حلقه نامزدی

حلقه نامزدی

پادکست مقاله | 🡇 noicon

حلقهٔ نامزدی؛ انگشتری به‌منظور نشان کردن دختر و پسر برای یکدیگر.

حلقهٔ نامزدی یکی از نمادهای دیرینهٔ پیوند زوجین است. حلقهٔ نامزدی تنوع و مدل‌های گوناگونی دارد. جنس و شکل آنها نیز متفاوت است. حلقهٔ نامزدی متفاوت از حلقهٔ ازدواج است. تناسب حالت دست و انگشتان با شکل و طرح حلقهٔ نامزدی زیبایی آن را چند برابر می‌کند.

مفهوم‌شناسی

نامزدی، فاصلهٔ بین خواستگاری و عقد ازدواج است. زنی که هیچ مانعی برای ازدواج ندارد، اگر مردی از او خواستگاری کند و زن ازدواج با او را بپذیرد؛ نامزدی صورت گرفته است. در عرف مردم، زنی که ازدواج کرده ولی هنوز در منزل پدر ساکن است را نامزد می‌دانند که این برداشت نادرست است؛ زیرا نامزدی مقدمه‌ای برای عقد ازدواج است و نامزدی قرار ازدواج است که برای طرفین تعهد اخلاقی می‌آورد. حلقهٔ نامزدی، حلقه‌ای است که به نشانه تعیین همسر آینده به دست نامزد نهاده می‌شود.

تفاوت حلقهٔ نامزدی و ازدواج

حلقهٔ نامزدی و حلقۀ ازدواج، هر دو نماد عشق و تعهد بین زوجین هستند، اما تفاوت‌هایی بین آنها وجود دارد که از جملهٔ آنها می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:

• انتخاب حلقه؛ دختر حلقهٔ نامزدی را انتخاب نمی‌کند در حالی که حلقهٔ ازدواج با انتخاب او است.
• ظاهر حلقهٔ نامزدی و ازدواج؛ حلقهٔ نامزدی که آراسته به نگین یا جواهر خاص است، از حلقهٔ ازدواج جلوهٔ بیشتری دارد؛ اما حلقهٔ ازدواج برای زوجین هم‌شکل هستند.
• جایگاه حلقهٔ نامزدی و ازدواج؛ حلقهٔ نامزدی، از خواستگاری تا ازدواج، در دست چپ عروس قرار دارد ولی بعد از ازدواج ممکن است در دست راست یا جعبهٔ جواهرات نگهداری و فقط برای مراسم‌های خاص استفاده شود؛ اما حلقهٔ ازدواج، حلقهٔ دائمی است که در تمام طول زندگی مشترک در دست قرار می‌گیرد.
• زمان هدیه‌دادن: حلقهٔ نامزدی پیش از مراسم عروسی، توسط داماد به عروس هدیه داده می‌شود، در حالی که حلقهٔ ازدواج در روز عروسی و به‌طور همزمان توسط زوجین به یکدیگر هدیه داده می‌شود.
• معنا: حلقهٔ نامزدی نشانه تعهد و پیمان ازدواج است و حامل وعدهٔ ازدواج در آینده است، اما حلقهٔ ازدواج نمادی از آغاز زندگی مشترک و اتحاد زن و شوهر است.
• انگشت: حلقهٔ نامزدی در برخی فرهنگ‌ها بر انگشت چهارم دست چپ (در برخی فرهنگ‌ها دست راست) نشانده می‌شود، اما حلقهٔ ازدواج در کنار حلقهٔ نامزدی، بر همان انگشت قرار می‌گیرد. در برخی فرهنگ‌ها، رسم بر این است که حلقهٔ نامزدی بعد از ازدواج به دست راست منتقل شود و حلقهٔ ازدواج جای آن را بر روی انگشت چپ بگیرد.
• خریدار: حلقهٔ نامزدی توسط داماد و خانواده داماد خریداری می‌شود، اما حلقهٔ ازدواج به‌طور مشترک توسط زوجین انتخاب و خریداری می‌شود.
• قیمت: هزینه صرف‌شده برای حلقهٔ ازدواج و نامزدی در فرهنگ‌های مختلف، متفاوت است، اما به‌طور معمول، حلقهٔ نامزدی گران‌قیمت‌تر و پرزرق و برق‌تر از حلقهٔ ازدواج است.

