حسین صبوری (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
علی شاهرودی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
فاطمه بنت حِزّام، مشهور به امالبنین، از قبیلۀ بنیکِلاب بود و بین سالهای پنجم و ششم هجری تولد یافت. او با [[امام علی]] ازدواج کرد و چهار پسر شجاع به نامهای عباس، جعفر، عبدالله و عثمان داشت که همه در کربلا به [[شهادت]] رسیدند. امالبنین به وفاداری، ادب و دلبستگی به [[اهلبیت]] مشهور بود و پس از [[عاشورا]]، مصائب اهلبیت را ترویج کرد. در ایران، [[سفره نذری|سفرههای نذری]] به نام او پهن میشود و باور دارند حضور او بر سفره نشانه قبولی نذر است. آرامگاه او در بقیع است و روز سیزدهم جمادیالثانی به نام «روز بزرگداشت مادران و همسران شهدا» ثبت شده است. | فاطمه بنت حِزّام، مشهور به امالبنین، از قبیلۀ بنیکِلاب بود و بین سالهای پنجم و ششم هجری تولد یافت. او با [[امام علی]] ازدواج کرد و چهار پسر شجاع به نامهای عباس، جعفر، عبدالله و عثمان داشت که همه در کربلا به [[شهادت]] رسیدند. امالبنین به وفاداری، ادب و دلبستگی به [[اهلبیت]] مشهور بود و پس از [[عاشورا]]، مصائب اهلبیت را ترویج کرد. در ایران، [[سفره نذری|سفرههای نذری]] به نام او پهن میشود و باور دارند حضور او بر سفره نشانه قبولی نذر است. آرامگاه او در بقیع است و روز سیزدهم جمادیالثانی به نام «روز بزرگداشت مادران و همسران شهدا» ثبت شده است. | ||
== | ==زندگینامه== | ||
فاطمه بنت حِزّام، مشهور به «[[امالبنین]]»، از قبیلۀ بنیکِلاب بود.<ref>مظفر، موسوعه بطل العلقمی، ۱۴۲۹ق، ج۱، ص۱۰۰.</ref> تاریخنویسان نام مادر او را لیلی یا ثَمامه [[دختر]] سهیل بن عامر ذکر کردهاند.<ref>ابنعنبه، عمدة الطالب، 138ق، ص356.</ref> از زمان [[تولد]] او اطلاعات دقیقی در دست نیست؛ اما با توجه به برخی شواهد میتوان تولد او را بین سالهای پنجم و ششم هجری دانست.<ref>آقاجانی قناد، مادر فضیلتها، 1382ش، ص20.</ref> | فاطمه بنت حِزّام، مشهور به «[[امالبنین]]»، از قبیلۀ بنیکِلاب بود.<ref>مظفر، موسوعه بطل العلقمی، ۱۴۲۹ق، ج۱، ص۱۰۰.</ref><ref name=":0">[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/3992/4097/24141/%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%A7%D9%87-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%86%DB%8C%D9%86%22%D8%B3%22 طیبی، «مادر ماه; پژوهشی در زندگی و شخصیت ام البنین(س)»، پایگاه اطلاع رسانی حوزه]</ref> تاریخنویسان نام مادر او را لیلی یا ثَمامه [[دختر]] سهیل بن عامر ذکر کردهاند.<ref>ابنعنبه، عمدة الطالب، 138ق، ص356.</ref><ref name=":0" /> از زمان [[تولد]] او اطلاعات دقیقی در دست نیست؛ اما با توجه به برخی شواهد میتوان تولد او را بین سالهای پنجم و ششم هجری دانست.<ref>آقاجانی قناد، مادر فضیلتها، 1382ش، ص20.</ref> حِزام پدر امالبنین [[خواب]] دید که بر روی زمین حاصلخیزی نشسته و مرواریدی در دست دارد که پیوسته آن را برانداز میکند و محو [[زیبایی]] او شده است، در آن حال سوارهای از او تقاضای خرید مروارید را میکند. حِزام تعبیر این خواب را از معبران پرسید، آنها گفتند بهزودی صاحب دختری میشود که شخصیت والایی به [[خواستگاری]] او خواهد آمد که او (حزام) نیز بهواسطۀ این [[ازدواج]] به بزرگی خواهد رسید. | ||
== | === ازدواج === | ||
