پرش به محتوا

پلیس زن در ایران

از ایران پدیا
نسخهٔ تاریخ ۲ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۲۶ توسط علیرضا محمددوست (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پلیس زن در ایران
زنان یگان ویژه پلیس ایران ( نوپو)
زنان یگان ویژه پلیس ایران ( نوپو)


پلیس زن؛ مأموران زن در نیروی انتظامی.

پلیس زن، امروزه در نیروی انتظامی، همسان پلیس مرد، وظیفهٔ برقراری نظم و امنیت در جامعه و به‌ویژه امور مربوط به زنان را بر عهده دارد. فعالیت پلیس زن در ایران از سال ۱۳۴۵ش آغاز شد، اما تا پیش از انقلاب اسلامی تعداد آن‌ها اندک بود و بیشتر جنبهٔ نمایشی داشت. پس از انقلاب، با تصویب قوانینی در سال‌های ۱۳۷۴، ۱۳۷۷ و ۱۳۸۲ش، زمینهٔ جذب رسمی زنان به‌عنوان افسر و کارمند انتظامی فراهم گردید. امروزه زنان از طریق کنکور سراسری یا گزینش فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های دیگر، وارد دانشگاه علوم انتظامی امین می‌شوند و با پوشش کامل اسلامی و درجاتی مشابه مردان، به انجام وظایفی همچون بازرسی بدنی بانوان، کنترل اجتماعات، انگشت‌نگاری، رسیدگی به شکایات زنان، مشاوره، آموزش در مدارس دخترانه و حضور در یگان ویژه برای مقابله با اغتشاشات می‌پردازند. حضور آنان ضمن افزایش امنیت و جلب رضایت عمومی، با چالش‌هایی نظیر فشارهای روحی ناشی از مواجهه با صحنه‌های جنایی و نیز تداخل میان نقش شغلی با مسئولیت‌های همسری و مادری همراه است که نیازمند ارزیابی دقیق تاب‌آوری فردی و توانایی تفکیک تنش‌های کاری از محیط خانواده است.

تاریخچه

پیشینهٔ استخدام پلیس زن، به قرن نوزدهم میلادی در آمریکا برمی‌گردد که به‌منظور کنترل زنان و کودکانی که در مراکز اصلاح و تربیت بودند، گروهی از زنان به‌عنوان پلیس به کار گرفته شدند. در سال ۱۹۰۸م، اولین بازرس پلیس زن در آمریکا در عرصهٔ پیشگیری از جرایم و امور اجتماعی مشغول به کار شد. در کشور انگلستان، اولین افسران پلیس زن، فعالیت خود را از سال ۱۹۱۹م آغاز کردند. فعالیت پلیس زن در چند دههٔ اخیر در کشورهای اسلامی مانند بنگلادش، اردن، مالزی، بحرین، پاکستان و ایران نیز پذیرفته شده است.[۱]

فعالیت پلیس زن در ایران از سال ۱۳۴۵ش آغاز شد. قبل از انقلاب اسلامی تعداد پلیس زن، کم بود و آن‌ها فعالیت‌هایی مانند ایستادن سر چهارراه‌ها برای رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی را انجام می‌دادند. در آن دوره استفاده از پلیس زن، بیشتر جنبهٔ نمایشی داشت و برخی موازین شرعی در نوع پوشش و آموزش این زنان رعایت نمی‌شد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، نوع پوشش و عرصهٔ فعالیت پلیس زن تغییر کرد و زنان پلیس در مشاغل اداری شروع به فعالیت کردند.[۲]

در سال ۱۳۷۴ش، با تصویب قانون استخدامی نیروی انتظامی، به‌کارگیری زنان در مشاغلی که مستلزم حضور آنان بود، در دو قالب کارکنان انتظامی یا کارمند مجاز شناخته شد.[۳] در سال ۱۳۷۷ش با تصویب مجلس شورای اسلامی، نیروی انتظامی اجازه یافت تا زنان را در جایگاه افسران نظامی و انتظامی به کار گیرد.[۴][۵] همچنین در سال ۱۳۸۲، با تصویب تبصره‌ای جدید، به آن دسته از کارکنان زن که در سال‌های پیشین وضعیت انتظامی خود را از دست داده و به کارمند تبدیل شده بودند، اجازه داده شد تا در صورت تمایل، به وضعیت نظامی سابق بازگشته و درجات متناسب با سوابق خود را دریافت کنند.[۶]

