حمله به زیارتگاه حضرت ابوالفضل
| زمان و نتیجه | |
|---|---|
| تاریخ | ۱۵ آذر ۱۳۹۰ش ۱۰ محرم ۱۴۳۳ق |
| زمان | ۱۲:۴۵ ظهر |
| مکان | |
| مکان | زیارتگاه حضرت ابوالفضل |
| محل | کابل، افغانستان |
| مشخصات رویداد | |
| نوع | حمله تروریستی انتحاری |
| انگیزه | ضدشیعی |
| هدف | عزاداران حسینی |
| تلفات و پیامدها | |
| کشتهها | بیش از ۸۰ شهید |
| آسیبدیدهها | ۱۶۴ مجروح |
| پیگیری قضایی | |
| بازداشتشدهها | ۲ تن (حبیبالله و رحیمالله) |
شهدای زیارتگاه ابوالفضل؛ عزاداران شهید در زیارتگاه حضرت ابوالفضل کابل.
شهدای زیارتگاه ابوالفضل، عنوانی است که برای شهدای حملهٔ تروریستی به مراسم عزاداری عاشورای حسینی در زیارتگاه حضرت ابوالفضل در منطقهٔ مرادخانی در ناحیهٔ دوم شهر کابل اطلاق میشود. حمله تروریستی به زیارتگاه حضرت ابوالفضل از خونینترین حملههای تروریستی علیه هزارهها و شیعیان افغانستان بوده است که بسیاری آن را مصداق نسلکشی و جنایت علیه بشریت دانستهاند.
مفهومشناسی
در عاشورای ۱۳۹۰ش سه حمله تروریستی با استفاده از بمب علیه عزاداران شیعه در شهرهای کابل، قندهار و مزارشریف به وقوع پیوست که صدها شهید و زخمی برجا گذاشت. حملهٔ تروریستی به مجلس عزاداری شیعیان در روز عاشورا در زیارتگاه حضرت ابوالفضل در کابل اولین حمله به مکانهای مذهبی شیعیان بود و قبل از آن، حملهٔ تروریستی به اماکن شیعه صورت نگرفته بود.[۱]
جزئیات واقعه
در حوالی ساعت ۱۲:۴۵ ظهر روز عاشورا، ۱۵ آذر ۱۳۹۰ش (دهم محرم ۱۴۳۳ق) دو مهاجم انتحاری در زیارت حضرت ابوالفضل از مناطق ناحیهٔ دوم شهر کابل خود را در میان انبوه عزاداران حسینی منفجر کردند.[۲] در این حملهٔ تروریستی بیش از ۸۰ نفر شهید و ۱۶۴ نفر زخمی شدند که در میان آنها زنان و کودکان بسیاری بودند. شهدای حملهٔ تروریستی به زیارت ابوالفضل شیعه، اغلب از گروه قومی هزاره، زن و مرد و از تمام گروه سنی کودک، نوجوان، جوان و کهنسال بودند.[۳]
مسئولیت حمله
ابتدا لشکر جنگهوی پاکستان که گرایش ضد شیعی دارد، مسئولیت این حملهٔ تروریستی را به عهده گرفت؛ چندی بعد شخص گمنامی با عنوان رهبر لشکر جنگهوی افغانستان در مصاحبهٔ صوتی با رسانهها مسئولیت را به عهده گرفت که وجود چنین گروهی از سوی مقامات امنیت ملی افغانستان رد شد. برخی بر این باورند که این حمله با طراحی استخبارات پاکستان برای ایجاد ناآرامی در افغانستان صورت گرفته است.[۴] این گمانهزنی زمانی اوج گرفت که یک سال بعد، در خرداد ۱۳۹۱ش دو تن به ظن کمک به مهاجمان حمله برای انتقال آنها از پیشاور به کابل از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شدند.[۵] این دو نفر به نامهای حبیبالله و رحیمالله خود را شهروند ولایت ننگرهار معرفی کرده و اقرار داشتند که در قبال ده هزار کلدار پاکستانی، مهاجمان تروریست را از مرز تورخم به جلالآباد و از آنجا به کابل انتقال دادهاند.[۶]
واکنشهای داخلی
