امام موسی کاظم: تفاوت میان نسخه‌ها

امام کاظم، در صحبت‌های خود، هارون را حاکم تن‌ها و خود را حاکم دل‌ها معرفی می‌کرد<ref>پیشوایی، سیرهٔ پیشوایان؛ نگرشی بر زندگانی اجتماعی، سیاسی و فرهنگی امامان معصوم، 1380ش، ص431.</ref> و در مُحاجّه با هارون الرشید، دلیل انتساب امامان را به پیامبر، به عنوان فرزندان دختریِ [[حضرت محمد|پیامبر]]، وجود آیاتی نظیر ۸۵–۸۶ أنعام (عیسی را که بدون پدر بود، از طریق مادرش، مریم، به ابراهیم منتسب می‌کند)<ref>شبلنجی، نورالأبصار، ص149؛ ابن‌صبّاغ، الفصول المهمّة، ص220.</ref> و ۶۱ آل‌عمران (که حسن و حسین را به عنوان فرزندان پیامبر معرفی کرده است) دانسته،<ref>شاهین، الإمام موسی بن جعفر الکاظم، إضاءات حول سیرة سابعِ أئمّة أهل البیت، 1425ق، ص177 و 214.</ref> و براساس آنها، خود و سایر پیشوایان [[شیعه]] را فرزندان پیامبر معرفی کرده است.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص396.</ref>

همچنین، جواز نکاح پیامبر با دختران هارون و حرمت تزویج دختران امامان به پیامبر را دلیل رابطهٔ اُبُوّت و بُنُوّتِ (پدر و فرزندی) آنان ذکر کرده است.<ref>شاهین، الإمام موسی بن جعفر الکاظم، إضاءات حول سیرة سابعِ أئمّة أهل البیت، 1425ق، ص176-177 و 213.</ref>

همچنین، در مواجهه با معتزله، که اساس آن بر توجیه عقلانی مسائل استوار است و اهل حدیث، که برخلاف معتزله، جایگاهی برای عقل در مباحث کلامی و اعتقادی قائل نبودند، به [[شیعیان]] توصیه می‌کرد پا را فراتر از [[قران|قرآن]] نگذارند و خود نیز در توصیف صفات خداوند، تنها از مضامین قرآنی بهره می‌جُست.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص409-410.</ref>