پرش به محتوا

سنت‌های الهی

از ایران‌پدیا

سنت‌های الهی؛ قوانین تغییرناپذیر حاکم بر هستی و زندگی انسان.

سنت‌های الهی به قوانین و ضوابط حاکم بر تدبیر عالم و آدم اطلاق می‌شود که خداوند ر اساس حکمت خود، نظام هستی و جوامع بشری را بر پایه آنها اداره می‌کند. از دیدگاه پژوهشگران، این سنت‌ها که در قرآن کریم و روایات معصومان از آنها یاد شده، قوانینی تغییرناپذیر و همیشگی هستند که هم در عرصه طبیعت و تکوین جریان دارند و هم در حوزه تشریع و هدایت انسان‌ها. به باور اندیشمندان، شناخت این سنت‌ها نقش مهمی در ایجاد نگرش توحیدی به جهان و تحولات آن دارد و به انسان در مواجهه با حوادث گوناگون، بصیرت و آرامش می‌بخشد. سنت‌های الهی، برخلاف تصور رایج، نه تنها به عذاب و کیفر اختصاص ندارند، بلکه ابعاد گسترده‌ای از جمله امداد، آزمایش، هدایت و مهلت‌دهی را شامل می‌شوند و درک صحیح آنها می‌تواند به جوامع انسانی در مسیر پیشرفت یاری رساند.

مفهوم‌شناسی

پژوهشگران حوزه علوم قرآنی، سنت الهی را به‌معنای قوانین و روش‌های تغییرناپذیری دانسته‌اند که خداوند بر اساس حکمت خود، نظام هستی و جوامع بشری را بر پایه آنها اداره می‌کند.[۱] بر اساس منابع لغوی، واژۀ سنت به‌معنای راه و روش رایجی است که استمرار دارد.[۲] از دیدگاه مفسران، این سنت‌ها لزوماً به‌معنای صدور فعل بی‌واسطه از جانب خداوند نیست، بلکه گاه از طریق اسباب طبیعی و گاه فراطبیعی جریان می‌یابند. به باور علامه طباطبایی،[دیدگاه ۱] سنت‌های الهی ضوابطی هستند که در امت‌های پیشین نیز جاری بوده و تغییرناپذیری آنها از اصول مسلم قرآنی است.[۳] مصباح یزدی نیز سنت الهی را ضابطۀ انجام فعل الهی و روش‌های تدبیر امور عالم و آدم معرفی می‌کند.[۴] [دیدگاه ۲]به اعتقاد اندیشمندان، یکی از کاربردهای مهم این مفهوم، قانونمندی تاریخ و جوامع انسانی است؛ به این معنا که می‌توان با مطالعۀ سرگذشت پیشینیان و توجه به علل ناکامی‌ها و موفقیت‌های آنان، به قواعد حاکم بر ظهور و[دیدگاه ۳] سقوط تمدن‌ها دست یافت. این نگاه قرآنی، انسان را به نگرش عمیق در تاریخ و عبرت‌آموزی از آثار برجای‌مانده از اقوام گذشته فرا می‌خواند.[۵][دیدگاه ۴]

مبانی

پژوهشگران معارف اسلامی بر این باورند که اثبات جریان سنت‌های الهی در جوامع انسانی، مبتنی بر اصول هستی‌شناختی و انسان‌شناختی خاصی است که در قرآن به آنها اشاره شده است. از دیدگاه آنان، هیچ حادثه و تحولی در طبیعت و در نفس انسان‌ها، بدون اذن و ربوبیت تکوینی خداوند رخ نمی‌دهد و همه امور در چارچوب قوانین و سنت‌های مستحکم الهی جریان دارد. به اعتقاد مفسران، سرنوشت افراد و جوامع هرچند با اختیار انسان‌ها همراه است، اما هرگز از تدبیر و حکمت خداوند خارج نبوده و مبتنی بر نظام علت و معلول و هدف‌مندی آفرینش است. از منظر قرآن، میان رفتار انسان‌ها و پدیده‌های طبیعی رابطه‌ای تکوینی وجود دارد؛ چنان‌که ایمان و تقوای جوامع، زمینه‌ساز گشایش برکات آسمان و زمین می‌شود. پژوهشگران تأکید دارند که سنت‌های الهی از صفات خداوند نشأت می‌گیرند و تنوع آنها ناشی از اقتضائات متفاوت هر صفت است؛ چنان‌که خداوند به صفت رحمانیت خود شفا می‌بخشد و به صفت منتقم خود مستکبران را به قهر و غلبه می‌گیرد.[۶] به باور علامه طباطبایی، نسبت دادن حوادث عالم به خداوند، بر اساس جهات وجودی خاص هر حادثه و تناسب آن با یک یا چند صفت الهی صورت می‌گیرد.[۷]

