جنگل اولنگ؛ جنگلی وسیع و زیبا در استانهای سمنان و گلستان.
| موقعیت و ارتفاع | |
|---|---|
| کشور | ایران |
| استان | سمنان گلستان |
| شهرستان | شاهرود رامیان |
| رشتهکوه | البرز |
| ارتفاع | ۳۲۰۰ متر |
| محیط طبیعی | |
| پوشش گیاهی | جنگلی خزری و مرتعی |
| اهمیت و گردشگری | |
| اهمیت | منطقه نمونه گردشگری |
| جاذبههای گردشگری | آبشار شیرآباد |
جنگل اولنگ، جنگلی بکر و زیبا در شمال شاهرود است که به «بهشتی در دل قارهٔ کوچک» شهرت دارد.[۱] این جنگل، بهعنوان منطقهٔ نمونهٔ گردشگری از سوی مجلس شورای اسلامی ایران انتخاب شد.[۲]
موقعیت جغرافیایی
جنگل اولنگ، بخشی از چشمانداز منطقهٔ جنگلی در جنوب شهرستان رامیان در استان گلستان و نیز شمال شهر شاهرود در استان سمنان است.[۳] فاصلهٔ جنگل اولنگ تا شهرهای رامیان و شاهرود، بهترتیب، ۳۵ و ۵۰ کیلومتر است.[۴] این جنگل در ارتفاع ۳۲۰۰ متری از سطح دریا قرار گرفته[۵] و از سمت شمال به جنگلهای استان گلستان و از سمتهای شرق، غرب و جنوب نیز به ارتفاعات حوزهٔ آبریز شهرستان شاهرود محدود میشود.[۶]
آبوهوا
موقعیت مکانی جنگل اولنگ که در میان دو دامنهٔ آبریز شمالی و جنوبی شرق رشتهکوه البرز قرار گرفته، منجر به ایجاد دو نوع شرایط آبوهوایی متفاوت در این منطقه شده است. در شمال این منطقه، رطوبت بیشتری وجود داشته و در سمت جنوبی آن نیز بارندگی کمتری رخ میدهد. میانگین دمای این جنگل در حدود ۱۲ درجهٔ سانتیگراد است. میانگین بارندگی در مناطق شمالی در حدود ۵۵۰ میلیلیتر و در مناطق جنوبی نیز به ۳۵۰ تا ۴۰۰ میلیلیتر در سال میرسد.[۷] جنگل اولنگ، در حدود ۹۸ روز از سال، دچار یخبندان شده و در فصلهای پاییز و بهار نیز منطقهای پربارش است.[۸]
پوشش گیاهی
پوشش گیاهی در جنگل اولنگ به دو بخش تقسیم میشود:
- پوشش جنگلی خزری در قسمتهای شمالی و حضور درختانی همچون بلوط، مَمرَز، افرا، شیردار، وَلیک، اَزگیل و زرشک کوهی در این منطقه؛
- پوشش مرتعی در قسمتهای جنوبی و وجود گیاهانی همچون اِستیپا، فِستوکا، دِرمَنه، چوبک و اَگروپایرون.[۹]
حیاتوحش
گونههای مختلفی از پستانداران، پرندگان و خزندگان در این جنگل زندگی میکنند؛ مانند خرس قهوهای، گرگ، پلنگ، خوک وحشی، شغال، روباه، شوکا، کبک، کبوتر جنگلی، بلدرچین، عقاب جنگلی، شاهین و قرقاول.[۱۰]
مشکلات زیستمحیطی
با کشف معدن زغالسنگ در میانهٔ این جنگل، متأسفانه، روند تخریب و بهرهبرداری انسانها از آن شروع شده است. در سالهای اخیر نیز با شناختهشدن این طبیعت بکر، برخی از مسافران در آن به روشنکردن آتش و ریختن زبالههای تجزیهناپذیر اقدام کرده و طبیعت را در معرض خطر قرار دادهاند.[۱۱]
گردشگری
این منطقه، بهدلیل اقلیم خنک و جادهٔ آسفالت، همواره، پذیرای گردشگران است.[۱۲] از جمله مناطق جذاب برای گردشگران در این جنگل میتوان به آبشار شیرآباد در سمت شمال غربی جنگل اشاره کرد که دارای هفت طبقه بوده و بلندترین آن ارتفاعی در حدود ۳۰ متر دارد. غارهای متعددی نیز در این جنگل وجود دارند که معروفترین آنها «دیو سپید» و «سمندر» نام دارند. «مجموعهٔ تاریخی بسطام» با قدمتی بیش از هزار سال نیز در نزدیکی این جنگل واقع شده است.[۱۳]
آداب و رسوم
در منطقهٔ جنگلی اولنگ شاهرود، هر ساله، جشنوارههای مختلفی توسط نهادهای دولتی و خصوصی برگزار میشود که از آن جمله میتوان به جشنوارههای آشپزی، آیینهای بومی قزلباشان رامیانی، برفبازی و ساخت آدمبرفی در زمستان، اشاره کرد.[۱۴] آیین حنابندان قوم قزلباش و نحوهٔ ساخت دوتار در میان شهرنشینان این منطقه به ثبت ملی رسیده است. مراسم حنابندان در رامیان، در قالبی نمایشی و نمادین با پوشیدن لباسهای محلی، اجرای موسیقی سنتی با دوتا، خواندن ابیاتی به زبان ترکان قزلباش و بستن حنا برای عروس و داماد صورت میگیرد.[۱۵]
مسیر دسترسی
برای رفتن به این منطقهٔ گردشگری، میتوان از سمت شاهرود، در حدود ۸۰ کیلومتر بهسمت شمال شرقی شهر پیش رفته و به این جنگل رسید. مسیر دیگر نیز از سمت شهر رامیان در استان گلستان است.[۱۶]
پانویس
- ↑ «جنگل اولنگ، تجربهای زیبا در دل شاهرود»، خبرگزاری مهر.
