پرش به محتوا

زرین‌درخت

از ایران پدیا

زرین‌درخت؛ گونه‎ای از گیاهان جنگلی در ایران و عراق.

زَرّین‎‌درخت؛ درختی شبیه زیتون است که در ایران و عراق می‌روید. این درخت در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه بازتاب پیدا کرده و دارای اهمیت فرهنگی، گردشگری، زیست‌‎محیطی و خواص درمانی است.

نام‎گذاری

زرین‌درخت را به‎ نام درخت اترج، ترنج، نارنج، درخت طلایی یا زرین و «گل عاشقان» نیز می‎‌شناسند.[۱] ‎زرین‌‎درخت در اواخر زمستان تا پایان بهار، شکوفه‌‎های زرد قشنگ و بزرگی دارد.[۲] برگ‌های زرین‎‌درخت شبیه برگ‎‌های درخت ‎زیتون و گل آن مانند آفتاب است.[۳]

گسترۀ جغرافیایی

ابوریحان بیرونی، محل رویش زرین‎‌درخت را کشورهای عراق و ایران گفته است.[۴] برخی آن را گیاه بومی كازرون در استان فارس دانسته‌اند؛[۵] اما بر اساس بررسی‌های تازه، زرین‌‎درخت از گیاهان کهن اندیمشک از توابع استان خوزستان است.امروزه کمتر از ۱۰ اصله زرین‌درخت در این منطقه باقی مانده است.[۶]

اهمیت فرهنگی و گردشگری

پیشینۀ تاریخی زرین‌‎درخت، ارزش زیست‌محیطی این گونۀ نادر در طبیعت و نیز جلوه و شکوه آن در فصل گل‌دهی، این درخت را به میراثی طبیعی د رمنطقه تبدیل کرده که دارای جاذبۀ گردشگری برای اندیمشک است.[۷] برخی رسانه‌ها و طرفداران محیط‌‎زیست نیز اقداماتی را برای حفظ این گونه زیبای گیاهی آغاز کرده‌اند.[۸]

زرین‎‌درخت در ادبیات فارسی

زرین‌‎درخت، در ادبیات فارسی، الهام‌بخش نظامی گنجوی بوده است؛ او در اشعار خود از زیبایی این درخت‎‌ها سروده و آورده است: [۹] [۱۰] [۱۱]

به‌‎دست آری چنان شاهانه تختی که باشد راست چون زرین‌‎درختی
سر تاجداران برآمد به تخت چو سیمرغ بر شاخ زرین‌‎درخت
غلامان زرین‌کمر گرد تخت چو سیمین ستون گرد زرین‌‎درخت


زرین‎‌درخت در باور عامیانه

مردم اندیمشک «زرین‌‎درختان» را مقدس دانسته و شکستن و بریدن شاخ و برگ آن را گناهی بزرگ می‌‎پندارند. حتی اعتقاد عامۀ مردم بر این است که اگر کسی شاخۀ آن را بشکند «جوان‌مرگ» می‎‌شود. اهالی اندیمشک به تنه و شاخۀ آن‌ها تریش (پارچه) سبز می‌‎بندند[۱۲] و در زیر این درخت‌‎ها دعا خوانده و معتقد به اجابت آن به‌‎عنوان مکانی مقدس هستند. تا چند دهه پیش مردم بومی و کشاورزان در زیر سایۀ زرین‌‎درختان غذای نذری می‎‌پختند و بین کشاورزان و مستمندان توزیع کرده و ضمن سپاس از خدا، درخواست باران و برکت در محصولات کشاورزی و دامداری و استجابت دعا می‌کردند.[۱۳] در طب سنتی برای زرین‌درخت، برخی خواص درمانی ذکر شده است.[۱۴]