تفاوت سنت‌های الهی با قواعد تاریخی

به نظر پژوهشگران، ریشه‌های معرفتی قواعد تاریخی برآمده از الگوی اثبات‌گرایی (پوزیتیویسم) دنیای مدرن است که با الگوبرداری از علوم طبیعی، به دنبال کشف روابط علی و قانون‌مند در تحولات اجتماعی بود. در این نگاه، تاریخ تابع قواعدی جبری، عمومی و تخلف‌ناپذیر تلقی می‌شود که منشأ آنها در طبیعت بشر و ساختار ذاتی جوامع نهفته است و انسان‌ها ناآگاهانه و غیرارادی تحت سلطۀ این ماشین اجتماعی به سوی آینده‌ای معین سوق داده می‌شوند. در مقابل، سنن الهی در اندیشۀ متفکران مسلمان، به‌ویژه محمدباقر صدر و سیدعلی خامنه‌ای، ضمن پذیرش قانون‌مندی تاریخ، با سه مؤلفه اساسی از این الگو متمایز می‌شود: الهی‌بودن منشأ قوانین، توسعۀ ماهیت آنها از قوانین طبیعی به قوانین معنوی و اخلاقی و تقسیم‌بندی آنها به دو دسته حتمی و مشروط که اراده و مسئولیت انسانی را در مسیر تاریخ تثبیت می‌کند. از این منظر، تاریخ نه فرایندی مکانیکی و جبری، بلکه میدانی برای تعامل آگاهانهٔ ارادهٔ انسانی با قوانین ثابت و الهی است.[۸][دیدگاه ۵]

اقسام سنت‌های الهی

پژوهشگران با الهام از متون دینی، سنت‌های حاکم بر زندگی بشر را به دو دسته کلی تقسیم می‌کنند؛ سنت‌های تغییرناپذیر که ریشه در ساختار ثابت آفرینش دارند و سنت‌های وابسته به رفتار و انتخاب‌های انسان‌ها[دیدگاه ۶] که با تغییر شرایط و منش اجتماعی دگرگون می‌شوند:[دیدگاه ۷]

سنت‌های تغییرناپذیر

  • سنت آفرینش به وجه احسن؛ انسان با ظرفیت‌ها و استعدادهای بی‌نظیری متولد می‌شود که او را برای رسیدن به کمال آماده ساخته است.[۹]
  • سنت هدایت همگانی؛ هر موجودی در مسیر طبیعی خود، از قوانین و نظمی پیروی می‌کند که او را به هدف آفرینشش راهنمایی می‌کند.[۱۰]
  • سنت حقیقت‌جویی فطری؛ در عمق وجود همه انسان‌ها، نیازی اصیل برای ارتباط با حقیقت برتر و معنای فراتر از زندگی مادی نهاده شده است.[۱۱]
  • سنت اندازه‌گیری و تقدیر؛ همه پدیده‌های این جهان بر اساس نظم و اندازه‌ای دقیق آفریده شده‌اند و هیچ چیز بی‌حساب و کتاب نیست.[۱۲]
  • سنت مسئولیت‌پذیری انسان؛ انسان به دلیل برخورداری از عقل و اراده، توانایی پذیرش مسئولیت‌های بزرگ را یافت و این امانت را برخلاف دیگر موجودات پذیرفت.[۱۳]
  • سنت هدایت از طریق پیامبران؛ در طول تاریخ، هیچ قومی بدون راهنما و هشداردهنده نمانده و پیام حق به گوش همگان رسیده است.[۱۴]
  • سنت همزبانی با مردم؛ پیام حق باید به زبان و فرهنگی بیان شود که مردم آن را بفهمند و با آن انس بگیرند.[۱۵]
  • سنت آسانی و نفی سختی؛ مسیر زندگی بر اساس آسانی طراحی شده و دشواری‌های بی‌مورد جایی در برنامه الهی ندارند.[۱۶]
  • سنت عدالت؛ خداوند هرگز به کسی ستم نمی‌کند و نظام هستی بر پایه عدالت استوار است.[۱۷]
  • سنت پاداش و نتیجه اعمال؛ هر انسانی نتیجه کار خود را می‌بیند؛ خوبی به سود خود اوست و بدی به زیان خودش.[۱۸]
  • سنت تأثیر نسل‌ها بر یکدیگر؛ ویژگی‌های اخلاقی و رفتاری یک نسل، در نسل‌های بعدی اثر می‌گذارد و جامعه آینده را شکل می‌دهد.[۱۹]
  • سنت پیروزی حق بر باطل؛ در کشاکش میان حق و باطل، سرانجام حقیقت است که پایدار می‌ماند و باطل از میان می‌رود.[۲۰]
  • سنت یاری رساندن به حق‌طلبان؛ خداوند کسانی را که در مسیر حق گام برمی‌دارند، در همین جهان نیز یاری می‌کند.[۲۱]
  • سنت مرگ؛ مرگ پایان‌بخش زندگی همه انسان‌هاست و هیچ کس از این مسیر مستثنا نیست.[۲۲]
  • سنت اجل معین؛ هر جامعه‌ای نیز مانند هر فرد، سرآمدی دارد که با رسیدن آن، تغییر ناپذیر است.[۲۳]
  • سنت تغییر سرنوشت؛ خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی‌دهد مگر آنکه خودشان آنچه را در دل دارند تغییر دهند.[۲۴]
  • سنت تفاوت در مراتب؛ انسان‌ها بر اساس تلاش و باورشان، درجات متفاوتی می‌یابند.[۲۵]
  • سنت بیدارباش؛ گاه سختی‌ها و مشکلات برای بیدار کردن انسان‌ها از خواب غفلت پیش می‌آیند.[۲۶]
  • سنت آزمایش؛ زندگی انسان با فراز و نشیب‌ها، خوشی‌ها و ناخوشی‌ها همراه است تا ظرفیت‌ها و باورهای او آشکار شود.[۲۷]

