خانه‌داری: تفاوت میان نسخه‌ها

'''<big>خانه‌داری؛</big>''' مجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره و مدیریت امور خانه و خانواده.

خانه‌داری در لغت به معنای میانه‌روی، درست خرجی، تدبیر امور منزل است.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87+%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری، وب‌سایت واژه‌یاب.]</ref> این مفهوم در گذشته مجموعه‌ای از وظایف مرتبط با امور [[خانواده]]<ref>صادقی فسایی و میرحسینی، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، ۱۳۹۵ش، ص۱۳.</ref> و [[مدیریت خانه]]، مهارت‌های اداره خانه و مجموعه دانش‌های مرتبط با آن مانند [[آشپزی]] و [[خیاطی]] را دربر می‌گرفت؛<ref>دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.</ref> با نقش‌هایی مانند مادری و همسری پیوند داشت<ref>کریمی و میرزادارائی، چند لقمه حرف حلال برای خانواده، ۱۳۹۷ش، ص۸۶.</ref> و دارای ابعاد مدیریتی، عاطفی و تربیتی بود.<ref>[https://www.isna.ir/news/99081308575/%D9%85%D8%B5%D8%A7%D8%A6%D8%A8-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C «مصائب پنهان خانه‌داری»، وب‌سایت ایسنا.]</ref>

در ادبیات معاصر، خانه‌داری به‌عنوان رفتار، کردار یا وظیفه‌ای که مرتبط با خانواده<ref>امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۳.</ref> و یک الگوی مدیریت خانواده و نقش اجتماعی تعریف می‌شود. در این خوانش، خانه‌داری شامل مسئولیت‌هایی مرتبط با حیات خانوادگی است.<ref>[https://allarchive.ir/khane-dari-honar-e-masouliyat/ «خانه‌داری؛ هنری با مسئولیت‌های بزرگ در بنای خانواده و جامعه»، وب‌سایت آرشیو کامل.]</ref> در این چارچوب، خانه‌داری نقشی با مسئولیت‌های مشترک میان زن و مرد تلقی می‌شود؛ به‌گونه‌ای که نقش‌های مادری و همسری در بستر آن معنا می‌یابند.<ref>بدري‌منش و صادقي‌فسايي، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۸۲؛ غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۳-۳۰.</ref> با این حال، در جوامع مختلفی از جمله ایران، سهم زنان در انجام وظایف خانه‌داری بیشتر گزارش شده و در فرهنگ ایرانی از زنان خانه‌دار با عنوان کدبانو یاد می‌شود. از این منظر، خانه‌داری بیش از آنکه شغلی با تعریف قراردادی و دستمزد رسمی باشد، یک وظیفه خانوادگی و نقش اجتماعی چندبعدی محسوب می‌شود.<ref>آزاد ارمکی، جامعه‌شناسی خانواده ایرانی، 1390ش، ص101.</ref>

=='''اقسام خانه‌داری'''==

* '''الگوی مشارکتی:''' الگویی که در آن وظایف عملی خانه و کار خانگی و مسئولیت‌های مدیریتی بین زن و مرد براساس توافق، علاقه یا وقت تقسیم می‌شود.<ref>گلشن فومنی، روان‌شناسی اجتماعی، 1391ش، ص49.</ref>  

بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در سال ۱۴۰۱ش، حدود ۲۱ میلیون زن خانه‌دار در ایران وجود دارد که معادل ۶۲ درصد از کل جمعیت زنان و حدود ۸۰ درصد از زنان متأهل کشور است.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‏داری در سیاستگذاری‏های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.]</ref> در سرشماری سال ۱۳۹۰ش نیز بیش از ۱۴ میلیون زن در وضعیت خانه‌داری ثبت شده است.<ref>[https://payeshjournal.ir/article-1-490-fa.html ساروی و همکاران، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، ۱۳۹۰ش، ص۱۰۰.]</ref> بیشترین تمرکز جمعیتی زنان خانه‌دار در گروه سنی ۳۰ تا ۳۴ سال گزارش شده و حدود ۶ درصد از آنان ازدواج نکرده‌اند.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‏داری در سیاستگذاری‏های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.]</ref>

در جوامع گذشته، نقش خانه‌داری به‌عنوان بخش اصلی هویت زنان شناخته می‌شد.<ref>[https://pubs.jz.ac.ir/article_86175.html غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۰.]</ref> نبود زیرساخت‌های شهری و فناوری، انجام کارهای خانگی ضروری برای بقا، مانند تهیه و حمل [[آب]]، پخت‌وپز با سوخت‌های سنتی و نگهداری وسایل گرمایشی را پرزحمت می‌کرد. با این‌حال، خانه‌داری صرفاً به فعالیت‌های فیزیکی محدود نبود و مدیریت منابع خانوار، مراقبت عاطفی و تربیت اعضای خانواده را نیز دربر می‌گرفت. با گسترش [[شهرنشینی|شهرنشینی و فناوری]]، بخشی از این وظایف دگرگون شد، اما کارکردهای مدیریتی و مراقبتی همچنان باقی ماند.<ref name=":0">امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.</ref>  

