امان الله فصیحی (بحث | مشارکت‌ها)
امان الله فصیحی (بحث | مشارکت‌ها)
 
(۸۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۹ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''همبستگی اجتماعی؛''' انسجام، پیوند و احساس تعلق مشترک میان اعضای یک جامعه.
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر            =همبستگی اجتماعی.jpg
| زیرنویس تصویر    =راهپیمایی مردم تهران علیه حکومت پهلوی سال ۱۳۵۷ش
| image_alt        =راهپیمایی مردم تهران علیه حکومت پهلوی سال 1357
| فایل پادکست      =همبستگی اجتماعی.ogg
| حجم فایلپادکست    =۱۱/۳
| تاریخ پادکست      =۱۷-۲-۱۴۰۵
| زیرنویس عنوان    = حس یکی‌بودن و مسئولیت اعضای جامعه نسبت به یکدیگر


'''همبستگی اجتماعی''' (به انگلیسی: Social Cohesion) به معنای وجود پیوندها، ظرفیت‌ها و احساسات مشترکی است که اعضای یک جامعه را به یکدیگر متصل کرده و زمینه‌ساز انسجام، ثبات و همکاری برای رسیدن به خیر عمومی می‌شود. این مفهوم نه تنها ابعاد ساختاری و اقتصادی، بلکه ریشه‌های عمیق فرهنگی، اخلاقی و مذهبی دارد که بقای نظام‌های اجتماعی را تضمین می‌کند.
| عنوان اصلی        = همبستگی اجتماعی
| عنوان انگلیسی     =
| عنوان عربی        =
| عنوان علمی        =
| شاخه علمی        = [[جامعه‌شناسی]] / [[مطالعات اجتماعی]] / [[انسان‌شناسی]]
| نوع مفهوم        = مفهوم اجتماعی ـ جامعه‌شناختی
| معنای اصطلاحی      = احساس مسئولیت، وفاق و تعلق مشترک میان افراد جامعه که موجب انسجام، همکاری و ثبات اجتماعی می‌شود
| حوزه کاربرد      = جامعه‌شناسی، [[علوم سیاسی]]، انسان‌شناسی، [[اخلاق اجتماعی]]، [[مطالعات فرهنگی]]
| گستره جغرافیایی  =
| منشأ تاریخی      =


== مفهوم‌شناسی ==
| نخستین کاربرد    =
همبستگی اجتماعی حقیقتی است که به ظرفیت یک جامعه برای تأمین رفاه همه اعضا، کاهش نابرابری و جلوگیری از شکاف‌های مخرب اشاره دارد.<ref>حاجیانی، «شاخص‌های همبستگی اجتماعی و تأثیر دانشگاه آزاد اسلامی بر آن»، ۱۳۹۰، ص ۷.</ref> در حالی که در جامعه‌شناسی کلاسیک غرب، همبستگی اغلب به‌عنوان امری اعتباری و ناشی از قرارداد یا نیازهای اقتصادی نگریسته می‌شود، در دیدگاه‌های اسلامی، این مفهوم بر شالوده‌های فطری و تکوینی استوار است. بر این اساس، اصلی‌ترین عامل پیونددهنده انسان‌ها، دین الهی و ایمان به خدای واحد است که پیوندی استوارتر از قراردادهای اعتباری ایجاد می‌کند.<ref>حسامی، «همبستگی اجتماعی در قرآن»، ۱۳۹۰، ص ۳۰.</ref>
| ریشه واژه        =  
| مرتبط با          = [[انسجام اجتماعی]]، [[اعتماد اجتماعی]]، [[وجدان جمعی]]، [[مشارکت مدنی]]، [[نوع‌دوستی]]، [[محبت اجتماعی]]
| اهمیت            = شرط بقای [[نظم اجتماعی]]، پیش‌نیاز [[توسعه پایدار]]، تضمین امنیت روانی و مدنی، تقویت [[تاب‌آوری]] جامعه و کاهش نابرابری‌ها
| مبدع              =
| مروج              = جامعه‌شناسان کلاسیک مانند [[دورکیم]]، اندیشمندان مسلمان مانند [[ابن‌خلدون]] و [[فارابی]]؛ نهادهای اجتماعی، دینی و آموزشی
| مقدس برای        =
| مورد احترام      =
| آثار مرتبط        =
}}
'''همبستگی اجتماعی؛''' حس یکی‌بودن و مسئولیت اعضای جامعه نسبت به یکدیگر.


== اهمیت همبستگی اجتماعی ==
همبستگی اجتماعی؛ انسجام و احساس تعلق مشترک میان اعضای یک [[جامعه]] است. این مفهوم به‌معنای احساس مسئولیت متقابل و الزام اخلاقی است که موجب ثبات و همکاری برای دستیابی به خیر عمومی می‌شود. در مباحث نظری همبستگی اجتماعی، [[جامعه‌شناسی]] غربی از تأکید بر ضرورت‌های ساختاری تا رویکردهای عاطفی و نقد فایده‌گرایی را دربرمی‌گیرد؛ در حالی که [[اندیشه اسلامی]] این پیوند را فراتر از قراردادهای مادی و بر پایه‌های [[فطرت]]، [[ایمان]]، [[محبت]] و [[عدالت]] استوار می‌داند. تقویت این همبستگی در گرو عملکرد نهادهایی چون دین، آموزش، قانون و رسانه، و رفتارهای مشارکتی نظیر [[مدارا]] و [[نوع‌دوستی]] است؛ در مقابل، بی‌عدالتی، توسعه نامتوازن، فردگرایی مفرط و رویکردهای بازارگرایانه از مهم‌ترین عوامل [[واگرایی اجتماعی]] به‌شمار می‌روند.
تحقق و حفظ همبستگی اجتماعی از منظر اندیشمندان و متون دینی، ضرورتی بنیادین برای بقا و پویایی هر جامعه محسوب می‌شود. اهمیت این مفهوم در ابعاد زیر قابل صورت‌بندی است:


* '''ثبات و بقای نظام اجتماعی:''' همبستگی اجتماعی به عنوان مهم‌ترین بخش پیوستگی جامعه، نقشی حیاتی در اداره، انتظام‌بخشی امور و حفظ ثبات نظام سیاسی-اجتماعی ایفا می‌کند. بدون وجود انسجام، ساختار قدرت دچار تزلزل شده و جامعه به سمت فروپاشی حرکت می‌کند.<ref>جهانی نسب، «بررسی مفهوم همبستگی اجتماعی در آراء و اندیشه های ابن خلدون و امیل دور کیم»، ۱۴۰۱، ص ۱۴۹.</ref>
== مفهوم‌شناسی ==
* '''مقابله با تهدیدات خارجی:''' وحدت و همدلی به مثابه اکسیری است که دشمنان را در توطئه‌های خود علیه یک ملت ناکام می‌گذارد. پیوند مستحکم میان آحاد مردم، سدی دفاعی ایجاد می‌کند که نفوذ بیگانگان را ناممکن ساخته و استقلال و عزت جامعه را تضمین می‌کند.<ref>باقی نصرآبادی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی»، ۱۳۸۴، ص ۱.</ref>
همبستگی اجتماعی مفهومی بنیادین در مطالعات اجتماعی و به‌معنای [[وحدت]]، [[وفاق]]، [[وفاداری]] و یگانگی است.<ref>دهخدا، لغت‌نامه، ۱۳۶۹ش، ذیل واژه همبستگی.</ref> این اصطلاح با واژگانی چون یکپارچگی، انسجام، نظم، تطبیق، سازگاری و هماهنگی اجتماعی هم‌خانواده است.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/5415/5421/50707/همبستگی-اجتماعی-و-مشارکت-عمومی-%22دیدگاهها،-عوامل-تقویت،-تهدیدها-و-راهکارها%22 نصرآبادی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی (دیدگاه‌ها، عوامل تقویت، تهدیدها و راهکارها)»،  پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.]</ref> در اصطلاح جامعه‌شناسی، همبستگی اجتماعی عبارت است از [[احساس مسئولیت]] و الزام اخلاقی متقابل میان افراد یا گروه‌های آگاه که دربرگیرندهٔ پیوندهای انسانی، حس برادری و وابستگی حیات و [[منافع جمعی]] است.<ref>بیرو، فرهنگ علوم اجتماعی، 1375ش، ص178؛ [https://iranjournals.nlai.ir/bitstream/handle/123456789/1045011/FED006997C2D9D4DE9194FD78E28AEC6.pdf?sequence=1&isAllowed=y رستمی کیسمی، «عرصه‌های مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲ش، ص70.]</ref> از این منظر، اعضای یک جامعه به یکدیگر وابسته و نیازمندند و با حفظ وحدت گروهی، با عناصر وحدت‌بخش نظیر قوانین مشترک تطابق و همنوایی دارند.<ref>روشه، تغییرات اجتماعی، 1387ش، ص184.</ref> در سطح نظام، همبستگی فرایندی است که در آن [[نظام اجتماعی]] به یگانگی فرهنگی و تناسب الگوهای هنجاری دست می‌یابد.<ref>گولد و کولب، فرهنگ علوم اجتماعی، ۱۳۹۲ش، ص۸۱۳</ref>
* '''توسعه و آبادانی:''' رشد و تعالی هر نظام اجتماعی در پرتو همبستگی میسر است. وجود انسجام باعث بسیج منابع انسانی و مادی فراوان برای توسعه کشور شده و برکات و عنایات الهی را در پی دارد.<ref>باقی نصرآبادی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی»، ۱۳۸۴، ص ۱.</ref> همچنین رابطه مستقیمی میان همبستگی اجتماعی و دستیابی به توسعه پایدار وجود دارد.<ref>سایه میری، «رابطه عدالت با همبستگی اجتماعی از دیدگاه امام علی (ع)»، ۱۳۹۹، ص ۲۰۵.</ref>
* '''امنیت و حیات اجتماعی:''' پایداری و حیات واقعی یک جامعه در گرو همبستگی اجزای آن است. این مفهوم با تقویت اعتماد و وجدان جمعی، امنیت پایدار اجتماعی و روانی را برای شهروندان به ارمغان می‌آورد.<ref>عبداله زاده فرد، «ارتقای کیفیت فضاهای عمومی شهری راهبردی در شکل گیری همبستگی اجتماعی»، ۱۳۹۵، ص ۱.</ref>
* '''پیشگیری از منازعات داخلی:''' همبستگی با تعدیل شکاف‌های اجتماعی و نابرابری‌ها، از تبدیل شدن اختلافات به منازعات مسلکی و فرقه‌گرایانه جلوگیری کرده و حکمرانی مطلوب را ممکن می‌سازد.<ref>رستمی کیسمی، «عرصه های مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲، ص ۱.</ref>


