اصلاح واژه اسراییل به اسرائیل |
|||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
== مفهومشناسی == | == مفهومشناسی == | ||
پژوهشگران [[علوم قرآنی]]، [[سنتهای الهی]] را بهمعنای قوانین و روشهای تغییرناپذیری دانستهاند که [[خدا|خداوند]] بر اساس [[حکمت]] خود، [[نظام هستی]] و جوامع بشری را بر پایهٔ آنها اداره میکند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1708133/سنت-های-الهی-در-باب-ظهور-و-سقوط-تمدن-ها-از-نظر-علامه-طباطبایی?q=سنتهای%20الهی&score=274877907000.0&rownumber=1 حبیبی و تیموری، «سنتهای الهی در باب ظهور و سقوط تمدنها از نظر علامه طباطبائی»، 1397ش، ص12.]</ref> بر اساس منابع لغوی، واژهٔ [[سنت]] بهمعنای راه و روش رایجی است که استمرار دارد.<ref>[https://vajehyab.com/?q=سنّت&d= دهخدا، لغتنامه، ذیل واژۀ سنت، وبسایت واژهیاب.]</ref> از دیدگاه [[تفسیر قرآن|مفسران]]، این سنتها لزوماً بهمعنای صدور فعل بیواسطه از جانب خداوند نیست، بلکه گاه از طریق اسباب طبیعی و گاه فراطبیعی جریان مییابند. پژهشگران سنت الهی را ضابطهٔ انجام فعل الهی و روشهای تدبیر امور عالم و آدم معرفی میکنند<ref>مصباح یزدی، جامعه و تاریخ از دیدگاه تاریخ، 1391ش، ص409.</ref> که در امتهای پیشین نیز جاری بوده و عمومیت و تغییرناپذیری آنها از اصول مسلم قرآنی است.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1374ش، ج16، ص340.</ref> بر این اساس، یکی از کاربردهای مهم این مفهوم، [[قانونمندی تاریخ]] و جوامع انسانی است.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1374ش، ج4، ص21.</ref> به باور برخی از صاحبنظران دو نوع [[قانون]] بر این جهان حاکم است؛ دستهٔ نخست قوانینی که در سطح ظاهر جهان طبیعت حاکم است و همه آن را درک میکنند. از این دسته به [[قوانین طبیعی]] تعبیر میشود. دستهٔ دیگر، فراتر از ادراکات حسی وجود دارد و از آن به سنتهای الهی تعبیر شده است که با اداراکات مادی صرف قدرت فهم آنها وجود ندارد. تحقق این قوانین نیز از طریق ارادهٔ خود [[انسان]] فراهم میشود.<ref>[https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=46976 «بیانات در دیدار مردم قم»، وبسایت دفتر حفظ و نشر آثار آیتالله خامنهای.]</ref> | پژوهشگران [[علوم قرآنی]]، [[سنتهای الهی]] را بهمعنای قوانین و روشهای تغییرناپذیری دانستهاند که [[خدا|خداوند]] بر اساس [[حکمت]] خود، [[نظام هستی]] و جوامع بشری را بر پایهٔ آنها اداره میکند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1708133/سنت-های-الهی-در-باب-ظهور-و-سقوط-تمدن-ها-از-نظر-علامه-طباطبایی?q=سنتهای%20الهی&score=274877907000.0&rownumber=1 حبیبی و تیموری، «سنتهای الهی در باب ظهور و سقوط تمدنها از نظر علامه طباطبائی»، 1397ش، ص12.]</ref> قوانین جامعهشناختی را میتوان با اقتباس از قرآن کریم، سنتهای الهی در تدبیر جوامع نامید.<ref>مصباحیزدی، جامعه و تاریخ از نگاه قرآن، 1391ش، ص469.</ref> بر اساس منابع لغوی، واژهٔ [[سنت]] بهمعنای راه و روش رایجی است که استمرار دارد.<ref>[https://vajehyab.com/?q=سنّت&d= دهخدا، لغتنامه، ذیل واژۀ سنت، وبسایت واژهیاب.]</ref> از دیدگاه [[تفسیر قرآن|مفسران]]، این سنتها لزوماً بهمعنای صدور فعل بیواسطه از جانب خداوند نیست، بلکه گاه از طریق اسباب طبیعی و گاه فراطبیعی جریان مییابند. پژهشگران سنت الهی را ضابطهٔ انجام فعل الهی و روشهای تدبیر امور عالم و آدم معرفی میکنند<ref>مصباح یزدی، جامعه و تاریخ از دیدگاه تاریخ، 1391ش، ص409.</ref> که در امتهای پیشین نیز جاری بوده و عمومیت و تغییرناپذیری آنها از اصول مسلم قرآنی است.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1374ش، ج16، ص340.</ref> بر این اساس، یکی از کاربردهای مهم این مفهوم، [[قانونمندی تاریخ]] و جوامع انسانی است.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1374ش، ج4، ص21.</ref> به باور برخی از صاحبنظران دو نوع [[قانون]] بر این جهان حاکم است؛ دستهٔ نخست قوانینی که در سطح ظاهر جهان طبیعت حاکم است و همه آن را درک میکنند. از این دسته به [[قوانین طبیعی]] تعبیر میشود. دستهٔ دیگر، فراتر از ادراکات حسی وجود دارد و از آن به سنتهای الهی تعبیر شده است که با اداراکات مادی صرف قدرت فهم آنها وجود ندارد. تحقق این قوانین نیز از طریق ارادهٔ خود [[انسان]] فراهم میشود.<ref>[https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=46976 «بیانات در دیدار مردم قم»، وبسایت دفتر حفظ و نشر آثار آیتالله خامنهای.]</ref> | ||
== مبانی == | == مبانی == | ||