صله رحم: تفاوت میان نسخه‌ها

در اسلام، صله رحم به‌معنای برقراری و نگهداری پیوندهای عاطفی، مالی و رفتاری با خویشاوندان است.<ref name=":0">[https://lib.eshia.ir/11005/2/155 کلینی، الکافی، 1407ق، ج2، ص155.]</ref> این مفهوم به دیدارهای حضوری محدود نمی‌شود و هرگونه نیکی که به استحکام روابط خانوادگی کمک کند، در این چارچوب قرار می‌گیرد.<ref>فیض کاشانی، محجة البیضاء، بی‌تا، ج2، فصل آداب الصحبة و المعاشرة.</ref> بر اساس دیدگاه [[امام علی]]، کمترین سطح صله رحم، سلام کردن است.<ref name=":0" /> همچنین [[امام صادق]] پایینترین درجهٔ پذیرایی از خویشاوند را نوشاندن آب دانسته است.<ref>[https://lib.eshia.ir/11005/2/151 کلینی، الکافی، 1407ق، ج2، ص151.]</ref> به باور او، خوشرویی، پاسخ نیکو دادن<ref>[https://lib.eshia.ir/11005/2/157 کلینی، الکافی، 1407ق، ج2، ص157.]</ref> و خودداری از آزار رساندن به بستگان، از بهترین راه‌های خدمت به آنان است.<ref>[https://lib.eshia.ir/11015/15/255 نوری، مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، 1408ق، ج15، ص255.]</ref>

بخش مهمی از صله رحم از طریق گفتار و حمایت‌های معنوی انجام می‌شود. دعا کردن برای خویشاوندان، ابراز همدردی، نیکی‌گفتن دربارهٔ آنان، پرهیز از غیبت و تهمت، دفاع از آنان در غیاب‌شان و پذیرش عذرشان، همگی از این دسته‌اند. همچنین خیرخواهی، آگاهی‌رسانی دینی و دنیوی، راهنمایی در هنگام مشورت و پاسخ به شبهات، از دیگر جلوه‌های صله رحم است.<ref>شرف‌الدین، تحلیلی اجتماعی از صله رحم، 1378ش، ص45.</ref> محبت قلبی، آرزوی خیر دنیا و آخرت برای بستگان، همیشه به یاد داشتن آنان و نقد صادقانهٔ ویژگی‌های مثبت و منفی به قصد اصلاح، از مصادیق معنوی دیگر به شمار می‌رود.<ref>شرف‌الدین، تحلیلی اجتماعی از صله رحم، 1378ش، ص47.</ref>