تاریخچه

قدمت حلقهٔ نامزدی به دوران غارنشینی بازمی‌گردد. غارنشینان، برای نشانهٔ نامزدی از ریسمانی بافته شده از علف، نی یا چرم استفاده می‌کردند. حلقهٔ نامزدی از زمان ایران باستان و هخامنشیان وجود داشته است. حلقهٔ نامزدی برجای‌مانده در دست همسر پادشاه ایلام، شاهدی از تاریخچهٔ بسیار قدیمی حلقهٔ نامزدی در ایران است. اکنون در ایران مرسوم است که حلقه‌ای را هنگام مراسم بله‌برون همراه خود می‌برند که به آن حلقهٔ نشان یا نامزدی گفته می‌شود. در زمان‌های قدیم، جنس حلقه‌ها از برنج و مس و از نظر شکل ظاهری، ساده و گاهی با اشکال مختلف تراشیده شده بود. نمونه‌ای از آن، نقش یک کلید روی حلقهٔ زنان برای بیان اقتدار خانگی آنان بود. در قرن‌های ۱۵ و ۱۶ میلادی ایتالیایی‌ها حلقهٔ نامزدی را از جنس نقره با مینای سیاه میناکاری شده استفاده می‌کردند. در ایرلند نیز دهقانان، ازدواج را بدون حلقه‌ای از جنس طلا، قانونی و مشروع نمی‌دانستند.

غربی‌ها حلقه‌های نامزدی را از جنس طلای زرد و سفید، پلاتین، پالادیوم یا سیلیکون انتخاب می‌کنند. استفاده از فلزات گران در حلقه، نشان از ارزش و اهمیت ازدواج در این کشورها است. اکنون در این جوامع حک شدن نام زوجین روی حلقه رواج یافته است. حلقهٔ نگین‌دار برای زن و حلقهٔ ساده برای مرد نیز در بیشتر کشورها مرسوم شده است.

در فرهنگ ملل

حلقه نامزدی

داماد در حال نشان‌کردن همسر آینده اش

قاعدهٔ کلی در استفاده از حلقه‌های نامزدی این است که حلقه‌های کوچک‌تر برای جوانان مناسب‌تر به نظر می‌رسد؛ ولی حلقه‌های بزرگ‌تر برای افراد میان‌سال بهتر است. برای انگشتان بلند و باریک، طرح‌های افقی گسترده و کشیده و برای انگشتان کوتاه‌تر طرح‌های عمودی‌تر جلوهٔ زیباتری دارد. حلقه‌ای که با ساختار هم‌راستا با طول انگشت و کشیده استفاده شود، دستانی گشاده و جذاب‌تر را به نمایش می‌گذارد. امروزه بهترین حلقهٔ نامزدی را حلقه‌ای می‌دانند که سبک، ساده و تک‌نگین باشد. انتخاب از یک برند ساده و ظریف و استفاده از سنگ‌های قیمتی همچون الماس و برلیان برای نگین حلقه مناسب‌تر است.

