صفحهای تازه حاوی «<big>'''تعزیه'''</big>؛ سوگواری نمایشی با کلامی منظوم و آهنگین<br> تعزیه، بهمعنای شکیبایی کردن،<ref>المنجد، لویس معلوف، 1380ش، ذیل عزی.</ref> در ادبیات مذهبی شیعیان ایران به شبیهخوانی و نمایش منظومی گفته میشود که با استفاده از شعر و موسیقی، مصائب اهل...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
بلوکباشی، «نخلگردانی: نمایش تمثیلی از جاودانگی حیات شهیدان»، ۱۳۸۰ش، ص23.</ref> | بلوکباشی، «نخلگردانی: نمایش تمثیلی از جاودانگی حیات شهیدان»، ۱۳۸۰ش، ص23.</ref> | ||
==پیشینه تعزیه در ایران== | ==پیشینه تعزیه در ایران== | ||
مورخان، نقطۀ اوج تعزیه را در دورۀ ناصرالدین شاه دانستهاند. علاقمندی پادشاه به نمایشهای تعزیه،<ref>ژوانس فووریه، سه سال در دربار ایران، پانویس 1، 1363ش، ج1، ص105.</ref> موجب شده بود که در دوران سلطنت او، در صدها تکیه، میدان و حسینیه در | مورخان، نقطۀ اوج تعزیه را در دورۀ ناصرالدین شاه دانستهاند. علاقمندی پادشاه به نمایشهای تعزیه،<ref>ژوانس فووریه، سه سال در دربار ایران، پانویس 1، 1363ش، ج1، ص105.</ref> موجب شده بود که در دوران سلطنت او، در صدها تکیه، میدان و [[حسینیه]] در [[تهران]]، مراسم تعزیه برگزار شود و بسیاری از شهرها و روستاهای ایران نیز دارای اماکنی برای اجرای تعزیه بودند. تعزیههای سیار و قهوهخانهای نیز که ویژگیهای متفاوتی داشت، بهمرور زمان، ایجاد شدند.<ref>شهری، تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم، 1367-1368ش، ج5، ص532-535.</ref><br> | ||
پس از قتل ناصرالدین شاه، تعزیههای حکومتی کمرونق شد؛ اما تعزیهخوانان غیرحکومتی، در مناطق گوناگونی از ایران، به کار خود ادامه دادند. در دورۀ رضاخان که برگزاری سوگواری محرم با محدودیتهای بسیاری روبرو شد، تعزیهها بیش از پیش، از رونق افتادند. | پس از قتل ناصرالدین شاه، تعزیههای حکومتی کمرونق شد؛ اما تعزیهخوانان غیرحکومتی، در مناطق گوناگونی از ایران، به کار خود ادامه دادند. در دورۀ رضاخان که برگزاری سوگواری محرم با محدودیتهای بسیاری روبرو شد، تعزیهها بیش از پیش، از رونق افتادند. | ||
