بدون خلاصۀ ویرایش |
جز ویکی سازی |
||
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
== در فرهنگ ملل == | == در فرهنگ ملل == | ||
قاعدهٔ کلی در استفاده از حلقههای نامزدی این است که حلقههای کوچکتر برای جوانان مناسبتر به نظر میرسد؛ ولی حلقههای بزرگتر برای افراد میانسال بهتر است. برای انگشتان بلند و باریک، طرحهای افقی گسترده و کشیده و برای انگشتان کوتاهتر طرحهای عمودیتر جلوهٔ زیباتری دارد. حلقهای که با ساختار همراستا با طول انگشت و کشیده استفاده شود، دستانی گشاده و جذابتر را به نمایش میگذارد. امروزه بهترین حلقهٔ نامزدی را حلقهای میدانند که سبک، ساده و تکنگین باشد. انتخاب از یک برند ساده و ظریف و استفاده از سنگهای قیمتی همچون الماس و برلیان برای نگین حلقه مناسبتر است. | قاعدهٔ کلی در استفاده از حلقههای نامزدی این است که حلقههای کوچکتر برای جوانان مناسبتر به نظر میرسد؛ ولی حلقههای بزرگتر برای افراد میانسال بهتر است. برای انگشتان بلند و باریک، طرحهای افقی گسترده و کشیده و برای انگشتان کوتاهتر طرحهای عمودیتر جلوهٔ زیباتری دارد. حلقهای که با ساختار همراستا با طول انگشت و کشیده استفاده شود، دستانی گشاده و جذابتر را به نمایش میگذارد. امروزه بهترین حلقهٔ نامزدی را حلقهای میدانند که سبک، ساده و تکنگین باشد. انتخاب از یک برند ساده و ظریف و استفاده از سنگهای قیمتی همچون [[الماس]] و برلیان برای نگین حلقه مناسبتر است. | ||
ریشههای حلقهٔ نامزدی در دوران باستان، با مصریان و یونانیان باستان، گره خورده است. در حالی که یونانیان باستان از حلقهها بهعنوان نماد ازدواج استفاده میکردند، رومیان باستان پیشگامان استفاده از حلقه بهطور خاص برای نشاندادن نامزدی بودند. در بسیاری از فرهنگها، این حلقهها به دلیل باور به وجود رگی در انگشت چهارم دست چپ که به قلب متصل میشد، بر روی آن انگشت قرار میگرفت. در گذشته، تصور بر این بود که حلقهٔ نامزدی بخشی از «قیمت عروس» است که نشاندهندهٔ مالکیت او بود. با گذشت زمان، حلقههای طلا به نمادی از مقام و موقعیت اجتماعی تبدیل شدند و به مقامات و اشراف اعطا میشدند. برخی از زنان در آن زمان دو حلقهٔ نامزدی، یکی از جنس آهن برای کار در خانه و دیگری طلا برای بیرون از خانه، دریافت میکردند.<ref>[https://books.google.com/books?id=YvImGEVrAO8C&pg=PA19#v=onepage&q&f=false Toliver٫ The Little Giant Encyclopedia of Wedding Etiquette٫ 2003٫ pp 19-25].</ref> | ریشههای حلقهٔ نامزدی در دوران باستان، با مصریان و یونانیان باستان، گره خورده است. در حالی که یونانیان باستان از حلقهها بهعنوان نماد ازدواج استفاده میکردند، رومیان باستان پیشگامان استفاده از حلقه بهطور خاص برای نشاندادن نامزدی بودند. در بسیاری از فرهنگها، این حلقهها به دلیل باور به وجود رگی در انگشت چهارم دست چپ که به قلب متصل میشد، بر روی آن انگشت قرار میگرفت. در گذشته، تصور بر این بود که حلقهٔ نامزدی بخشی از «قیمت عروس» است که نشاندهندهٔ مالکیت او بود. با گذشت زمان، حلقههای طلا به نمادی از مقام و موقعیت اجتماعی تبدیل شدند و به مقامات و اشراف اعطا میشدند. برخی از زنان در آن زمان دو حلقهٔ نامزدی، یکی از جنس آهن برای کار در خانه و دیگری طلا برای بیرون از خانه، دریافت میکردند.<ref>[https://books.google.com/books?id=YvImGEVrAO8C&pg=PA19#v=onepage&q&f=false Toliver٫ The Little Giant Encyclopedia of Wedding Etiquette٫ 2003٫ pp 19-25].</ref> | ||
