریف بخارادوزی''' == |
