شله‌قلمکار: تفاوت میان نسخه‌ها

شله‌قلمکار یا شوله‌قلمکار، نوعی آش است که در آن از گوشت له شده و انواع حبوبات استفاده می‌شود.<ref>[https://vajehyab.com/amid/شله+قلمکار عمید، فرهنگ فارسی، ذیل واژه شله‌قلمکار.]</ref>  مردم این آش را پس از سمنو، شله‌زرد و حلوا، بیش‌تر به‌صورت نذری و در ماه محرم و صفر طبخ می‌کنند.<ref>آقاجمال خوانساری، «عقائد النساء»، ۱۳۴۹ش، ص۲۴-۲۵؛ آشپزباشی، سفره اطعمه، ۱۳۵۳ش، ص۷۶-۷۷؛ مستوفی، شرح زندگانی من، ۱۳۸۶ش، ج۱، ص۴۱۹؛ لهستایی‌زاده، تاریخ و فرهنگ مردم دوان، ۱۳۷۰ش، ص۱۲۸.</ref>  دلیل نام‌گذاری این آش به آش شله‌قلمکار این است که زمانی که پخته می‌شود به دلیل داشتن مواد فراوان مانند یک نقاشی زیبا می‌شود. برخی به این آش، آش امام (مراد از آن امام حسین و امام زین‌العابدین هستند) می‌گویند.<ref>آشپزباشی، سفره اطعمه، ۱۳۵۳ش، ص۷۷؛ مستوفی، شرح زندگانی من، ۱۳۸۶ش، ج۱، ص۴۱۹؛ لهستایی‌زاده، تاریخ و فرهنگ مردم دوان، ۱۳۷۰ش، ص۱۲۸؛ مظلوم‌زاده، آشپزی در فرهنگ مردم کازرون، ۱۳۸۳ش، ص۱۳۳.</ref>  مردم برخی از نواحی کشور این غذا را آش در‌هم‌جوش و شلم‌شوربا (به‌معنی ترکیب از مواد نامتناسب با یکدیگر) می‌دانند.<ref>جناب اصفهانی، فرهنگ مردم اصفهان، ۱۳۸۵ش، ص۱۰۶؛ امینی، فرهنگ عوام، ۱۳۷۱ش، ص۲۳؛ انزابی‌نژاد، فرهنگ معاصر، ۱۳۶۶ش، ص۵۷۶؛ جمال‌زاده، فرهنگ لغات عامیانه، ۱۳۴۱ش، ص۳.</ref>  هرکاری که در هم و آشفته باشد در مثل به آش شله‌قلمکار نسبت داده می‌شود.<ref>رجب‌زاده، برخی از مثل‌ها و تعبیرات فارسی، ۱۳۷۲ش، ص۳۰-۳۱؛ دهخدا، امثال و حکم، ۱۳۵۲ش، ج۱، ص۳۶.</ref>