پرش به محتوا

زهرا کیا: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
بدون خلاصۀ ویرایش
ابرابزار
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات افراد
{{جعبه اطلاعات افراد
| تصویر            =
| تصویر            =
| زیرنویس تصویر    =
| زیرنویس تصویر    =
| image_alt        =
| image_alt        =
| فایل پادکست      =
| فایل پادکست      =
| حجم فایلپادکست    =
| حجم فایلپادکست    =
| تاریخ پادکست      =
| تاریخ پادکست      =
| زیرنویس عنوان    =
| زیرنویس عنوان    =
| نام              = زهرا
| نام              = زهرا
| نام خانوادگی      = کیا (خانلری)
| نام خانوادگی      = کیا (خانلری)
| زادهٔ              = ۱۲۹۴ش
| زادهٔ              = ۱۲۹۴ش
| ناپدید شدن        =
| ناپدید شدن        =
| درگذشت            = ۶ اسفند ۱۳۶۹ش
| درگذشت            = ۶ اسفند ۱۳۶۹ش
| علت مرگ          =
| علت مرگ          =
| مدفن              = [[بهشت زهرا]]
| مدفن              = [[بهشت زهرا]]
| محل زندگی        = [[تهران]]
| محل زندگی        = [[تهران]]
خط ۲۰: خط ۲۰:
| محل تحصیل        = [[دانشگاه تهران]]
| محل تحصیل        = [[دانشگاه تهران]]
| شناخته‌شده برای    = نویسندگی، مترجمی، پیشگام نهضت زنان
| شناخته‌شده برای    = نویسندگی، مترجمی، پیشگام نهضت زنان
| آثار              = پروین و پرویز {{سخ}} داستان ژاله یا رهبر دوشیزگان {{سخ}} برگزیدۀ قابوس‌نامه
| آثار              = پروین و پرویز {{سخ}} داستان ژاله یا رهبر دوشیزگان {{سخ}} برگزیدهٔ قابوس‌نامه
| منصب              = استاد دانشگاه تهران
| منصب              = استاد دانشگاه تهران
| دوره              =
| دوره              =
| پس از            =
| پس از            =
| پیش از            =
| پیش از            =
| همسر              = [[پرویز خانلری]]
| همسر              = [[پرویز خانلری]]
| فرزندان          = ترانه {{سخ}} آرمان
| فرزندان          = ترانه {{سخ}} آرمان
خط ۳۰: خط ۳۰:
| مادر              = عصمت الحاجیه بروجردی
| مادر              = عصمت الحاجیه بروجردی
| خویشاوندان        = [[شیخ فضل‌الله نوری]] (پدربزرگ) {{سخ}} حسین محدث نوری (پدربزرگ مادری)
| خویشاوندان        = [[شیخ فضل‌الله نوری]] (پدربزرگ) {{سخ}} حسین محدث نوری (پدربزرگ مادری)
| جوایز            =
| جوایز            =
| افتخارات          = از نخستین زنان دارای مدرک دکترا در ادبیات فارسی
| افتخارات          = از نخستین زنان دارای مدرک دکترا در ادبیات فارسی
| درجه نظامی        =
| درجه نظامی        =
| درجه علمی        = استاد
| درجه علمی        = استاد
}}
}}
خط ۳۸: خط ۳۸:
'''زهرا کیا (خانلری)'''؛ بانوی نویسنده، مترجم زبان و ادبیات فارسی و از پیشگامان نهضت زنان در ایران.
'''زهرا کیا (خانلری)'''؛ بانوی نویسنده، مترجم زبان و ادبیات فارسی و از پیشگامان نهضت زنان در ایران.


زهرا کیا خانلری از نخستین فعالان اجتماعی زنان در [[ایران]] بود. او تألیفات و ترجمه‌های گوناگونی را به رشتۀ تحریر درآورد که برخی از آنان با هدف آشنایی کودکان با آثار فاخر ادبی نگاشته شده بود.
زهرا کیا خانلری از نخستین فعالان اجتماعی زنان در [[ایران]] بود. او تألیفات و ترجمه‌های گوناگونی را به رشتهٔ تحریر درآورد که برخی از آنان با هدف آشنایی کودکان با آثار فاخر ادبی نگاشته شده بود.


== تولد ==
== تولد ==
زهرا کیانوری مشهور به زهرا کیا (خانلری) در سال ۱۲۹۴ش در [[تهران]] متولد شد.<ref>[https://www.iranketab.ir/profile/293-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی%D8%A7 «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران ‌کتاب.]</ref> پدرش میرزا هادی کیانوری پسر [[شیخ فضل‌الله نوری]] (۱۲۲۲-۱۲۸۸ش) و مادرش عصمت الحاجیه بروجردی بود که از سمت مادری، نوۀ علامه حسین محدث نوری (۱۲۵۴-۱۳۲۰ق) محسوب می‌شد.<ref>[http://www.khaneshmagazine.com/1398/08/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%DA%A9%DB%8ی-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی/ علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.]</ref> زهرا چهار خواهر و برادر داشت که همگی اهل علم بودند؛ برادر بزرگ‌ترش تندر (۱۲۸۸-۱۳۶۶ش) نیز از نخستین شعرای نوپرداز به شمار می‌آمد.<ref>خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۴۸.</ref>
زهرا کیانوری مشهور به زهرا کیا (خانلری) در سال ۱۲۹۴ش در [[تهران]] متولد شد.<ref>[https://www.iranketab.ir/profile/293-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی%D8%A7 «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران کتاب.]</ref> پدرش میرزا هادی کیانوری پسر [[شیخ فضل‌الله نوری]] (۱۲۲۲–۱۲۸۸ش) و مادرش عصمت الحاجیه بروجردی بود که از سمت مادری، نوهٔ علامه حسین محدث نوری (۱۲۵۴–۱۳۲۰ق) محسوب می‌شد.<ref>[http://www.khaneshmagazine.com/1398/08/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%DA%A9%DB%8ی-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی/ علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.]</ref> زهرا چهار خواهر و برادر داشت که همگی اهل علم بودند؛ برادر بزرگ‌ترش تندر (۱۲۸۸–۱۳۶۶ش) نیز از نخستین شعرای نوپرداز به‌شمار می‌آمد.<ref>خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۴۸.</ref>