== نظریه‌های کلاسیک و اندیشمندان مسلمان ==
[[اعتماد اجتماعی]]، مشارکت، تعهد، [[قرارداد اجتماعی]]، [[وجدان جمعی]]، ظرفیت پذیرش تفاوت‌ها و [[همیاری]] از مهم‌ترین عناصر شکل‌دهندهٔ همبستگی اجتماعی هستند.<ref>[https://2.189.160.148/file/download/article/1587822880-10264-98-230.pdf عبداله‌زاده فرد، «ارتقای کیفیت فضاهای عمومی شهری راهبردی در شکل‌گیری همبستگی اجتماعی»، ۱۳۹۵ش، ص233 و 238.]</ref> شکل‌گیری نهادهای واسط نظیر شوراها، سندیکاها، انجمن‌های علمی، اصناف و سازمان‌های مردم‌نهاد علایم همبستگی اجتماعی به‌شمار می‌روند.<ref>[https://fararu.com/fa/news/507716/همبستگی-اجتماعی-دشمنان-آن «همبستگی اجتماعی و دشمنان آن»، وب‌سایت فرارو.]</ref>
تبیین همبستگی در تاریخ تفکر اجتماعی به دو شاخۀ عمده تقسیم می‌شود:


=== رویکرد ساختارگرایی و کارکردگرایی ===
از جایگاه نظری و میان‌رشته‌ای، مسئله همبستگی اجتماعی در میانه فردگرایی و جمع‌گرایی افراطی جانمایی شده است. مدخل‌های بحث پیرامون این مفهوم در حوزه‌های مختلف علوم انسانی متفاوت است؛ در [[فلسفه]] از طریق بررسی نسبت جزء و کل و خاص و عام، در [[علوم سیاسی]] با تمرکز بر دوگانه ثبات و تغییر، و در [[انسان‌شناسی]] از منظر [[انسان اجتماعی]] و [[انسان اقتصادی]] به آن پرداخته می‌شود.<ref>ذاکری، همبستگی اجتماعی و دشمنان آن، 1400ش، ص463.</ref>


* '''امیل دورکیم:''' وی همبستگی را به دو نوع مکانیکی (مبتنی بر شباهت در جوامع سنتی) و ارگانیک (مبتنی بر تخصص و وابستگی متقابل در جوامع مدرن) تقسیم می‌کند. از نظر او، «وجدان جمعی» عامل اصلی حفظ انسجام در برابر فردگرایی است.<ref>جهانی نسب، «بررسی مفهوم همبستگی اجتماعی در آراء و اندیشه های ابن خلدون و امیل دور کیم»، ۱۴۰۱، ص ۱۵۵.</ref>
== اهمیت همبستگی اجتماعی ==
* '''ابن خلدون:''' او از مفهوم عصبیت برای تبیین همبستگی استفاده می‌کند. عصبیت در ابتدا بر پیوندهای خویشاوندی استوار است، اما با پیوند یافتن به مذهب، قدرت نفوذ آن دوچندان شده و منجر به تشکیل تمدن و دولت می‌شود.<ref>جهانی نسب، «بررسی مفهوم همبستگی اجتماعی در آراء و اندیشه های ابن خلدون و امیل دور کیم»، ۱۴۰۱، ص ۱۶۰.</ref>
بدون [[همبستگی اجتماعی]] ثبات و بقای نظام اجتماعی و [[ساختار قدرت]] دچار تزلزل شده و [[جامعه]] به‌سوی فروپاشی حرکت می‌کند.<ref>[https://jstmt.ut.ac.ir/article_87258_0d1161a88ba2b0e6d1176dd36e6b2116.pdf جهانی‌نسب، «بررسی مفهوم همبستگی اجتماعی در آراء و اندیشه‌های ابن‌خلدون و امیل دورکیم»، ۱۴۰۱ش، ص۱۴۹.]</ref> در بُعد [[امنیت ملی]] همبستگی اجتماعی سدی دفاعی است که ضمن خنثی‌سازی توطئه‌ها و جلوگیری از نفوذ بیگانگان، استقلال و اقتدار جامعه را تضمین می‌کند.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/5415/5421/50707/همبستگی-اجتماعی-و-مشارکت-عمومی-%22دیدگاهها،-عوامل-تقویت،-تهدیدها-و-راهکارها%22 نصرآبادی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی (دیدگاه‌ها، عوامل تقویت، تهدیدها و راهکارها)»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.]</ref> در سطح الگوی توسعه، همبستگی اجتماعی با سامان‌دهی کارآمد سرمایه‌های مادی و انسانی، پیش‌شرط بنیادین [[توسعه پایدار]] به‌شمار می‌رود.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/5415/5421/50707/همبستگی-اجتماعی-و-مشارکت-عمومی-%22دیدگاهها،-عوامل-تقویت،-تهدیدها-و-راهکارها%22 نصرآبادی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی (دیدگاه‌ها، عوامل تقویت، تهدیدها و راهکارها)»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه]؛ [http://mieaoi.ir/article-1-717-fa.pdf میری و جانی، «رابطه عدالت با همبستگی اجتماعی از دیدگاه امام علی»، ۱۳۹۹ش، ص۲۰6.]</ref> همبستگی اجتماعی با تقویت وجدان جمعی و بسط اعتماد متقابل، متضمن بقای نظام اجتماعی بوده و امنیت پایدار روانی و مدنی را برای شهروندان به ارمغان می‌آورد.<ref>[https://2.189.160.148/file/download/article/1587822880-10264-98-230.pdf عبداله‌زاده فرد، «ارتقای کیفیت فضاهای عمومی شهری راهبردی در شکل‌گیری همبستگی اجتماعی»، ۱۳۹۵ش، ص233.]</ref> همبستگی از طریق تعدیل نابرابری‌های اجتماعی از تشدید اختلافات اجتماعی و فرقه‌ای جلوگیری و بستر ساختاری لازم برای تحقق حکمرانی مطلوب، انسانی و ملی را فراهم می‌آورد.<ref>[https://iranjournals.nlai.ir/bitstream/handle/123456789/1045011/FED006997C2D9D4DE9194FD78E28AEC6.pdf?sequence=1&isAllowed=y رستمی کیسمی، «عرصه‌های مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲ش، ص69.]</ref> گفته شده است که همبستگی اجتماعی نقش فزاینده در تقویت [[تاب‌آوری اجتماعی|تاب‌آوری جامعه]] دارد.<ref>[https://nournews.ir/fa/news/229742/همبستگی-اجتماعی؛-سلاح-کارآمد-و-سپر-مقاوم-ایران «همبستگی اجتماعی؛ سلاح کارآمد و سپر مقاوم ایران»، وب‌سایت نورنیوز.]</ref>
* '''نظریه انتخاب عقلانی (مایکل هچتر):''' این نظریه همبستگی را تابعی از میزان وابستگی فرد به گروه برای تأمین نیازها و پاداش‌ها می‌داند. اگر فرد احساس کند منافعش در گروی بقای جمع است، به هنجارها وفادار می‌ماند.<ref>حاجیانی، «شاخص‌های همبستگی اجتماعی و تأثیر دانشگاه آزاد اسلامی بر آن»، ۱۳۹۰، ص ۱۲.</ref>
 