مدتی پس از [[شهادت]] حضرت [[فاطمه زهرا]]، [[امام علی]] از برادرش عقیل خواست تا بانویی از تبار دلیرمردان عرب را به او معرفی کند تا برای او پسری شجاع به دنیا آورد.<ref>[https://hawzah.net/fa/Article/View/96104/%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D9%88-%D9%85%D9%88%D9%82%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%86%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85 میرزاجان، «شخصیت و موقعیت ام البنین در اسلام»، پایگاه اطلاع رسانی حوزه]</ref> عقیل، «امالبنین» را که پدر و اجدادش از شجاعترین و دلیرترین افراد قوم عرب بودند، معرفی کرد.<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A7%D9%85_%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%86%DB%8C%D9%86#cite_note-3 «امالبنین»، در دانشنامه اسلامی]</ref> امالبنین نیز در اینباره خوابی دید که حاکی از مبارک بودن این ازدواج بود. ثمرۀ این ازدواج، چهار پسر به نامهای عباس، جعفر، عبدالله و عثمان بود و به همین خاطر او را «امالبنین» مینامیدند. فرزندان او همگی در [[کربلا]] به [[شهادت]] رسیدند و نسل او از طریق [[عبدالله]] فرزند عباس بن علی ادامه یافت. | |||
درباه اینکه امالبنین بعد از فاطمه زهرا همسر دوم یا سوم علی(ع) بودهاست اختلاف نظر وجود دارد.برخی نقلهای تاریخی؛ از ازدواج علی(ع) با امامه دختر زینب به توصیه فاطمه زهرا(س) اشاره دارند.<ref>ابناثیر، اسدالغابه، ۱۴۰۹ق، ج۶، ص۲۲</ref> اما برخی از نقلها بنا بر روایت امام صادق(ع) امالبنین را اولین همسر امام علی (ع) بعد از حضرت فاطمه (س) میدانند.<ref>کلباسی، خصائص العباسیه، ۱۳۸۷ش، ص۶۵.</ref> گفتهاند امالبنین پس از چندی به امام علی (ع) پیشنهاد داد که به جای فاطمه، که اسم اصلیاش بود، او را «ام البنین» صدا زنند، تا فرزندان فاطمه از ذکر نام فاطمه توسط حضرت علی(ع) به یاد مادرشان، نیفتاند.<ref>ربانی خلخالی، چهره درخشان قمر بنیهاشم، ۱۳۷۶ش، ج۱، ص۶۹.</ref> | |||
حاصل ازدواج امالبنین چهار پسر به نامهای عباس، جعفر، عبدالله و عثمان است.به دلیل داشتن همین پسران، او را «ام البنین»، یعنی مادر پسران می خواندند. همه فرزندان امالبنین در واقعه کربلا به شهادت رسیدند.<ref>[https://www.abdulazim.com/ar/node/1600#portlet-mosts-visited «نگاهي به زندگي ام البنين (س)»، وبسایت آستان مقدس حضرت عبدالعظیم]</ref> در منابع تاریخی هیچ اشارهای به ازدواج امالبنین بعد از علی(ی) نشده است.<ref>ربانی خلخالی، چهره درخشان قمر بنیهاشم، ۱۳۷۶ش، ج۱، ص48</ref> | |||
=== پس از واقعه کربلا === | |||
امالبنین در واقعه کربلا حضور نداشت. 4 فرزند پسر اود در کربلا به شهادت رسیدند.<ref>محلاتی، ریاحین الشریعه، ۱۳۶۴ش، ج۳، ص۲۹۳</ref> حضرت زینب پس از بازگشت به [[مدینه]]، به دیدار او رفت و شهادت چهار فرزندش در [[کربلا]] را به او اطلاع داد.<ref>[https://lib.eshia.ir/70570/1/125 الموسوی المقرم، العباس، 1427ق، ص 125.]</ref> در گزارشی تاریخی آمده است که وقتی خبر شهادت فرزندانش را شنید از احوال امام حسین پرسید و گفت اگر حسین زنده باشد، شهادت فرزندانم آسان است.<ref>مامقانی، تنقیح المقال فی احوال الرجال،1350ش، ج2، ص231.</ref> امالبنین پس از واقعۀ [[کربلا]]، با نوحهسرایی و مرثیهخوانی مصائب [[اهلبیت]] در واقعۀ کربلا را برای مردم بیان میکرد.<ref>اصفهانی، مقاتل الطالبین، 1372ش، ص90.