== ازدواج و خانواده ==
== ازدواج و خانواده ==
زهرا در سال ۱۳۲۰ش با همکلاسی خود پرویز خانلری (۱۲۹۲-۱۳۶۹ش) [[ازدواج]] کرد<ref>[http://articlefa.ir/post/1042/ «زندگی‌نامۀ زهرا کیا خانلری»، بانک مقالات فارسی.]</ref> که از آن پس با نام زهرا خانلری شناخته می‌شد.<ref>[https://www.iranketab.ir/profile/293-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی%D8%A7 «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران ‌کتاب.]</ref> حاصل این ازدواج دختری به نام ترانه و پسری به نام آرمان بود که در هشت‌سالگی بر اثر بیماری درگذشت.<ref>[http://www.khaneshmagazine.com/1398/08/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%DA%A9%DB%8ی-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی/ علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.]</ref> او پس از مرگ پسرش تا سال‌ها از هرگونه فعالیت اجتماعی کناره‌گیری کرد و تنها به کارهای ادبی مشغول شد.<ref>[http://articlefa.ir/post/1042/ «زندگی‌نامۀ زهرا کیا خانلری»، بانک مقالات فارسی.]</ref>
زهرا در سال ۱۳۲۰ش با همکلاسی خود پرویز خانلری (۱۲۹۲–۱۳۶۹ش) [[ازدواج]] کرد<ref>[http://articlefa.ir/post/1042/ «زندگی‌نامۀ زهرا کیا خانلری»، بانک مقالات فارسی.]</ref> که از آن پس با نام زهرا خانلری شناخته می‌شد.<ref>[https://www.iranketab.ir/profile/293-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی%D8%A7 «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران کتاب.]</ref> حاصل این ازدواج دختری به نام ترانه و پسری به نام آرمان بود که در هشت‌سالگی بر اثر بیماری درگذشت.<ref>[http://www.khaneshmagazine.com/1398/08/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%DA%A9%DB%8ی-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی/ علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.]</ref> او پس از مرگ پسرش تا سال‌ها از هرگونه فعالیت اجتماعی کناره‌گیری کرد و تنها به کارهای ادبی مشغول شد.<ref>[http://articlefa.ir/post/1042/ «زندگی‌نامۀ زهرا کیا خانلری»، بانک مقالات فارسی.]</ref>