حملهٔ تروریستی به زیارتگاه ابوالفضل واکنشهای زیادی در داخل و خارج کشور، در سطح ملی و بینالمللی در پی داشته است. حامد کرزی رئیسجمهور وقت افغانستان در بیانیهای ضمن تقبیح این حمله، چنین حملاتی را تروریستی و کار دشمنان اسلام و افغانستان خوانده و هدف آنها را برهمزدن آرامش مردم دانست. وی طراحی حمله را از بیرون از افغانستان دانسته و قول پیگیری جدی موضوع را داد. هیئتهای مذهبی، شخصیتهای علمی ازجمله آیتالله محقق کابلی، شورای علمای شیعهٔ افغانستان، محمدکریم خلیلی معاون رئیسجمهوری، محمد محقق، عبدالله عبدالله، احزاب سیاسی، صبغتالله مجددی، ملا امامان مساجد غرب کابل و وکلای گذر نیز به این حمله واکنش نشان داده و آن را تقبیح و محکوم کردند. دادستان کل افغانستان نیز از جایزهٔ ۱۰۰ هزار دلاری برای کسانی سخن گفت که اطلاعاتی از مهاجمان تروریست ارائه کنند.[۷]
واکنشهای بینالمللی
دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) این حمله را محکوم کرد. این نهاد وقوع چنین حملاتی را بیدلیل خوانده و خواستار برخورد جدی با عاملان آنها شد. آنگلا مرکل صدراعظم آلمان نیز این حمله را تکاندهنده خواند. همچنین ژنرال جان آلن، فرمانده کل نیروهای بینالمللی و سیمون گاس نمایندهٔ غیرنظامی ناتو در افغانستان این حمله را تقبیح کرده و آن را حمله علیه بیگناهان توصیف کردند.[۸] شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز با صدور بیانیهای ضمن محکومیت شدید این حمله، از حکومت افغانستان خواست تروریستها را دستگیر و بهدست عدالت بسپارد. در این بیانیه، تروریزم خطر جدی برای صلح و امنیت جهانی اعلام شده است.[۹]
یادمان شهدای ابوالفضل
کمی بعد از سالروز حملهٔ تروریستی ابوالفضل، خیابان مقابل زیارت ابوالفضل در کنار رودخانهٔ کابل با حضور وزیر اطلاعات دولت حامد کرزی، شاروال (شهردار) کابل و شماری از خانوادههای شهدا به نام «جاده شهدای عاشورا» نامگذاری شد.[۱۰]
پانویس
- ↑ «فهرست کشتارها علیه مردم هزاره»، ویکیوند.
- ↑ «بنیاد شهدای عاشورای 1390 کابل»، وبسایت گیسوم.
- ↑ «حمله به زیارتگاه ابوالفضل کابل»، ویکیشیعه.
- ↑ «آمار کشته شدگان در روز عاشورا به 80 تن رسید»، خبرگزاری آریانا نیوز.
- ↑ «حمله به زیارتگاه ابوالفضل کابل»، ویکیشیعه.
- ↑ «عوامل عاشورای خونین کابل چه کسانی بودند؟»، وبسایت تابناک.
- ↑ شفق، «گزارش حادثۀ تروریستی عاشورای کابل 1390»، وبسایت بنیاد صبا.
- ↑ «حمله به زیارتگاه ابوالفضل کابل»، ویکیشیعه.
- ↑ شفق، «گزارش حادثۀ تروریستی عاشورای کابل 1390»، وبسایت بنیاد صبا.
- ↑ «جادۀ مقابل زیارت ابوالفضل به نام جاده شهدای عاشورا نامگذاری شد»، وبسایت آژانس اطلاعاتی باختر.
منابع
- «آمار کشتهشدگان در روز عاشورا به ۸۰ تن رسید»، خبرگزاری آریانا نیوز، تاریخ درج مطلب: ۲۰ آذر ۱۳۹۰ش.
- «بنیاد شهدای عاشورای ۱۳۹۰ کابل»، وبسایت گیسوم، تاریخ درج مطلب: ۱۶ مرداد ۱۴۰۱ش.
- «جادهٔ مقابل زیارت ابوالفضل به نام جاده شهدای عاشورا نامگذاری شد»، وبسایت آژانس اطلاعاتی باختر، تاریخ درج مطلب: ۱۱ مهر ۱۳۹۱ش.
- «حمله به زیارتگاه ابوالفضل کابل»، ویکیشیعه، تاریخ درج مطلب: ۲۷ آبان ۱۴۰۲ش.
- شفق، محمدابراهیم، «گزارش حادثهٔ تروریستی عاشورای کابل ۱۳۹۰»، وبسایت بنیاد صبا، تاریخ بازدید: ۲۲ بهمن ۱۴۰۲ش.
- «عوامل عاشورای خونین کابل چه کسانی بودند؟»، وبسایت تابناک، تاریخ درج مطلب: ۳۱ خرداد ۱۳۹۱ش.
- «فهرست کشتارها علیه مردم هزاره»، ویکیوند، تاریخ بازدید: ۲۲ بهمن ۱۴۰۲ش.
- محمد اکرم، «بمبگذاری عاشورای ۱۳۹۰ در افغانستان»، ویکیوند، تاریخ بازدید: ۲۰ بهمن ۱۴۰۲ش.