- ↑ «تصویبنامه در مورد مناطق نمونۀ گردشگری بینالمللی، ملی و محلی»، مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود با 98 روز یخبندان»، خبرگزاری دانشجویان ایران.
- ↑ مساعدی، «بررسی خصوصیات سیل در رودخانۀ قره چای رامیان» 1386ش.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود»، وبسایت مجلۀ گردشگری اِلی گشت.
- ↑ «جنگل اولنگ، تجربهای زیبا در دل شاهرود»، خبرگزاری مهر.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود»، وبسایت مجلۀ گردشگری اِلی گشت.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود، با 98 روز یخبندان»، خبرگزای دانشجویان ایران.
- ↑ محمدی، فاطمه، «جنگل اولنگ»، وبسایت کجارو.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود»، وبسایت مجلۀ گردشگری اِلی گشت.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود»، وبسایت مجلۀ گردشگری اِلی گشت.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود با 98 روز یخبندان»، خبرگزاری دانشجویان ایران.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود»، وبسایت مجلۀ گردشگری اِلی گشت.
- ↑ «جشنوارۀ ساخت مجسمههای آدمبرفی در اولنگ رامیان»، وبسایت شبکۀ اطلاعرسانی دانا.
- ↑ «آیین حنابندان قوم قزلباش و دوتار رامیان ثبت ملی شد»، وبسایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود»، وبسایت مجلۀ گردشگری اِلی گشت.
منابع
- «آیین حنابندان قوم قزلباش و دوتار رامیان ثبت ملی شد»، وبسایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، تاریخ بارگذاری: ۱۴ آذر ۱۳۹۶ش.
- «تصویبنامه در مورد مناطق نمونهٔ گردشگری بینالمللی، ملی و محلی»، مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، تاریخ بارگذاری: ۲۳ خرداد ۱۳۸۶ش.
- «جشنوارهٔ ساخت مجسمههای آدمبرفی در اولنگ رامیان»، وبسایت شبکهٔ اطلاعرسانی دانا، تاریخ بارگذاری: ۲۸ بهمن ۱۳۹۶ش.
- «جنگل اولنگ، تجربهای زیبا در دل شاهرود»، خبرگزاری مهر، تاریخ بارگذاری: ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۹ش.
- «جنگل اولنگ شاهرود با ۹۸ روز یخبندان»، خبرگزاری دانشجویان ایران، تاریخ بارگذاری: ۱۱ آذر ۱۳۹۲ش.
- «جنگل اولنگ شاهرود»، وبسایت مجلهٔ گردشگری اِلی گشت، تاریخ بازدید: ۱۴ آبان ۱۴۰۱ش.
- «فقر شرایط گردشگری در جنگل اولنگ شاهرود»، خبرگزاری مهر، تاریخ بارگذاری: ۱۰ آذر ۱۳۹۲ش.
- محمدی، فاطمه، «جنگل اولنگ»، وبسایت کجارو، تاریخ بازدید: ۱۴ آبان ۱۴۰۱ش.
- مساعدی، ابوالفضل و غریب، معصومه، «بررسی خصوصیات سیل در رودخانهٔ قره چای رامیان»، نشریهٔ علوم کشاورزی و منابع طبیعی، دورهٔ ۱۴، شماره ۶، ۱۳۸۶ش.