صفحهای تازه حاوی «'''بوق'''؛ ساز بادی و مارپیچیشکل و دارای امتداد مخروطی بوق را سازی با نام سپیدمهره که در حمامها و هنگامهها نواخته میشد<ref>محمدحسین بن خلف تبریزی، برهان قاطع، 1342ش، ذیل واژه بوق.</ref> یا نای بزرگ<ref>آنندراج، محمد پادشاه، ۱۳۶۳ش، ذیل واژه بوق.</...» ایجاد کرد |
ایجاد لینک داخلی |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
==ساختار بوق== | ==ساختار بوق== | ||
توخالی بودن و شکل مخروطی، وجه اشتراک انواع بوق است. کهنترین بوق کشفشده در | توخالی بودن و شکل مخروطی، وجه اشتراک انواع بوق است. کهنترین بوق کشفشده در [[ایران]]، که یک ساز بادی مربوط به دوران پیش از هخامنشیان است، دارای طول 18 سانتیمتری، قطر دهانهی 5 سانتیمتری و قطر محفظهی 9 سانتیمتری است<ref>ملاح، فرهنگ سازها، ۱۳۷۶ش، ص۱۱۳-114.</ref> و ظاهری همچون کوزهای سفالین دارد که لولهای از جنس قلم استخوان به داخل آن راه یافته است.<ref>فروغ، نفوذ علمی و عملی موسیقی ایران در کشورهای دیگر، 1354ش، ص6.</ref> | ||
این ساز بادی، امروزه، از مس ساخته میشود و طولی در حدود 45 سانتیمتر دارد که در زیر لولهی آن، یک محفظهی طنینی برای صدا، کار گذاشته شده است. زبانهی این ساز، لولهای بسیار ساده است که در آن دمیده میشود.<ref>جوادی، موسیقی ایران، از آغاز تا امروز، ج1، ۱۳۸۰ش، ص95.</ref> | این ساز بادی، امروزه، از مس ساخته میشود و طولی در حدود 45 سانتیمتر دارد که در زیر لولهی آن، یک محفظهی طنینی برای صدا، کار گذاشته شده است. زبانهی این ساز، لولهای بسیار ساده است که در آن دمیده میشود.<ref>جوادی، موسیقی ایران، از آغاز تا امروز، ج1، ۱۳۸۰ش، ص95.</ref> | ||