</ref> برخی در اینباره، اشعاری را به او نسبت دادهاند.<ref>سماوی، ابصارالعین فی ابصارالحسین،1341ق، ص64.</ref> پس از خبر شهادت فرزندان امالبنین، او هر روز با نوهاش عبیدالله (فرزند حضرت عباس) به قبرستان بقیع میرفت و در آنجا اشعاری که خود سروده بود، میخواند و میگریست. اهل مدینه گرد ایشان جمع میشدند و با او در گریستن همنوا میشدند. حتی گفتهاند مروان بن حکم نیز با آنان همراه میشد و میگریست. ایشان را ادیب و شاعری فصیح و اهل فضل و دانش دانستهاند. او در رثای حضرت عباس(ع) اشعاری را سروده بود و میخواند.<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A7%D9%85_%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%86%DB%8C%D9%86#cite_note-7 «امالبنین»، در دانشنامه اسلامی]</ref> | |||
امالبنین | == درگذشت == | ||
در خصوص تاریخ دقیق وفات امالبنین اختلاف است، برخی آن را سیزدهم [[جمادی الثانی|جمادیالثانی]]<ref>ربانی خلخالی، چهره درخشان قمر بنیهاشم ابوالفضل العباس، ۱۳۷۶ش، ج2، ص76.</ref> و برخی دیگر هجدهم جمادیالثانی سال ۶۴ هجری<ref>زهیری، السیدة أمالبنین سیرتها - کراماتها، ۲۰۰۶م، ص169-170.</ref> دانستهاند. آرامگاه او در قبرستان [[بقیع]] واقع شده است.<ref>ربانی خلخالی، چهره درخشان قمر بنیهاشم ابوالفضل العباس، ۱۳۷۶ش، ج2، ص76.</ref> | |||
== | ==ویژگیها== | ||
امالبنین را شاعر و خوشبیان<ref>امین، أعیان الشیعة، 1403ق، ج8، ص389.</ref> معرفی کردهاند. او نسبت به [[اهلبیت]] دلبستگی خاصی داشت و خود را [[وقف]] خدمت به آنان کرده بود.<ref>ربانی خلخالی، ستارۀ درخشان مدینه حضرت امالبنین، 1378ش، ص7.</ref> ارادت او به این خاندان بهگونهای بود که وقتی خبر شهادت فرزندانش را برایش آوردند به آن توجهی نکرد و جویای خبری از [[امام حسین]] شد.<ref>دخیل، العباس، 1401ق، ج1، ص325.</ref> در تاریخ این امر را کمسابقه دانستهاند که زنی فرزندان هَووی خود را چنان دوست داشته باشد که حتی آنان را بر فرزندان خود مقدم بدارد.<ref>عبدالأمیر انصاری، امالبنین نمادی از خودگذشتگی، 1375ش، ص38.</ref> امالبنین نزد اهلبیت جایگاه خاصی داشت تا آنجا که در ایام عید به محضرش میرفتند و به او ادای احترام میکردند.<ref>ربانی خلخالی، ستارۀ درخشان مدینه حضرت امالبنین، 1378ش، ص7.</ref> [[حضرت زینب]] پس از واقعۀ کربلا همواره مقام او را گرامی میداشت و به دیدارش میرفت.<ref>آقاجانی قناد، مادر فضیلتها، 1382ش، ص13.</ref> برخی ویژگیهای او عبارتاند از: | امالبنین را شاعر و خوشبیان<ref>امین، أعیان الشیعة، 1403ق، ج8، ص389.</ref> معرفی کردهاند. او نسبت به [[اهلبیت]] دلبستگی خاصی داشت و خود را [[وقف]] خدمت به آنان کرده بود.<ref>ربانی خلخالی، ستارۀ درخشان مدینه حضرت امالبنین، 1378ش، ص7.</ref> ارادت او به این خاندان بهگونهای بود که وقتی خبر شهادت فرزندانش را برایش آوردند به آن توجهی نکرد و جویای خبری از [[امام حسین]] شد.<ref>دخیل، العباس، 1401ق، ج1، ص325.</ref> در تاریخ این امر را کمسابقه دانستهاند که زنی فرزندان هَووی خود را چنان دوست داشته باشد که حتی آنان را بر فرزندان خود مقدم بدارد.<ref>عبدالأمیر انصاری، امالبنین نمادی از خودگذشتگی، 1375ش، ص38.</ref> امالبنین نزد اهلبیت جایگاه خاصی داشت تا آنجا که در ایام عید به محضرش میرفتند و به او ادای احترام میکردند.<ref>ربانی خلخالی، ستارۀ درخشان مدینه حضرت امالبنین، 1378ش، ص7.</ref> [[حضرت زینب]] پس از واقعۀ کربلا همواره مقام او را گرامی میداشت و به دیدارش میرفت.<ref>آقاجانی قناد، مادر فضیلتها، 1382ش، ص13.</ref> برخی ویژگیهای او عبارتاند از: | ||
