ایرانپدیا:Featured articles/2026/27
سید محمد حسینی بهشتی، روحانی و اندیشمند اثرگذار در برپایی جمهوری اسلامی ایران و دومین رئیس دیوان عالی کشور پس از پیروزی انقلاب اسلامی.
سیدمحمد حسینی بهشتی، مشهور به «شهید بهشتی»، در ۲ آبان ۱۳۰۷ش در اصفهان در خانوادهای روحانی به دنیا آمد. از کودکی تحصیل علوم دینی را آغاز کرد و پس از تکمیل دوره حوزوی، دکترای فلسفه خود را با رساله «مسائل مابعدالطبیعه در قرآن» گرفت. او در کنار تحصیل، فعالیتهای فرهنگی، آموزشی و اجتماعی گستردهای داشت و مدرسهٔ «دین و دانش» و «کانون اسلامی دانشجویان و فرهنگیان قم» را تأسیس کرد. بهشتی پنج سال در آلمان به فعالیتهای دینی و اسلامی پرداخت و پس از بازگشت به ایران، در نهضت ملی، مبارزات پیش از انقلاب و پس از پیروزی انقلاب اسلامی حضوری فعال داشت؛ از جمله در تأسیس «حزب جمهوری اسلامی»، عضویت در شورای انقلاب و تدوین قانون اساسی. او همسرش عزتالشریعه مدرس مطلق و چهار فرزند داشت و به نظم، صداقت، عدالت و اخلاق خانوادگی اهمیت ویژهای میداد. شهید بهشتی در ۷ تیر ۱۳۶۰ش در انفجار حزب جمهوری اسلامی به شهادت رسید و در بهشت زهرا آرام گرفت. بهشتی علاقهٔ فراوانی به فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی داشت. او در سال ۱۳۲۶ش در یک جمع هجده نفری که مرتضی مطهری نیز از آن جمله بود، شیوهٔ جدیدی از مسافرت تبلیغی و مطالعات مذهبی برنامهریزی شده را با آیتالله بروجردی و امام خمینی تجربه کرد. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ش بهشتی متوجه ضعف نیروهای مذهبی در مسائل فرهنگی شد و به همین دلیل برای تربیت نیروهای کارآمد مذهبی، مدرسهٔ «دین و دانش» را در سال ۱۳۳۳ش در قم تأسیس کرد.
پادکست مقاله سید محمد حسینی بهشتی| 🡇
|
دیگر مقالات منتخب: مردپرهیزی – حامد کاشانی – الگوی مصرف مردانه