ریشه‌های حلقهٔ نامزدی در دوران باستان، با مصریان و یونانیان باستان، گره خورده است. در حالی که یونانیان باستان از حلقه‌ها به‌عنوان نماد ازدواج استفاده می‌کردند، رومیان باستان پیشگامان استفاده از حلقه به‌طور خاص برای نشان‌دادن نامزدی بودند. در بسیاری از فرهنگ‌ها، این حلقه‌ها به دلیل باور به وجود رگی در انگشت چهارم دست چپ که به قلب متصل می‌شد، بر روی آن انگشت قرار می‌گرفت. در گذشته، تصور بر این بود که حلقهٔ نامزدی بخشی از «قیمت عروس» است که نشان‌دهندهٔ مالکیت او بود. با گذشت زمان، حلقه‌های طلا به نمادی از مقام و موقعیت اجتماعی تبدیل شدند و به مقامات و اشراف اعطا می‌شدند. برخی از زنان در آن زمان دو حلقهٔ نامزدی، یکی از جنس آهن برای کار در خانه و دیگری طلا برای بیرون از خانه، دریافت می‌کردند. در قرون وسطی، قوانین و رسومات مختلفی پیرامون حلقه‌های نامزدی و ازدواج شکل گرفت. در قرن هفتم، قانون ویزیگوت حلقهٔ نامزدی را به‌عنوان نشانه‌ای از تعهدات ازدواج معرفی کرد. در دوران رنسانس، حلقه‌های الماس به‌عنوان نمادی از ثروت و جایگاه اجتماعی رواج یافتند. در دوران اصلاحات پروتستان، حلقهٔ ازدواج به جای حلقهٔ نامزدی به‌عنوان نماد اصلی ازدواج مورد استفاده قرار گرفت. در عصر روشنگری، حلقه‌های خاصی برای بیان احساسات و تعاملات رسمی محبوب شدند. در عصر ویکتوریا، با کشف معادن الماس و افزایش تولید این سنگ قیمتی، حلقه‌های نامزدی الماس به‌عنوان نمادی از شیک‌بودن و اشرافیت مورد توجه قرار گرفتند، در حالی که همچنان به‌عنوان نمادی از عشق و ارتباطات اجتماعی نیز شناخته می‌شدند. یونانیان بر این باور بودند که تنها انگشتی که با یک رگ، مستقیم به قلب راه دارد، انگشت چهارم دست چپ است؛ لذا حلقهٔ نامزدی که نماد عشق و پیوند است، در دست چپ قرار می‌گیرد.

در گذشته، حلقهٔ نامزدی و حلقهٔ ازدواج به‌طور معمول تفکیک نمی‌شدند و یک حلقه برای نشان‌دادن نیّت ازدواج (نامزدشدن) و پایان مراسم ازدواج از آن استفاده می‌شد. اما در اوایل قرن بیستم، عادت استفاده از حلقه‌های مختلف برای نامزدی و عروسی شروع شد که به‌تدریج به یک سنتی که امروزه می‌شناسیم، تبدیل شد. در عصر حاضر، حلقهٔ نامزدی همچنان یکی از نمادهای مهم و معروف از ارتباط عاطفی، آمادگی برای نامزدی، وفاداری و تعهد است.

استرداد حلقهٔ نامزدی

در صورتی‌که نامزدی به‌هم بخورد، هدایای ردوبدل شده را می‌توان مطالبه کرد. حلقهٔ نامزدی نیز یکی از این هدایا است. در مادهٔ ۱۰۳۷ قانون مدنی این مطالبه ذکر شده است؛ امّا طبق مادهٔ ۱۰۳۸ قانون مدنی اگر نامزدی به‌واسطهٔ فوت یکی از زوجین به‌هم بخورد یا هدایا بدون تقصیر فرد، تلف شده باشد، هدایا ازجمله حلقهٔ نامزدی قابل مطالبه نیست.

در ایران

ناپیرآسو-نخستین حلقهٔ ازدواج

تندیس ملکه «ناپیرآسو» همسر «اونتاش ناپریشا» پادشاه ایلام؛ حلقه ای در انگشت دست چپ او

در اسناد تاریخی، قدیمی‌ترین حلقه استفاده‌شده جهان به ملکه ناپیرآسو، همسر سواونتاش ناپریشا، پادشاه ایلام در ۳۲۶۰ سال پیش از میلاد، بازمی‌گردد. این سنت با حلقهٔ مهر در آیین میترائیسم آغاز شده و در نماد زرتشتی «فروهر» به‌عنوان تعهد به خدا و تعهدات شخصی و اجتماعی به کار گرفته شد. قرارگیری حلقه در دست چپ به دلیل نزدیکی به قلب، نمادی از تعهد عمیق‌تر بود. در ازدواج، حلقه در انگشت چهارم دست چپ قرار می‌گرفت تا این تعهد همواره به قلب نزدیک باشد. این سنت پس از فتح ایران توسط یونانیان به این کشور راه یافت و بعدها رومی‌ها نیز پس از فتح یونان، آن را به کار گرفتند. البته تفکیک بین تاریخچهٔ حلقهٔ نامزدی و حلقۀ ازدواج در ایران دشوار است و اینکه چه زمانی این دو از همدیگر متمایز شده‌اند، مشخص نیست. این سنت در دوره‌های مختلف تا به امروز ادامه داشته و تنوع زیادی در شکل و جنس پیدا کرده است. این تنوع با همراه‌شدن روحیه تجمل‌گرایی و چشم‌وهم‌چشمی و افزایش قیمت‌ها، حلقهٔ نامزدی را به یکی از مصادیق افزایش هزینه‌های ازدواج تبدیل کرده است.