== تحصیلات و تدریس ==
== تحصیلات و تدریس ==
زهرا کیا از دانش‌آموزان ممتاز مقطع ابتدایی در مدرسۀ ناموس بود.<ref>[https://www.iranketab.ir/profile/293-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی%D8%A7 «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران ‌کتاب.]</ref> او دوران دبیرستان را در «دارالمعلمات مرکزی» گذراند و در هفده‌سالگی به تدریس در کلاس ششم مدرسۀ «ثمره النسوان» پرداخت.<ref>خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۴۸.</ref> پس از آن در مدرسۀ ملی و دولتی تدریس کرد.<ref>[https://www.iranketab.ir/profile/293-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی%D8%A7 «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران ‌کتاب.]</ref> او در سال ۱۳۱۴ش زمانی که دختران برای نخستین بار اجازه یافتند تا برای تحصیلات عالیه به دانشگاه بروند، در آزمون ورودی ادبیات فارسی دانشگاه تهران که آن موقع به اسم دانشسرای عالی بود، قبول شد و از اولین زنانی بود که توانست در [[ایران]] لیسانس بگیرد.<ref>خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۴۸.</ref> پس از آن تحصیلات خود را در همین رشته ادامه داد<ref>«[https://vista.ir/w/a/16/lsivu/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی زهرا کیا خانلری»، مجلۀ ویستا.]</ref> و با ارائۀ رساله‌ای با عنوان «سبک ادبی تواریخ ایران بعد از اسلام» به راهنمایی استاد ملک‌الشعرای بهار (۱۲۶۵-۱۳۳۰ش) موفق به دریافت دکترا شد.<ref>[http://www.khaneshmagazine.com/1398/08/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%DA%A9%DB%8ی-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی/ علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.]</ref> او در سال ۱۳۲۸ش به همسرش که به اروپا رفته بود پیوست و در آنجا به مطالعه و شرکت در برنامه‌های مختلف فرهنگی پرداخت.<ref>خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۴۹.</ref> پس از اتمام تحصیل، توانست به مقام دانشیاری و سپس استادی دانشکدۀ ادبیات دانشگاه [[تهران]] برسد.<ref>«[https://vista.ir/w/a/16/lsivu/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی زهرا کیا خانلری»، مجلۀ ویستا.]</ref> او در سال ۱۳۴۴ش با به اجرا درآمدن قانون کار آن زمان و همچنین کار تمام‌وقت در دانشگاه تهران، فرصتی برای تألیف و ترجمه نداشت، بدین خاطر خود را بازنشسته کرد تا بتواند با خیالی آسوده به آنها برسد.<ref>[http://www.khaneshmagazine.com/1398/08/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%DA%A9%DB%8ی-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی/ علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.]</ref>
زهرا کیا از دانش‌آموزان ممتاز مقطع ابتدایی در مدرسهٔ ناموس بود.<ref>[https://www.iranketab.ir/profile/293-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی%D8%A7 «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران کتاب.]</ref> او دوران دبیرستان را در «دارالمعلمات مرکزی» گذراند و در هفده‌سالگی به تدریس در کلاس ششم مدرسهٔ «ثمره النسوان» پرداخت.<ref>خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۴۸.</ref> پس از آن در مدرسهٔ ملی و دولتی تدریس کرد.<ref>[https://www.iranketab.ir/profile/293-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی%D8%A7 «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران کتاب.]</ref> او در سال ۱۳۱۴ش زمانی که دختران برای نخستین بار اجازه یافتند تا برای تحصیلات عالیه به دانشگاه بروند، در آزمون ورودی ادبیات فارسی دانشگاه تهران که آن موقع به اسم دانشسرای عالی بود، قبول شد و از اولین زنانی بود که توانست در [[ایران]] لیسانس بگیرد.<ref>خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۴۸.</ref> پس از آن تحصیلات خود را در همین رشته ادامه داد<ref>«[https://vista.ir/w/a/16/lsivu/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی زهرا کیا خانلری»، مجلۀ ویستا.]</ref> و با ارائهٔ رساله‌ای با عنوان «سبک ادبی تواریخ ایران بعد از اسلام» به راهنمایی استاد ملک‌الشعرای بهار (۱۲۶۵–۱۳۳۰ش) موفق به دریافت دکترا شد.<ref>[http://www.khaneshmagazine.com/1398/08/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%DA%A9%DB%8ی-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی/ علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.]</ref> او در سال ۱۳۲۸ش به همسرش که به اروپا رفته بود پیوست و در آنجا به مطالعه و شرکت در برنامه‌های مختلف فرهنگی پرداخت.<ref>خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۴۹.</ref> پس از اتمام تحصیل، توانست به مقام دانشیاری و سپس استادی دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه [[تهران]] برسد.<ref>«[https://vista.ir/w/a/16/lsivu/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی زهرا کیا خانلری»، مجلۀ ویستا.]</ref> او در سال ۱۳۴۴ش با به اجرا درآمدن قانون کار آن زمان و همچنین کار تمام‌وقت در دانشگاه تهران، فرصتی برای تألیف و ترجمه نداشت، بدین خاطر خود را بازنشسته کرد تا بتواند با خیالی آسوده به آنها برسد.<ref>[http://www.khaneshmagazine.com/1398/08/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%DA%A9%DB%8ی-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی/ علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.]</ref>


== سیرۀ اخلاقی ==
== سیرهٔ اخلاقی ==
همسرش دکتر پرویز خانلری او را یاری وفادار،<ref>[http://www.khaneshmagazine.com/1398/08/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%DA%A9%DB%8ی-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی/ علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.]</ref> غم‌خوار، بامطالعه و مهربان<ref>[http://parsianjoman.org/?p=1443 «دکتر زهراخانلری(کیا)»، وب‌سایت پارسی انجمن.]</ref> معرفی کرده است.
همسرش دکتر پرویز خانلری او را یاری وفادار،<ref>[http://www.khaneshmagazine.com/1398/08/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%DA%A9%DB%8ی-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی/ علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.]</ref> غم‌خوار، بامطالعه و مهربان<ref>[http://parsianjoman.org/?p=1443 «دکتر زهراخانلری(کیا)»، وب‌سایت پارسی انجمن.]</ref> معرفی کرده است.


