امام موسی کاظم: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۴۹: / خط ۴۹: @@
 امام موسی بن جعفر، وارث علم انبیا<ref>حسینی قزوینی، موسوعة الإمام الکاظم، 1436ق، ج1، ص8.</ref> و معرفت و فضل و کمالات<ref>هیتمی، الصواعق المحرقة، 1385ق، ص203.</ref> و جامع بین دین، [[فقه اسلامی|فقه]]، مناسک، [[بردباری]] و شکیبایی بود.<ref>ابن أبی‌الحدید معتزلی، شرح نهج البلاغه، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، 1387ق، ج15، ص273.</ref> در زمانهٔ او، هیچ‌کس در معارف الهی و دانش و بخشش، به او نمی‌رسید<ref>پیشوایی، سیرهٔ پیشوایان؛ نگرشی بر زندگانی اجتماعی، سیاسی و فرهنگی امامان معصوم، 1380ش، ص416.</ref> و دانشمندان و رجال علمی زمان خود را تحت‌تأثیر دانش خود قرار داده بود.<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، باب‌الحوائج، حضرت امام موسی کاظم، 1385ش، ج9، ص21.</ref> از او، در زمانهٔ خود، فقیه‌تر، باورع‌تر، باسخاوت‌تر و کریم‌تر یافت نمی‌شد.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص377.</ref>
-فضایل اخلاقی و صفات برجستهٔ انسانی او زبانزد خاص و عام بوده و تمام دانشمندان در برابر عظمت اخلاقی او سرِ تعظیم فرود می‌آوردند.<ref>عبدالرحمان، سیرهٔ اهل بیت، ص373-374.</ref> وی را عبد صالح،<ref>ابن‌جوزی، تذکرة الخواصّ، 1427ق، ص436.</ref> بزرگ مرتبه،<ref>الرحمة، أئمّة أهل البیت فی کتب أهل السنّة، 1424ق، ص275.</ref> کثیر التهجد، فروخورندهٔ خشم، تلاشگر،<ref>عطاردی، مُسند الإمام الکاظم، 1391ش، ج1، ص55؛ زرندی حنفی، فضیلت‌های آل پیامبر از دیدگاه عالمان اهل سنت، 1393ش، 167.</ref> صالح، حلیم، جواد، سخی، متألِّه (الهی)<ref>یافعی، مرآت الجنان و عبرة الیقظان فی معرفة ما یُعتبَر من حوادث الزمان، ج10، ص394؛ الرحمة، أئمّة أهل البیت فی کتب أهل السنّة، 1424ق، ص277-278.</ref> و عابدترین مردم دانسته‌اند.<ref>یعقوبی، تاریخ یعقوبی، 1387ش، ص290.</ref> او از نظر قدر و منزلت، بهترین بندگان خدا<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص337.</ref> و سرآمدِ فرزندان جعفر بن محمد بود.<ref>شاهین، الإمام موسی بن جعفر الکاظم، إضاءات حول سیرة سابعِ أئمّة أهل البیت، 1425ق، ص149.</ref> بسیار سجده می‌کرد<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص339، 341 و 390.</ref> و در مدت حبسِ خود، پس‌از نماز صبح به سجده رفته و هنگام زوال (ظهر) سر از سجده برمی‌داشت.<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، باب‌الحوائج، حضرت امام موسی کاظم، 1385ش، ج9، ص32-35.</ref> از خوف خدا بسیار می‌گریست.<ref>عطاردی، مُسند الإمام الکاظم، 1391ش، ج1، ص54.</ref>
+فضایل اخلاقی و صفات برجستهٔ انسانی او زبانزد خاص و عام بوده و تمام دانشمندان در برابر عظمت اخلاقی او سرِ تعظیم فرود می‌آوردند.<ref>عبدالرحمان، سیرهٔ اهل بیت، ص373-374.</ref> وی را عبد صالح،<ref>ابن‌جوزی، تذکرة الخواصّ، 1427ق، ص436.</ref> بزرگ مرتبه،<ref>الرحمة، أئمّة أهل البیت فی کتب أهل السنّة، 1424ق، ص275.</ref> کثیر التهجد، فروخورندهٔ خشم، تلاشگر،<ref>عطاردی، مُسند الإمام الکاظم، 1391ش، ج1، ص55؛ زرندی حنفی، فضیلت‌های آل پیامبر از دیدگاه عالمان اهل سنت، 1393ش، 167.