تهمت: تفاوت میان نسخه‌ها

'''{{درشت|تهمت}}'''، کسی را به گناه یا عمل زشتی متهم کردن.

== تهمت، افترا و بهتان ==

تهمت در کتاب‌های لغت مترادف با افترا و بهتان بوده و در تعریف هر کدام، آن دیگری نیز آورده شده است.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/افترا دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه افترا]، بهتان و تهمت؛ عمید، فرهنگ فارسی، 1363ش، ص171، 290 و 438.</ref> برخی تهمت را به افترا و بهتان دسته‌بندی کرده‌اند.<ref>[https://fa.wikifeqh.ir/تهمت_(فقه) «تهمت»، در ویکی فقه.]</ref> در هر صورت، هر سه واژگان، از زیرمجموعه‌های «دروغ» است.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/افترا دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه افترا، بهتان و تهمت.]</ref> با این تفاوت که بهتان و افترا أخصّ از [[دروغ]] (سخنی که مطابق با واقع نیست) هستند، یعنی در بهتان و افترا حتماً باید نسبت دروغ دربارهٔ فرد دیگری باشد که از چنین انتسابی راضی نیست؛ اما در دروغ این نسبت می‌تواند در مورد خودِ دروغگو باشد و لزومی ندارد نسبت به دیگری باشد.<ref>جزائری، فروق اللغات فی التمییز بین مفاد الکلمات، 1373ش، ص63.</ref> همچنین دروغ در مواردی نظیر [[جنگ]]، وعده به همسر و اصلاح بین دو فرد تجویز شده است اما در افترا و بهتان، چنین اجازه‌ای داده نشده است.<ref>[https://lib.eshia.ir/40712/1/449 العسکری، معجم الفروق اللغویه، 1413ق، ص449-450.]</ref>{{سخ}}در تفاوت بین افترا و بهتان گفته‌اند افترا با علم و آگاهی است، یعنی مفتری می‌داند دروغ است و نسبت می‌دهد. اما بهتان از روی ظن و گمان است.<ref>[https://fa.wikifeqh.ir/تهمت_(فقه) «تهمت»، در ویکی فقه.]</ref> همچنین فردی که متهم به نسبت دروغی شده است، اگر آن نسبت، جنبه بهتان داشته باشد، برایش سنگین‌تر و حیثیتی‌تر است، بدان دلیل که نادانسته چنین نسبتی روا داشته می‌شود. در نتیجه، افترا نسبت به بهتان از بار روانی و حیثیتی کمتری برخوردار است.<ref>جزائری، فروق اللغات فی التمییز بین مفاد الکلمات، 1373ش، ص63.</ref>