== همبستگی در مکتب اهل بیت و اندیشه معاصر ==
 
=== همبستگی اجتماعی در قرآن ===
در دیدگاه قرآنی، همبستگی اجتماعی برخلاف نظریه‌های قراردادگرایانه، بر شالوده‌های فطری و تکوینی استوار است. قرآن اصلی‌ترین عامل پیونددهنده را دین الهی می‌داند که ریشه‌ای عمیق در خلقت انسان دارد.<ref>حسامی، «همبستگی اجتماعی در قرآن»، ۱۳۹۰، ص ۳۰.</ref> ارکان این همبستگی عبارتند از:
 
* '''محوریت عقیده:''' قرآن ویژگی‌های نژادی و زبانی را به عنوان عامل اصلی انسجام رد کرده و التزام به «حبل‌الله» (دین) را محور وحدت معرفی می‌کند.<ref>حسامی، «همبستگی اجتماعی در قرآن»، ۱۳۹۰، ص ۳۲.</ref>
* '''اخوت و تألیف قلوب:''' ایمان دینی با مهار تمایلات واگرایانه، خصومت‌ها را به برادری تبدیل می‌کند که از پیوندهای قراردادی مستحکم‌تر است.<ref>حسامی، «همبستگی اجتماعی در قرآن»، ۱۳۹۰، ص ۳۴.</ref>
* '''خانواده و نظام حقوقی:''' پیوندهای خویشاوندی به عنوان مؤلفه‌ای تکوینی و قوانین حقوقی (مانند عفو یا مجازات) به عنوان ابزارهای اصلاحی، به حفظ انسجام کلان جامعه یاری می‌رسانند.<ref>حسامی، «همبستگی اجتماعی در قرآن»، ۱۳۹۰، ص ۳۸.</ref>
* '''سازوکار مرابطه:''' قرآن برای پایداری همبستگی، سه مرحله مقاومت را تجویز می‌کند: صبر (تحمل فردی)، مصابره (اتصال نیروهای پایداری جمعی) و مرابطه (پیوند تنگاتنگ در برابر فشارهای خارجی).<ref>حسامی، «همبستگی اجتماعی در قرآن»، ۱۳۹۰، صص ۴۳-۴۴.</ref>
* '''تعامل فرااسلامی:''' قرآن با تأکید بر اصول مشترک (مانند توحید)، زمینه را برای همبستگی و زیست مسالمت‌آمیز با پیروان سایر ادیان فراهم می‌سازد.<ref>حسامی، «همبستگی اجتماعی در قرآن»، ۱۳۹۰، ص ۴۶.</ref>
* '''عدالت به عنوان ضامن استمرار:''' از دیدگاه [[علی بن ابی‌طالب|امام علی (ع)]]، عدالت اجتماعی حیاتی‌ترین عامل در ایجاد و بقای پیوندهای جمعی است. عدالت نه تنها یک فضیلت اخلاقی، بلکه ملاک مشروعیت نظام سیاسی و زیربنای توسعه پایدار محسوب می‌شود؛ زیرا با ایجاد اعتماد متقابل میان مردم و حاکمان، از واگرایی و فروپاشی جامعه جلوگیری می‌کند.<ref>سایه میری، «رابطه عدالت با همبستگی اجتماعی از دیدگاه امام علی (ع)»، ۱۳۹۹، صص ۲۰۵-۲۰۸.</ref>
* '''الگوی رفتاری و اخلاق اجتماعی:''' در سیره [[علی بن موسی الرضا|امام رضا (ع)]]، همبستگی اجتماعی از طریق شبکه‌ای از متغیرهای اخلاقی نظیر مهرورزی، بخشایشگری و فروتنی زمینه‌سازی می‌شود. در این الگو، رعایت حقوق انسانی تمامی افراد و مسئولیت‌پذیری اجتماعی (در قالب امر به معروف و نهی از منکر)، منجر به ارتقای منزلت و قدرت‌یابی کل جامعه می‌گردد.<ref>محصص، «الگوی همبستگی اجتماعی در کلام امام رضا (ع)»، ۱۴۰۳، صص ۱۰-۱۵.</ref>
* '''عوامل بازدارنده:''' رفتارهایی چون تعامل با بدکاران، اشاعه فساد، مجادله‌های بی‌حاصل و گسست‌های خانوادگی (نظیر طلاق)، از منظر امام رضا (ع) به عنوان موانع اصلی انسجام و عوامل واگرایی شناخته می‌شوند.<ref>محصص، «الگوی همبستگی اجتماعی در کلام امام رضا (ع)»، ۱۴۰۳، صص ۱۶-۱۸.</ref>
 
=== دیدگاه امام رضا ===
الگوی همبستگی اجتماعی در کلام [[علی بن موسی الرضا|امام رضا]] بر پایه شبکه‌ای از متغیرهای اخلاقی و رفتاری بنا شده است که به قدرت‌یابی جامعه منجر می‌شود.<ref>محصص، «الگوی همبستگی اجتماعی در کلام امام رضا (ع)»، ۱۴۰۳، ص ۱.</ref> این مؤلفه‌ها عبارتند از:
 
* '''عوامل شکل‌دهنده (متغیرهای مؤثر):''' شامل رعایت اصول اخلاقی (راستگویی و صله رحم)، مهرورزی دوستانه با نیت الهی، بخشایشگری و کنترل خشم در برابر خطاهای دیگران، و تأمین امنیت جانی و روانی برای آحاد مردم.<ref>محصص، «الگوی همبستگی اجتماعی در کلام امام رضا (ع)»، ۱۴۰۳، صص ۱۰-۱۲.</ref>
* '''عوامل تقویت‌کننده (زمینه‌ساز):''' فروتنی و برخورد یکسان با اقشار مختلف، یاری‌رسانی عملی به نیازمندان (مانند مهمان‌نوازی و گره‌گشایی)، مدارا با تفاوت‌ها، و مسئولیت‌پذیری اجتماعی از طریق [[امر به معروف و نهی از منکر]].<ref>محصص، «الگوی همبستگی اجتماعی در کلام امام رضا (ع)»، ۱۴۰۳، صص ۱۳-۱۵.</ref>
* '''عوامل بازدارنده (موانع):''' همنشینی با اشرار، اشاعه فساد و رفتارهای حرام که درک عقلانی جامعه را از بین می‌برند، مجادله‌های کلامی بی‌حاصل و گسست‌های خانوادگی (نظیر طلاق) که منجر به واگرایی می‌شوند.<ref>محصص، «الگوی همبستگی اجتماعی در کلام امام رضا (ع)»، ۱۴۰۳، صص ۱۶-۱۸.</ref>
* '''پیامد:''' پایبندی به این شبکه اخلاقی، مانع از هدر رفتن انرژی جمعی شده و موجب ارتقای منزلت و اقتدار اجتماعی جامعه می‌گردد.<ref>محصص، «الگوی همبستگی اجتماعی در کلام امام رضا (ع)»، ۱۴۰۳، ص ۲۱.</ref>
 
=== دیدگاه فارابی ===
در اندیشه [[فارابی]]، عامل اصلی ایجاد همبستگی اجتماعی در جامعه «محبت» است. این محبت در سه مرحله شکل می‌گیرد: نخست، به دلیل «اشتراک در فضیلت» که از طریق اشتراک در آراء (نظیر اعتقاد به مبدأ و منتهای آفرینش) و افعال حاصل می‌شود؛ دوم، محبت براثر منفعت که ناشی از نیاز افراد به یکدیگر در زندگی اجتماعی است؛ و سوم، محبت براثر لذت که به واسطه اشتراک در فضایل و سودرسانی متقابل پدید می‌آید. در نظر فارابی، [[مدینه فاضله]] یک جامعه به‌هم‌پیوسته است که در پرتو این سه نوع محبت و همبستگی، افراد با هدف مشترک کسب «سعادت» در کنار یکدیگر تلاش می‌کنند.<ref>رستمی کیسمی، «عرصه‌های مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲، صص ۷۵-۷۶.</ref>
 
