بدون خلاصۀ ویرایش
زهرا فاضل (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
<big>'''تفکر فازی'''</big>؛ ادراکِ طیفی و درجه‌مندِ واقعیت، فراتر از مرزهای مطلقِ درست و نادرست.<br>
<big>'''تفکر فازی'''</big>؛ ادراکِ طیفی و درجه‌مندِ واقعیت، فراتر از مرزهای مطلقِ درست و نادرست.<br>


تفکر فازی (Fuzzy Thinking)، نوعی الگوی شناختی و شیوۀ استدلال است که به‌جای تقسیم‌بندی امور به دو دستۀ مطلقِ درست یا نادرست، طیفی از واقعیت‌ها را در نظر می‌گیرد. این رویکرد که نخستین‌بار توسط پروفسور لطفی‌زاده و در سال 1965م مطرح شد، بر این پایه استوار است که در جهان واقعی، پدیده‌ها فاقد مرزهای دقیق ریاضی بوده و مفاهیم به‌صورت معمول، درجاتی از حقیقت را در خود جای می‌دهند.  
تفکر فازی (Fuzzy Thinking)، نوعی الگوی شناختی و شیوۀ استدلال است که به‌جای تقسیم‌بندی پدیده‌ها به دو دستۀ مطلقِ درست یا نادرست، آنها را بر روی یک پیوستار درجه‌بندی می‌کند. این رویکرد مبتنی بر این پیش‌فرض یوده که واقعیت‌های جهان انسانی، اجتماعی و ادراکی فاقد مرزهای دقیق و صلب‌ بوده و اغلب با درجاتی از ابهام، شدت و ضعف معنا می‌یابند.  
==تعریف تفکر فازی==
==تعریف تفکر فازی==
واژۀ «فازی» در این الگو به‌معنای فاقد مرز دقیق و چندارزشی بوده و برخلاف منطق سنتی که تنها دو حالت «سیاه یا سفید» و «صفر یا یک» را به رسمیت می‌شناسد، بر اساس استدلال تقریبی عمل می‌کند.<ref>[https://www.kanoon.ir/Article/53957 «تفکر شما ارسطویی است یا فازی؟»، وب‌سایت کانون فرهنگی آموزش قلم چی.]</ref>  
واژۀ «فازی» در این الگو به‌معنای فاقد مرز دقیق و چندارزشی بوده و برخلاف منطق سنتی که تنها دو حالت «سیاه یا سفید» و «صفر یا یک» را به رسمیت می‌شناسد، بر اساس استدلال تقریبی عمل می‌کند.<ref>[https://www.kanoon.ir/Article/53957 «تفکر شما ارسطویی است یا فازی؟»، وب‌سایت کانون فرهنگی آموزش قلم چی.]</ref>