| خط ۵۵: | خط ۵۹: | ||
===شجاعت امالبنین=== | ===شجاعت امالبنین=== | ||
امالبنین همچون خاندانش [[شجاع]] و دلیر بود. پس از شهادت امام حسین و یارانش برای [[عزاداری]] در [[بقیع]] حضور مییافت. شهامت او در آن فضای خفقانبار سبب میشد تا سایر مردم هم به پشتوانۀ او در آنجا حضور یابند.<ref>طبری، تاریخ طبری، بیتا، ج6، ص296.</ref> | امالبنین همچون خاندانش [[شجاع]] و دلیر بود. پس از شهادت امام حسین و یارانش برای [[عزاداری]] در [[بقیع]] حضور مییافت. شهامت او در آن فضای خفقانبار سبب میشد تا سایر مردم هم به پشتوانۀ او در آنجا حضور یابند.<ref>طبری، تاریخ طبری، بیتا، ج6، ص296.</ref> عقیل خاندان کلابیة را به حضرت علی(ع) معرفی کرده و عرضه داشتند: در میان قوم عرب نمی توان كسی را یافت كه از پدران و نیاكان امّ البنین شجاع تر و دلاورتر باشند.توصیف اجداد و اخوال ایشان به القابی چون: «ملاعب الأسنة» یعنی به بازی گیرنده نیزهها، «قتیل البراص» یعنی کشنده دشمن و بیماری، «فارس قرزل» سوارکار تنومند، نشان از شجاعت و دلاوری آنان دارد.<ref>شبر، جواد، ادب الطف او شعراء الحسین،۱۴۰۹ق، ج 1، ص 72</ref> | ||
=== کرامات === | |||
برای امالبنین کرامتهایی نقل کردهاند، از جمله گفتهشده که اگر در مشکلات، صدمرتبه [[صلوات]] برای امالبنین فرستاده شود، حاجت فرد داده خواهد شد.<ref>ربانی خلخالی، چهره درخشان قمر بنیهاشم ابوالفضل العباس، ۱۳۷۶ش، ج۱، ص۴۶۴.</ref> | |||
===اصالت=== | |||
نخستین ویژگی از خصایص امالبنین «اصالت»ایشان است. خاندان أمالبنین از اصیل ترین و شریف ترین خاندانهای عرب بودند.آباء ایشان، أشرف سادات عرب بودند، به گونهای که خاندانهای دیگر به شرافت و اصالت ایشان افتخار میکردند. این اصالت در ابعاد مختلفی به ظهور رسیده بود، در اینجا به اهم آنها اشاره می کنیم: | |||
#صفات پسندیده خاندان أمالبنین صاحب مکارم اخلاق و محامد خصال بسیار در جود، کرم، شجاعت، فصاحت، عفت، طهارت، شرافت، کرامت، حمیت، عزت و ... بودند، به همین سبب مورد افتخار بزرگان عرب بودند.<ref>تاجالدین،المجالس الشجية في سيرة ام البنين التقية، ص ۱۳ و ۲۳ و ۲۴</ref>. | |||
#آگاه به آداب و علوم أم البنین در بیتی پرورش یافته بودند که به جمیع آداب و علوم زمان خود اشرافیت داشتند. «ثمامة» مادر ایشان بانویی کامل، عاقل و ادیب بود و «حزام» پدر ایشان صاحب اخلاق صالحین ابرار و خوی اصیل زادگان آزاده بود، امالبنین به گونه ای تربیت شده بودند که به جمیع این آداب آگاهی داشتند.<ref> تاجالدین، المجالس الشجيه في سيره امالبنين التقيه، ص۸۷ و ۱۹</ref> | |||
#راستگویی خاندان امالبنین به برخورداری از لسان فصیح و بلیغ شهرت داشتند. پیامبر(صلی الله علیه و آله وسلّم) جناب لبید را که از عموهای أم البنین بودند. <ref>تاجالدین،المجالس الشجیه فی سیره امالبنین التقیه، ص 50</ref> | |||
===فصاحت و بلاغت=== | |||
در خاندان بنی کلاب شاعران برجسته ای وجود داشتند که عرب همواره به اشعار آنان استناد می کرد آنان در اوج فصاحت و بلاغت قرار داشتند. امالبنین در این خانوادهها رشد کرده بود. این ویژگی فصاحت و بلاغت گفتار، از اشعاری که در رثای فرزندان خود سروده است مشخص میشود.از جمله اشعار جاودانه وی که مورد تجلیل و تحسین بزرگان ادب قرار گرفته است شعر وی پس از شهادت پسرش می باشد: | |||