=== دیدگاه امام خمینی ===
در اندیشه سیاسی و اجتماعی [[سید روح‌الله خمینی|امام خمینی]]، دین مبین اسلام و اتحاد حول محور آن، مهم‌ترین عامل ایجاد همبستگی اجتماعی است. ایشان ملی‌گراییِ منهای اسلام را رد کرده و هدف مشترک جامعه را مکتب نجات‌بخش اسلام می‌دانند.<ref>رستمی کیسمی، «عرصه‌های مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲، صص ۷۹-۸۲.</ref> عرصه‌های اصلی همبستگی از دیدگاه ایشان عبارتند از:
 
* '''دشمن‌شناسی مشترک:''' قرار گرفتن در برابر دشمنی مشترک (استبداد داخلی و استعمار خارجی) باعث انسجام ملی می‌شود.<ref>رستمی کیسمی، «عرصه‌های مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲، صص ۸۲-۸۵.</ref>
* '''مشارکت همه‌جانبه مردم:''' اداره صحیح کشور در گروی حضور و مشارکت عمومی و اعتماد متقابل حاکمیت و مردم است.<ref>رستمی کیسمی، «عرصه‌های مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲، صص ۸۵-۸۸.</ref>
* '''جایگاه روحانیت:''' روحانیت به عنوان نماینده دین، نقش محوری در هدایت و پیوند دادن مردم دارد.<ref>رستمی کیسمی، «عرصه‌های مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲، صص ۸۸-۹۱.</ref>
* '''مناسک جمعی اسلامی:''' شعائری نظیر عزاداری‌ها و نمازهای جماعت، ظرفیت بالایی در تحکیم وحدت و ایجاد انسجام دارند.<ref>رستمی کیسمی، «عرصه‌های مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲، صص ۹۱-۹۴.</ref>
 
=== سید محمد حسین طباطبایی ===
در اندیشه [[سید محمدحسین طباطبایی]]، نقطۀ عزیمت تحلیل همبستگی، نظریه «اعتباریات» و مفهوم «استخدام» است. او معتقد است انسان به حکم اضطرار و برای تأمین منافع خویش، دیگران را به خدمت می‌گیرد (استخدام) که منجر به تشکیل جامعه می‌شود.<ref>طباطبایی، «اصول فلسفه و روش رئالیسم»، ۱۳۹۲، ج ۲، ص ۲۲۰.</ref> وی معتقد است که همبستگی پایدار تنها در سایه دین و نبوت به عنوان عامل فراطبیعی ممکن است.<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ۱۳۹۰، ج ۲، ص ۱۸۷.</ref> علامه تحت عنوان '''مُرابطه'''، سازوکارهای همبستگی را در سه مرحله تبیین کرده است: صبر فردی (خویشتن‌داری)، مصابره (اتصال نیروهای پایداری جمعیت آسیب‌دیده) و مرابطه (وصل کردن نیروها در تمامی شئون زندگی).<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ۱۳۹۰، ج ۴، ص ۱۴۳.</ref> در این الگو، جامعه به یک شخصیت واحد تبدیل شده و «تفکر اجتماعی» جایگزین تفکر فردی می‌گردد.<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ۱۳۹۰، ج ۴، ص ۱۶۶.</ref><ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ۱۳۹۰، ج ۴، ص ۱۵۹.</ref>
 
=== دیدگاه محمدعلی شاه‌آبادی ===
[[محمدعلی شاه‌آبادی|آیت‌الله شاه‌آبادی]] در کتاب «شذرات المعارف»، همبستگی اجتماعی را بر دو پایه خیط نبوت و ولایت (انسجام عمودی) و خیط اخوت (انسجام افقی) تبیین می‌کند. وی خطرناک‌ترین عامل انحطاط جامعه را انفصام خیط اخوت (گسست پیوند برادری) و پیوند با اجانب می‌داند.<ref>شاه‌آبادی، «شذرات المعارف»، ۱۳۸۰، ص ۸.</ref> نظریه او بر دو رکن استوار است:
 
* '''سیاست عِدّه (نیروی انسانی):''' مبتنی بر قاعده «لا عِدَّةَ إلا بالأخوة»؛ که پایداری آن منوط به چهار ناموسِ انس، کمال، عزت و عون است.<ref>شاه‌آبادی، «شذرات المعارف»، ۱۳۸۰، ص ۱۶.</ref>
* '''سیاست عُدّه (قدرت اقتصادی):''' مبتنی بر قاعده «لا عُدَّةَ إلا بالإعانة»؛ که شکل‌گیری قدرت اقتصادی را تنها در سایه تعاون ممکن می‌داند.<ref>شاه‌آبادی، «شذرات المعارف»، ۱۳۸۶، ص ۳۰.</ref>


او انسان محبوس در خودخواهی را به «صفر» تشبیه می‌کند که تنها با عبور از انانیت و گرد آمدن حول آرمان‌های اسلام به «عدد» تبدیل می‌شود.<ref>شاه‌آبادی، «شذرات المعارف»، ۱۳۸۰، ص ۱۷۲.</ref><ref>شاه‌آبادی، «شذرات المعارف»، ۱۳۸۰، ص ۸.</ref>
== مبانی دینی همبستگی اجتماعی ==
[[پرونده:همبستگی اجتماعی۱.jpg|جایگزین=حضور گروه‌های دانشجویی در آواربردازی از منازل آسیب‌دیده در جنگ ۱۲ روزه|بندانگشتی|حضور گروه‌های دانشجویی در آواربردازی از منازل آسیب‌دیده در [[جنگ دوازده روزه|جنگ ۱۲ روزه]]]]
در دیدگاه قرآنی، همبستگی اجتماعی بر شالوده‌های فطری و تکوینی استوار است و یکی از غایات اصلی تشریع دین، رفع اختلافات بشری است.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1390ش، ج۲، ص۱۱۱–۱۱۲.</ref> تمسک به ریسمان الهی،<ref>سوره آل‌عمران، آیه 103.</ref> جامعه‌سازی بر محوریت عقیده و هدف'''،'''<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۱۳۹۰ش، ج4، ص196.</ref> ارائه تفسیر واقعی از [[دنیا]] به‌عنوان محل منازعه،<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1390ش، ج ۹، ص۱58-۱60.</ref> تربیت [[روحیه ایثار]]،<ref>سوره حجرات، آیه ۱۰.</ref> [[وفای به‌عهد]]،<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1390ش، ج5، ص260-261.</ref> تأکید بر اصول مشترک انسانی در تعاملات فرهنگی و اجتماعی،<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/20140201112234-9718-51.pdf حسامی، «همبستگی اجتماعی در قرآن»، ۱۳۹۰ش، ص۴۶.]</ref> ارائه الگوی '''ن'''ظارت و [[کنترل اجتماعی]]،<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن،1390ش، ج۱۲، ص۳۳۳–۳۳۴.</ref> [[عدالت]] و [[عدالت اجتماعی]]،<ref>[http://mieaoi.ir/article-1-717-fa.pdf میری و جانی، «رابطه عدالت با همبستگی اجتماعی...»، ۱۳۹۹ش، ص۲۰۵-۲۰۸.]</ref> التزام به دستورات اخلاقی،<ref>[https://2.189.160.148/file/download/article/659b7dd60c48d-10168-43-2.pdf محصص، «الگوی همبستگی اجتماعی در کلام امام رضا»، ۱۴۰۳ش، ص70.]</ref> پایان‌بخشی به تفرقه جاهلی و عمل به مناسک جمعی دین، برخی از سازوکارهای انسجام‌بخش دین و تقویت [[اخوت اسلامی]] به‌عنوان نوعی همبستگی گروهی در مقابل همبستگی گروهی مبتنی بر طبیعت و منفعت ذکر شده است.<ref>فصیحی، منطق کارکردی و دفاع از دین، 1390ش، ص128-133.</ref>


== نهادهای مؤثر بر همبستگی اجتماعی ==
== دیدگاه جامعه‌شناسان ==
جامعه‌شناسان مختلف هرکدام از زاویه‌ای به مفهوم همبستگی اجتماعی نگاه کرده‌اند. همبستگی اجتماعی از منظر جامعه‌شناسی، مفهومی چندبعدی است: گاهی اخلاقی، گاهی اقتصادی، گاهی عاطفی و گاهی ساختاری؛ اما همه جامعه‌شناسان بر یک نکته توافق دارند: هیچ جامعه‌ای بدون نوعی همبستگی نمی‌تواند دوام بیاورد.