جذب و آموزش در ایران

دکتر فریبا شایگان فرمانده مجتمع آموزشی زنان پلیس کوثر
دکتر فریبا شایگان فرمانده مجتمع آموزشی زنان پلیس کوثر

در ایران، زنان از طریق کنکور سراسری وارد دانشگاه پلیس شده و در مقاطع کاردانی و کارشناسی یا با گزینش فارغ‌التحصیلان سایر دانشگاه‌ها در رشته‌های مرتبط با مأموریت پلیس، تحصیل می‌کنند. البته دختران با مدرک دیپلم هم برای آموزش‌های کوتاه‌مدت و به‌صورت درجه‌داری می‌توانند در شغل پلیسی جذب شوند. در جذب این دانشجویان علاوه‌بر رتبهٔ عملی به سلامت جسمانی و روانی و ویژگی‌های اخلاقی و اعتقادی نیز توجه می‌شود. دانشجویان دختر در دانشگاه پلیس، در محیطی کاملاً زنانه به کسب دانش و مهارت می‌پردازند.[۷] بر اساس آمارهای منتشر شده در سال ۱۳۹۴ش حدود ۴درصد مأموران نیروی انتظامی را بانوان تشکیل می‌دهند.[۸]

بین آموزش پلیس مرد و زن تفاوت‌هایی متناسب با حوزهٔ وظایف و خدمت‌رسانی آنها وجود دارد. معمولاً درس‌های تئوری میان پلیس مرد و زن تفاوتی ندارد؛ اما در آموزش‌های عملی تفاوت‌های مشهودی وجود دارد. آموزش استفاده از سلاح‌های سنگین برای پلیس زن در حد معرفی و آشنایی است. همچنین در دانشگاه نیروی انتظامی برای پلیس زن، رستهٔ مرزبانی یا رسته‌های نامرتبط با زنان، وجود ندارد و زنان بیشتر در رستهٔ انتظامی و رسته‌های اطلاعات و آگاهی حضور دارند. به همین ترتیب، در مأموریت‌ها نیز پلیس زن، زمانی حضور میدانی دارد که مواجههٔ با زنان، ضروری باشد؛ در غیر این مورد، پلیس زن در کلانتری‌ها برای رسیدگی به شکایات زنان و مشاوره‌دادن، در اتاق کار و فضای جدا با رعایت حدود شرعی و قانونی، ایفای وظیفه می‌کند.[۹]

بر اساس گزارشی که در اوایل دههٔ ۹۰ش منتشر شد، تمایل دختران جوان برای پلیس‌شدن، بیشتر شده است. جدید بودن رشتهٔ پلیسی، بازار کار، شرایط شغلی و تضمین استخدام، از دلایل استقبال دختران جوان از رشته و شغل پلیسی است. تقریباً ۹۴درصد از پذیرفته‌شدگان این رشته، کسانی هستند که در دانشگاه‌های دیگر قبول شده‌اند. سایر پذیرفته‌شدگان نیز انتخاب رشتهٔ پلیسی اولویت اول آنها بوده و از همان ابتدا به این رشته می‌آیند.[۱۰]

پوشش و درجه

بانوان پلیس با پوشش کامل اسلامی در جامعه و محل کار خود حاضر می‌شوند. لباس فرم و چادر، پوشش رسمی پلیس زن در ایران است. لباس فرم بانوان پلیس، متشکل از مانتو و مقنعهٔ سبزرنگ است و درجهٔ آنها بر روی آستین مانتو قرار دارد. برخی بانوان یگان ویژه از کلاه‌های محافظتی نیز استفاده می‌کنند.[۱۱]