در ادیان

اسلام

از نظر برخی از فقها، حلقه ازدواج جزو زینت‌های آشکار زنان به‌شمار می‌رود که پوشاندن آن واجب نیست؛ اما استفاده از حلقه و انگشتر طلای سفید و زرد برای آقایان حرام است.

چالش‌ها

فرهنگی

مد، تأثیرگذاری قابل توجهی بر انتخاب حلقه‌های نامزدی دارد. از یک سو، مد می‌تواند به تنوع و خلاقیت در طراحی حلقه‌های نامزدی کمک کند، اما از سوی دیگر، تمرکز افراطی بر مد، فشارهای اجتماعی بر افراد را افزایش داده و آنها را به سمت تجمل‌گرایی و چشم‌وهم‌چشمی سوق داده و هزینه‌های ازدواج را افزایش می‌دهد. همچنین این تمرکز افراطی ممکن است جنبه‌های عاطفی و نمادین حلقهٔ نامزدی را کاهش داده یا نادیده بگیرد. حلقهٔ نامزدی، در فرهنگ‌های مختلف، نمادی از تعهد و آغاز زندگی مشترک است، اما معانی و کارکردهای آن از فرهنگی به فرهنگ دیگر متفاوت است. برخی از رسومات مربوط به حلقهٔ نامزدی ثابت و برخی دیگر تحت تأثیر عوامل مختلف فرهنگی مانند مذهب، آداب و رسوم و سلیقه افراد تغییر می‌کنند. این تنوع فرهنگی می‌تواند زیبایی و غنایی به این سنت ببخشد، اما در عین حال چالش‌هایی را نیز به وجود می‌آورد. عدم درک تفاوت‌های فرهنگی می‌تواند منجر به سوءتفاهم و قضاوت شود. زوج‌ها باید در انتخاب حلقهٔ نامزدی، ضمن احترام به هنجارهای فرهنگی، به سلیقه و ارزش‌های خود نیز توجه کنند و در برابر فشارهای اجتماعی مرتبط با انتظارات فرهنگی خاص، اصول کلی فرهنگ خود را حفظ کنند. حلقهٔ نامزدی، به‌عنوان نمادی از تعهد، نقش مهمی در روابط اجتماعی فرد ایفا می‌کند. این حلقه می‌تواند به‌عنوان یک سند، وضعیت تأهل فرد را نشان داده و در تعاملات او با افراد دیگر از جمله خانواده، دوستان، همکاران و حتی غریبه‌ها، تأثیرگذار باشد. حضور این حلقه معمولاً حس اعتماد و اطمینان در روابط اجتماعی را افزایش می‌دهد. از آنجایی که حلقهٔ نامزدی به‌طور عمده توسط خانم‌ها استفاده می‌شود، نشان‌دهندهٔ وضعیت تأهل آنها بوده و می‌تواند آرامش اجتماعی بیشتری را برای آنها به ارمغان آورد.

حلقهٔ نامزدی نه تنها نمادی از تعهد و عشق است، بلکه نقش مهمی در هویت‌یابی افراد، به ویژه زنان، ایفا می‌کند. این حلقه، با قرارگرفتن به‌عنوان یک نشانه روی دست، هویت اجتماعی و خانوادگی افراد را نمایان می‌کند و نشان می‌دهد که آنها به یک شریک زندگی تعلق دارند و قصد آغاز یک تعهد بلندمدت را دارند. علاوه بر این، حلقهٔ نامزدی می‌تواند به‌عنوان ابزاری برای بیان سلیقه و شخصیت فرد نیز مورد استفاده قرار گیرد. انتخاب نوع، جنس و طرح حلقه می‌تواند نشان‌دهنده علایق، ارزش‌ها و باورهای فرد باشد.