== فعالیت‌های علمی- فرهنگی ==
== فعالیت‌های علمی- فرهنگی ==
زهرا کیا به همراه همسرش مجلۀ ادبی «سخن» را منتشر کرد<ref>«[https://vista.ir/w/a/16/lsivu/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی زهرا کیا خانلری»، مجلۀ ویستا.]</ref> که مقالات خود را در آن با نام مستعار «ژاله رهبر» می‌نوشت.<ref>[https://ketabnak.com/persons/55/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7+%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی «زهرا خانلری»، وب‌سایت کتابناک.]</ref> او در شورای زنان در کنار [[فاطمه سیاح]] به‌عنوان منشی هیئت‌مدیره به فعالیت‌های اجتماعی می‌پرداخت<ref>خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۴۹.</ref> و در انتشار «مجلۀ حزب زنان ایران» نیز با او همکاری داشت.<ref>پیرنیا، سالارزنان ایران، ۱۳۷۴ش، ص۸۸.</ref> او در سال ۱۳۳۹ش برای مطالعه در خصوص کتاب‌های درسی به [[انگلیس]] و فرانسه رفت و پس از بازگشت به ایران توانست تغییرات زیادی را با توجه به محیط ایران در کتاب‌های درسی ایجاد کند، همچنین برای سهولت تدریسِ معلمان برای آنان روش تدریس نوشت. در سال ۱۳۴۱ش به‌تدریج کتاب‌های درسی‌ای که به‌تنهایی نوشته بود، به‌عنوان کتب درسی کشور تدریس شد.<ref>[http://articlefa.ir/post/1042/ «زندگی‌نامۀ زهرا کیا خانلری»، بانک مقالات فارسی.]</ref> او بر این باور بود که آموزش و به‌ویژه آموزش ابتدایی سنگ بنای آموزش کشور است و همواره در جهت اعتلای آن می‌کوشید.<ref>[http://www.khaneshmagazine.com/1398/08/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%DA%A9%DB%8ی-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی/ علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.]</ref>
زهرا کیا به همراه همسرش مجلهٔ ادبی «سخن» را منتشر کرد<ref>«[https://vista.ir/w/a/16/lsivu/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی زهرا کیا خانلری»، مجلۀ ویستا.]</ref> که مقالات خود را در آن با نام مستعار «ژاله رهبر» می‌نوشت.<ref>[https://ketabnak.com/persons/55/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7+%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی «زهرا خانلری»، وب‌سایت کتابناک.]</ref> او در شورای زنان در کنار [[فاطمه سیاح]] به‌عنوان منشی هیئت‌مدیره به فعالیت‌های اجتماعی می‌پرداخت<ref>خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۴۹.</ref> و در انتشار «مجلهٔ حزب زنان ایران» نیز با او همکاری داشت.<ref>پیرنیا، سالارزنان ایران، ۱۳۷۴ش، ص۸۸.</ref> او در سال ۱۳۳۹ش برای مطالعه در خصوص کتاب‌های درسی به [[انگلیس]] و فرانسه رفت و پس از بازگشت به ایران توانست تغییرات زیادی را با توجه به محیط ایران در کتاب‌های درسی ایجاد کند، همچنین برای سهولت تدریسِ معلمان برای آنان روش تدریس نوشت. در سال ۱۳۴۱ش به‌تدریج کتاب‌های درسی‌ای که به‌تنهایی نوشته بود، به‌عنوان کتب درسی کشور تدریس شد.<ref>[http://articlefa.ir/post/1042/ «زندگی‌نامۀ زهرا کیا خانلری»، بانک مقالات فارسی.]</ref> او بر این باور بود که آموزش و به‌ویژه آموزش ابتدایی سنگ بنای آموزش کشور است و همواره در جهت اعتلای آن می‌کوشید.<ref>[http://www.khaneshmagazine.com/1398/08/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%DA%A9%DB%8ی-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی/ علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.]</ref>


== مسئولیت‌ها ==
== مسئولیت‌ها ==
خط ۵۹: خط ۵۹:


== پیشگام نهضت زنان ==
== پیشگام نهضت زنان ==
زهرا کیا از پیشگامان نهضت زنان بود، او باور داشت زن ایرانی هیچ‌گاه کم‌استعدادتر از زنان دیگر کشورها نبوده و قادر است از عهدۀ هر کاری برآید، او علت عقب‌افتادگی زنان ایرانی را حاصل عقب‌ماندگی اجتماع و استبداد حکومت می‌دانست. کیا معتقد بود تفکر ترقی و تساوی مرد و زن باید در تمام شئون جامعه اعم از اجتماعی، سیاسی و اقتصادی جاری شود.<ref>[https://newspaper.hamshahrionline.ir/id/111620/%D8%B2%D9%86%DB%8ی-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF%D8%B4-%D9%85%D9%84%DA%A9-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%A7%DB%8ی-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D9%88%D8%AF.html یگانه، «زنی که استادش ملک‌‌الشعرای بهار بود»، روزنامۀ همشهری.]</ref>
زهرا کیا از پیشگامان نهضت زنان بود، او باور داشت زن ایرانی هیچ‌گاه کم‌استعدادتر از زنان دیگر کشورها نبوده و قادر است از عهدهٔ هر کاری برآید، او علت عقب‌افتادگی زنان ایرانی را حاصل عقب‌ماندگی اجتماع و استبداد حکومت می‌دانست. کیا معتقد بود تفکر ترقی و تساوی مرد و زن باید در تمام شئون جامعه اعم از اجتماعی، سیاسی و اقتصادی جاری شود.<ref>[https://newspaper.hamshahrionline.ir/id/111620/%D8%B2%D9%86%DB%8ی-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF%D8%B4-%D9%85%D9%84%DA%A9-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%A7%DB%8ی-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D9%88%D8%AF.html یگانه، «زنی که استادش ملک‌الشعرای بهار بود»، روزنامۀ همشهری.]</ref>


== آثار ==
== آثار ==
خط ۶۶: خط ۶۶:
* داستان «ژاله یا رهبر دوشیزگان»؛
* داستان «ژاله یا رهبر دوشیزگان»؛
* داستان «نمونه غزل فارسی»؛
* داستان «نمونه غزل فارسی»؛
* برگزیدۀ «قابوس‌نامه».<ref>[https://rasekhoon.net/mashahir/show/592511/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%DA%A9%DB%8ی-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت راسخون.]</ref>
* برگزیدهٔ «قابوس‌نامه».<ref>[https://rasekhoon.net/mashahir/show/592511/%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%DA%A9%DB%8ی-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت راسخون.]</ref>