اعطای درجه به پلیس مرد و زن به یک صورت انجام می‌شود. آنها با گذراندن دوران تحصیل، درجهٔ ستوان سه برای مدرک کاردانی و درجهٔ ستوان دو برای کارشناسی دریافت می‌کنند. پس از آن هر چهار سال یک‌بار درجه می‌گیرند و تا درجهٔ سرهنگی پیش می‌روند.[۱۲]

وظایف

پلیس زن در تجمع شبانه ایرانیان ۱۴۰۴-۱۴۰۵ش

زن در جمهوری اسلامی ایران دارای کرامت و حرمت است. به همین دلیل هنگام مواجههٔ پلیس با آنان، از نیروی پلیس زن استفاده می‌شود.[۱۳] آنها با لحن زنانه و با خلق‌وخوی آرامی که دارند، با آرام کردن معترضین و مجرمین به صحبت‌کردن با آنها می‌پردازند تا التهاب‌های اجتماعی را کاهش دهند.[۱۴] وظایف زنان پلیس عبارت‌اند از:

  1. کمک به برقراری نظم و امنیت عمومی در جامعه؛
  2. بازرسی بدنی بانوان مجرم؛
  3. آزمون راهنمایی و رانندگی مخصوص بانوان؛
  4. انگشت‌نگاری زنان؛
  5. بازرسی اماکن خاص زنانه؛
  6. کنترل اجتماعات در نمازجمعه‌ها و ورزشگاه‌ها؛
  7. آموزش امنیتی انتظامی در مدارس دخترانه؛
  8. پیشگیری و پیگیری برخی ناهنجاری‌های اجتماعی پدید آمده توسط بانوان؛[۱۵]
  9. بازرسی گذرنامه؛
  10. بازرسی در فرودگاه‌ها و مبادی ورود و خروجی کشور؛[۱۶]
  11. ادارهٔ امور زندان‌های زنان؛
  12. صدور گذرنامه برای زنان؛[۱۷]
  13. پیشگیری از خشونت‌های خانگی و اجتماعی علیه زنان؛[۱۸]
  14. پاسداری از کیان خانواده و تأمین زمینه‌های حضور بهتر و سالم‌تر زنان در عرصه‌های مختلف اجتماعی؛
  15. به‌کارگیری توانایی‌ها، درایت‌ها و ظرافت‌اندیشی‌های زنان در کشف و مقابله با جرائم.[۱۹]

پلیس زن در یگان ویژه

فاطمه حیدری فرمانده یگان ویژه زنان یگان پاسداران فراجا
فاطمه حیدری فرمانده یگان ویژه زنان یگان پاسداران فراجا از سال ۱۴۰۱ش

یگان ویژه نیروی انتظامی، نقش مهمی در مقابله با شورش‌های خیابانی و بحران‌های اجتماعی دارد.[۲۰] در آشوب‌ها و اغتشاشاتی که زنان نیز حضور داشته باشند، پلیس زن نیز در قالب یگان ویژه، حضور میدانی دارد و ضمن گفتگو با زنان، آنها را متفرق می‌کند و زنانی که سردستهٔ گروه‌های اغتشاشگر باشند، توسط پلیس زن شناسایی و دستگیر می‌شوند.[۲۱] آنها همچنین با زنان هنجارشکن در حوزهٔ پوشش و مواد مخدر، مداخله مؤثر دارند.[۲۲]

آثار و پیامدها

امنیت

تمرین نیروهای ویژه زن ضد تروریسم
تمرین نیروهای ویژه ضد تروریسم ایران در تهران

بانوان پلیس همانند مأموران انتظامی مرد، در برقراری امنیت و ایجاد نظم اجتماعی، نقش‌آفرین هستند. آنها زمینه‌های عملی و روانیِ آرامش اجتماعی را به‌خصوص برای بانوان فراهم می‌آورند.[۲۳] حضور زن در این شغل مانند بسیاری مشاغل، نوعی تقسیم کار میان زن و مرد است که در عرصهٔ امنیت اجتماعی، سبب بهبود عملکرد نیروی انتظامی در برقراری امنیت اجتماعی می‌شود.[۲۴] در این راستا، از سال ۱۴۰۱ش، نیروی انتظامی در تمامی استان‌های ایران مجهز به پلیس زن شد. آنها در سه حوزهٔ افسری، کادری و درجه‌ای فعالیت می‌کنند.[۲۵]