فشارهای اجتماعی

فشارهای اجتماعی نقش قابل توجهی در انتخاب حلقهٔ نامزدی و در نتیجه افزایش هزینه‌های ازدواج ایفا می‌کنند. این فشارها می‌توانند از منابع مختلفی مانند خانواده، دوستان، رسانه‌ها و حتی شبکه‌های اجتماعی ناشی شوند که به‌برخی از آنها اشاره می‌شود:

1. انتظارات غیرواقعی: برخی افراد تحت فشار هنجارهای اجتماعی، تصور می‌کنند که برای اثبات عشق و تعهد خود به شریک زندگی‌شان، باید حلقه‌ای گران‌قیمت و پر زرق و برق خریداری کنند. این امر می‌تواند منجر به انتخاب‌هایی شود که خارج از توان مالی داماد یا خانواده آنها بوده و به‌طور قابل توجهی بر بودجهٔ ازدواج آنها تأثیر بگذارد.
2. مقایسه با دیگران: مقایسه خود با دیگران در انتخاب حلقهٔ نامزدی، فشار اجتماعی دیگری است که می‌تواند داماد و خانوادهٔ وی را به سمت خرید حلقه‌ای گران‌تر از آنچه واقعاً نیاز دارند سوق دهد. دیدن تصاویر حلقه‌های نامزدی افراد مشهور و سلبریتی‌ها در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی می‌تواند این حس را در افراد ایجاد کند که حلقه آنها باید به همان اندازه چشمگیر و گران‌قیمت باشد.
3. ترس از قضاوت: ترس از قضاوت و طعنهٔ اطرافیان در صورت انتخاب حلقه‌ای ساده یا ارزان‌قیمت، عاملی دیگر برای تسلیم شدن در برابر فشارهای اجتماعی و خرید حلقه‌ای گران‌تر است.
4. عدم آگاهی: عدم آگاهی از تنوع موجود در حلقه‌های نامزدی و گزینه‌های مقرون به‌صرفه، داماد و خانوادهٔ وی را در برابر انتخاب‌های محدود و گران‌قیمت‌تر قرار می‌دهد.

تجمل‌گرایی و چشم‌وهم‌چشمی

تجمل‌گرایی و چشم‌وهم‌چشمی در انتخاب حلقهٔ نامزدی، عاملی مهم در افزایش هزینه‌های ازدواج است. این پدیده، که در برخی جوامع رواج دارد، داماد و خانوادهٔ وی را به سمت انتخاب حلقه‌ای گران‌قیمت و پر زرق و برق سوق می‌دهد که در نهایت منجر به افزایش هزینه‌های ازدواج می‌شود. برخی از عوامل این چالش، عبارتند از:

1. رقابت در تجمل: برخی افراد، ازدواج را به مثابهٔ میدانی برای رقابت در تجمل و خودنمایی می‌بینند و حلقهٔ نامزدی را به‌عنوان ابزاری برای نمایش ثروت و موقعیت اجتماعی خود تلقی می‌کنند.
2. فشار اطرافیان: در برخی موارد، افراد جامعه، اعم از خانواده، دوستان و اطرافیان به داماد فشار می‌آورند تا حلقه‌ای گران‌قیمت و چشمگیر انتخاب کند. این افراد با مقایسه ازدواج زوجین با دیگران و نشان‌دادن تصاویر حلقه‌های نامزدی افراد ثروتمند و مشهور، زوجین را تحت فشار قرار می‌دهند.
3. عدم توجه به ارزش‌های واقعی: تجمل‌گرایی، توجه به ارزش‌های واقعی ازدواج مانند عشق، تعهد، احترام و صمیمیت را به فراموشی می‌سپارد و حلقهٔ نامزدی به جای نمادی از عشق، به نمادی از رقابت و چشم‌وهم‌چشمی تبدیل می‌شود.