انقلاب صنعتی با تفکیک کار از خانه و گسترش اشتغال، حضور زنان در عرصه عمومی را افزایش داد. جنبش‌های فمینیستی نیز در سرعت گرفتن این فرآیند مؤثر بود.<ref>لگیت، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، ۱۳۹۴ش، ص۲۱۲-۲۰۹.</ref> این فرآید بخشی از کارهای خانگی را به تولید عمومی منتقل و انجام برخی وظایف را آسان‌تر کرد. با این‌حال، محورهای خانه‌داری شامل مدیریت خانوار، نظافت، شست‌وشو و مراقبت روزمره و عاطفی از کودکان بر جای ماند.<ref>امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.</ref> با این حال، ورود زنان به بازار کار رسمی، با رخداد پدیده «بار دوگانه»، ضرورت تقسیم متوازن‌تر مسئولیت‌های خانگی و سیاست‌های حمایتی مانند مرخصی والدین و پوشش‌های بیمه‌ای را در برخی دیدگاه‌ها برجسته کرده است.<ref name=":1">آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، 1393ش، ص288.</ref> <ref>حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۵۱-۱۵۰.</ref> این تجربه در برخی جوامع، به بازنگری درباره ارزش این نقش و تقویت تمایل به مدیریت خانواده انجامید. در واکنش، برخی کشورها با به رسمیت شناختن ارزش اجتماعی و اقتصادی نقش خانه‌داری، حمایت‌هایی مانند بیمه، تأمین اجتماعی و تسهیلات مراقبت از کودک را برای ایفاکنندگان این نقش فراهم کردند.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶-۱۵۷.]</ref>

شهرنشینی با فراهم کردن زیرساخت‌هایی مانند سیستم آب‌رسانی، برق، حمل‌ونقل و خدمات شهری، نقش خانه‌داری را به مدیریت کیفیت زندگی خانوار در محیط شهری تبدیل کرده است. این تحول، پیچیدگی و اهمیت مدیریتی نقش مذکور را افزایش داده و نیازمند مهارت‌هایی مانند بهره‌گیری از خدمات شهری و برنامه‌ریزی اقتصادی مؤثر است. همچنین، امکان تعاملات شهری و استفاده از فضاهای عمومی، به غنی‌تر شدن ابعاد تربیتی و اجتماعی این نقش کمک کرده است.<ref>امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.</ref>

در [[فقه|فقه اسلامی]]، بر تعاون و محوریت محبت در زندگی خانوادگی تأکید می‌شود. در احکام فقهی، خانه‌داری وظیفه واجب شرعی زن محسوب نمی‌شود<ref>احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸.</ref> و انجام آن بر پایه توافق و همکاری میان زوجین استوار است. همچنین در مواردی مانند پخت‌وپز یا شست‌وشو، امکان دریافت اجرت‌المثل وجود دارد.<ref>بجنوردی، القواعد الفقهیه، ۱۴۱۹ق، ص۱۶۷-۱۶۶.</ref> <ref>شریفی و همکاران، «عدالت‏سنجی شغل خانه‌‏داری»، ۱۳۹۶ش، ص۱۶۶.</ref> این حکم به فعالیت‌های عینی و قابل تقویم محدود است و نقش‌های عاطفی و تربیتی زن از جمله مادری و همسری را در بر نمی‌گیرد.<ref>احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸.</ref>

نظریات فمینیستی از نخستین رویکردهای اجتماعی است که خانه‌داری را به‌عنوان مسئله‌ای محوری در نابرابری‌های جنسیتی مطرح کرده است.<ref>شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربۀ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.</ref> اثر «زن خانه‌دار» آن اکلی از مطالعات اولیه این حوزه به‌شمار می‌رود.<ref>بدری‌منش و صادقی فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۶۱.</ref> جامعه‌شناسان فمینیست از جمله مرلین فرنچ،<ref>فرنچ، جنگ علیه زنان، ۱۳۷۴ش، ص۱۹.</ref> آن اکلی،<ref>آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، ۱۳۸۳ش، ص۱۷۹.</ref> اسکات هیلدا و مارگارت بنستون<ref>تانگ، نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی، ۱۳۸۷ش، ص۹۴.</ref> با تأثیر از اندیشه‌های مارکسیستی، کار خانگی را در نظام سرمایه‌داری فاقد ارزش اقتصادی دانسته و آن را سازوکاری برای بازتولید تقسیم جنسی کار و تداوم نظام مردسالاری تفسیر کرده‌اند.<ref>هام، فرهنگ نظریه‏های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۲.</ref>  