سنت‌های وابسته به رفتار انسان

الف) سنت‌های مربوط به نیکوکاران

  1. سنت هدایت مضاعف؛ کسانی که در مسیر درست گام برمی‌دارند و برای حقیقت تلاش می‌کنند، به راه‌های تازه‌ای هدایت می‌شوند.[۲۸]
  2. سنت حمایت الهی؛ خداوند یار و یاور کسانی است که به او ایمان آورده‌اند و آنان را از تاریکی‌ها به سوی نور می‌برد.[۲۹]
  3. سنت رهایی از سلطه شیطان؛ شیطان بر بندگان مخلص خدا تسلطی ندارد و نمی‌تواند آنان را بفریبد.[۳۰]
  4. سنت پاک ماندن؛ خداوند بندگان پاکدل خود را از آلودگی‌ها و گناهان دور نگه می‌دارد.[۳۱]
  5. سنت افزایش نعمت؛ ایمان و پرهیزکاری، برکت زندگی را زیاد می‌کند و درهای نعمت را از آسمان و زمین می‌گشاید.[۳۲]

ب) سنت‌های مربوط به بدکاران

  1. سنت اتمام حجت؛ پیامبران فرستاده شدند تا دیگر برای مردم در برابر خدا بهانه‌ای باقی نماند.[۳۳]
  2. سنت افزایش گمراهی؛ کسانی که پس از آگاهی، راه نادرست را برمی‌گزینند، هر چه بیشتر در گمراهی فرو می‌روند.[۳۴]
  3. سنت آراسته شدن اعمال زشت؛ زمانی که انسان راه باطل را انتخاب کرد، کم‌کم اعمال زشت در نظر او زیبا جلوه می‌کند.[۳۵]
  4. سنت مهلت و سپس غافلگیری؛ گاه بدکاران نعمت می‌بینند و مهلت می‌یابند تا بیشتر غرق شوند و سپس ناگهان گرفتار می‌آیند.[۳۶]
  5. سنت مهلت برای بازگشت؛ خداوند در عقوبت عجله نمی‌کند و به گناهکاران فرصت می‌دهد تا شاید بازگردند و توبه کنند.[۳۷]
  6. سنت هشدار با سختی‌ها؛ گاه بدکاران با مشکلاتی روبرو می‌شوند تا شاید بیدار شوند و به خود آیند.[۳۸]
  7. سنت تسلط تبهکاران بر جامعه؛ اگر جامعه‌ای به مرحله نابودی برسد، اشرار و تبهکاران بر آن مسلط می‌شوند و فساد همه جا را فرا می‌گیرد.[۳۹]
  8. سنت ناشایستگی ظالمان برای رهبری؛ آنان که به خود یا دیگران ظلم می‌کنند، شایستگی رهبری جامعه را ندارند.[۴۰]
  9. سنت نابودی جوامع فاسد؛ تاریخ گواه است که جوامعی که در گناه و ستم غرق شدند، سرانجام ریشه‌کن شده و از میان رفتند.[۴۱]

ویژگی‌های سنت‌های الهی[دیدگاه ۸]