=== نهاد دین و همبستگی اجتماعی ===
=== اندیشمندان اولیه ===
در اندیشه اسلامی و آیات قرآن، یکی از غایات اصلی تشریع دین، رفع اختلافات بشری و ایجاد انسجام اجتماعی است. خداوند در آیه ۲۱۳ سوره بقره و آیه ۱۰۳ سوره آل‌عمران، دین را مهم‌ترین عامل اصلاح حیات بشر معرفی کرده و «اعتصام به حبل‌الله» (پناه بردن به ریسمان الهی یعنی کتاب و سنت) را نعمتی می‌داند که جامعه را از لبه پرتگاه جنگ، تضاد و کشمکش نجات داده و میان دل‌ها الفت و برادری ایجاد می‌کند.<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ج ۲، ص ۱۱۱-۱۱۲ و ج ۳، ص ۳۶۹-۳۷۱.</ref>
* شارل ژید، اقتصاددان فرانسوی، همبستگی اجتماعی را بر سه‌پایه می‌دید: عادلانه بودن وضعیت طبیعی انسان‌ها، بدهکاری هر فرد به جامعه، و اجتماعی بودن خطرها (یعنی همه در برابر مشکلات سهیم هستند). او از تشکیل تعاونی‌ها، اتحادیه‌های کارگری و سازمان‌های خودیاری برای مقابله با سرمایه‌داری حمایت می‌کرد.<ref>ذاکری، همبستگی اجتماعی و دشمنان آن، 1400ش، ص135 و 144-148.</ref>
* [[مونتسکیو]] همبستگی را درهم‌آمیختگی عادت‌ها و خلق‌وخوی جمعی می‌دانست. [[ژان ژاک روسو|روسو]] معتقد بود همبستگی از یک قرارداد نانوشته اجتماعی زاده می‌شود.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/20140201112234-9718-51.pdf حسامی، «همبستگی اجتماعی در قرآن»، ۱۳۹۰، ص۳۱.]</ref>
* ژان ژورس همبستگی را یک آرمان جمعی می‌دید و بعداً «همبستگی اخلاقی» را مطرح کرد تا جلوی خودخواهی افراد را بگیرد.
* شارل فوریه چهار معنای همبستگی را بیان کرد: مسئولیت جمعی در قبال بیمه و بازپرداخت وام، آمادگی برای تقسیم منابع با نیازمندان، حس تعلق به جمع، و تضمین حداقل درآمد برای خانواده‌های نیازمند.
* پیر لورو هم مفهوم همبستگی را نقد نیکوکاری مسیحی، ایده قرارداد اجتماعی، و نگاه ارگانیکی به جامعه می‌دانست.<ref>ذاکری، همبستگی اجتماعی و دشمنان آن، 1400ش، ص161-164.</ref>


همچنین در روایات [[علی بن ابی‌طالب|امام علی]] میان دین و انسجام اجتماعی پیوندی ناگسستنی برقرار شده است؛ ایشان از اصلی‌ترین کارکردهای بعثت پیامبر اسلام (ص) را پر کردن شکاف‌های ناشی از اختلاف، ایجاد پیوند الفت و برادری، و خاموش کردن کینه‌های نهفته در عصر جاهلیت می‌دانند.<ref>نهج‌البلاغه، خطبه‌های ۱، ۳۹، ۱۹۲ و ۲۳۱.</ref> مرتضی مطهری نیز تأکید می‌کند که اولین خدمت اسلام در ایران، از بین بردن تشتت افکار و ایجاد انسجام در میان اقوام مختلف از طریق ترویج آرمان واحد بوده است.<ref>مطهری، «خدمات متقابل اسلام و ایران»، ص ۳۱۳.</ref>
=== نظریه امیل دورکیم ===
[[پرونده:همبستگی اجتماعی۲.jpg|جایگزین=امیل دورکیم جامعه‌شناس فرانسوی|بندانگشتی|امیل دورکیم جامعه‌شناس فرانسوی]]
[[امیل دورکیم]] معروف‌ترین نظریه را دربارهٔ [[همبستگی]] ارائه داد. او دو نوع همبستگی را از هم جدا کرد:
* همبستگی مکانیکی (ویژه جوامع سنتی و کوچک): مردم شبیه هم هستند، ارزش‌های مشترک دارند و بدون نیاز به تفاوت زیاد کنار هم زندگی می‌کنند.
* همبستگی ارگانیکی (ویژه جوامع مدرن و بزرگ): مردم تخصص‌های متفاوت دارند و مانند اعضای یک بدن به یکدیگر وابسته‌اند.<ref>[https://jstmt.ut.ac.ir/article_87258_0d1161a88ba2b0e6d1176dd36e6b2116.pdf جهانی‌نسب، «بررسی مفهوم همبستگی اجتماعی در آراء و اندیشه‌های ابن‌خلدون و امیل دور کیم»، ۱۴۰۱، ص۱۵۵.]</ref>


==== راهکارهای دین برای ایجاد همبستگی ====
از نظر دورکیم، برابری فرصت‌ها و وجود گروه‌های میانی مانند انجمن‌های صنفی، شرط انسجام جامعه است. در زمان بحران‌ها که قوانین قدیمی از کار می‌افتند، همبستگی تازه‌ای بر پایه اخلاق مقدس و آرمان‌های جمعی زاده می‌شود که خودخواهی را مهار می‌کند.<ref>ذاکری، همبستگی اجتماعی و دشمنان آن، 1400ش، ص296-300.</ref>
متون دینی و قرآنی از طریق سازوکارهای زیر به ایجاد و حفظ انسجام اجتماعی کمک می‌کنند:


