تفریح: تفاوت میان نسخه‌ها

#در آموزه‌های دینی به تفریحاتی توصیه می‌شود که علاوه‌بر نشاط، دارای آثار مثبت معنوی است؛ برای مثال گردش در طبیعت و یا رفتن‌ به کنار دریا، هم تفریح بوده و هم یاد خدا و قدرت و حکمت او را در انسان زنده کرده<ref>پناهیان، «طبیعت‌گردی باید از رفتارهای رایج بین مؤمنین باشد»،  وب‌سایت پناهیان.</ref> و مایۀ عبرت انسان است<ref>[https://www.farsnews.ir/news/13980603000479/%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AE%D8%A7%D8%B5%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AD-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%AA%D9%82%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D8%B5%D9%81%D8%B1-%D8%B3%D9%87%D9%85 سوره روم، آیه 42.]</ref> که امروزه از آن با عنوان [[گردشگری معناگرا]] یاد می‌شود. این در حالی است که تفریح در فرهنگ غربی فقط برای رسیدن به لذت و [[هیجان]] است و البته دنیای غرب در دوران معاصر، سرگرمی و تفریح را وسیله‌ای برای تهاجم فرهنگی نیز قرار داده است.<ref>زینلیان، «الگو و برنامه خاصی برای تفریح و گردشگری مردم نداریم»،  خبرگزاری فارس.</ref>

#آموزه‌های دینی از سرگرمی‌هایی که جدیت را از انسان گرفته و دارای اثر و هدف عقلانی نبوده و از یاد خدا بازمی‌دارد برحذر داشته است؛ <ref>شرف‌الدین، سرگرمی رسانه‌ای، 1394ش، ص516-519.</ref> در حالی‌که طراحی سرگرمی‌ها و تفریحات در تمدن غربی به شکلی بوده که جدیت را از انسان‌ها گرفته و به غفلت می‌کشاند و برای آن فلسفۀ «ما یکبار زندگی می‌کنیم» ساخته‌اند.<ref>[https://ar.lib.eshia.ir/71860/16/298/%DA%A9%D8%A7%D9%86_%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%84_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B9%D8%A8_%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%AC%D9%84 شرف‌الدین، سیدحسین، الگوی مطلوب فراغت و تفریح از دیدگاه اسلام، 1395ش، ص82.]</ref>

#[[مسلمان]]، تفریح را همراه با مراقبت از آلوده‌نشدن به گناه انجام می‌دهد که علاوه‌بر تاثیرات مثبت دنیوی، دارای پاداش الهی است.<ref>مجلسی، بحار الانوار، 1403ق، ج74، ص259.</ref>