رضایت اجتماعی

بسیاری از پلیس‌های زن با نقش‌آفرینی مؤثر اجتماعی، موجب جلب رضایت عمومی در جامعه شده‌اند. آنها در انجام وظایف، قاطعانه عمل می‌کنند و در این راه، سختی‌های بسیاری را به جان می‌خرند. به‌ویژه در مواجهه با دختران فراری، پلیس زن با دختر فراری صحبت می‌کند تا آنها را متقاعد کند که با میانجی‌گری پلیس به آغوش خانواده برگردند.[۲۶] عملکرد مناسب پلیس زن در مقابله با اعمالی که امنیت و حیثیت بانوان را در جامعه به خطر می‌اندازد، سبب افزایش میزان اعتماد شهروندان[۲۷] به نیروی انتظامی و رضایت‌مندی عمومی آنها از حکومت می‌شود.[۲۸]

چالش‌ها

ارتباط مستقیم پلیس زن با ناهنجاری‌های اجتماعی و حضور در برخی مأموریت‌ها مانند کشف مواد مخدر و قاچاق، بررسی صحنهٔ قتل و جسد مقتول و بررسی آمار خودکشی زنان، ازجمله وظایف این گروه است که در بسیاری موارد با روحیات حساس بانوان سازگار نیست. تداوم این امر، آسیب‌های متعدد روحی و روانی، خستگی، استرس و فرسودگی شغلی را برای آنها به‌دنبال دارد.[۲۹] همچنین در برخی موارد آنها هنگام مواجهه با مجرمین مورد حمله و ضرب‌وشتم مجرمان قرار می‌گیرند.[۳۰]

نقش همسری و مادری

پلیس زن ایرانی در کنار فرزندش در همایش تجلیل از بانوان پلیس
پلیس زن ایرانی در کنار فرزندش در همایش تجلیل از بانوان پلیس پایتخت به مناسبت میلاد حضرت فاطمه زهرا و روز مادر، ۳ بهمن ۱۴۰۰ش.

سختی‌های شغل پلیسی گاهی سبب تداخل میان نقش مادری و همسری با نقش پلیسیِ زن می‌شود.[۳۱] شیفتی بودن این شغل، یکی از محدودیت‌های شغل پلیسی برای زنان است و گاهی سبب ایجاد اختلال و کاهش عملکرد آنها در نقش‌آفرینی در محیط خانه و خانواده در جایگاه همسری، مادری، فرزندآوری و نگهداری از فرزند و رسیدگی به امور منزل می‌شود.[۳۲] از طرفی، حضور آنها در برخی مأموریت‌های حساس مانند صحنه‌های قتل و مواد مخدر علاوه‌بر تحمیل استرس و اضطراب کاری توسط فرد، سبب ایجاد نگرانی برای خانواده‌های آنها می‌شود.[۳۳] برخی بر این باورند که روحیات و زمینه‌های شخصیتی افراد، نقشی تعیین‌کننده در موفقیت همزمان در حرفه پلیسی و ایفای نقش‌های خانوادگی دارد. بر این اساس، ورود زنان به مشاغل انتظامی نیازمند ارزیابی تاب‌آوری و تطابق روحیات فرد با شرایط ویژه این عرصه است. بر اساس این دیدگاه، موفقیت زنان در این شغل مستلزم توانایی تفکیک کامل تنش‌های کاری از محیط خانه است، تا فرد بتواند پس از پایان ساعات کاری، نقش‌های عاطفی و خانوادگی خود را به دور از فشارهای شغلی ایفا کند.[۳۴]