ردیف ویژگی اصلی تبیین و شرح ویژگی کارکردهای تربیتی و شناختی
۱ الهی‌بودن این سنت‌ها تجلی اسماء، صفات، اراده و حکمت خداوند در تدبیر بشر و تاریخ هستند و انتساب فاعلی آنها به خدا است. افزایش رویکرد توحیدی انسان در حرکت‌های اجتماعی[۴۲]
۲ تکوینی بودن این قوانین از سنخ ایجاد و تکوین هستند و بهعنوان پشتوانه‌ای برای نظام تشریع، آثار پاداش و کیفر را در بطن اعمال قرار می‌دهند. غیرقابل اجتناب‌بودن و نقش بنیادین در تحقق امور[۴۳]
۳ هماهنگی تکوین و تشریع ربوبیت الهی در دو قلمرو وحی و هستی یکسان عمل می‌کند؛ لذا اطاعت از دستورات دینی با متن تکوین و حیات حقیقی ملت‌ها هماهنگ است. پی‌بردن به سنت‌های تکوینی از طریق دستورات تشریعی[۴۴]
۴ عمومیت زمانی و مکانی این قوانین فراگیر بوده و در گستره تمامی آسمان‌ها، زمین و در طول تاریخ (گذشته، حال و آینده) بر همه موجودات حاکم است. سنت الهی در کسانی که پیش از این بوده‌اند نیز جاری بوده است[۴۵]
۵ عمومیت نسبت به افراد و جامعه سنت‌ها علاوه بر بستر فردی، بر بستر اجتماعی (امت‌ها و قریه‌ها) نیز ناظرند و وقتی رفتاری فراگیر شود، بازتاب آن کل جامعه را در بر می‌گیرد. نزول برکت یا عذاب بر کل یک امت بر اساس مسئولیت جمعی[۴۶]
۶ ثبات و تغییرناپذیری قوانین حاکم بر تطورات تاریخ حتمی هستند؛ یعنی تبدیل (جایگزینی یک سنت با دیگری) و تحویل (انحراف از مسیر مقرر) در آنها راه ندارد. هرگز برای سنت خدا تبدیلی و تحویلی نخواهی یافت[۴۷]
۷ ابتناء بر اصل علیت جریان سنت‌ها بر پایه قانونمندی علت و معلول است و هرگونه تصادف یا اتفاق در عروج و سقوط جوامع را محال می‌سازد. امکان تحلیل معرفتیِ انحطاط یا اعتلاء جوامع بر اساس ریشه‌ها[۴۸]
۸ هماهنگی با اختیار انسان این قوانین جبری نیستند؛ بلکه خطوط کلی تاریخ را مشخص می‌کنند و اختیار انسان خود یکی از اجزاء علت تامه حوادث است. خدا حال قومی را تغییر نمی‌دهد تا آنکه خودشان خود را تغییر دهند[۴۹]
۹ داشتن موعد مقرر (اجل) تحقق سنت‌ها بر اساس حکمت الهی، زمان خاصی دارد که می‌تواند دفعی یا تدریجی (مهلت دادن/استدراج) باشد. سبقت رحمت بر غضب جهت فراهم‌سازی فرصت پشیمانی و بازگشت[۵۰]
۱۰ حاکمیت برخی بر برخی دیگر سنت‌ها در یک سطح نیستند؛ برخی عام‌ترند و بر دیگر سنت‌ها حاکمیت دارند، مانند سبقت سنت رحمت بر سنت غضب. حاکمیت سنت حکمت الهی بر تمامی جریانات دیگر[۵۱]
۱۱ توالی و تتابع سنت‌ها رابطه‌ای طولی دارند؛ به گونه‌ای که بی‌اعتنایی به یک سنت (مثل پیام وحی)، منجر به فعال شدن سنت دیگر (مثل قساوت قلب یا عذاب) می‌شود.[۵۲] تبدیل سختی به گشایش یا بالعکس بر اساس واکنش جامعه به ابتلائات[۵۳]

نسبت سنت‌های الهی با اختیار انسان[دیدگاه ۹]

از دیدگاه پژوهشگران، یکی از پرسش‌های اساسی درباره سنت‌های الهی، نسبت آنها با اختیار و اراده انسان است. به باور آنان، سنت‌های الهی هرگز به‌معنای جبر و سلب اختیار نیستند، بلکه بر اساس نظام علیت و اختیار انسان طراحی شده‌اند. در قرآن نیز به این حقیقت اشاره شده که خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی‌دهد مگر آنکه آنان آنچه را در خودشان است تغییر دهند.[۵۴] مفسران این آیه را به‌روشنی نشان‌دهندۀ آن می‌دانند که سنت‌های الهی در گرو رفتار و انتخاب انسان‌ها است.[۵۵]

به اعتقاد اندیشمندان، این رابطه دو سویه است: از یک سو، اعمال و رفتار انسان‌ها زمینه‌ساز جریان سنت‌های الهی است و از سوی دیگر، سنت‌های الهی بر اساس حکمت، بهترین نتایج را برای انسان‌ها رقم می‌زند. برای مثال، سنت ابتلا زمانی جاری می‌شود که انسان‌ها در مسیر آزمایش قرار گیرند، و سنت امداد در پی یاری‌رسانی مؤمنان به دین خدا تحقق می‌یابد.[۵۶]

مصادیق سنت‌های الهی در جامعه معاصر[دیدگاه ۱۰]

پیروزی انقلاب اسلامی

اندیشمندان مسلمان پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ش را مصداقی از سنت نصرت الهی بر اساس اخلاص و قیام برای خداوند می‌دانند؛ در شرایطی که ملتی با وجود محدودیت‌های مادی اما با برخورداری از ایمان، زمینه تحقق وعده یاری الهی را فراهم کرد. از این منظر، تغییر رژیم پهلوی با وجود حمایت‌های گسترده کشورهای غربی به‌ویژه آمریکا، در چارچوب سنت پیروزی حق بر باطل در صورت پایداری مؤمنان قابل تحلیل است.[۵۷]

پایداری جبهه مقاومت

تحولات منطقه و ایستادگی گروه‌های مقاومت در برابر تجهیزات پیشرفته نظامی اسرائیل و غرب، بر اساس سنت غلبه گروه‌های کوچک بر گروه‌های بزرگ تبیین می‌شود؛ سنتی که بر همراهی خداوند با صابران در نبردهای نابرابر دلالت دارد. به باور صاحب‌نظران، کاهش تدریجی قدرت‌های مادی در برابر اراده‌های مبتنی بر ایمان، نشانه‌ای از جریان سنت الهی در فرسایش تدریجی جبهه مقابل است.[۵۸]

ناکامی تحریم‌ها

صاحب‌نظران معتقدند عبور مردم ایران از چالش‌های اقتصادی و تحریم‌های گسترده، بیانگر سنت خنثی‌سازی توطئه‌های دشمنان علیه جامعه اسلامی است. به باور آنان، در شرایطی که ملتی بر خدا توکل کرده و از تهدیدات نهراسد، بر اساس سنت‌های الهی، توطئه‌های دشمنان به خودشان بازگشته و راه‌های جدیدی برای مؤمنان گشوده می‌شود.[۵۹]