پانویس

  1. ↑ دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژۀ زرین‎درخت.]
  2. ↑ «زرین‌درخت اندیمشک میراثی فراموش‌شده»؛ وب‎سایت شبکة اطلاع‌رسانی راه دانا.
  3. ↑ ابن‌‎خلف تبریزی، برهان قاطع، 1380ش، ص455.
  4. ↑ ابوریحان، الصيدنة في الطب، 1383ش، ص563.
  5. ↑ راغب، مفردات ألفاظ القرآن، 1412ق، ص562.
  6. ↑ عارفیان، «زرین‌درخت اندیمشک را دریابید»، 1397ش، ص15.
  7. ↑ «زرین‌درخت اندیمشک میراثی فراموش‌شده»، وب‎سایت شبکة اطلاع‌رسانی راه دانا.
  8. ↑ «صدای نجات زرین‌درختان در اندیمشک»، خبرگزاری فارس.
  9. ↑ نظامی‎ گنجوی، خسرو شیرین، 1387ش، ص47.
  10. ↑ نظامی گنجوی، شرف‎نامه، 1387ش، ص330.
  11. ↑ نظامی ‎گنجوی، شرف‎نامه، 1387ش، ص516.
  12. ↑ «زرین‌درخت اندیمشک میراثی فراموش شده»، وب‎سایت شبکۀ اطلاع‌‎رسانی راه دانا.
  13. ↑ عارفیان، «زرین‌درخت اندیمشک را دریابید»، 1397ش، ص15.
  14. ↑ رازی، الحاوي في الطب‏، 1422ق، ج 20، ص195؛ ناظم‎جهان، اكسير اعظم، 1287ش، ج ‏4، ص675؛ ابن‎‌سینا، القانون في الطب، 1426ق، ج ‏1، ص430

منابع

  • ابن‎‌سينا، حسين بن عبدالله‏، القانون في الطب، بیروت، دار إحياء التراث العربي، 1426ق.‏
  • ابوريحان بيرونى، محمد بن احمد، الصيدنة في الطب، ترجمة باقر مظفرزاده، تهران، فرهنگستان زبان و ادب فارسى، 1383ش.
  • رازى، محمد بن زكريا، الأبدال المستعملة في الطب و العلاج، تهران، دانشگاه علوم پزشكى ايران، 1383ش.
  • رازى، محمد بن زكريا، الحاوي في الطب‏، بيروت، دار احياء التراث العربي‏، 1422ق.‏
  • راغب ‏اصفهانى، حسين بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت، دار القلم، 1412ق.
  • «زرین‌درخت اندیمشک میراثی فراموش‌شده»، وب‎سایت شبکة اطلاع‌رسانی راه دانا، تاریخ درج مطلب: 1 اردیبهشت 1395ش.
  • «صدای نجات زرین‌درختان در اندیمشک»، خبرگزاری فارس، تاریخ درج مطلب: 17 خرداد 1397ش.
  • عارفیان، امیرهوشنگ، «زرین‌درخت اندیمشک را دریابید»، روزنامة جام‌جم، شماره ۵۰۸۱، ۲۳ فروردین ۱۳۹۷ش.
  • عطار اسرائيلى، داود، منهاج الدكان و دستور الأعيان في أعمال و تراكيب الأدوية النافعة للأبدان، تهران، دانشگاه علوم پزشكى ايران، 1383ش.‏
  • عقيلى ‎علوى شيرازى، سيدمحمدحسين‏، مخزن الأدويه: دائرة المعارف خوردني‎ها و داروهاى پزشكى سنتى ايران، كلكته، هندوستان، چاپ سوم، 1260ق.
  • ناظم‏‌جهان، محمداعظم، اكسير اعظم‏، تهران، دانشگاه علوم پزشكى ايران‏، 1387ش.‏
  • نظامی‌‎گنجوی، خسرو و شیرین، به‎کوشش سعید حمیدیان، تهران، قطره، 1387ش.
  • نظامی‌گنجوی، شرف‎نامه، به کوشش سعید حمیدیان، تهران، قطره، 1387ش.