پرش به محتوا

غض بصر

از ایران پدیا
غض بصر
سکانس پریدن حامد از پنجره
سکانس پریدن حامد از پنجره دانشگاه به خاطر مزاحمت دانشجویان دختر


غض بصر؛ از آموزه‌های اخلاقی و فقهی اسلام است که به خودداری از نگاه شهوت‌آلود یا کنترل نگاه به نامحرم اشاره دارد.

غض بصر یا کنترل نگاه از آموزه‌های اخلاقی و فقهی اسلام است که به خودداری از نگاه شهوت‌آلود یا کنترل نگاه به نامحرم اشاره دارد. این مفهوم با استناد به آیات قرآن و روایات اسلامی، از عوامل حفظ عفت، پیشگیری از چشم‌چرانی و تقویت خودسازی دانسته شده و درباره معنا، قلمرو، احکام، آثار و شیوه‌های تحقق آن دیدگاه‌های مختلفی در میان مفسران و فقیهان مطرح شده است.

مفهوم‌شناسی

در آموزه‌های اسلامی، غض بصر (کنترل نگاه) از راهکارهای پیشگیری از چشم‌چرانی و تقویت خودسازی و فضایل اخلاقی دانسته شده است.[۱] آیات ۳۰ و ۳۱ سوره نور، مردان و زنان مؤمن را به کنترل نگاه و رعایت عفاف فرا می‌خواند.[۲] در روایات اسلامی، شأن نزول آیات غض بصر به ماجرای نگاه جوانی از انصار به زنی در مدینه نسبت داده شده است.[۳]

تفسیر غض بصر

مفسران قرآن درباره مفهوم غض بصر دیدگاه‌های متفاوتی ارائه کرده‌اند. گروهی، از جمله ابوالفتوح رازی و علامه طباطبایی، آن را به معنای خودداری از نگاه به نامحرم[۴] و پرهیز از چشم‌چرانی به‌واسطه چشم‌پوشی تفسیر کرده‌اند.[۵] گروهی دیگر، مانند راغب اصفهانی،[۶] طبرسی، طریحی و مرتضی مطهری، غض بصر را به معنای کاهش نگاه و پرهیز از خیره شدن دانسته‌اند.[۷][۸] برخی فقهای معاصر نیز غض بصر را کنایه از چشم فروانداختن و خودداری از نگاه به نامحرم تفسیر کرده‌اند.[۹][۱۰] سید ابوالقاسم خویی نیز آن را ناظر به پرهیز از هرگونه بهره‌گیری جنسی از نامحرم، از جمله نگاه شهوانی، می‌داند.[۱۱]

حکم شرعی

در حدیثی از امام علی، از تکرار نگاه به نامحرم نهی شده است.[۱۲] فقیهان درباره محدوده غض بصر دیدگاه‌های مختلفی دارند. برخی آن را شامل نگاه به بدن نامحرم و عورت هم‌جنس می‌دانند؛ برخی تعیین مصادیق را به سنت واگذار کرده‌اند؛ گروهی معیار را عرف و محدوده وجوب پوشش دانسته‌اند و گروهی نیز آیات غض بصر را ناظر به پرهیز از نگاه شهوانی به چهره نامحرم تفسیر کرده‌اند.[۱۳]

اهمیت و آثار

امروزه از لحاظ روان‌شناسی چشم‌چرانی یک بیماری روانی است که لازم است درمان شود. برخی عالمان مسلمان، کنترل نگاه را در تقویت اراده، تحکیم خانواده، کاهش آسیب‌های اجتماعی، رشد و تکامل عقل مؤثر دانسته‌اند.[۱۴] در منابع اسلامی، کنترل نگاه از عوامل دستیابی به عفت، پاکدامنی[۱۵] و مهار غریزه جنسی دانسته شده است.[۱۶] سید قطب، کنترل نگاه را عاملی برای حفظ نظم روانی و مهار تمایلات جنسی می‌داند. به‌اعتقاد او، چشم‌پوشی از نگاه‌های شهوانی، نخستین گام در جلوگیری از شکل‌گیری وسوسه و کنترل انگیزه‌های نفسانی است.[۱۷] همچنین، در منابع اخلاقی، با استناد به زندگی برخی شخصیت‌ها همچون حضرت یوسف، ابن‌سیرین و شیخ رجبعلی خیاط، چشم‌پوشی از نگاه حرام از عوامل دستیابی به مراتب معنوی معرفی شده است.[۱۸]

روش‌ها

در منابع اخلاق اسلامی، برای کنترل نگاه و پیشگیری از چشم‌چرانی راهکارهای زیر پیشنهاد شده است:

  • تقویت اراده و استمرار در ترک گناه؛ با تأکید بر امید به اصلاح،[۱۹] تمرین مستمر[۲۰][۲۱] و ناامید نشدن در صورت لغزش.[۲۲]
  • توجه به پیامدهای چشم‌چرانی؛ اندیشیدن به آثار فردی و اجتماعی این رفتار و فواید کنترل نگاه.[۲۳]
  • پایبندی به عبادت و یاد خدا؛ به‌ویژه نماز و مراقبت معنوی، که از عوامل مهار تمایلات نفسانی دانسته شده‌اند.[۲۴][۲۵] از توصیه‌های علمای اخلاق، خواندن یازده بار سورهٔ توحید پس‌از نماز صبح گزارش شده است.[۲۶]
  • مدیریت ذهن و پرهیز از زمینه‌های گناه؛ از جمله کنترل افکار و دوری از موقعیت‌های تحریک‌کننده.[۲۷]
  • توجه به کرامت انسانی؛ با تأکید بر ارزش انسان و بهره‌گیری صحیح از نعمت بینایی.[۲۸]
  • ازدواج به‌هنگام؛ به‌عنوان یکی از راهکارهای پاسخ‌گویی به نیازهای جنسی و کاهش زمینه‌های چشم‌چرانی.[۲۹][۳۰]

