پیش‌نویس:خانه‌داری: تفاوت میان نسخه‌ها

در اسلام، خانه‌داری نه یک تکلیف الزامی جنسیتی، بلکه یک وظیفه‌ای انتخابی و دارای ارزش افزوده است که نقش مادری و همسری را در بر می‌گیرد. این نگاه، با به رسمیت شناختن حق مالی زن یا اجرت‌المثل در قبال کار خانگی، درصدد است تا از یک سو، ارزش اقتصادی این فعالیت را تصدیق کند و از سوی دیگر، با تأکید بر مشترک بودن مدیریت امور خانه، الگویی مبتنی بر مشارکت و تقسیم کار بین مرد و زن ارائه کند.<ref>احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۳۰۲-۳۰۱.</ref> این چارچوب نظری، در بستر سبک زندگی اسلامی-ایرانی، کارکردی اجتماعی و فرافردی می‌یابد. خانه در این دیدگاه، کارکردی فراتر از یک واحد مسکونی دارد و کانون اصلی جامعه‌پذیری، انتقال فرهنگ و تربیت نسل است. مدیریت مؤثر این نهاد، مستقیماً بر سطح سلامت روانی و انسجام عاطفی اعضای خانواده تأثیر می‌گذارد و با ایجاد محیطی امن و پایدار، همچون یک سرمایه اجتماعی قوی عمل می‌کند که می‌تواند در مقیاس کلان به کاهش ناهنجاری‌های اجتماعی و تقویت پیوندهای اجتماعی منجر شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/525797/ دولت‌خواه و همکاران، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، ۱۴۰۱ش، ص۱۷-۱۶.]</ref>