برملاشدن ماهیت حقوق بشر

وقایع اخیر بین‌المللی و آشکارشدن چهرۀ واقعی قدرت‌های غربی در رویدادهای فلسطین به‌ویژه غزه، از دیدگاه صاحب‌نظران اسلامی در چارچوب سنت رسوایی باطل قابل ارزیابی است. به باور آنان، این پدیده نشان می‌دهد که باطل با وجود برخورداری از امکانات رسانه‌ای گسترده، در نهایت دچار انزوا و رسوایی در افکار عمومی جهان می‌شود.[۶۰]

پیروزی مردم ایران در جنگ 12 روزه

به باور صاحب‌نظران اسلامی، پیروزی ایران در دفاع ۱۲ روزۀ 1404ش بر اساس سنت نصرت الهی محقق شده است. از منظر آنان، این دفاع که آبرویی برای ایران و کشورهای اسلامی فراهم آورد، مصداق روشن وعده خداوند در یاری رساندن به مؤمنان است. به اعتقاد این صاحب‌نظران، خداوند یاری‌گر کسانی است که در راه حق استقامت ورزند و در این جنگ نیز نصرت الهی شامل حال مدافعان شد. به گفته این صاحب‌نظران، این دفاع قدرت جامعه اسلامی را به جهان نشان داد و رعب و وحشت را بر دشمنان مستولی کرد.[۶۱]

نابودی قریب‌الوقوع رژیم اسراییل

به باور صاحب‌نظران اسلامی، نابودی قریب‌الوقوع اسراییل بر اساس سه سنت الهی قابل تبیین است. نخست، سنت عقوبت سریع ستمگرانی که مؤمنان را از سرزمین‌هایشان آواره کرده‌اند؛ بر اساس آیات ۷۶-۷۷ سورۀ اسراء، هر قومی که پیامبران و مؤمنان را از دیارشان بیرون کنند، جز مدتی اندک درنگ نخواهند کرد و دچار عذاب الهی می‌شوند. دوم، سنت عقوبت ظالمان به دست مؤمنان شایسته؛ مطابق آیه ۱۴ سوره توبه، خداوند عذاب دشمنان اسلام را مشروط به مجاهدت مؤمنان کرده است و اگر مؤمنان وارد میدان مبارزه شوند، قطعاً جبهه مقابل دچار اضمحلال خواهد شد. سوم، سنت ظهور حق و محو باطل؛ بر اساس آیه «جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ»، هرچه جلوه حق کامل‌تر شود، نابودی باطل سریع‌تر رخ می‌دهد.[۶۲]

کارکردهای اجتماعی باور به سنت‌های الهی در جامعه[دیدگاه ۱۱]

  • تحقق نظارت و پاسداشت ارزش‌ها: از کارکردهای سنت‌های الهی، ایجاد احساس مسئولیت متقابل در جامعه و پاسداری از ارزش‌ها از طریق امر به معروف و نهی از منکر است. این نظارت عمومی، گناه را همواره به عنوان گناه در افکار عمومی تثبیت کرده و از تبدیل ارزش‌ها به ضد ارزش جلوگیری می‌کند.
  • تحقق عزت: یکی از کارکردهای سنت‌های الهی، کسب عزت فردی و اجتماعی در پرتو عمل به دستورات الهی است. بر اساس آموزه‌های اسلامی، ترک سنت‌های الهی مانند امر به معروف و نهی از منکر، موجب سلطه اشرار و فاسدان بر جامعه و در نهایت ذلت و خواری خواهد شد.
  • تحقق قدرت و مقاومت: سنت‌های الهی زمینه‌ساز تحقق قدرت مبتنی بر ارزش‌های اسلامی و مقاومت در برابر زورگویی است. بر اساس آیه «وَ أَعِدّوا لَهُم مَا استَطَعتُم مِن قُوَّةٍ»، استحکام ساخت داخلی از طریق تقویت علمی، فناوری، تولید داخلی و اقتصاد مقاومتی، مصداق بارز این کارکرد است.
  • تحقق معنویت: از کارکردهای سنت‌های الهی، تحقق معنویت در جامعه و مصونیت بخشی به آن در برابر بیماری‌های اخلاقی و روحی است. به عقیدۀ صاحب‌نظران جامعه‌ای که از معنویت برخوردار باشد، در برابر تهاجم و توطئه‌های دشمن نیز از قدرت اخلاقی و انگیزه عمل بر اساس تکلیف الهی برخوردار خواهد شد.
  • تحقق عقلانیت و عدالت: سنت‌های الهی به تحقق عقلانیت و عدالت در جامعه منجر می‌شوند. عدالت به‌معنای قرار دادن هر چیز در جای خود و اعطای حق به صاحب حق، اقتضای اراده و اختیار انسان مطابق با فطرت است و جامعۀ انسانی برای برقراری آن نیازمند تبعیت از اولیای الهی است.
  • تحقق بصیرت و دشمن‌شناسی: از کارکردهای سنت‌های الهی، تحقق بصیرت در جامعه و توانایی دشمن‌شناسی است. به عقیده صاحب نظران علوم قرآنی، هوشیاری و درک موقعیت، جرئت اقدام و نترسیدن از سختی‌ها و ایمان و امید به آینده، سه درس مهمی بوده که از مسیر سنت‌های الهی حاصل می‌شود.
  • تحقق پیشرفت: سنت‌های الهی به تحقق پیشرفت به جای توسعه صرفاً مادی می‌انجامند. به نظر اندیشمندان اسلامی، تحول به‌عنوان سنت الهی در زندگی بشر، باید مدیریت شود تا به پیشرفت حقیقی بینجامد و جامعه را در مسیر پیشرفت همه‌جانبه پیش ببرد.[۶۳]