* '''ارائه تفسیر فرامادی از دنیا:''' مکاتب مادی به دلیل محدودیت منابع دنیوی و غریزه حب ذات، غالباً به تعارض و کشمکش می‌انجامند. اما دین با معرفی دنیا به عنوان مقدمه آخرت، خواسته‌های مادی را با اهداف معنوی گره زده و با همسو کردن مصالح شخصی و اجتماعی، ریشه تزاحم و دشمنی را از بین می‌برد.<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ج ۹، صص ۱۱۸-۱۲۱.</ref>
=== همبستگی در برابر نئولیبرالیسم ===
* '''تربیت روحیه دیگرخواهی و ایثار:''' دین با کم‌ارزش خواندن دلبستگی‌های مادی، انسان‌ها را به انجام خدمات اجتماعی برای رضای خدا تشویق می‌کند. در این نگرش، دیگرخواهی ریشه در منفعت‌طلبی پنهان ندارد، بلکه اوج تعالیم دینی، مقدم داشتن دیگران بر خود (ایثار) و ترویج مفهوم «برادری مؤمنان» است.<ref>قرآن کریم، سوره حجرات، آیه ۱۰؛ و سوره انسان، آیات ۸-۹.</ref>
* مارسل موس، شاگرد دورکیم، با طرح چرخه «بخشیدن، گرفتن و پس دادن» نشان داد همبستگی ریشه اخلاقی دارد، نه منفعت‌طلبانه. او می‌گفت فرد و دولت به هم بدهکارند.<ref>ذاکری، همبستگی اجتماعی و دشمنان آن، 1400ش، ص116-117.</ref>
* '''پایبندی به عهد و پیمان:''' مهم‌ترین سرمایه یک جامعه برای جلوگیری از اتمیزه شدن (پراکندگی فردگرایانه)، حفظ اعتماد متقابل است. قرآن و روایات با تأکید شدید بر وفای به عهد و پرهیز از پیمان‌شکنی، این پشتوانه همکاری‌های سطح وسیع اجتماعی را تضمین می‌کنند.<ref>قرآن کریم، سوره بقره، آیه ۱۷۷.</ref>
* ژرژ باتای برعکس اقتصاددانان، معتقد بود جامعه با [[بخشش]]، [[فداکاری]]، [[ایثار]] و قربانی کردن پیوند می‌خورد، نه با سودجویی و ثروت‌اندوزی. او همبستگی را به دو نوع تقسیم کرد:
* '''نظارت اجتماعی و اجتناب از مفاسد:''' نهیِ صریح قرآن از مفاهیمی چون «فحشا»، «منکر» و «بغی» (سوره نحل، آیه ۹۰)، در حقیقت امر به حفظ اتحاد جامعه است؛ زیرا شیوع کج‌روی‌ها باعث هدر رفتن نیروها و فروپاشی نظام اجتماعی می‌شود.<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ج ۱۲، صص ۳۳۳-۳۳۴.</ref>
# همبستگی عام‌گرا و مثبت: بر پایه انسانیت مشترک و پذیرش تفاوت‌ها
* '''مناسک جمعی:''' تشریع عبادات و مناسکی که جنبه دسته‌جمعی دارند (مانند نماز جماعت، نماز جمعه و حج)، از مؤثرترین عوامل عملی در تقویت انسجام مسلمانان و مبارزه با عوامل تفرقه‌افکن به شمار می‌رود.<ref>نهج‌البلاغه، حکمت ۲۵۲.</ref>
# همبستگی خاص‌گرا و فاشیستی: بر پایه طرد دیگری و عدم پذیرش تفاوت<ref>ذاکری، همبستگی اجتماعی و دشمنان آن، 1400ش، ص317-321.</ref>
* از نظر لوی استراوس، همبستگی محصول مبادله است و مبادله خود یک ساختار اجتماعی به‌شمار می‌رود.<ref>ذاکری، همبستگی اجتماعی و دشمنان آن، 1400ش، ص331 و 334.</ref>
* پی‌یر بوردیو در برابر جریان جهانی نئولیبرالیسم که جوامع را تجزیه می‌کند، از دو نوع همبستگی دفاع می‌کرد:
# همبستگی جنبش‌های جهانی
# همبستگی جنبش‌های محلی<ref>ذاکری، همبستگی اجتماعی و دشمنان آن، 1400ش، ص363.</ref>
* بولتانسکی همبستگی را نتیجه اخلاقیات جامعه می‌دانست و چهار نوع آن را بر اساس دو محور «صلح در برابر منازعه» و «هم‌ارزی در برابر ناهم‌ارزی» دسته‌بندی کرد. او می‌گفت برای تحقق همبستگی باید از نقد لیبرالیسم جدید و پیوند نقد اجتماعی با نقد هنری استفاده کرد.<ref>ذاکری، همبستگی اجتماعی و دشمنان آن، 1400ش، ص428-434، 456 و 471.</ref>
* امروزه مکتب همبستگی برای دفاع از جامعه در برابر فاشیسم و سودگرایی افراطی شکل گرفته است. این مکتب مفاهیمی مانند اقتصاد همبستگی، اقتصاد اجتماعی و اقتصاد بخشش را در برابر علم اقتصاد سودمحور مطرح کرده و ریشه‌کن کردن نابرابری‌های بیرونی را اصل بنیادین همبستگی می‌داند.<ref>ذاکری، همبستگی اجتماعی و دشمنان آن، 1400ش، ص467-469.</ref>


=== آموزش عالی و دانشگاه ===
=== رویکردهای کارکردگرایی و تبادلی ===
دانشگاه‌ها با ترویج «شهروندی اجتماعی»، افراد را از منفعت‌گرایی فردی به سمت مصالح عمومی سوق می‌دهند. نهاد آموزش عالی از طریق تولید اجماع درباره قراردادهای اجتماعی، نقش بازتولیدکننده اخلاق جمعی را ایفا می‌کند.<ref>عطارزاده، «دانشگاه و همبستگی ملی؛ تحول مفهوم فردی شهروندی به رویکرد اجتماعی»، ۱۴۰۲، ص ۴۵.</ref><ref>کریمی، «تأملی نظری درباره نسبت آموزش عالی و همبستگی اجتماعی»، ۱۳۹۰، ص ۱.</ref>
* از منظر تالکوت پارسونز، جامعه‌شناس کارکردگرا، انسجام جامعه از طریق ارزش‌ها و اصول مشترک به دست می‌آید.
* پیتر بلاو از نظریه‌پردازان مبادله، بر اهمیت پاداش‌های گروهی تأکید داشت؛ وقتی گروه به اعضای هم‌راه خود پاداش می‌دهد، همبستگی تقویت می‌شود.<ref>[https://2.189.160.148/file/download/article/1646643602-10516-1400-76.pdf حاجیانی، «شاخص‌های همبستگی اجتماعی و تأثیر دانشگاه آزاد اسلامی بر آن»، ۱۳۹۰، ص109.]</ref>


=== قانون و نظام حقوقی ===
=== نظریه انتخاب عقلانی ===
قانون ابزاری برای تنظیم روابط اجتماعی است؛ اما اگر هنجارهای قانونی با واقعیت‌های عینی جامعه تطابق نداشته باشد، منجر به تضاد می‌شود. برای ارتقای همبستگی، تطابق قانون با خواسته‌های جامعه ضروری است.<ref>مهدوی زاهد، «نقش قانون در ارتقا یا کاستن همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲، ص ۳۰.</ref>
* مایکل هچتر همبستگی را بر سه بعد می‌دید:
# رفتار مشارکتی
# احساس وابستگی عاطفی (عشق، دوستی، برادری)
# قضاوت و کنترل جامعه بر اعضا
* لیندنبرگ، همبستگی را از خودگذشتگی برای کالاهای مشترک، تحمل هزینه برای منافع جمعی، کمک به نیازمندان، مقاومت در برابر پیمان‌شکنی و جبران خسارت در بلایا می‌دانست.<ref>[https://2.189.160.148/file/download/article/1646643602-10516-1400-76.pdf حاجیانی، «شاخص‌های همبستگی اجتماعی و تأثیر دانشگاه آزاد اسلامی بر آن»، ۱۳۹۰، ص109.]</ref>


=== فضاهای شهری و رسانه ===
=== آیین‌های تعامل و احساسات ===
* راندل کالینز بر «آیین‌های تعامل» تأکید داشت: گردهمایی‌های رو در رو، آیین‌های مشترک و حالات عاطفی یکسان بین افراد.
* دیوید آر. هایس «همبستگی عادلانه و عاطفی» را مطرح کرد و بر نقش وفاداری، هم‌پیمانی و هماهنگی احساسی تأکید می‌کرد.
* در رویکرد شبکه‌های اجتماعی، نظریه‌پردازانی مانند مارکوفسکی و لاولر بر «دسترسی‌پذیری» تأکید دارند؛ هرچه پیوندها بین افراد یک شبکه بیشتر و قوی‌تر باشد، همبستگی بیشتر است.<ref>[https://2.189.160.148/file/download/article/1646643602-10516-1400-76.pdf حاجیانی، «شاخص‌های همبستگی اجتماعی و تأثیر دانشگاه آزاد اسلامی بر آن»، ۱۳۹۰، ص109-110.]</ref>


* '''فضای عمومی:''' کیفیت فضاهای شهری بستر تعاملات چهره‌به‌چهره است که منجر به افزایش اعتماد و وجدان جمعی میان شهروندان می‌شود.<ref>عبداله زاده فرد، «ارتقای کیفیت فضاهای عمومی شهری راهبردی در شکل گیری همبستگی اجتماعی»، ۱۳۹۵، ص ۲.</ref>
=== مطالعات خُرد ===
* '''رسانه‌های جمعی:''' رسانه‌ها با ایجاد لایه‌های هویتی مشترک می‌توانند انسجام فرهنگی را تقویت کنند.<ref>امام جمعه، «تحلیل جامعه شناختی همبستگی اجتماعی و فرهنگی در ایران»، ۱۳۸۷، ص ۱.</ref>
در سطح کوچک‌تر، پژوهشگران به‌جای [[همبستگی]] از مفهوم [[دل‌بستگی]] استفاده می‌کنند:
* مک‌فرسون و اسمیت: مدت زمان عضویت در گروه و تأثیر آن بر دلبستگی.
* هکاترون و روزنشتاین: کنش‌های جمعی، فرصت تماس، دوستی، نوع‌دوستی و سود مشترک.
* ویلر و همکاران: نقش مجازات برای کسانی که سوار بر زحمت دیگران می‌شوند (مفت‌سواری)، ترجیح مشارکت بر بی‌تفاوتی.
* هاوسر و لواگلیا: حتی اگر [[نابرابری]] در گروه باشد، [[عواطف انسانی]] می‌توانند همبستگی ایجاد کنند.
* شاین، جئونگر و لاولر: آگاهی افراد از روابط مبادله‌ای خود.
* لوین و مورلند: وفاداری اعضا کلید ماندگاری پیوندهای گروهی است.<ref>[https://2.189.160.148/file/download/article/1646643602-10516-1400-76.pdf حاجیانی، «شاخص‌های همبستگی اجتماعی و تأثیر دانشگاه آزاد اسلامی بر آن»، ۱۳۹۰، ص110.]</ref>