همچنین زهرا کیا آثار برخی نویسندگان بزرگ جهان را ترجمه کرده است:
همچنین زهرا کیا آثار برخی نویسندگان بزرگ جهان را ترجمه کرده است:
* شب‌های روشن اثر داستایوفسکی (۱۸۲۱-۱۸۸۱م
* شب‌های روشن اثر داستایوفسکی (۱۸۲۱–۱۸۸۱م
* رنج‌های جهانی ورتر اثر آندره مورا (۱۸۸۵-۱۹۶۷م
* رنج‌های جهانی ورتر اثر آندره مورا (۱۸۸۵–۱۹۶۷م
* بیست داستان اثر پیراندلو (۱۸۶۷-۱۹۳۶م).<ref>خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۵۵.</ref>
* بیست داستان اثر پیراندلو (۱۸۶۷–۱۹۳۶م).<ref>خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۵۵.</ref>


== نوآوری ==
== نوآوری ==
او بر این باور بود که به دلیل نظم و نثر پیچیده در متون ادبی همۀ مردم قادر به فهم و خواندن این متون نیستند؛ بنابراین کوشید تا کتاب‌هایی بنویسد که فهم آنها برای عموم امکان‌پذیر باشد. از آن جمله است:
او بر این باور بود که به دلیل نظم و نثر پیچیده در متون ادبی همهٔ مردم قادر به فهم و خواندن این متون نیستند؛ بنابراین کوشید تا کتاب‌هایی بنویسد که فهم آنها برای عموم امکان‌پذیر باشد. از آن جمله است:
* داستان‌های دل‌انگیز ادبیات فارسی؛ اثری تلخیص شده از بهترین داستان‌های منظوم [[ایران]]؛
* داستان‌های دل‌انگیز ادبیات فارسی؛ اثری تلخیص شده از بهترین داستان‌های منظوم [[ایران]]؛
* فرهنگ ادب فارسی؛ بیان رجال، مفاهیم و اصطلاحات، شخصیت‌های بزرگ داستانی، نکته‌‌های مهم عروض و قافیه و نام آثار مهم ادبی به عربی و فارسی؛
* فرهنگ ادب فارسی؛ بیان رجال، مفاهیم و اصطلاحات، شخصیت‌های بزرگ داستانی، نکته‌های مهم عروض و قافیه و نام آثار مهم ادبی به عربی و فارسی؛
* افسانۀ سیمرغ؛ تلخیصی از منطق‌الطیر که برای کودکان نوشته است.<ref>خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۵۰-۱۵۱.</ref>
* افسانهٔ سیمرغ؛ تلخیصی از منطق‌الطیر که برای کودکان نوشته است.<ref>خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۵۰–۱۵۱.</ref>


== افتخارات ==
== افتخارات ==
دکتر زهرا کیا از نخستین زنانی بود که در ایران دکترای ادبیات گرفت.<ref>[https://www.iranketab.ir/profile/293-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی%D8%A7 «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران ‌کتاب.]</ref>
دکتر زهرا کیا از نخستین زنانی بود که در ایران دکترای ادبیات گرفت.<ref>[https://www.iranketab.ir/profile/293-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی-%DA%A9%DB%8ی%D8%A7 «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران کتاب.]</ref>


== درگذشت ==
== درگذشت ==
دکتر زهرا کیا ششم [[اسفند]] سال ۱۳۶۹ش در سن ۷۸ سالگی و تنها شش ماه پس از مرگ همسرش از دنیا رفت و در کنار او در [[بهشت زهرا]] به خاک سپرده شد.<ref>[https://newspaper.hamshahrionline.ir/id/111620/%D8%B2%D9%86%DB%8ی-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF%D8%B4-%D9%85%D9%84%DA%A9-%D8%A7%ل-الشعرای-بهار-بود.html یگانه، «زنی که استادش ملک‌‌الشعرای بهار بود»، روزنامۀ همشهری.]</ref>
دکتر زهرا کیا ششم [[اسفند]] سال ۱۳۶۹ش در سن ۷۸ سالگی و تنها شش ماه پس از مرگ همسرش از دنیا رفت و در کنار او در [[بهشت زهرا]] به خاک سپرده شد.<ref>[https://newspaper.hamshahrionline.ir/id/111620/%D8%B2%D9%86%DB%8ی-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF%D8%B4-%D9%85%D9%84%DA%A9-%D8%A7%ل-الشعرای-بهار-بود.html یگانه، «زنی که استادش ملک‌الشعرای بهار بود»، روزنامۀ همشهری.]</ref>


== پانویس ==
== پانویس ==
خط ۸۹: خط ۸۹:


== منابع ==
== منابع ==
* پیرنیا، منصوره، سالارزنان ایران، واشنگتن، ایران‌مهر، ۱۳۷۴ش.
* پیرنیا، منصوره، سالارزنان ایران، واشینگتن، ایران‌مهر، ۱۳۷۴ش.
* خانلری، ترانه، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ بخارا، سال پانزدهم، شمارۀ ۹۴، ۱۳۹۲ش.
* خانلری، ترانه، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، مجلهٔ بخارا، سال پانزدهم، شمارهٔ ۹۴، ۱۳۹۲ش.
* «دکتر زهراخانلری (کیا)»، وب‌سایت پارسی انجمن، تاریخ درج مطلب: ۳۰ تیر ۱۳۹۳ش.
* «دکتر زهراخانلری (کیا)»، وب‌سایت پارسی انجمن، تاریخ درج مطلب: ۳۰ تیر ۱۳۹۳ش.
* «زندگی‌نامۀ زهرا کیا خانلری»، بانک مقالات فارسی، تاریخ درج مطلب: ۲ مرداد ۱۳۸۹ش.
* «زندگی‌نامهٔ زهرا کیا خانلری»، بانک مقالات فارسی، تاریخ درج مطلب: ۲ مرداد ۱۳۸۹ش.
* «زهرا خانلری»، وب‌سایت کتابناک، تاریخ بازدید: ۲ آبان ۱۴۰۱ش.
* «زهرا خانلری»، وب‌سایت کتابناک، تاریخ بازدید: ۲ آبان ۱۴۰۱ش.
* «زهرا کیا خانلری»، مجلۀ ویستا، تاریخ بازدید: ۱ آبان ۱۴۰۱ش.
* «زهرا کیا خانلری»، مجلهٔ ویستا، تاریخ بازدید: ۱ آبان ۱۴۰۱ش.
* «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران ‌کتاب، تاریخ بازدید: ۲ آبان ۱۴۰۱ش.
* «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران کتاب، تاریخ بازدید: ۲ آبان ۱۴۰۱ش.
* «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: ۲۱ فروردین ۱۳۹۰ش.
* «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: ۲۱ فروردین ۱۳۹۰ش.
* علیپور، زهرا، «زهرا کیا»، مجلۀ خوانش، تاریخ درج مطلب: ۲ آبان ۱۳۹۸ش.
* علیپور، زهرا، «زهرا کیا»، مجلهٔ خوانش، تاریخ درج مطلب: ۲ آبان ۱۳۹۸ش.
* یگانه، ستایش، «زنی که استادش ملک‌‌الشعرای بهار بود»، روزنامۀ همشهری، تاریخ درج مطلب: ۸ مهر ۱۳۹۹ش.
* یگانه، ستایش، «زنی که استادش ملک‌الشعرای بهار بود»، روزنامهٔ همشهری، تاریخ درج مطلب: ۸ مهر ۱۳۹۹ش.


[[رده:زهرا کیا]]
[[رده:زهرا کیا| ]]
[[رده:استادان دانشگاه تهران]]
[[رده:اصلاح رباتیک]]
[[رده:اهالی تهران]]
[[رده:اهالی تهران]]
[[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه تهران]]
[[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه تهران]]
[[رده:استادان دانشگاه تهران]]
[[رده:نویسندگان زن اهل ایران]]
[[رده:مترجمان اهل ایران]]
[[رده:درگذشتگان ۱۳۶۹ (خورشیدی)]]
[[رده:درگذشتگان ۱۳۶۹ (خورشیدی)]]
[[رده:زادگان ۱۲۹۴ (خورشیدی)]]
[[رده:زادگان ۱۲۹۴ (خورشیدی)]]
[[رده:اصلاح رباتیک]]
[[رده:مترجمان اهل ایران]]
[[رده:نویسندگان زن اهل ایران]]
[[رده:هندسه بحث رباتیک]]
[[رده:هندسه بحث رباتیک]]


<!--
<!--
== تغییر مسیرهای پیشنهادی ==
== تغییر مسیرهای پیشنهادی ==
زهرا کیا{{سخ}}
زهرا کیا{{سخ}}

نسخهٔ کنونی تا ۱۴ شهریور ۱۴۰۵، ساعت ۱۲:۱۰

زهرا کیا
نامزهرا
نام خانوادگیکیا (خانلری)
مدفنبهشت زهرا
محل زندگیتهران
ملیتایرانی
تحصیلاتدکترا
محل تحصیلدانشگاه تهران
شناخته‌شده
برای
نویسندگی، مترجمی، پیشگام نهضت زنان
آثارپروین و پرویز
داستان ژاله یا رهبر دوشیزگان
برگزیدهٔ قابوس‌نامه
منصباستاد دانشگاه تهران
همسرپرویز خانلری
فرزندانترانه
آرمان
پدرمیرزا هادی کیانوری
مادرعصمت الحاجیه بروجردی
خویشاوندانشیخ فضل‌الله نوری (پدربزرگ)
حسین محدث نوری (پدربزرگ مادری)
افتخاراتاز نخستین زنان دارای مدرک دکترا در ادبیات فارسی


زهرا کیا (خانلری)؛ بانوی نویسنده، مترجم زبان و ادبیات فارسی و از پیشگامان نهضت زنان در ایران.

زهرا کیا خانلری از نخستین فعالان اجتماعی زنان در ایران بود. او تألیفات و ترجمه‌های گوناگونی را به رشتهٔ تحریر درآورد که برخی از آنان با هدف آشنایی کودکان با آثار فاخر ادبی نگاشته شده بود.