تولیدکنندگان حلقهٔ نامزدی

تولیدکنندگان حلقهٔ نامزدی از طریق ترفندهای بازاریابی و ایجاد تقاضای کاذب، نقش قابل توجهی در افزایش هزینه‌های ازدواج ایفا می‌کنند. برخی از این ترفندها عبارتند از:

1. ایجاد تصویری ایده‌آل از حلقهٔ نامزدی: صنعت جواهرات با تبلیغات گسترده و به تصویرکشیدن حلقه‌های نامزدی گران‌قیمت و پر زرق و برق در فیلم‌ها، سریال‌ها و رسانه‌های اجتماعی، تصویری غیرواقعی از حلقهٔ نامزدی در ذهن افراد ایجاد می‌کند.
2. ایجاد حس فوریت: برخی از تولیدکنندگان حلقهٔ نامزدی با ارائه تخفیف‌های محدود و پیشنهادات ویژه، حس فوریت در خرید حلقه ایجاد می‌کنند و قدرت تفکر و مقایسه را از خریداران می‌گیرند.
3. تمرکز بر برند: برخی از برندهای معروف جواهرات، حلقه‌های نامزدی خود را با قیمتی بسیار بالاتر از ارزش واقعی آنها به فروش می‌رسانند. این امر صرفاً به دلیل شهرت برند و تقاضای کاذب ایجاد شده برای آن است.

کاهش هزینه

با استفاده از خلاقیت و اجتناب از تجملات، می‌توان هزینه حلقهٔ نامزدی را به‌طور چشمگیری کاهش داد. تأکید بر ازدواج آسان، توجه به ارزش‌های واقعی ازدواج، تمرکز بر هدف اصلی حلقهٔ نامزدی به‌عنوان نماد تعهد و عشق، مقایسه قیمت‌ها در فروشگاه‌های مختلف، خرید آنلاین، انتخاب حلقه‌های نقره به جای الماس یا خرید حلقه‌های دست دوم، از جمله این راهکارها هستند. در نهایت، عدم توجه به فشارهای اجتماعی و اتخاذ تصمیمی مستقل و آگاهانه، به افراد کمک می‌کند تا با انعطاف‌پذیری بیشتر، حلقه‌ای متناسب با سلیقه و بودجه خود تهیه کنند.