</ref> صالح، حلیم، جواد، سخی، متألِّه (الهی)<ref>یافعی، مرآت الجنان و عبرة الیقظان فی معرفة ما یُعتبَر من حوادث الزمان، ج10، ص394؛ الرحمة، أئمّة أهل البیت فی کتب أهل السنّة، 1424ق، ص277-278.</ref> و عابدترین مردم دانسته‌اند.<ref>یعقوبی، تاریخ یعقوبی، 1387ش، ص290.</ref> او از نظر قدر و منزلت، بهترین بندگان خدا<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص337.</ref> و سرآمدِ فرزندان جعفر بن محمد بود.<ref>شاهین، الإمام موسی بن جعفر الکاظم، إضاءات حول سیرة سابعِ أئمّة أهل البیت، 1425ق، ص149.</ref> بسیار [[سجده]] می‌کرد<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص339، 341 و 390.</ref> و در مدت حبسِ خود، پس‌از [[نماز صبح]] به سجده رفته و هنگام زوال (ظهر) سر از سجده برمی‌داشت.<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، باب‌الحوائج، حضرت امام موسی کاظم، 1385ش، ج9، ص32-35.</ref> از خوف خدا بسیار می‌گریست.<ref>عطاردی، مُسند الإمام الکاظم، 1391ش، ج1، ص54.</ref>
-شب‌ها را به نماز و روزها را به [[روزه]] و [[صدقه]] سپری می‌کرد.<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، باب‌الحوائج، حضرت امام موسی کاظم، 1385ش، ج9، ص35.</ref> معروف به کرامات مُحَیِّر العقول،<ref>حسینی قزوینی، موسوعة الإمام الکاظم، 1436ق، ج1، ص10.</ref> آگاهی بر امور پنهان و طیّ الأرض بوده<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص339، 358 و 376.</ref> و در منابع [[شیعه]] و سنی، پس‌از [[امام علی|علی بن أبی‌طالب]]، از امام موسی بن جعفر بیش از هر امام دیگری امور خارق‌العاده و حیرت‌انگیز و کرامات و معجزات نقل شده است.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص387.</ref> او مواظب‌ترینِ مردم بر حفظ کتاب خدا (قرآن) بود<ref>طبرسی، إعلام الوری بأعلام الهدی، 1390ق، ص298.</ref> و آن را با صوتی زیبا و حزین تلاوت می‌کرد.<ref>شاهین، الإمام موسی بن جعفر الکاظم، إضاءات حول سیرة سابعِ أئمّة أهل البیت، 1425ق، ص180-181.</ref>
+شب‌ها را به [[نماز]] و روزها را به [[روزه]] و [[صدقه]] سپری می‌کرد.<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، باب‌الحوائج، حضرت امام موسی کاظم، 1385ش، ج9، ص35.</ref> معروف به کرامات مُحَیِّر العقول،<ref>حسینی قزوینی، موسوعة الإمام الکاظم، 1436ق، ج1، ص10.</ref> آگاهی بر امور پنهان و طیّ الأرض بوده<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص339، 358 و 376.</ref> و در منابع [[شیعه]] و سنی، پس‌از [[امام علی|علی بن أبی‌طالب]]، از امام موسی بن جعفر بیش از هر امام دیگری امور خارق‌العاده و حیرت‌انگیز و [[کرامات]] و معجزات نقل شده است.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص387.</ref> او مواظب‌ترینِ مردم بر حفظ کتاب خدا ([[قرآن]]) بود<ref>طبرسی، إعلام الوری بأعلام الهدی، 1390ق، ص298.</ref> و آن را با صوتی زیبا و حزین تلاوت می‌کرد.<ref>شاهین، الإمام موسی بن جعفر الکاظم، إضاءات حول سیرة سابعِ أئمّة أهل البیت، 1425ق، ص180-181.</ref>
 == سبک زندگی موسی بن جعفر ==