علی‌رغم اشتراک نظر فمینیست‌ها در نقد ماهیت خانه‌داری،<ref>شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربۀ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.</ref> رویکردهای عملی آن‌ها متفاوت است. برخی معتقدند تعیین دستمزد در برابر خانه‌داری می‌تواند این مسئله را حل کند. در نقطه مقابل، گروهی دیگر این دیدگاه را رد می‌کنند و معتقدند که دستمزدی‌کردن خانه‌داری، زنان را در انزوا نگه می‌دارد، نهاد خانواده هسته‌ای را تحکیم می‌بخشد و مشکل بنیادین تقسیم جنسی کار را برطرف نمی‌کند.<ref>هام، فرهنگ نظریه‏های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۳.</ref>

پس از [[جنگ جهانی دوم]]، بازتعریف نقش خانه‌داری با گسترش اشتغال و برجسته‌شدن ارزش اقتصادی کار شتاب گرفت و به تقابل میان ارزش‌های اقتصادی و کارکردهای غیرمادی این نقش، مانند تربیت و ایجاد آرامش، انجامید.<ref>مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، 1369ش، ص225.</ref> این تقابل در نگاه‌های معاصر نیز ادامه دارد؛ به‌گونه‌ای که تأکید بر حق انتخاب زنان میان خانه‌داری، اشتغال یا ترکیب هر دو مطرح است. الگوی ترکیبی این نقش به‌ویژه از سوی مردان مورد توجه است.<ref>ابوالحسنی و همکاران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه داری»، ۱۴۰۴ش.</ref>

با این حال برخی معتقدند نگاه صرفاً اقتصادی به خانه‌داری با اشکالاتی همراه است، زیرا ابعاد غیرقابل‌تقویم آن، از جمله ایجاد آرامش روانی،<ref>حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۸-۱۶۷.</ref> انتقال فرهنگ، جامعه‌پذیری و سرمایه اجتماعی، را نادیده می‌گیرد و می‌تواند به تضعیف کارکردهای فرهنگی و اجتماعی خانواده بینجامد.<ref>حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۷.</ref>

در این میان، گسترش کسب‌وکارهای خانگی در برخی جوامع، نشان‌دهنده امکان هم‌زیستی نقش‌های مراقبتی با فعالیت‌های اقتصادی در فضای خانه است، بدون آنکه ماهیت خانوادگی این نقش دگرگون شود.<ref>مژدکانلو و سیلاخوری، «تاثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، ۱۴۰۲ش، ص۷.</ref>

در چارچوب سبک زندگی اسلامی-ایرانی، خانه‌داری به‌عنوان یک الگوی زیست خانوادگی و یک نقش اجتماعیِ دارای ارزش افزوده است که مادری و همسری را دربر می‌گیرد و بر مشارکت و توافق استوار است. این نگاه، ضمن به رسمیت شناختن امکان حق مالی برای کار خانگی مشخص مانند اجرت‌المثل، بر مدیریت مشترک خانه و الگوی تعاون تأکید می‌ورزد.<ref>احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۳۰۲-۳۰۱.</ref>  

برخی راه‌کارهای پیشنهادشده برای حمایت از خانه‌داری عبارتند از:  

* ابوالحسنی، فضه؛ مهدی‌زاده اردکانی، محمد؛ دانافر، فاطمه، «فهم مردان و زنان از نقش خانه داری»، ''خانواده‌پژهی''، سال۲۱، شماره۱، ۱۴۰۴ش.

* احمدیه، مریم، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، مطالعات راهبردی زنان، شماره 25، 1383ش.

* صادقی فسایی، سهیلا؛ میرحسینی، زهرا، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، علوم اجتماعی، ۱۳۹۵ش.

* سنجری‌مقدم، فریبا؛ رئیسی، روح‌الله؛ آذریان، حبیب‌الله، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‏داری در سیاستگذاری‏های جمهوری اسلامی ایران»، ''رهیافت انقلاب اسلامی''، دوره۱۹، شماره۷۰، ۱۴۰۴ش.

* شریفی، الهام؛ رهایی، سعید؛ راعی، مسعود، «عدالت‏سنجی شغل خانه‏داری زنان خانه‏دار»، ''آموزه‏های فقه مدنی''، دوره۹، شماره۱۵، ۱۳۹۶ش.

* شیری، حامد و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربۀ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ''زن در توسعه و سیاست''، سال۲۳، شماره۱، ۱۴۰۴ش.

* مژدکانلو، داود؛ سیلاخوری، زهرا، «تاثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، هفتمین کنفرانس ملی افق های نوین در علوم انسانی، اقتصاد، کارآفرینی، اصفهان، د انشگاه شهید اشرفی اصفهانی، ۱۴۰۲ش.

* مطهری، مرتضی، ''نظام حقوق زن در اسلام''، تهران، صدرا، 1369ش.

* هام، مگی، ''فرهنگ نظریه‏های فمنیستی''، ترجمه فیروزه مهاجر و همکاران، تهران، توسعه، ۱۳۸۲ش.