سنت‌های الهی در اندیشه سید علی خامنه‌ای[دیدگاه ۱۲]

در اندیشه آیت‌الله خامنه‌ای، سنت‌های الهی به‌عنوان قوانین تغییرناپذیر خداوند در عرصه طبیعت و تاریخ بشری، جایگاهی محوری و بنیادین دارد. وی سنت‌های الهی را در عرض قوانین طبیعی و حتی فراتر از آن، به‌عنوان قواعد حاکم بر سرنوشت جوامع و ملت‌ها معرفی می‌کنند. به باور او، این سنت‌ها نه تنها در قرآن کریم به تفصیل تبیین شده، بلکه در طول تاریخ و به‌ویژه در تاریخ معاصر انقلاب اسلامی ایران و مقاومت اسلامی در منطقه، به‌صورت عینی و ملموس تحقق یافته که برخی از آنها در ذیل آمده است:

  • ماندگاری حادثه عاشورا در تاریخ؛ مصداق سنت بقای راه پاکان و صالحان. از نگاه ایشان، خداوند طبیعت را به‌گونه‌ای قرار داده که راه پاکان و مخلصان در تاریخ باقی بماند.
  • تجربه دفاع مقدس و ایثار جوانان؛ مصداق سنت هدایت و نصرت در پی جهاد. از نگاه ایشان، جوانان با ایثار خود توانستند صفحه جنگ را برگردانند و با جهاد در راه خدا، مشمول هدایت و نصرت الهی شوند.
  • ناتوانی دشمنان از درک ایستادگی جمهوری اسلامی؛ مصداق سنت پنهان بودن قوانین الهی. به باور ایشان، دشمن نمی‌تواند علت ایستادگی ایران را بفهمد، زیرا محاسبات سیاسی متعارف، قدرت درک سنت‌های الهی را ندارد.
  • پیشرفت‌های علمی و فناوری ایران در دهه‌های اخیر؛ مصداق سنت نتیجه‌دهی تلاش و مجاهدت. ایشان این پیشرفت‌ها را نتیجه اعتماد به سنت الهی و تلاش بی‌وقفه جوانان دانسته‌اند که با توکل بر خدا محقق شده است.
  • وحدت مردم ایران در بحران‌ها؛ مصداق سنت ثبات قدم در برابر هراس‌افکنی دشمن. به باور ایشان، این وحدت باعث شده است که دشمنان نتوانند به اهداف خود برسند.
  • شکست ائتلاف استکبار در برابر ایران؛ مصداق سنت ناتوانی قدرت‌های بزرگ. او تأکید کرده‌ است که ائتلاف باطل‌ها علیه حق، سرانجام به نابودی خود آنان می‌انجامد.
  • بیداری اسلامی در کشورهای منطقه؛ مصداق سنت ظهور حق پس از غفلت. از نگاه ایشان، این بیداری نشانه جریان سنت‌های الهی در بیدار کردن ملت‌ها از خواب غفلت است.
  • ناکام ماندن توطئه‌های دشمنان علیه ایران؛ مصداق سنت ابطال کید دشمنان. وی معتقد بود که هر بار دشمنان توطئه‌ای علیه جمهوری اسلامی طراحی کرده‌اند، در نهایت به خودشان بازگشته است.
  • ایستادگی ۴۶ ساله مردم ایران در برابر فشارها؛ مصداق سنت تغییرناپذیری نصرت الهی. او تأکید کرده‌اند که با وجود جنگ تحمیلی و تحریم‌های گسترده، ملت ایران نه تنها از پای درنیامد، که روزبه‌روز قوی‌تر شد.
  • مقاومت مردم غزه؛ مصداق سنت یاری خداوند برای مظلومان. از منظر وی، مردم غزه مورد ظلم واقع شده‌اند و بر اساس سنت تغییرناپذیر الهی، نصرت خداوند شامل حال آنان خواهد شد و دنیای اسلام نابودی رژیم صهیونیستی را مشاهده خواهد کرد.
  • پیروزی مبارزان فلسطینی بر رژیم صهیونیستی؛ مصداق سنت نصرت الهی برای مجاهدان. سید علی خامنه‌ای با اشاره به جنگ‌های ۳۳ روزه، ۲۲ روزه و ۸ روزه، این پیروزی‌ها را نتیجۀ مجاهدت در راه خدا دانسته و روند نزولی قدرت رژیم صهیونیستی را نشانۀ جریان این سنت می‌داند.
  • ناتوانی روزافزون رژیم صهیونیستی در جنگ‌ها؛ مصداق سنت ضعف باطل. به باور او، رژیم صهیونیستی در طول سال‌های اخیر هر روز ضعیف‌تر شده و این افول، نشانه‌ای از جریان سنت الهی در نابودی قدرت‌های ظالم و مغرور است.
  • پیروزی حزب‌الله لبنان در جنگ ۳۳ روزه؛ مصداق سنت پیروزی حق بر باطل. آیت‌الله خامنه‌ای این پیروزی را نمونه‌ای از غلبه جبهه حق علیرغم نابرابری تجهیزات دانسته‌اند.
  • انزوای رژیم صهیونیستی در افکار عمومی جهان؛ مصداق سنت هتک ستر و رسوایی باطل. ایشان این انزوا را نتیجه طبیعی جنایات این رژیم بر اساس سنت‌های الهی می‌دانند.
  • عملیات طوفان‌الاقصی؛ مصداق سنت یاری مظلومان علی‌رغم محاصره. وی این عملیات را نمونه‌ای از نصرت الهی برای مجاهدان فلسطینی دانسته‌اند.
  • برملاشدن چهره واقعی قدرت‌های غربی در جنایات غزه؛ مصداق سنت رسوایی باطل. به باور ایشان، حمایت همه‌جانبه آمریکا از جنایات رژیم صهیونیستی، باعث تنفر روزافزون ملت‌ها و رسوایی آنان شده است.
  • پیروزی نهایی جبهه مقاومت در برابر استکبار؛ مصداق سنت غلبه قطعی حق بر باطل. به باور ایشان، با استناد به سنت قطعی الهی، آیندۀ روشنی برای جبهه مقاومت پیش‌بینی می‌شود.[۶۴]

