بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶۷: | خط ۶۷: | ||
=== اجتماع === | === اجتماع === | ||
· همیاری سنّتی (بُنه): در کشاورزی سنّتی ایران، «بُنه» نمونۀ روشنی از احسان جمعی بود: همکاری داوطلبانۀ گروهی از کشاورزان در آبیاری و برداشت محصول، بدون دستمزد و تنها بر اساس نیاز متقابل (فرهادی، ۱۳۷۷، ۱۱۸-۱۲۱).<ref | · همیاری سنّتی (بُنه): در کشاورزی سنّتی ایران، «بُنه» نمونۀ روشنی از احسان جمعی بود: همکاری داوطلبانۀ گروهی از کشاورزان در آبیاری و برداشت محصول، بدون دستمزد و تنها بر اساس نیاز متقابل (فرهادی، ۱۳۷۷، ۱۱۸-۱۲۱).<ref>{{پک|فرهادی|1377|ک=فرهنگ یاریگری در ایران|ص=118-121}}</ref> | ||
زلزلۀ بم (۱۳۸۲): در این فاجعه، موجی از همبستگی خودجوش مردمی در سراسر ایران به راه افتاد و کمکهای نقدی و غیرنقدی از گوشهوکنار کشور به سوی مناطق زلزلهزده سرازیر شد (فرهادی، ۱۳۷۷، ۱۱۸-۱۲۱). | زلزلۀ بم (۱۳۸۲): در این فاجعه، موجی از همبستگی خودجوش مردمی در سراسر ایران به راه افتاد و کمکهای نقدی و غیرنقدی از گوشهوکنار کشور به سوی مناطق زلزلهزده سرازیر شد (فرهادی، ۱۳۷۷، ۱۱۸-۱۲۱).<ref>{{پک|فرهادی|1377|ک=فرهنگ یاریگری در ایران|ص=118-121}}</ref> | ||
زلزلۀ کرمانشاه (۱۳۹۶): شبکۀهای اجتماعی، سازماندهی سریع کمکهای مردمی را ممکن ساختند و نشان دادند فناوری نوین میتواند بستری برای احسان جمعی باشد (پوتنام، ۱۳۸۰، ۱۹۳).<ref>{{پک|پوتنام|1380|ک=دموکراسی و سنتهای مدنی|ص=193}}</ref> | |||
سیلهای ۱۳۹۸: گروههای جهادی و داوطلبان مردمی از نقاط مختلف ایران، هفتهها بدون دستمزد در مناطق سیلزده ماندند و به بازسازی خانهها و تأمین مایحتاج پرداختند (فرهادی، ۱۳۷۷، ۱۱۸-۱۲۱).<ref>{{پک|فرهادی|1377|ک=فرهنگ یاریگری در ایران|ص=118-121}}</ref> | |||
بحران کرونا (۱۳۹۸-۱۴۰۰): کادر درمان با پذیرش خطر جانی و دوری از خانواده، فراتر از شیفتهای موظف خود از بیماران مراقبت کردند. در کنار آنان، داوطلبان مردمی به تولید و توزیع رایگان اقلام بهداشتی و بستههای معیشتی روی آوردند (سلیمی و شریفی، ۱۴۰۰).<ref name=":02">{{پک|سلیمی|شریفی|1400|ک=پرتال جامع علوم انسانی|ف=ایثار شغلی کادر درمان در بحران کووید-19}}</ref> | |||
معلمان مناطق محروم: بسیاری از معلمان، فراتر از مدت تعهد خدمت خود و با حقوق اندک و هزینۀ شخصی، در روستاها و مناطق دورافتاده ماندگار شدهاند تا چراغ سواد را روشن نگه دارند (سلیمی و شریفی، ۱۴۰۰).<ref>{{پک|فاضل|۱۳۹۹|ک=پژوهشهای حوزه و دانشگاه|ف=ایرانپدیا یا ویکیپدیا، مساله این است|ص=۱۰۰}}</ref> | |||
خیّران مدرسهساز و دانشگاهساز: شبکۀ گستردهای از خیّران، سرمایۀ مادّی خود را بیانتظار بازگشت، صرف ساختن و تجهیز مدارس و دانشگاهها در سراسر ایران کردهاند (جامعۀ خیّران مدرسهساز، ۱۳۹۸). | |||
· آزادی زندانیان نیازمند: چهرههای هنری مانند محسن چاوشی با اختصاص درآمد کنسرتهای خود، زمینهساز آزادی محکومان مالی و بازگشت آنان به آغوش خانواده شدهاند (جامعۀ خیّران مدرسهساز، ۱۳۹۸). | · آزادی زندانیان نیازمند: چهرههای هنری مانند محسن چاوشی با اختصاص درآمد کنسرتهای خود، زمینهساز آزادی محکومان مالی و بازگشت آنان به آغوش خانواده شدهاند (جامعۀ خیّران مدرسهساز، ۱۳۹۸). | ||
