زهرا حلیمی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
زهرا حلیمی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
== تعریف == | == تعریف == | ||
عرفان در لغت از مادهٔ «عَرَفَ» بهمعنای شناختن و بازشناختن، دانستن و آگاهشدن است.<ref>دهخدا، لغتنامه، ذیل واژهٔ عرفان.</ref> عرفان در اصطلاح علمی است از علوم الهی که موضوع آن شناخت حق و اسماء از علوم الهی که موضوع آن شناخت حق و اسماء و صفات اوست.<ref>دهخدا، لغت نامه، ۱۳۷۷ش، ج۱۰، ص۱۵۸۱۹.</ref> برخی معتقدند، عرفان حالتی است که از شهود حق و اسماء و صفات و افعال او حاصل میگردد.<ref>کاشانی، اصطلاحات الصوفیه، 1370ش، ص106.</ref> عرفان از منظر امام خمینی، معرفت به هستی مطلق و حقایق عالم وجود است که از طریق مشاهدهٔ حضوری حاصل میشود و اگر کسی در چنین ساحتی گام نهد از نیستی به هستی مطلق میرسد.<ref>خمینی، ره عشق: نامهٔ عرفانی امام خمینی، 1387ش، ص35.</ref> | عرفان در لغت از مادهٔ «عَرَفَ» بهمعنای شناختن و بازشناختن، دانستن و آگاهشدن است.<ref>دهخدا، لغتنامه، ذیل واژهٔ عرفان.</ref> عرفان در اصطلاح علمی است از علوم الهی که موضوع آن شناخت حق و اسماء از علوم الهی که موضوع آن شناخت حق و اسماء و صفات اوست.<ref>دهخدا، لغت نامه، ۱۳۷۷ش، ج۱۰، ص۱۵۸۱۹.</ref> برخی معتقدند، عرفان حالتی است که از شهود حق و اسماء و صفات و افعال او حاصل میگردد.<ref>کاشانی، اصطلاحات الصوفیه، 1370ش، ص106.</ref> عرفان از منظر امام خمینی، معرفت به هستی مطلق و حقایق عالم وجود است که از طریق مشاهدهٔ حضوری حاصل میشود و اگر کسی در چنین ساحتی گام نهد از نیستی به هستی مطلق میرسد.<ref>خمینی، ره عشق: نامهٔ عرفانی امام خمینی، 1387ش، ص35.</ref> | ||
== عرفان و تصوف == | |||
شهید مطهری، عرفان را بهعنوان علم و جنبۀ فرهنگی عرفا و تصوف را جنبۀ اجتماعی و فرقهای آنها بهشمار میآورد. وی بر آن است که متصوفه اشاره به جریان اجتماعی دارای تشکل، آداب خاص، پوشش متمایز و گاه سکونت در خانقاهها دارد. وی همچنین تصریح میکند که در تصوف، بدعت و انحراف بسیار وجود دارد و در عرفان، مطالب پرقدر و عالی. او برخی از عرفا بهویژه عرفای شیعه را تهی از تصوف میداند، از اینرو آنها را عرفای حقیقی میشمرد، نه گروههایی که صدها آداب از خود ایجاد کردهاند.<ref>مطهری، کلام، عرفان، حکمت عملی، بیتا، ص75-77.</ref> | |||
== تاریخچه عرفان == | == تاریخچه عرفان == | ||
| خط ۶۳: | خط ۶۶: | ||
== نقش آموزههای عرفانی در تقویت نهاد خانواده == | == نقش آموزههای عرفانی در تقویت نهاد خانواده == | ||
در جهانبینی عارفانه، خانواده بهعنوان نخستین کانون تربیت و شکلدهندهٔ هویت انسانی است. تعالیم عرفان اسلامی با تقویت معنویت، مراقبت، صبر و توکل، انسان را از غلتیدن در مادیگرایی و احساس پوچی رها ساخته و رشد اخلاقی و معنوی اعضای خانواده را تسهیل میکند. عشق در عرفان که ریشه در محبت به خدا و مظاهر او دارد، زمینهساز گسترش صمیمیت، گذشت و همدلی میان اعضای خانواده میشود. محبت و مهربانی، از اصول بنیادین عرفان، روابط همسران را بر پایهٔ خوشخلقی و تحمل متقابل شکل میدهد و اختلافها را از تبدیل شدن به کینه و گسست عاطفی بازمیدارد. صبر و گذشت، در عمل به چشمپوشی از خطاها، پرهیز از سرزنش و حفظ آرامش خانه تجلی مییابد، و توکل و قناعت، خانواده را در مواجهه با دشواریها به پایداری، رضایت و امید رهنمون میکند.