امام موسی بن جعفر، هفتمین امام شیعیان.
موسی بن جعفر (علیه السلام) فرزند جعفر بن محمد، مادرش، حمیده است. وی در هفتم صفر سال ۱۲۷، ۱۲۸ یا ۱۲۹ هجری در مدینه به دنیا آمد. کنیهاش، ابوالحسن، ابوعلی، ابوابراهیم ابواسماعیل، ابومحمد و ابوعبدالله و القابش، مأمون، طیّب، سیّد، فقیه، عالم، عبد صالح، کاظم، نفس زکیّه، وفِیّ، صابر، امین، زاهر، صادق، زین المجتهدین و باب الحوائج است. امام کاظم، در سال ۱۸۳ هجری، پنجم یا ششم یا بیستوچهارم یا بیستوپنجم ماه رجب در سن ۵۴، ۵۵، ۵۷، ۵۸ یا ۶۰ سالگی در زمان خلافت هارون الرشید، در زندان وفات یافت و در مقبرۀ قریش مدفون شد.
وی دو دهه از سایهسار دانش پدرش، امام صادق و مکتب فقهی و علمی او بهره برد. امامتش، از ۲۰ سالگی و در سال ۱۴۸ هجری به مدت ۳۵ سال بوده است. وی پیش از امامتش، پنج سال از دوران طفولیت خود را در عهد مروان بن محمد، از خلفای اموی، و حدود پنج سال نیز در زمان عبدالله سَفّاح، اولین خلیفۀ عباسی و ده سال در زمان منصور دوانیقی گذراند. و در دورۀ امامتش، با چهار تن از خلفای عباسی، ۱۲سال با منصور دوانیقی(۱۳۶-۱۵۸ق)، ۱۰ سال با محمد المهدی (۱۵۸-۱۶۹ق)، ۱ سال با موسی الهادی (۱۶۹-۱۷۰ق) و ۱۵ سال با هارون الرشید (۱۷۰-۱۹۳ق)، معاصر بوده است. او دارای ۳۷، ۳۸، ۴۰ یا ۴۱ فرزند شامل ۱۸ پسر به نامهای علی الرضا، ابراهیم، عباس، اسماعیل، جعفر، حسن، محمد، عبیدالله، حمزه، عبدالله، اسحاق، احمد (معروف به شاهچراغ)، قاسم، هارون، حسین، زید، فضل و سلیمان و ۲۳ دختر بود.
پادکست مقاله امام موسی کاظم با استفاده از هوش مصنوعی| 🡇
|
دیگر مقالات منتخب: مردپرهیزی – الگوی مصرف مردانه – عبدالرحیم سلیمانی اردستانی