لا تدعونی ویک ام البنین / تذکرینی بلیوث العرین | |||
کانت بنون لی ادعی بهم / و الیوم اصبحتُ و لا من بنین | |||
==امالبنین در فرهنگ | اربعة مثل نسور الرّبی / قد واصلوا الموت بقطع الوتین.<ref>طیبی، «مادر ماه؛ پژوهشی در زندگی و شخصیت ام البنین(س)»، 1392ش</ref> | ||
==امالبنین در فرهنگ شیعی== | |||
[[پرونده:امالبنین (3).jpg|جایگزین=سفره امالبنین در بین الحرمین|بندانگشتی|سفره حضرت امالبنین(س) در شب شهادتشان در بینالحرمین، کربلا]] | [[پرونده:امالبنین (3).jpg|جایگزین=سفره امالبنین در بین الحرمین|بندانگشتی|سفره حضرت امالبنین(س) در شب شهادتشان در بینالحرمین، کربلا]] | ||
در میان مسلمانان تشیع امالبنین معروف به بابالحوائج است. به همین جهت بسیاری از مسلمانان شیعه جهت برآورده شدن حاجات خود به امالبنین متوسل میشوند.توسل به امالبنین از طریق انجام نذر مانند: مانندِ انداختن سفره نذری، آش، حلوا و خیرات کردن خرما در راه خدا و بنام ایشان صورت میگیرد.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/225713/%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%86%DB%8C%D9%86 «امالبنین»، دائرهالمعارف بزرگ اسلامی]</ref> در ذیل به مواردی از آن اشاره میشود: | |||
===سفرۀ امالبنین=== | ===سفرۀ امالبنین=== | ||
[[پرونده:امالبنین (1).jpg|جایگزین=آش اماج کماج|بندانگشتی|زنان خراسانی درحال پخت آش آیین نذر اُماج کُماج]] | [[پرونده:امالبنین (1).jpg|جایگزین=آش اماج کماج|بندانگشتی|زنان خراسانی درحال پخت آش آیین نذر اُماج کُماج]] | ||
| خط ۷۲: | خط ۸۸: | ||
===قبول نذر=== | ===قبول نذر=== | ||
تصوری در میان برخی از نذردهندگان وجود داشته است که اگر نذرشان در پیشگاه خداوند پذیرفته شود، حضرت امالبنین شبهنگام با حضور خود در پای سفره، آرد مخصوص [[آش]] یا [[حلوا]] یا کاچی نذری نذریدهنده را تبرک میکند. ایشان، بر این باورند که با حضور امالبنین، اثر و نشانهای بر آرد میافتد و آن را نشانۀ قبولی نذر و برآورده شدن حاجات میپندارند.<ref>تجربهکار، «بعضی از رسوم باستانی»، 1335ش، ص197.</ref> | تصوری در میان برخی از نذردهندگان وجود داشته است که اگر نذرشان در پیشگاه خداوند پذیرفته شود، حضرت امالبنین شبهنگام با حضور خود در پای سفره، آرد مخصوص [[آش]] یا [[حلوا]] یا کاچی نذری نذریدهنده را تبرک میکند. ایشان، بر این باورند که با حضور امالبنین، اثر و نشانهای بر آرد میافتد و آن را نشانۀ قبولی نذر و برآورده شدن حاجات میپندارند.<ref>تجربهکار، «بعضی از رسوم باستانی»، 1335ش، ص197.</ref> | ||
==کتابشناسی امالبنین== | ==کتابشناسی امالبنین== | ||
| خط ۸۳: | خط ۹۷: | ||
*امالبنین (ع) در آینۀ شعر: با مقدمهای در زندگانی و [[کرامت|کرامات]] حضرت، علیاکبر مهدیپور و محمد خرمفر.<ref> | *امالبنین (ع) در آینۀ شعر: با مقدمهای در زندگانی و [[کرامت|کرامات]] حضرت، علیاکبر مهدیپور و محمد خرمفر.<ref> | ||