تولد

زهرا کیانوری مشهور به زهرا کیا (خانلری) در سال ۱۲۹۴ش در تهران متولد شد.[۱] پدرش میرزا هادی کیانوری پسر شیخ فضل‌الله نوری (۱۲۲۲–۱۲۸۸ش) و مادرش عصمت الحاجیه بروجردی بود که از سمت مادری، نوهٔ علامه حسین محدث نوری (۱۲۵۴–۱۳۲۰ق) محسوب می‌شد.[۲] زهرا چهار خواهر و برادر داشت که همگی اهل علم بودند؛ برادر بزرگ‌ترش تندر (۱۲۸۸–۱۳۶۶ش) نیز از نخستین شعرای نوپرداز به‌شمار می‌آمد.[۳]

ازدواج و خانواده

زهرا در سال ۱۳۲۰ش با همکلاسی خود پرویز خانلری (۱۲۹۲–۱۳۶۹ش) ازدواج کرد[۴] که از آن پس با نام زهرا خانلری شناخته می‌شد.[۵] حاصل این ازدواج دختری به نام ترانه و پسری به نام آرمان بود که در هشت‌سالگی بر اثر بیماری درگذشت.[۶] او پس از مرگ پسرش تا سال‌ها از هرگونه فعالیت اجتماعی کناره‌گیری کرد و تنها به کارهای ادبی مشغول شد.[۷]

تحصیلات و تدریس

زهرا کیا از دانش‌آموزان ممتاز مقطع ابتدایی در مدرسهٔ ناموس بود.[۸] او دوران دبیرستان را در «دارالمعلمات مرکزی» گذراند و در هفده‌سالگی به تدریس در کلاس ششم مدرسهٔ «ثمره النسوان» پرداخت.[۹] پس از آن در مدرسهٔ ملی و دولتی تدریس کرد.[۱۰] او در سال ۱۳۱۴ش زمانی که دختران برای نخستین بار اجازه یافتند تا برای تحصیلات عالیه به دانشگاه بروند، در آزمون ورودی ادبیات فارسی دانشگاه تهران که آن موقع به اسم دانشسرای عالی بود، قبول شد و از اولین زنانی بود که توانست در ایران لیسانس بگیرد.[۱۱] پس از آن تحصیلات خود را در همین رشته ادامه داد[۱۲] و با ارائهٔ رساله‌ای با عنوان «سبک ادبی تواریخ ایران بعد از اسلام» به راهنمایی استاد ملک‌الشعرای بهار (۱۲۶۵–۱۳۳۰ش) موفق به دریافت دکترا شد.[۱۳] او در سال ۱۳۲۸ش به همسرش که به اروپا رفته بود پیوست و در آنجا به مطالعه و شرکت در برنامه‌های مختلف فرهنگی پرداخت.[۱۴] پس از اتمام تحصیل، توانست به مقام دانشیاری و سپس استادی دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران برسد.[۱۵] او در سال ۱۳۴۴ش با به اجرا درآمدن قانون کار آن زمان و همچنین کار تمام‌وقت در دانشگاه تهران، فرصتی برای تألیف و ترجمه نداشت، بدین خاطر خود را بازنشسته کرد تا بتواند با خیالی آسوده به آنها برسد.[۱۶]

سیرهٔ اخلاقی

همسرش دکتر پرویز خانلری او را یاری وفادار،[۱۷] غم‌خوار، بامطالعه و مهربان[۱۸] معرفی کرده است.

فعالیت‌های علمی- فرهنگی

زهرا کیا به همراه همسرش مجلهٔ ادبی «سخن» را منتشر کرد[۱۹] که مقالات خود را در آن با نام مستعار «ژاله رهبر» می‌نوشت.[۲۰] او در شورای زنان در کنار فاطمه سیاح به‌عنوان منشی هیئت‌مدیره به فعالیت‌های اجتماعی می‌پرداخت[۲۱] و در انتشار «مجلهٔ حزب زنان ایران» نیز با او همکاری داشت.[۲۲] او در سال ۱۳۳۹ش برای مطالعه در خصوص کتاب‌های درسی به انگلیس و فرانسه رفت و پس از بازگشت به ایران توانست تغییرات زیادی را با توجه به محیط ایران در کتاب‌های درسی ایجاد کند، همچنین برای سهولت تدریسِ معلمان برای آنان روش تدریس نوشت. در سال ۱۳۴۱ش به‌تدریج کتاب‌های درسی‌ای که به‌تنهایی نوشته بود، به‌عنوان کتب درسی کشور تدریس شد.[۲۳] او بر این باور بود که آموزش و به‌ویژه آموزش ابتدایی سنگ بنای آموزش کشور است و همواره در جهت اعتلای آن می‌کوشید.[۲۴]

مسئولیت‌ها

او ضمن تدریس در مدارس گوناگون، مانند دبیرستان پروین، مدتی کتابدار بنگاه پاستور بود. همچنین ریاست دبیرستان نوربخش را بر عهده داشت و مدتی نیز در شورای زبان در کنار دکتر فاطمه سیاح فعالیت می‌کرد.[۲۵]

پیشگام نهضت زنان

زهرا کیا از پیشگامان نهضت زنان بود، او باور داشت زن ایرانی هیچ‌گاه کم‌استعدادتر از زنان دیگر کشورها نبوده و قادر است از عهدهٔ هر کاری برآید، او علت عقب‌افتادگی زنان ایرانی را حاصل عقب‌ماندگی اجتماع و استبداد حکومت می‌دانست. کیا معتقد بود تفکر ترقی و تساوی مرد و زن باید در تمام شئون جامعه اعم از اجتماعی، سیاسی و اقتصادی جاری شود.[۲۶]