نقش باور به سنت‌های الهی در افزایش تاب‌آوری ملی ایرانیان

کارشناسان با استناد به آیات قرآن و تجارب تاریخی همچون جنگ بدر و دفاع مقدس تأکید می‌کنند که بر اساس سنت الهی نصر الهی، پیروزی جبهه حق همواره فراتر از محاسبات صرفاً مادی رقم خورده است. در این نگاه، سنت‌هایی نظیر نصرت الهی اگرچه مشروط به اقدام آگاهانه و تکلیف‌مداری انسان‌ها است، اما تحقق آنها امری قطعی است. آنها با تبیین آیه «وَما رَمَیتَ إِذ رَمَیتَ وَلٰکِنَّ اللَّهَ رَمیٰ»[دیدگاه ۱۳] معتقدند که اثرگذاری نهایی از آن خداوند و انسان تنها مأمور به انجام تکلیف است. این باور توحیدی ضمن ایجاد آرامش قلوب، جامعه را از ترس و یأس در برابر تهدیدات مصون می‌دارد. به باور صاحب‌نظران دینی سنت‌های الهی واقعیتی جاری در متن زندگی امروز است و توجه به آنها در شرایط تهاجم دشمن، افق پیروزی را روشن و تاب‌آوری جمعی را افزایش می‌دهد.[۶۵]