منابع

• «استبرگ، رنه، «Claddagh ring»، وب‌سایت دائرة المعارف بریتانیکا، تاریخ درج مطلب: ۳۱ آگوست ۲۰۲۲م.
• «تاریخچه انگشتر عروسی در ایران»، وب‌سایت کافه طلا، تاریخ بازدید: ۲۳ دی ۱۴۰۱ش.
• «تاریخچه حلقه‌های نامزدی: از دوران باستان تا امروز»، وب‌سایت The Diamonf Guys، تاریخ درج مطلب: ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳م.
• «تجمل‌گرایی، یکی از موانع ازدواج»، وب‌سایت دفتر نشر فرهنگ و معارف اسلامی مسجد هدایت، تاریخ درج مطلب: ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱ش.
• «تفاوت حلقه نامزدی و حلقه ازدواج»، وب‌سایت زر، تاریخ درج مطلب: ۱۳ آبان ۱۴۰۱ش.
• «تفاوت حلقهٔ نامزدی و حلقهٔ ازدواج چیست؟ ۷ فرق مهم و اصلی»، وب‌سایت زرنیوز، تاریخ درج مطلب: ۱۳ آبان ۱۴۰۱ش.
• «جنس و شکل حلقه‌های قدیمی»، وب‌سایت دلبرانه، تاریخ درج مطلب: ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۰ش.
• «جواهرسازی»، دانشنامه جهان اسلام، وب‌سایت کتابخانه مدرسه فقاهت، تاریخ بازدید: ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳ش.
• «حلقه ازدواج در دوران غارنشینی»، وب‌سایت کافه طلا، تاریخ بازدید: ۲۳ دی ۱۴۰۱ش.
• «حلقه نامزدی و ازدواج باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟»، وب‌سایت اسلام کوئست، تاریخ بازدید: ۲۲ دی ۱۴۰۱ش.
• «حلقه نامزدی و انواع آن»، وب‌سایت جواهرسازی، تاریخ درج مطلب: ۲۳ بهمن ۱۳۹۹ش.
• «حلقه نامزدی یا حلقه نشان»، وب‌سایت تالارکده، تاریخ بازدید: ۲۲ دی ۱۴۰۱ش.
• «قدیمی‌ترین حلقهٔ ازدواج - سفر به ایران، سفر به ایران»، وب‌سایت Iran Travel Blog، تاریخ درج مطلب: ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۸م.
• «کاربردهای حلقهٔ ازدواج در ایران!»، وب‌سایت سبک زندگی ارزش‌آفرینانه، تاریخ بازدید: ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳ش.
• «کدام انگشت برای انگشتر نشان مناسب‌تر است؟»، وب‌سایت هنزاکلد، تاریخ بازدید: ۲۱ دی ۱۴۰۱ش.
• «مدیریت هزینه خرید حلقة ازدواج»، وب‌سایت حامیان‌یار، تاریخ بازدید: ۸ فروردین ۱۴۰۳ش.
• «نامزدی»، وب‌سایت یاسا، تاریخ درج مطلب: ۲۳ آذر ۱۳۹۸ش.
• «نخستین حلقهٔ ازدواج جهان متعلق به کیست؟»، مشرق‌نیوز، تاریخ درج مطلب: ۱۲ اسفند ۱۳۹۹ش.
• «ویژگی‌های انگشتر نشان یا انگشتر نامزدی»، وب‌سایت هنزاگلد، تاریخ بازدید: ۲۲ دی ۱۴۰۱ش.
• «هدایای مربوط به دوران نامزدی»، وب‌سایت حکمت، تاریخ بازدید: ۲۳ دی ۱۴۰۱ش.
• آبشاری، انسیه، «چشم‌وهم‌چشمی دامن‌گیر خانواده‌ها/ ازدواج آسان در زندگی جوانان معنا ندارد!»، خبرگزاری تسنیم، تاریخ درج مطلب: ۱۵ مهر ۱۳۹۲ش.
• بردبار، «فلسفه و تاریخچهٔ حلقهٔ نامزدی»، وب‌سایت دکوریکور، تاریخ درج مطلب: ۷ مرداد ۱۴۰۲ش.
• بهادر، اعظم، «روان‌شناسی حلقهٔ ازدواج/ رابطهٔ حلقهٔ نامزدی با شخصیت افراد»، وب‌سایت دلگرم، تاریخ بازدید: ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳ش.
• جواهری، سعید، «حلقهٔ ازدواج و نامزدی»، وب‌سایت سعید جواهری، تاریخ درج مطلب:۲۳ بهمن ۱۳۹۹ش.
• حسین‌پور، سیدروح‌الله، «مدگرایی در سبک زندگی اسلامی؛ بایدها و نبایدها»، وب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: ۳۰ خرداد ۱۳۹۷ش.
• خوانساری، بابک، «نامزدی و آثار آن در قانون»، وب‌سایت عدل‌گر، تاریخ درج مطلب: ۱ بهمن ۱۳۹۸ش.
• دهخدا، علی‌اکبر، لغتنامه دهخدا، در وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳ش.
• سرلک، علی، «نگاه اسلامی به ابعاد مالی ازدواج»، پایگاه دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، تاریخ درج مطلب: ۱۳ مرداد ۱۳۹۸ش.
• طالبی، فیروز، «فرهنگ ازدواج و ازدواج در فرهنگ مختلف»، وب‌سایت حوزه‌نت، تاریخ درج مطلب: ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۷ش.
• عظیمی، امیرحسین، «فلسفه و تاریخچه حلقهٔ نامزدی»، وب‌سایت مجله طلا، تاریخ بازدید: ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳ش.
• مسعودی‌نیا، محمد، «سبک زندگی و فرهنگ ازدواج»، وب‌سایت پژوهشکده باقرالعلوم، تاریخ درج مطلب: ۱۱ آذر ۱۳۹۵ش.
• نیکخواه، هما، «حلقة ازدواج، حلقه خوشبختی»، وب‌سایت مجله ویستا، تاریخ بازدید: ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳ش.

• L. White٫ Carolyn٫ American Artifacts of Personal Adornment٫ 1680-1820: A Guide to Identification and Interpretation٫ Rowman Altamira٫ ۲۰۰۵٫ pp 94-98.
• Toliver٫ Wendy٫ The Little Giant Encyclopedia of Wedding Etiquette٫ Sterling Publishing Company٫ Inc٫ ۲۰۰۳٫ pp 19-25.