نگارخانه

پانویس

  1. «پلیس زن در ایران؛ قبل و بعد از انقلاب»، وب‌سایت جهان نیوز.
  2. «پلیس زن در ایران؛ قبل و بعد از انقلاب»، وب‌سایت جهان نیوز.
  3. "قانون مقررات استخدامی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران ".مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی .مصوب مجلس شورای اسلامی در تاریخ 27/04/1374
  4. «پلیس زن در ایران؛ قبل و بعد از انقلاب»، وب‌سایت جهان نیوز.
  5. "قانون اصلاح ماده 20قانون مقررات استخدامی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران مصوب 27/04/1374و تبصره آن "مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی مصوب مجلس شورای اسلامی در تاریخ 01/09/1377
  6. "قانون اصلاح ماده 20قانون مقررات استخدامی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران مصوب 27/04/1374و تبصره آن "مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی مصوب مجلس شورای اسلامی در تاریخ 01/09/1377
  7. «تاریخچه پلیس زن در جمهوری اسلامی ایران»، روزنامۀ شرق در وب‌سایت مگ‌ایران.
  8. «پلیس زن در ایران؛ قبل و بعد از انقلاب»، وب‌سایت جهان نیوز.
  9. «پلیس زن در ایران؛ قبل و بعد از انقلاب»، وب‌سایت جهان نیوز.
  10. «چند درصد پلیس ایران را زنان تشکیل داده‌اند؟»، وب‌سایت جهان‌نیوز.
  11. «روایتی از یک روز فعالیت یگان ویژه زنان»، وب‌سایت مشرق‌نیوز.
  12. «چند درصد پلیس ایران را زنان تشکیل داده‌اند؟»، وب‌سایت جهان‌نیوز.
  13. «سهم زنان از امنیت عمومی جامعه»، وب‌سایت مشرق‌نیوز.
  14. «روایتی از یک روز فعالیت یگان ویژه زنان»، وب‌سایت مشرق‌نیوز.
  15. پسنده و همکاران، «بررسی نگرش شهروندان زن تهرانی دربارۀ نقش پلیس زن در امنیت اجتماعی»، 1388ش، ص77.
  16. «پلیس زن در ایران؛ قبل و بعد از انقلاب»، وب‌سایت جهان نیوز.
  17. «نقش پلیس زن در کشور»، وب‌سایت راسخون.
  18. زاهدی و همکاران، «نقش پلیس زن در پیشگیری از خشونت علیه زنان»، 1400ش، ص31.
  19. پسنده و همکاران، «بررسی نگرش شهروندان زن تهرانی دربارۀ نقش پلیس زن در امنیت اجتماعی»، 1388ش، ص77.
  20. محمدی، «ضرورت به‌کارگیری پلیس زن در یگان ویژه»، 1395ش، ص200.
  21. «روایتی از یک روز فعالیت یگان ویژه زنان»، وب‌سایت مشرق‌نیوز.
  22. «فیلم برخورد خبرساز مأموران زن گشت ارشاد با دو دختر جوان»، خبرآنلاین.
  23. «سهم زنان از امنیت عمومی جامعه»، وب‌سایت مشرق‌نیوز.
  24. پسنده و همکاران، «بررسی نگرش شهروندان زن تهرانی دربارۀ نقش پلیس زن در امنیت اجتماعی»، 1388ش، ص76.
  25. «روایتی از یک روز فعالیت یگان ویژه زنان»، وب‌سایت مشرق‌نیوز.
  26. «حکایت شجاعت و مشقت‌های افسر زن آگاهی»، خبرگزاری جمهوری اسلامی: ایرنا.
  27. پسنده و همکاران، «بررسی نگرش شهروندان زن تهرانی دربارۀ نقش پلیس زن در امنیت اجتماعی»، 1388ش، ص77.
  28. «نقش پلیس زن در کشور»، وب‌سایت راسخون.
  29. شایگان و همکاران، «چالش‌های فردی و خانوادگی به‌کارگیری پلیس زن»، 1402ش، ص3-5.
  30. «فیلم برخورد خبرساز مأموران زن گشت ارشاد با دو دختر جوان»، خبرآنلاین.
  31. «حکایت شجاعت و مشقت‌های افسر زن آگاهی»، خبرگزاری جمهوری اسلامی: ایرنا.
  32. شایگان و همکاران، «چالش‌های فردی و خانوادگی به‌کارگیری پلیس زن»، 1402ش، ص3-5.
  33. «حکایت شجاعت و مشقت‌های افسر زن آگاهی»، خبرگزاری جمهوری اسلامی: ایرنا.
  34. «پلیس بودن با مادر بودن تناقضی ندارد»، خبرگزاری مهر.