== شاخص‌های سنجش و پیامدها ==
== دیدگاه اندیشمندان مسلمان ==
شاخص‌های کلیدی برای ارزیابی همبستگی عبارتند از: احساس تعلق به هویت ملی، سطح اعتماد متقابل، مشارکت داوطلبانه و مسئولیت‌پذیری، و تساهل و مدارا.<ref>حاجیانی، «شاخص‌های همبستگی اجتماعی»، ۱۳۹۰، ص ۷.</ref> '''پیامدهای مثبت:''' ایجاد امنیت پایدار، استقلال ملی و فراهم شدن منابع برای آبادانی کشور از نتایج مستقیم یک جامعه همبسته است.<ref>باقی نصرآبادی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی»، ۱۳۸۴، ص ۱.</ref>
[[پرونده:همبستگی اجتماعی۳.png|جایگزین=سید محمدحسین طباطبایی|بندانگشتی|[[سید محمدحسین طباطبایی]] فیلسوف اجتماعی معاصر شیعه]]
* [[ابن‌خلدون]] از مفهوم [[عصبیت]] برای تبیین همبستگی استفاده می‌کند. عصبیت در ابتدا بر [[پیوند خویشاوندی|پیوندهای خویشاوندی]] استوار است، اما در پیوند با [[دین]]، قدرت نفوذ آن دوچندان شده و منجر به تشکیل [[تمدن]] و [[دولت]] می‌شود. [[تجمل‌گرایی]] و [[تن‌پروری]] نیز منجر به تضعیف پیوندهای انسانی می‌شود.<ref>ابن‌خلدون، مقدمه ابن‌خلدون، 1390ش، ج1، ص294 و 301-302.</ref>
* [[فارابی]]، محبت را عامل اصلی همبستگی اجتماعی می‌داند. در [[مدینه فاضله]]، افراد در پرتو [[محبت]] ناشی از اشتراک در [[فضیلت]]، [[منفعت]] و [[لذت]]، برای کسب [[سعادت]] تلاش می‌کنند.<ref>رستمی کیسمی، «عرصه‌های مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲ش، ص۷۵–۷۶.</ref> [[خواجه نصیرالدین طوسی]] نیز دو گونه محبت طبیعی و ارادی را عامل همبستگی اجتماعی می‌داند.<ref>طوسی، اخلاق ناصری، 1391ش، ص258-260.</ref>
* [[محمدعلی شاه‌آبادی]]، هندسه همبستگی اجتماعی را بر تقاطع دو خَیطِ (ریسمان) طولیِ «[[ولایت]]» و عرضیِ «[[اخوت]]» استوار می‌کند.<ref>شاه‌آبادی، شذرات المعارف، ۱۳۸۰ش، ص۸.</ref> مدل او شامل دو بازوی سیاست عِدّه، تولید سرمایه انسانی منسجم بر پایه برادری و چهار ناموس اُنس، کمال، عزت و عون<ref>شاه‌آبادی، شذرات المعارف، ۱۳۸۰ش، ص۱۶.</ref> و سیاست عُدّه، اقتصاد تعاونی و قدرت مادی، است.<ref>شاه‌آبادی، شذرات المعارف، ۱۳۸0، ص۳۰.</ref> از نظر وی، در سطح فردی انسان خودخواه همچون صفر است که تنها در سایه [[پیوند عاطفی]] و ساختاری با [[جامعه ایمانی]] به عدد تبدیل شده و ارزش می‌یابد.<ref>شاه‌آبادی، شذرات المعارف، ۱۳۸۰ش، ص۱۷۲ و ۸.</ref>
* [[سید روح‌الله خمینی|امام خمینی]] در تبیین مبانی [[همبستگی اجتماعی در ایران]]، اتحاد حول محور اسلام را جایگزین ملی‌گرایی سکولار کرد. دشمن‌شناسی مشترک، مشارکت همه‌جانبه مردم در امور جامعه، روحانیت و مناسک جمعی اسلامی عرصه‌های مهم همسبتگی اجتماعی از نظر وی ذکر شده است.<ref>[https://iranjournals.nlai.ir/bitstream/handle/123456789/1045011/FED006997C2D9D4DE9194FD78E28AEC6.pdf?sequence=1&isAllowed=y رستمی کیسمی، «عرصه‌های مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲ش، ص82-۹۴.]</ref>
*[[سید محمدحسین طباطبایی]] معتقد است طبیعت استخدام‌گر انسان ذاتاً مولد اختلاف است<ref>طباطبایی، «اصول فلسفه و روش رئالیسم»، ۱۳۹۲ش، ج۲، ص۲۲۰.</ref> و همبستگی اجتماعی پایدار تنها با مداخله [[دین]] به‌عنوان عاملی فراطبیعی محقق می‌شود.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۱۳۹۰ش، ج۲، ص۱۸۷.</ref> او سازوکار همبستگی را در سه پله صبر فردی، مصابره (همبستگی مقاومتی) و در نهایت مرابطه (همبستگی شبکه‌ای) صورت‌بندی می‌کند.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۱۳۹۰ش، ج۴، ص۱۴۳.</ref> در این الگو، [[جامعه]] به یک شخصیت واحد تبدیل شده و تفکر اجتماعی جایگزین تفکر فردی می‌گردد.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۱۳۹۰ش، ج۴، ص۱۶۶ و 159.</ref> عامل اصلی همبستگی هم [[عقیده]] و [[هدف]] است نه سرزمین و [[نژاد]].<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۱۳۹۰ش، ج4، ص 196.</ref>


== عوامل واگرایی و تضعیف ==
== تقویت همبستگی اجتماعی ==
* [[پرونده:همبستگی اجتماعی۴.jpg|جایگزین=برگزاری جشن نیکوکاری در مدارس شهرستان رامیان|بندانگشتی|برگزاری جشن نیکوکاری در مدارس شهرستان رامیان، اسفند ۱۳۹۴ش.]]دین از مهم‌ترین عوامل همبستگی اجتماعی معرفی شده است.<ref>ذاکری، همبستگی اجتماعی و دشمنان آن، 1400ش، ص135، 173 و 184.</ref>
* نهاد آموزش نیز با تربیت شهروند اجتماعی و ملتزم به مصالح عمومی و قراردادهای اجتماعی،<ref>[https://2.189.160.148/file/download/article/6533b6ca15f6e-10522-9-2.pdf عطارزاده، «دانشگاه و همبستگی ملی؛ تحول مفهوم فردی شهروندی به رویکرد اجتماعی»، ۱۴۰۲ش، ص۴۵.]</ref> بازتولید فرهنگ و اخلاق، ایجاد شبکه‌های پایدار، پایه‌گذاری سنت‌های ثبات‌بخش و خلق [[سرمایه اجتماعی]]، همبستگی اجتماعی را تقویت می‌کند.<ref>[https://www.rjnsq.ir/article_100385_58acb17af943b7218bca87690910c555.pdf کریمی، «تأملی نظری دربارهٔ نسبت آموزش عالی و همبستگی اجتماعی؛ مرور اجمالی تجربهٔ مالزی»، ۱۳۹۰ش، ص77.]</ref>
* نهاد حقوق از راه تطابق قانون با خواسته‌های جامعه، مقوم همبستگی اجتماعی است؛<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/1751008351-685e445f93ac3-9428-120-1.pdf مهدوی زاهد، «تأملی بر نسبت قانون با جامعه؛ نقش قانون در ارتقا یا کاستن همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲ش، ص5.]</ref> زیرا اخلاقیات همبستگی‌ساز تنها در صورتی پایدار می‌مانند که به کدهای حقوقی و رویه‌های قانونی تبدیل شوند.<ref>[https://fararu.com/fa/news/507716/همبستگی-اجتماعی-دشمنان-آن «همبستگی اجتماعی و دشمنان آن»، وب‌سایت فرارو.]</ref>
* رسانه‌های جمعی و شبکه‌های اجتماعی در فضای مجازی نیز با ایجاد لایه‌های هویتی مشترک در تقویت همبستگی اجتماعی مهم شمرده شده است.<ref>[https://2.189.160.148/file/download/article/20110111133118-تحليل%20جامعه%20شناختي%20همبستگي%20اجتماعي%20و%20فرهنگي%20در%20ايران.pdf امام‌جمعه، «تحلیل جامعه‌شناختی همبستگی اجتماعی و فرهنگی در ایران»، ۱۳۸۷ش، ص96.]</ref>
* برخی از عوامل هنجاری و رفتاری تقویت همبستگی اجتماعی نیز عبارت‌اند از:
# درک عمیق از اهداف کلان جامعه و پرهیز از اظهارنظرهای ناآگاهانه؛
# بهره‌گیری از [[خرد جمعی]] و جلوگیری از تک‌روی؛
# ترویج روحیه گذشت و سازگاری با دیگران؛
# صداقت متقابل و پرهیز از [[نفاق]]؛
# تقویت پیوندهای عاطفی و تلاش مدام برای [[صلح]]، [[آشتی]] و حل مسالمت‌آمیز منازعات؛<ref>[https://donya-e-eqtesad.com/بخش-ویژه-نامه-63/3896987-همبستگی-اجتماعی-مشارکت-مردمی «همبستگیِ اجتماعی و مشارکت مردمی»، وب‌سایت دنیای اقتصاد.]</ref>
# [[دین‌داری]] و [[دین‌مداری]].<ref>[https://2.189.160.148/file/download/article/1537073513-9865-40.pdf زارع و همکاران، «بررسی تأثیر میزان و انواع دینداری بر همبستگی اجتماعی»، ۱۳۹۴ش، ص۱۶۹.]</ref>


