حبیب الله نجفی (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۱۶: خط ۱۶:
در باب نقش مردم در مشروعیت نظام ولایت فقیه، دیدگاه‌های مختلفی میان پژوهشگران و اندیشمندان اسلامی وجود دارد. گروهی از پژوهشگران بر این باورند که نقش مردم تأمین‌کننده مشروعیت رهبری نیست، بلکه شرط تحقق عینی و کارآمدی حاکمیت او محسوب می‌شود. از این منظر، رأی، بیعت و مشارکت مردمی به حاکمیت رهبر فعلیت می‌بخشد و آن را از یک حق نظری به یک قدرت اجرایی تبدیل می‌کند.<ref>جوادی آملی، ولایت فقیه، 1378ش، ص 82-83.</ref> به استناد سیره امام علی، ایشان با وجود دارا بودن حق الهی برای تصدی رهبری، بدون پذیرش و بیعت مردم، تشکیل حکومت و اعمال ولایت را ممکن نمی‌دانست.<ref>مصباح یزدی، حقوق و سیاست در قرآن، 1377ش، ج1، ص103-104.</ref>
در باب نقش مردم در مشروعیت نظام ولایت فقیه، دیدگاه‌های مختلفی میان پژوهشگران و اندیشمندان اسلامی وجود دارد. گروهی از پژوهشگران بر این باورند که نقش مردم تأمین‌کننده مشروعیت رهبری نیست، بلکه شرط تحقق عینی و کارآمدی حاکمیت او محسوب می‌شود. از این منظر، رأی، بیعت و مشارکت مردمی به حاکمیت رهبر فعلیت می‌بخشد و آن را از یک حق نظری به یک قدرت اجرایی تبدیل می‌کند.<ref>جوادی آملی، ولایت فقیه، 1378ش، ص 82-83.</ref> به استناد سیره امام علی، ایشان با وجود دارا بودن حق الهی برای تصدی رهبری، بدون پذیرش و بیعت مردم، تشکیل حکومت و اعمال ولایت را ممکن نمی‌دانست.<ref>مصباح یزدی، حقوق و سیاست در قرآن، 1377ش، ج1، ص103-104.</ref>


در این چارچوب، سید علی خامنه‌ای معتقد است مشروعیت رهبر صرفاً مبتنی بر تحقق ارادۀ الهی است و نقش مردم عینیت‌بخشی به احکام و اوامر فقیه محسوب می‌شود. بر این اساس، حاکم فقیه از ولایت مطلقه برخوردار است و مشروعیت تمام ارکان حکومت با تأیید او تحقق می‌یابد. در مقابل، سید محمدباقر صدر مشروعیت را ترکیبی از ارادۀ الهی و مردمی می‌داند. به باور وی، فقیه ناظر بر جریان حکومت است و مردم با تأیید خود به اجزای حکومت مشروعیت می‌بخشند؛ در صورت عدم تأیید مردم، حکومت فقیه مشروعیت خود را از دست می‌دهد.<ref>[https://jqr.isca.ac.ir/article_22611_5a66a58b32bf2316215b3d124f5561d3.pdf شاهرخی، «نقش مردم در حکومت اسالمی از نگاه مقام معظم رهبری و شهید صدر»، 1391ش، ص56.]</ref>
در این چارچوب، سید علی خامنه‌ای معتقد است مشروعیت رهبر صرفاً مبتنی بر تحقق ارادۀ الهی است و نقش مردم عینیت‌بخشی به احکام و اوامر فقیه محسوب می‌شود. بر این اساس، حاکم فقیه از ولایت مطلقه برخوردار است و مشروعیت تمام ارکان حکومت با تأیید او تحقق می‌یابد. در مقابل، سید محمدباقر صدر مشروعیت را ترکیبی از ارادۀ الهی و مردمی می‌داند. به باور وی، فقیه ناظر بر جریان حکومت است و مردم با تأیید خود به اجزای حکومت مشروعیت می‌بخشند؛ در صورت عدم تأیید مردم، حکومت فقیه مشروعیت خود را از دست می‌دهد.<ref>[https://jqr.isca.ac.ir/article_22611_5a66a58b32bf2316215b3d124f5561d3.pdf شاهرخی، «نقش مردم در حکومت اسالمی از نگاه مقام معظم رهبری و شهید صدر»، 1391ش، ص56.]</ref><ref group="دیدگاه">این ادعای این منبع بود ولی بیانات مستقیم رهبری کمی متفاوت است. در دیدگاه های قبلی منبع مستقیم از بیانات رهبری را آورده بودم. این منبع هم مناسب است دیده شود:
 
فصل چهاردهم:
 
https://noorlib.ir/book/view/23596/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AA%D8%AD%D9%84%D9%8A%D9%84%DB%8C-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D9%8A%D8%B1%D8%A7%D9%86?pageNumber=444&viewType=pdf</ref>


== شرایط و صفات ==
== شرایط و صفات ==