| خط ۴: | خط ۴: | ||
==معرفی == | ==معرفی == | ||
شورای عالی انقلاب فرهنگی، مرجع تصویب ضوابط کلان در حوزۀ فرهنگ و آموزش در نظام جمهوری اسلامی ایران است. زمینههای شکلگیری این نهاد به ماههای نخستین پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ش بازمیگردد؛ زمانیکه ضرورت دگرگونی بنیادین در نظام آموزشی برجا مانده از دورۀ پهلوی و رفع چالشها و درگیریهای فزایندۀ سیاسی در محیطهای دانشگاهی احساس میشد.<ref>{{پک|خمینی|1389|ک=صحیفه امام|ص=207-208|ج=12}}</ref><br>پس از آن، رهبر وقت جمهوری اسلامی در پیام نوروزی 1359ش، بر ضرورت ایجاد انقلاب اساسی در دانشگاهها، تصفیۀ استادان وابسته به شرق و غرب و رفع بیگانگی روشنفکران دانشگاهی از جامعۀ اسلامی تأکید کرد. شورای انقلاب در اواخر فروردین همان سال با صدور بیانیهای، مهلت سه روزهای برای برچیده شدن دفاتر گروههای سیاسی در دانشگاهها تعیین کرد و مقرر داشت که پس از پایان امتحانات در خرداد ماه، دانشگاهها تعطیل شده و نظام آموزشی بر پایۀ موازین انقلابی طرحریزی شود.<ref>{{پک/بن|پرتال1|ک=پرتال امام خمینی|ف=از ستاد انقلاب فرهنگی تا شورای انقلاب فرهنگی}}</ref> تعطیلی موقت دانشگاهها از یک سو بستر را برای تغییر متون درسی، گزینش استادان و تحول در ساختار آموزش عالی فراهم آورد<ref>{{پک|شرفزاده بردر|1383|ک=انقلاب فرهنگی در دانشگاههای ایران|ص=246-247}}</ref>و از سوی دیگر با مخالفت برخی از جریانهای سیاسی، استادان و مسئولان دانشگاهی مواجه شد که این اقدام را آسیب به ساختار علمی کشور و تحدید آزادیهای دانشگاهی میدانستند.<ref>{{پک|ملکی|1377|ک=دیروز و امروز، گزیده یاداشتهای سیاسی و اجتماعی (۱۳۵۸–۱۳۷۶)|ص=187-189|ج=}}</ref> همچنین این روند به اخراج یا تعلیق فعالیت بخشی از نیروهای آموزشی و دانشجویان دانشگاهها منجر شد.<ref>{{پک|رضوی|1376|ک=هاشمی و انقلاب|ص=351-353|ج=}}</ref> | شورای عالی انقلاب فرهنگی، مرجع تصویب ضوابط کلان در حوزۀ فرهنگ و آموزش در نظام جمهوری اسلامی ایران است. زمینههای شکلگیری این نهاد به ماههای نخستین پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ش بازمیگردد؛ زمانیکه ضرورت دگرگونی بنیادین در نظام آموزشی برجا مانده از دورۀ پهلوی و رفع چالشها و درگیریهای فزایندۀ سیاسی در محیطهای دانشگاهی احساس میشد.<ref>{{پک|خمینی|1389|ک=صحیفه امام|ص=207-208|ج=12}}</ref><br>پس از آن، رهبر وقت جمهوری اسلامی در پیام نوروزی 1359ش، بر ضرورت ایجاد انقلاب اساسی در دانشگاهها، تصفیۀ استادان وابسته به شرق و غرب و رفع بیگانگی روشنفکران دانشگاهی از جامعۀ اسلامی تأکید کرد. شورای انقلاب در اواخر فروردین همان سال با صدور بیانیهای، مهلت سه روزهای برای برچیده شدن دفاتر گروههای سیاسی در دانشگاهها تعیین کرد و مقرر داشت که پس از پایان امتحانات در خرداد ماه، دانشگاهها تعطیل شده و نظام آموزشی بر پایۀ موازین انقلابی طرحریزی شود.<ref>{{پک/بن|پرتال1|ک=پرتال امام خمینی|ف=از ستاد انقلاب فرهنگی تا شورای انقلاب فرهنگی}}</ref> تعطیلی موقت دانشگاهها از یک سو بستر را برای تغییر متون درسی، گزینش استادان و تحول در ساختار آموزش عالی فراهم آورد<ref>{{پک|شرفزاده بردر|1383|ک=انقلاب فرهنگی در دانشگاههای ایران|ص=246-247}}</ref>و از سوی دیگر با مخالفت برخی از جریانهای سیاسی، استادان و مسئولان دانشگاهی مواجه شد که این اقدام را آسیب به ساختار علمی کشور و تحدید آزادیهای دانشگاهی میدانستند.<ref>{{پک|ملکی|1377|ک=دیروز و امروز، گزیده یاداشتهای سیاسی و اجتماعی (۱۳۵۸–۱۳۷۶)|ص=187-189|ج=}}</ref> همچنین این روند به اخراج یا تعلیق فعالیت بخشی از نیروهای آموزشی و دانشجویان دانشگاهها منجر شد.<ref>{{پک|رضوی|1376|ک=هاشمی و انقلاب|ص=351-353|ج=}}</ref> | ||
==تاریخچه== | ==تاریخچه== | ||
