علی شاهرودی (بحث | مشارکتها) |
جز ویکی سازی |
||
| خط ۵۴: | خط ۵۴: | ||
در ایران، بسیاری از مردم، پیش از دوران پهلوی، عبا روی دوش خود میانداختند. ایرانیان در تابستان عبای نازک و در زمستان عبای ضخیم دوختهٔ شهرهایی مانند نائین، اصفهان و رشت میپوشیدند.<ref>صدرالاشراف، «یادداشتها»، ۱۳۵۰ش، ص۶۱۸.</ref> در زمان پهلوی اول، پوشیدن عبا برای عامهٔ مردم ممنوع گردید<ref>جوادی، «نظام نشانهها در پوشش»، ۱۳۸۶ش، ص۶۸.</ref> و فقط دستههای از منتسبین به فعالیتهای دینی میتوانستند از عبا استفاده کنند.<ref>مکی، تاریخ بیست ساله ایران، ۱۳۶۲ش، ج۵، ص۷۱–۷۲.</ref> | در ایران، بسیاری از مردم، پیش از دوران پهلوی، عبا روی دوش خود میانداختند. ایرانیان در تابستان عبای نازک و در زمستان عبای ضخیم دوختهٔ شهرهایی مانند نائین، اصفهان و رشت میپوشیدند.<ref>صدرالاشراف، «یادداشتها»، ۱۳۵۰ش، ص۶۱۸.</ref> در زمان پهلوی اول، پوشیدن عبا برای عامهٔ مردم ممنوع گردید<ref>جوادی، «نظام نشانهها در پوشش»، ۱۳۸۶ش، ص۶۸.</ref> و فقط دستههای از منتسبین به فعالیتهای دینی میتوانستند از عبا استفاده کنند.<ref>مکی، تاریخ بیست ساله ایران، ۱۳۶۲ش، ج۵، ص۷۱–۷۲.</ref> | ||
عبابافی در ایران قبل از اسلام، در شهرهای کنار رودهای دجله و فرات رایج بود. پیشینه عبابافی در | عبابافی در ایران قبل از اسلام، در شهرهای کنار رودهای دجله و فرات رایج بود. پیشینه عبابافی در [[بهبهان]] به هزار سال میرسد. بزرگان این شهر معتقدند که تعداد زیادی کارگاه تولید عبا در این شهر وجود داشته که امروزه فقط بیست تا از آنها باقی مانده است. در حال حاضر دو نوع عبای نازک تابستانی و ضخیم زمستانی در بهبهان تولید میشود. قدمت عبابافی در بوشهر، به پانصد سال میرسد و در شهرستانهای نائین و [[مشهد]] نیز عبابافی وجود دارد.<ref name=":0">کمپانی، فرهنگ اصطلاحات پارچه و پوشاک در ایران، ۱۳۹۱ش، ص۸.</ref><ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/861844/عبابافی-بهبهان مجابی و فنایی، «عبابافی بهبهان»، جلوه هنر دوره جدید، 1388ش، ص 8 و9].</ref> بیشتر عباهای بافته شده در شهرستان نائین از پشم گوسفند یا کرک شتر تهیه میشود.<ref name=":0"/> | ||
== کاربرد == | == کاربرد == | ||