پانویس

  1. میرباقری، راه درمان چشم‌چرانی»، وب‌سایت ایمانور.
  2. سروش، «نگاه، نگاهی دوباره 3 محدوده مجاز نگاه»، 1379ش.
  3. کلینی، الکافی،1401ق، ج5، ص521.
  4. سروش، «نگاه، نگاهی دوباره 3 محدوده مجاز نگاه»، 1379ش.
  5. طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، 1374ش، ج15، ص155.
  6. قرشی، قاموس قرآن، 1412ق، ج5، ص105.
  7. نیلچی‌زاده، «رویکردى قرآنى به گونه‌ها و مدل‌هاى برتر و نازل حجاب»، 1388ش، ص56.
  8. سروش، «نگاه، نگاهی دوبارۀ 3محدوده مجاز نگاه»، 1379ش.
  9. سروش، «نگاه، نگاهی دوباره 3 محدوده مجاز نگاه»، 1379ش.
  10. هاشمی، «رابطه حجاب و عفاف»، 1386ش، ج51، ص19.
  11. اعرافی، «فقه، نکاح، نگاه»، وب‌سایت مدرسه فقاهت.
  12. ابن‌بابویه، عیون اخبار الرضا،(ع)، بی‌تا، ج1، ص70.
  13. سروش، «نگاه، نگاهی دوباره 3 محدوده مجاز نگاه»، 1379ش.
  14. حسینی، «پیامدهای نگاه به نامحرم»، 1387ش.
  15. مصباح یزدی، رستگاران، 1402ش، ص87-88.
  16. تمیمی ‌آمدی، غررالحکم،1410ق، ص717.
  17. قطب، فی ظلال القرآن، تفسیر سوره نور، 1408ق، ج4، ص2512.
  18. مصباح یزدی، رستگاران، 1402ش، ص88.
  19. «درمان چشم‌چرانی»، وب‌سایت دکتر نجفی توانا.
  20. حیدری، سلسله مباحث راهکارهای دوری از گناه: اعتیادهای مدرن و خطرناک، 1387ش، ص9.
  21. میرباقری، «راه درمان چشم‌چرانی»، وب‌سایت ایمانور.
  22. میرباقری، «راه درمان چشم‌چرانی»، وب‌سایت ایمانور.
  23. «راه کنترل چشم و نگاه نکردن به نامحرم»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.
  24. میرباقری، «راه درمان چشم‌چرانی»، وب‌سایت ایمانور.
  25. «برخورد غیر منتظرۀ رسول خدا با جوان چشم‌چران»، خبرگزاری میزان.
  26. میرباقری، «راه درمان چشم‌چرانی»، وب‌سایت ایمانور
  27. نراقی، تذکره الاحباب، 1383ش، ص59.
  28. حیدری، سلسله مباحث راهکارهای دوری از گناه: اعتیادهای مدرن و خطرناک، 1387ش ص7.
  29. سوره نور، آیه 32.
  30. حیدری، سلسله مباحث راهکارهای دوری از گناه: اعتیادهای مدرن و خطرناک، 1387ش، ص8.

منابع

  • ابن‌بابویه، محمد بن علی، عیون اخبار الرضا (ع)، بیروت، موسسه الاعلمی للمطبوعات، بی‌تا.
  • تمیمی آمدی، عبدالواحد بن محمد، غررالحکم و دررالکلم، قم، چاپ دوم، 1410ق.
  • حسینی، جواد، «پیامدهای نگاه به نامحرم»، نشریۀ پاسدار اسلام، شمارۀ 13، 1387ش.
  • سروش، محمد، «نگاه، نگاهی دوباره 3 محدودۀ مجاز نگاه»، قم، پیام زن، شمارۀ 97، 1379ش.
  • طباطبایی، محمدحسین، ترجمۀ تفسیر المیزان، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، 1374ش.
  • کلینی، محمدبن یعقوب، الکافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1407ق.
  • قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ ششم، 1412ق.
  • نیلچی‌زاده، فروغ، «رویکردى قرآنى به گونه‌ها و مدل‌هاى برتر و نازل حجاب»، بانوان شیعه، شمارۀ دهم، 1388ش.
  • هاشمی، حسین، «رابطۀ حجاب و عفاف»، قم، پژوهش‌های قرآنی، شمارۀ 51 و 52، 1386ش.
  • مصباح یزدی، محمدتقی، رستگاران، قم، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، چ۵، ۱۴۰۲ش.
  • نراقی، احمد، تذکره الاحباب، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۳ش.
  • قطب، سید، فی ظلال القرآن، قطب، سید، بیروت، دارالشروق، ۱۴۰۸ق.
  • حیدری، عزیزالله، سلسله مباحث راهکارهای دوری از گناه: اعتیادهای مدرن و خطرناک، قم، مسجد جمکران، ۱۳۸۷ش.