آثار

از نوشته‌های کیا می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:

  • پروین و پرویز؛
  • داستان «ژاله یا رهبر دوشیزگان»؛
  • داستان «نمونه غزل فارسی»؛
  • برگزیدهٔ «قابوس‌نامه».[۲۷]

همچنین زهرا کیا آثار برخی نویسندگان بزرگ جهان را ترجمه کرده است:

  • شب‌های روشن اثر داستایوفسکی (۱۸۲۱–۱۸۸۱م)؛
  • رنج‌های جهانی ورتر اثر آندره مورا (۱۸۸۵–۱۹۶۷م)؛
  • بیست داستان اثر پیراندلو (۱۸۶۷–۱۹۳۶م).[۲۸]

نوآوری

او بر این باور بود که به دلیل نظم و نثر پیچیده در متون ادبی همهٔ مردم قادر به فهم و خواندن این متون نیستند؛ بنابراین کوشید تا کتاب‌هایی بنویسد که فهم آنها برای عموم امکان‌پذیر باشد. از آن جمله است:

  • داستان‌های دل‌انگیز ادبیات فارسی؛ اثری تلخیص شده از بهترین داستان‌های منظوم ایران؛
  • فرهنگ ادب فارسی؛ بیان رجال، مفاهیم و اصطلاحات، شخصیت‌های بزرگ داستانی، نکته‌های مهم عروض و قافیه و نام آثار مهم ادبی به عربی و فارسی؛
  • افسانهٔ سیمرغ؛ تلخیصی از منطق‌الطیر که برای کودکان نوشته است.[۲۹]

افتخارات

دکتر زهرا کیا از نخستین زنانی بود که در ایران دکترای ادبیات گرفت.[۳۰]

درگذشت

دکتر زهرا کیا ششم اسفند سال ۱۳۶۹ش در سن ۷۸ سالگی و تنها شش ماه پس از مرگ همسرش از دنیا رفت و در کنار او در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.[۳۱]

پانویس

  1. «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران کتاب.
  2. علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.
  3. خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۴۸.
  4. «زندگی‌نامۀ زهرا کیا خانلری»، بانک مقالات فارسی.
  5. «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران کتاب.
  6. علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.
  7. «زندگی‌نامۀ زهرا کیا خانلری»، بانک مقالات فارسی.
  8. «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران کتاب.
  9. خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۴۸.
  10. «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران کتاب.
  11. خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۴۸.
  12. «زهرا کیا خانلری»، مجلۀ ویستا.
  13. علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.
  14. خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۴۹.
  15. «زهرا کیا خانلری»، مجلۀ ویستا.
  16. علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.
  17. علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.
  18. «دکتر زهراخانلری(کیا)»، وب‌سایت پارسی انجمن.
  19. «زهرا کیا خانلری»، مجلۀ ویستا.
  20. «زهرا خانلری»، وب‌سایت کتابناک.
  21. خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۴۹.
  22. پیرنیا، سالارزنان ایران، ۱۳۷۴ش، ص۸۸.
  23. «زندگی‌نامۀ زهرا کیا خانلری»، بانک مقالات فارسی.
  24. علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.
  25. علیپور، «زهرا کیا (خانلری)»، مجلۀ خوانش.
  26. یگانه، «زنی که استادش ملک‌الشعرای بهار بود»، روزنامۀ همشهری.
  27. «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت راسخون.
  28. خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۵۵.
  29. خانلری، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، ۱۳۹۲ش، ص۱۵۰–۱۵۱.
  30. «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران کتاب.
  31. یگانه، «زنی که استادش ملک‌الشعرای بهار بود»، روزنامۀ همشهری.

منابع

  • پیرنیا، منصوره، سالارزنان ایران، واشینگتن، ایران‌مهر، ۱۳۷۴ش.
  • خانلری، ترانه، «مادرم دکتر زهرا کیا (خانلری)»، مجلهٔ بخارا، سال پانزدهم، شمارهٔ ۹۴، ۱۳۹۲ش.
  • «دکتر زهراخانلری (کیا)»، وب‌سایت پارسی انجمن، تاریخ درج مطلب: ۳۰ تیر ۱۳۹۳ش.
  • «زندگی‌نامهٔ زهرا کیا خانلری»، بانک مقالات فارسی، تاریخ درج مطلب: ۲ مرداد ۱۳۸۹ش.
  • «زهرا خانلری»، وب‌سایت کتابناک، تاریخ بازدید: ۲ آبان ۱۴۰۱ش.
  • «زهرا کیا خانلری»، مجلهٔ ویستا، تاریخ بازدید: ۱ آبان ۱۴۰۱ش.
  • «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت ایران کتاب، تاریخ بازدید: ۲ آبان ۱۴۰۱ش.
  • «زهرا کیا خانلری»، وب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: ۲۱ فروردین ۱۳۹۰ش.
  • علیپور، زهرا، «زهرا کیا»، مجلهٔ خوانش، تاریخ درج مطلب: ۲ آبان ۱۳۹۸ش.
  • یگانه، ستایش، «زنی که استادش ملک‌الشعرای بهار بود»، روزنامهٔ همشهری، تاریخ درج مطلب: ۸ مهر ۱۳۹۹ش.