<ref>[https://www.sysislamicartjournal.ir/article_146897_321089d88e66085aee733f0b9eb843d5.pdf مؤمنیزاده و دیگران، «تأثیر مؤلفههای سلوک عرفانی بر نظاممندی و آرامش روانی خانواده»، 1402ش، ص735-737.]</ref> | در جهانبینی عارفانه، خانواده بهعنوان نخستین کانون تربیت و شکلدهندهٔ هویت انسانی است. تعالیم عرفان اسلامی با تقویت معنویت، مراقبت، صبر و توکل، انسان را از غلتیدن در مادیگرایی و احساس پوچی رها ساخته و رشد اخلاقی و معنوی اعضای خانواده را تسهیل میکند. عشق در عرفان که ریشه در محبت به خدا و مظاهر او دارد، زمینهساز گسترش صمیمیت، گذشت و همدلی میان اعضای خانواده میشود. محبت و مهربانی، از اصول بنیادین عرفان، روابط همسران را بر پایهٔ خوشخلقی و تحمل متقابل شکل میدهد و اختلافها را از تبدیل شدن به کینه و گسست عاطفی بازمیدارد. صبر و گذشت، در عمل به چشمپوشی از خطاها، پرهیز از سرزنش و حفظ آرامش خانه تجلی مییابد، و توکل و قناعت، خانواده را در مواجهه با دشواریها به پایداری، رضایت و امید رهنمون میکند.<ref>[https://www.sysislamicartjournal.ir/article_146897_321089d88e66085aee733f0b9eb843d5.pdf مؤمنیزاده و دیگران، «تأثیر مؤلفههای سلوک عرفانی بر نظاممندی و آرامش روانی خانواده»، 1402ش، ص735-737.]</ref> | ||
== آسیبشناسی عرفان == | |||
به باور برخی از پژوهشگران، عرفان اصیل اسلامی بهدلیل برداشت نادرست از اندیشههای اخلاقی و عرفانی اسلام و تأثیرپذیری از مکاتب، نحلهها و آیینهای دیگر از جریان اصیل خود فاصله گرفت و مورد طرد اندیشمندان اسلامی قرار گرفت. براساس شواهد تاریخی، برخی از این انحرافات نظیر ریاضت و رها کردن خانه و خانواده از زمان پیامبر اسلام آغاز شد که معلول کجفهمی و شیوۀ سلوک عرفانی و معنوی مورد نظر اسلام بوده است. پرهیز از خوردن گوشت و غذاهای لذیذ، خانقاهنشینی، ریاضتهای سخت روحی، ملامتیگری، سماع و رقص صوفیانه از دیگر انحرافات وارده بر عرفان در طول تاریخ است.<ref>شریفی، آسیبشناسی عرفان و تصوف، 1395ش، ص49-69.</ref> | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۷۶: | خط ۸۲: | ||
* رودگر، محمدجواد، «جامعهپردازی با عرفان اجتماعی»، خبرگزاری کتاب ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۴ آبان ۱۴۰۲ش. | * رودگر، محمدجواد، «جامعهپردازی با عرفان اجتماعی»، خبرگزاری کتاب ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۴ آبان ۱۴۰۲ش. | ||
* رودگر، محمدجواد و دیگران، «رابطه فقه و عرفان در اندیشهٔ امام خمینی»، نشریهٔ مطالعات فقهی و فلسفی، شمارهٔ ۴۲، تابستان ۱۳۹۹ش. | * رودگر، محمدجواد و دیگران، «رابطه فقه و عرفان در اندیشهٔ امام خمینی»، نشریهٔ مطالعات فقهی و فلسفی، شمارهٔ ۴۲، تابستان ۱۳۹۹ش. | ||
* شریفی، احمدحسین، آسیبشناسی عرفان و تصوف، قم، مرکز بینالمللی ترجمه و نشر المصطفی، 1395ش. | |||
* عبداللهی، محمد اسماعیل، نگرش سیستمی به عرفان اجتماعی اسلام، تهران، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ۱۴۰۳ش. | * عبداللهی، محمد اسماعیل، نگرش سیستمی به عرفان اجتماعی اسلام، تهران، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ۱۴۰۳ش. | ||
* عناقه، عبدالرحیم و دیگران، «ارتباط عرفان و هنر اسلامی و تجلی آن در معماری آرامگاه»، نشریهٔ عرفان اسلامی، شمارهٔ ۴۰، تابستان ۱۳۹۳ش. | * عناقه، عبدالرحیم و دیگران، «ارتباط عرفان و هنر اسلامی و تجلی آن در معماری آرامگاه»، نشریهٔ عرفان اسلامی، شمارهٔ ۴۰، تابستان ۱۳۹۳ش. | ||