پانویس

  1. حبیبی و تیموری، «سنت‌های الهی در باب ظهور و سقوط تمدن‌ها از نظر علامه طباطبائی»، 1397ش، ص12.
  2. دهخدا، لغت‌نامه دهخدا، ذیل واژۀ سنت، وب‌سایت واژه‌یاب.
  3. طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1374ش، ج16، ص340.
  4. مصباح یزدی، جامعه و تاریخ از دیدگاه تاریخ، 1391ش، ص409.
  5. طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1374ش، ج4، ص21.
  6. آقاجانی، «ویژگی‌ها و انواع سنت‌های الهی در تدبیر جوامع»، 1393ش، ص38-40.
  7. طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1417ق، ج1، ص164.
  8. جعفری‌نژاد و دیگران، «نقش سنت‌های الهی در تداوم انقلاب اسلامی از دیدگاه مقام معظم رهبری»، 1399ش، ص244-246.
  9. سوره تین، آیه 4
  10. سوره طه، آیه 50.
  11. سوره اعراف، آیه 172.
  12. سوره اعلی، آیه 3.
  13. سوره احزاب، آیه 72.
  14. سوره فاطر، آیه 24.
  15. سوره ابراهیم، آیه 4.
  16. سوره بقره، آیه 185.
  17. سوره آل‌عمران، آیه 108.
  18. سوره بقره، آیه 286.
  19. سوره نوح، آیات 26-27.
  20. سوره انفال، آیه 8.
  21. (سوره غافر، آیه 51.
  22. سوره آل‌عمران، آیه 185.
  23. سوره اعراف، آیه 34.
  24. سوره رعد، آیه 11.
  25. سوره اسراء، آیه 21.
  26. سوره انعام، آیه 42.
  27. سوره بقره، آیه 155.
  28. سوره عنکبوت، آیه 69.
  29. سوره بقره، آیه 257.
  30. سوره حجر، آیه 42.
  31. سوره حجر، آیات 39-40.
  32. سوره اعراف، آیه 96.
  33. سوره نساء، آیه 165.
  34. سوره صف، آیه 5.
  35. سوره انعام، آیه 43.
  36. سوره اعراف، آیات 182-183.
  37. سوره فاطر، آیه 45.
  38. سوره رعد، آیه 31.
  39. سوره اسراء، آیه 16.
  40. سوره بقره، آیه 124.
  41. سوره انعام، آیه 6.
  42. سورۀ فاطر، آیۀ ۴۳؛ سورۀ احزاب، آیۀ ۶۲.
  43. سورۀ یونس، آیۀ ۱۰۳؛ سورۀ انبیاء، آیۀ ۱۸.
  44. سورۀ اعراف، آیۀ ۹۶.
  45. سورۀ غافر، آیۀ ۸۵؛ سورۀ فتح، آیۀ ۲۳
  46. سورۀ یونس، آیۀ ۴۷؛ سورۀ رعد، آیۀ ۱۱.
  47. سورۀ اسراء، آیۀ ۷۷؛ سورۀ فاطر، آیۀ ۴۳.
  48. سورۀ آل‌عمران، آیۀ ۱۳۷.
  49. سورۀ انفال، آیۀ ۵۳؛ سورۀ رعد، آیۀ ۱۱.
  50. سورۀ اعراف، آیۀ ۱۸۲؛ سورۀ فاطر، آیۀ ۴۵.
  51. سورۀ انعام، آیۀ ۱۲؛ سورۀ انعام، آیۀ ۵۴.
  52. آقاجانی، «ویژگی‌ها و انواع سنت‌های الهی در تدبیر جوامع»، 1393ش، ص40-50.
  53. سورۀ انعام، آیات ۴۲ تا ۴۴.
  54. سورۀ رعد، آیۀ 11.
  55. «رابطه سنّت‏های الهی با اعمال انسان»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.
  56. «رابطه سنّت‏های الهی با اعمال انسان»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.
  57. «سنت‌های الهی»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای.
  58. «سنت‌های الهی»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای.
  59. «سنت‌های الهی»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای.
  60. «سنت‌های الهی»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای.
  61. شبیری زنجانی، «پیروزی ایران اسلامی در دفاع 12 روزه براساس سنت نصرت الهی بود»، خبرگزاری تسنیم.
  62. «تبیین قرآنی نابودی رژیم صهیونیستی در آینده نزدیک»، وب‌سایت دیگران.
  63. رفیق و خیری، «کارکردهای اجتماعی سنن الهی از دیدگاه مقام معظم رهبری سیدعلی خامنه‌ای دام عزه»، 1401ش، ص17-26.
  64. «سنت‌های الهی»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای.
  65. «پیروزی جبهه حق فراتر از محاسبات مادی است»، خبرگزاری مهر.

منابع

  • آقاجانی، نصرالله، «ویژگی‌ها و انواع سنت‌های الهی در تدبیر جوامع»، مجلۀ اسلام و مطالعات اجتماعی، شمارۀ 3، 1393ش.
  • احمدی پرتو،محمد تقی، خوئینی، معصومه، «سنت پیروزی حق بر باطل در آیات و روایات و جایگاه آن در اندیشه دفاعی امام خامنه‌ای»، مجلۀ پژوهش‌های اجتماعی- اسلامی، شمارۀ 126، 1401ش.
  • «پیروزی جبهه حق فراتر از محاسبات مادی است»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: 8 اسفند 1404ش.
  • «تبیین قرآنی نابودی رژیم صهیونیستی در آینده نزدیک»، وب‌سایت دیگران، تاریخ درج مطلب: 18 دی 13978ش.
  • ترقی، حمیدرضا، «انقلاب اسلامی ایران یک سنت الهی در تغییر معادلات جهان غرب»، وب‌سایت شهرآرا نیوز، تاریخ درج مطلب: 14 تیر 1401ش.
  • جعفری نژاد، مسعود و دیگران، «نقش سنت‌های الهی در تداوم انقلاب اسلامی از دیدگاه مقام معظم رهبری»، مجلۀ رهیافت انقلاب اسلامی، شمارۀ 51، 1399ش.
  • حبیبی، محسن و تیموری، شهناز، «سنت‌های الهی در باب ظهور و سقوط تمدن‌ها از نظر علامه طباطبائی»، مجلۀ اندیشه علامه طباطبایی، شمارۀ 9، 1397ش.
  • دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه دهخدا، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: 18 اسفند 1404ش.
  • «رابطه سنّت‏های الهی با اعمال انسان»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان، تاریخ درج مطلب: 5 مرداد 1393ش.
  • رفیق، محمد و خیری، حسن، «کارکردهای اجتماعی سنن الهی از دیدگاه مقام معظم رهبری سیدعلی خامنه‌ای دام عزه»، مجلۀ اسلام و مطالعات اجتماعی، شمارۀ 3، 1401ش.
  • «سنت‌های الهی»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای، تاریخ بازدید: 20 اسفند 1404ش.
  • شبیری زنجانی، «پیروزی ایران اسلامی در دفاع 12 روزه براساس سنت نصرت الهی بود»، خبرگزاری تسنیم، 12 مرداد 1404ش.
  • طباطبایی، المیزان، فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1417ق.
  • مصباح یزدی، محمدتقی، جامعه و تاریخ از دیدگاه تاریخ، تهران، چاپ و نشر بین‌الملل، 1391ش.


خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «دیدگاه» وجود دارد، اما برچسب متناظر با <references group="دیدگاه"/> یافت نشد.