منابع

  • پسنده، مریم و همکاران، «بررسی نگرش شهروندان زن تهرانی دربارهٔ نقش پلیس زن در امنیت اجتماعی»، نشریهٔ انتظاک اجتماعی، شمارهٔ ۱، ۱۳۸۸ش.
  • «پلیس بودن با مادر بودن تناقضی ندارد»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۷ اسفند ۱۳۹۸ش.
  • «پلیس زن در ایران؛ قبل و بعد از انقلاب»، وب‌سایت جهان نیوز، تاریخ درج مطلب: ۱۳ مرداد ۱۳۹۴ش.
  • «تاریخچه پلیس زن در جمهوری اسلامی ایران»، روزنامهٔ شرق در وب‌سایت مگ‌ایران، تاریخ درج مطلب: ۲۸ مهر ۱۳۹۲ش.
  • «چند درصد پلیس ایران را زنان تشکیل داده‌اند؟»، وب‌سایت جهان‌نیوز، تاریخ درج مطلب: ۱۳ مهر ۱۴۰۳ش.
  • «حکایت شجاعت و مشقت‌های افسر زن آگاهی»، خبرگزاری جمهوری اسلامی: ایرنا، تاریخ درج مطلب: ۲۵ شهریور ۱۳۹۸ش.
  • «روایتی از یک روز فعالیت یگان ویژه زنان»، وب‌سایت مشرق‌نیوز، تاریخ درج مطلب: ۲۳ آذر ۱۴۰۱ش.
  • زاهدی، عبدالوحید و همکاران، «نقش پلیس زن در پیشگیری از خشونت علیه زنان»، نشریهٔ مطالعات فرهنگی پلیس، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۰ش.
  • «سهم زنان از امنیت عمومی جامعه»، وب‌سایت مشرق‌نیوز، تاریخ درج مطلب: ۲۳ آذر ۱۴۰۱ش.
  • شایگان، فریبا و همکاران، «چالش‌های فردی و خانوادگی به‌کارگیری پلیس زن»، نشریهٔ نظارت و بازرسی، شمارهٔ ۶۶، ۱۴۰۲ش.
  • «فیلم برخورد خبرساز مأموران زن گشت ارشاد با دو دختر جوان»، خبرآنلاین، تاریخ درج مطلب: ۱۷ مرداد ۱۴۰۳ش.
  • " قانون مقررات استخدامی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران". مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی. مصوب مجلس شورای اسلامی در تاریخ ۲۰/۱۲/۱۳۸۲. تاریخ بازدید:۷ بهمن ۱۴۰۱ش
  • "قانون اصلاح ماده ۲۰قانون مقررات استخدامی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۲۷/۰۴/۱۳۷۴و تبصره آن "مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی مصوب مجلس شورای اسلامی در تاریخ ۰۱/۰۹/۱۳۷۷. تاریخ بازدید :۷ بهمن ۱۴۰۱ش
  • محمدی، زهرا، «ضرورت به‌کارگیری پلیس زن در یگان ویژه»، نشریهٔ پژوهش‌های انتظامی-اجتماعی زنان و خانواده، شمارهٔ ۲، ۱۳۹۵ش.
  • «نقش پلیس زن در کشور»، وب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: ۲۴ شهریور ۱۴۰۰ش.