[https://www.ibna.ir/fa/report/272116/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA-%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%86%DB%8C%D9%86-%D8%B9-%D9%82%D9%85 «کتابشناسی آثار منتشرشده در مورد حضرت امالبنین در قم»، خبرگزاری کتاب ایران، تاریخ درج مطلب: 30 بهمن 1397ش.]</ref> | [https://www.ibna.ir/fa/report/272116/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA-%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%86%DB%8C%D9%86-%D8%B9-%D9%82%D9%85 «کتابشناسی آثار منتشرشده در مورد حضرت امالبنین در قم»، خبرگزاری کتاب ایران، تاریخ درج مطلب: 30 بهمن 1397ش.]</ref> | ||
==بزرگداشت امالبنین== | ==بزرگداشت امالبنین== | ||
در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران، روز سیزدهم جمادیالثانی، مصادف با رحلت امالبنین، به نام «روز بزرگداشت مادران و همسران شهدا» نامگذاری شده است.<ref>[http://www.radioiran.ir/ChannelNewsDetails/?m=010001&n=41379 «روز تکریم مادران و همسران شهدا»، وبسایت رادیو ایران، تاریخ درج مطلب: 30 بهمن 1397ش.]</ref> | در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران، روز سیزدهم جمادیالثانی، مصادف با رحلت امالبنین، به نام «روز بزرگداشت مادران و همسران شهدا» نامگذاری شده است.<ref>[http://www.radioiran.ir/ChannelNewsDetails/?m=010001&n=41379 «روز تکریم مادران و همسران شهدا»، وبسایت رادیو ایران، تاریخ درج مطلب: 30 بهمن 1397ش.]</ref> | ||
=== در کلام دیگران === | |||
* شهیدثانی مقام امالبنین را چنین توصیف میکنند:«امالبنین از بانوان با معرفت و پر فضیلت بود. نسبت به خاندان نبوت، محبت و دلبستگی خالص و شدید داشت و خود را وقف خدمت به آنها کرده بود. خاندان نبوت نیز برای او جایگاه والایی قائل بودند و به او احترام ویژه می گذاشتد. در روزهای عید، به احترام او به محضرش میرفتند و به ایشان ادای احترام میکردند.»<ref>ربانی خلخالی، ستاره درخشان مدینه، 1378ش، ص7</ref> | |||
* سید محمود حسینی شاهرودی میگوید: «من در مشکلات، صد مرتبه صلوات برای مادر حضرت ابوالفضل العباس(ع)، ام البنین(ع)، میفرستم و حاجت میگیرم.»<ref>ربانی خلخالی، چهره درخشان قمر بنیهاشم ابوالفضل العباس (ع)، 1386ش، ج1، ص۴۶۴</ref> | |||
* سید عبدالرزاق مقرم از مقتل نویسان تشیع میگوید: «ام البنین از بانوان با فضیلت به شمار میرفت. وی حق اهل بیت را خوب میشناخت و در محبت و دوستی با آنان خالص بود و متقابلا خود در میان آنان جایگاه بلند و مقام ارجمندی داشت.<ref>ربانی خلخالی، ستاره درخشان مدینه، 1378ش، ص7</ref> | |||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
==منابع== | |||
== منابع == | |||
{{آغاز منابع}} | {{آغاز منابع}} | ||
*ابن شهرآشوب، محمد بن علی، مناقب آل ابیطالب، قم، علامه، بیتا. | *ابن شهرآشوب، محمد بن علی، مناقب آل ابیطالب، قم، علامه، بیتا. | ||
| خط ۱۱۸: | خط ۱۳۷: | ||
*الموسوی المقرم، عبدالرزاق، العباس (ع)، بهتحقیق محمد الحسون، کربلا، مکتبة الروضة العبّاسیة، ۱۴۲۷ق. | *الموسوی المقرم، عبدالرزاق، العباس (ع)، بهتحقیق محمد الحسون، کربلا، مکتبة الروضة العبّاسیة، ۱۴۲۷ق. | ||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
*آقاجانی قناد، علی، مادر فضیلتها، قم، مرکز پژوهشهای صدا و سیما، ۱۳۸۲ش. | *آقاجانی قناد، علی، مادر فضیلتها، قم، مرکز پژوهشهای صدا و سیما، ۱۳۸۲ش. | ||
*ابن اثیر، علی بن محمد، اسد الغابه، بیروت، دار الفکر، ۱۴۰۹ق/۱۹۸۹م. | *ابن اثیر، علی بن محمد، اسد الغابه، بیروت، دار الفکر، ۱۴۰۹ق/۱۹۸۹م. | ||
