الگو:صفحه اصلی/اصلی/راست/منتخب
مقالهٔ منتخب
عاقبتبهخیری؛ اصطلاحی که به رسیدن به پایان نیک و رستگاری در دنیا و آخرت با حفظ ایمان و عمل صالح اشاره دارد.
اصطلاح «عاقبتبهخیری» از اصطلاحات رایج در دعاها و تکیهکلامها در فرهنگ ایرانی و ادبیات عامه است که فراتر از یک تعارف ساده، ریشه در باورهای مذهبی، فرهنگی و روانشناختی ایرانیان دارد و نهتنها موفقیت دنیوی، بلکه پیروزی معنوی و اخروی را نیز در بر میگیرد؛ آرزویی نهایی برای مسلمانان فارسیزبان که زندگی با ایمان، توبه و رضایت الهی به پایان رسد. همچنین عاقبتبهخیری یا حسن عاقبت، از مهمترین آموزههای دینی بهشمار میرود که در آیات قرآن، روایات اهلبیت و دعاهای آنان بر آن تأکید فراوان شده است. عاقبتبهخیری که در زبان دین به حُسن عاقبت مشهور است بهمعنی پایانیافتن زندگی با ایمان، طاعت و رضایت الهی اطلاق میشود؛ بهگونهای که فرد در لحظۀ مرگ، بر اسلام و ایمان، ثابتقدم باشد و با نشانههای نیک مانند گفتن شهادتین، توبۀ نصوح و رضایت از قضای الهی از دنیا برود. همچنین در ادبیات دینی این اصطلاح در مقابل سوء عاقبت یا سوء خاتمه قرار دارد که به پایان بد و دوری از ایمان اشاره میکند.
دیگر مقالات منتخب: حامد کاشانی – مددکاری اجتماعی – خودباوری