حذف ردهها |
اصلاح هندسه بحث |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<big>'''کانون بانوان | <big>'''کانون بانوان'''</big>، نخستین انجمن صنفی زنان در دوره پهلوی. | ||
کانون بانوان | کانون بانوان در [[۲۲ اردیبهشت]] ۱۳۱۴ش به فرمان [[رضاشاه]] و زیر نظر وزارت معارف با هدف ظاهری ارتقای فرهنگی و تربیتی زنان تأسیس شد و ریاست عالیه آن بر عهده [[شمس پهلوی]] قرار گرفت. بااینحال، اسناد تاریخی نشان میدهد هدف اصلی این نهاد، زمینهسازی برای اجرای سیاست کشف حجاب بود و اعضای آن که عمدتاً معلمان و مدیران مدارس بودند، با کنار گذاشتن [[چادر]] و تشویق دیگر [[زنان]] به تبعیت از این الگو، نقش بازوی اجرایی دولت را ایفا میکردند. پس از رسمیشدن [[کشف حجاب]] در [[دی (ماه)|دی]] همان سال، کانون با تغییر ساختار، فعالیتهای خود را در قالب آموزش خیاطی غربی، برگزاری سخنرانیهای تبلیغی علیه [[حجاب]]، نمایش فیلمهای اروپایی و ترویج [[سبک زندگی غربی]] ادامه داد. این نهاد همچنین با تأسیس مؤسساتی مانند «تربیت مادر» و هنرستان خیاطی، به بازتعریف نقش زنان و ترویج [[مصرفگرایی]] وابسته به فرهنگ غرب پرداخت. پس از سقوط رضاشاه در ۱۳۲۰ش، کانون با افول مالی و انتقادات گسترده مواجه شد و سرانجام در ۱۳۳۸ش توسط شورای عالی زنان به ریاست [[اشرف پهلوی]] منحل گردید. | ||
==تاریخچه و تأسیس== | ==تاریخچه و تأسیس== | ||
کانون بانوان در ۲۲ اردیبهشت ۱۳۱۴ش به دستور مستقیم رضاشاه و زیر نظر علیاصغر | کانون بانوان در ۲۲ اردیبهشت ۱۳۱۴ش به دستور مستقیم رضاشاه و زیر نظر [[علیاصغر حکمت]]، وزیر معارف وقت، با گردآوری گروهی از زنان فرهنگی (عمدتاً معلمان و مدیران مدارس) در محل دارالمعلمات تهران تأسیس شد.<ref>فتحی، ''کانون بانوان با رویکردی به ریشههای تاریخی حرکتهای زنان در ایران''، 1383ش، ص۱۳۰.</ref> ریاست عالیه این نهاد به شمس پهلوی، دختر شاه، سپرده شد.<ref>[https://www.iichs.ir/fa/news/347/کانون-بانوان-پیکان-سیاست-حجاب-ستیزی-حکومت-رضاخان-ظهور-افول رنجبر عمرانی، کانون بانوان؛ پیکان سیاست حجابستیزی حکومت رضاخان از ظهور تا افول، وبسایت پژوهشکده تاریخ معاصر.]</ref> | ||
هاجر | [[هاجر تربیت]]، رئیس دانشسرای دختران، بهعنوان نخستین رئیس اجرایی کانون، با ایجاد مجالس سخنرانی، اجرای نمایش، کلوپهای ورزشی، کتابخانه و کلاسهای اکابر (بزرگسالان) به توسعه فعالیتها پرداخت.<ref>فتحی، ''کانون بانوان با رویکردی به ریشههای تاریخی حرکتهای زنان در ایران''، 1383ش، ص132-133.</ref> کانون بهسرعت گسترش یافت و در شهرهای مختلف بیش از ۵۰ شعبه دایر کرد. هیئت مدیره مرکزی متشکل از ۲۵ نفر بود و چهرههای شاخصی مانند صدیقه دولتآبادی (نایب رئیس)، بدرالملوک بامداد (منشی)، پری حسام شهرئیس (ریاست دارالانشا)، فاطمه سیاح (ریاست شعبه ادبی)، همایون احتشامی (ریاست شعبه امور خیریه) و [[پروین اعتصامی]] را شامل میشد.<ref>بامداد، ''زن ایرانی از انقلاب مشروطیت تا انقلاب سفید''، ۱۳۴۷ش، ج1، ص90؛ [https://www.iichs.ir/fa/news/347/کانون-بانوان-پیکان-سیاست-حجاب-ستیزی-حکومت-رضاخان-ظهور-افول رنجبر عمرانی، کانون بانوان؛ پیکان سیاست حجابستیزی حکومت رضاخان از ظهور تا افول، وبسایت پژوهشکده تاریخ معاصر.]</ref> | ||
==اهداف رسمی کانون== | ==اهداف رسمی کانون== | ||