* '''بی‌عدالتی اجتماعی:''' اصلی‌ترین عامل گسست پیوندهای جمعی است.<ref>مشفقی، «رابطه عدالت اجتماعی با همدلی و همبستگی مردم در جامعه»، ۱۳۹۰، ص ۱.</ref>
=== موانع همبستگی اجتماعی ===
* '''فردگرایی مفرط:''' ترجیح منافع شخصی بر مصالح عمومی.
[[رذائل اخلاقی]]، تقدم منافع شخصی بر مصالح عمومی،<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/5415/5421/50707/همبستگی-اجتماعی-و-مشارکت-عمومی-%22دیدگاهها،-عوامل-تقویت،-تهدیدها-و-راهکارها%22 نصرآبادی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی (دیدگاه‌ها، عوامل تقویت، تهدیدها و راهکارها)»،  پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.]</ref> توسعه نامتوازن،<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیرالقرآن، 1390ش، ج9، ص330.</ref> بی‌عدالتی،<ref>[http://mieaoi.ir/article-1-717-fa.pdf مشفقی، «رابطه عدالت اجتماعی با همدلی و همبستگی مردم در جامعه»، ۱۳۹۰ش، ص76.]</ref> سیاست‌های نئولیبرال، بازارگرایی، اقتدارگرایی و فاشیسم، از موانع همبستگی اجتماعی در دنیای امروز ذکر شده است.<ref>[https://fararu.com/fa/news/507716/همبستگی-اجتماعی-دشمنان-آن «همبستگی اجتماعی و دشمنان آن»، وب‌سایت فرارو.]</ref>
* '''بیماری‌های اخلاقی:''' سوءظن، تهمت و تفرقه که ریشه‌های همدلی را از بین می‌برد.<ref>باقی نصرآبادی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی»، ۱۳۸۴، ص ۱.</ref>


== پانویس ==
== پانویس ==
خط ۱۰۸: خط ۱۳۰:


== منابع ==
== منابع ==
{{آغاز منابع}}
* قرآن کریم.
* ابن‌خلدون، عبدالرحمان، مقدمه ابن‌خلدون، تهران، شرکت سهامی انتشارات خوارزمی، ۱۳۹۰ش.
* امام‌جمعه، فرهاد، «تحلیل جامعه‌شناختی همبستگی اجتماعی و فرهنگی در ایران»، مجله ''علوم اجتماعی''، شماره ۱۱، ۱۳۸۷.
* بیرو، آلن، فرهنگ علوم اجتماعی، ترجمه باقر ساروخانی، تهران، کیهان، ۱۳۷۵ش.
* جهانی‌نسب، احمد، «بررسی مفهوم همبستگی اجتماعی در آراء و اندیشه‌های ابن‌خلدون و امیل دورکیم»، فصلنامه نظریه‌های اجتماعی متفکران مسلمان، سال ۱۲، شماره ۱، ۱۴۰۱ش.
* حاجیانی، ابراهیم، «شاخص‌های همبستگی اجتماعی و تأثیر دانشگاه آزاد اسلامی بر آن»، فصلنامه مطالعات ملی، ویژه نامه شماره ۱، ۱۳۹۰.
* حسامی، فاضل، «همبستگی اجتماعی در قرآن»، فصلنامه معرفت فرهنگی اجتماعی، سال ۲، شماره ۴، ۱۳۹۰ش.
* خواجه نصیرالدین طوسی، محمد، اخلاق ناصری، به تصحیح مجتبی مینوی-علیرضا حیدری، تهران، شرکت سهامی انتشارات خوارزمی، ۱۳۹۰ش.
* رستمی کیسمی، علی، «عرصه‌های مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، فصلنامه فرهنگ پژوهش، شماره ۵۳، ۱۴۰۲ش.
* روشه، گی، تغیرات اجتماعی، ترجمه منصور وثوقی، قم، کتابخانه عمومی، ۱۳۷۸ش.
* دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه. تهران، مؤسسه چاپ و انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۶۹ش.
* ذاکری، آرمان، همبستگی اجتماعی و دشمنان آن، تهران، نی، ۱۴۰۰ش.
* زارع، بیژن، «بررسی تأثیر میزان و انواع دین‌داری بر همبستگی اجتماعی»، فصلنامه جامعه‌شناسی مسائل اجتماعی ایران، ۱۳۹۴ش.
* سایه‌میری، علی و جانی، بهاره، «رابطه عدالت با همبستگی اجتماعی از دیدگاه امام علی»، فصلنامه اقتصاد و بانکداری اسلامی، شماره ۳۱، ۱۳۹۹ش.
* شاه‌آبادی، محمدعلی، شذرات المعارف، تهران، انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ۱۳۸۰ش.
* طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه سید محمدباقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۹۰ش.
* طباطبایی، سید محمدحسین، اصول فلسفه و روش رئالیسم، تهران، صدرا، ۱۳۹۲ش.
* عبداله‌زاده فرد، علیرضا، «ارتقای کیفیت فضاهای عمومی شهری راهبردی در شکل‌گیری همبستگی اجتماعی»، فصلنامه نگرش‌های نو در جغرافیای انسانی، سال ۹، شماره اول، ۱۳۹۵ش.
* عطارزاده، مجتبی، «دانشگاه و همبستگی ملی؛ تحول مفهوم فردی شهروندی به رویکرد اجتماعی»، فصلنامه مطالعات راهبردی فرهنگ، سال ۳، شماره ۱، ۱۴۰۲ش.
* فصیحی، امان‌الله، منطق کارکردی و دفاع از دین، قم، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، ۱۳۹۰ش.
* کریمی، علی، «تأملی نظری دربارهٔ نسبت آموزش عالی و همبستگی اجتماعی»، فصلنامه مطالعات ملی، ویژه‌نامه شماره ۱، ۱۳۹۰ش.
* گولد، جولیوس و کولب، ویلیام، فرهنگ علوم اجتماعی. ترجمه باقر پرهام، تهران، مازیار، ۱۳۹۲ش.
* محصص، مرضیه، «الگوی همبستگی اجتماعی در کلام امام رضا (ع)»، فصلنامه فرهنگ رضوی، سال ۱۱، شماره ۴۳، ۱۴۰۳ش.
* مشفقی، بهاره، «رابطه عدالت اجتماعی با همدلی و همبستگی مردم در جامعه»، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۹۰ش.
* مصطفایی، عبدالمحمد، «تعامل و همبستگی اجتماعی در مکتب امام خمینی»، شماره ۷۲، بهار ۱۳۸۹ش.
* مهدوی زاهد، مهدی، «تأملی بر نسبت قانون با جامعه؛ نقش قانون در ارتقا یا کاستن همبستگی اجتماعی»، فصلنامه پژوهش حقوق عمومی، دوره ۲۱، شماره ۶۶، ۱۴۰۲ش.
* نصرآبادی، علی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی (دیدگاه‌ها، عوامل تقویت، تهدیدها و راهکارها)»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: ۸ آبان ۱۳۹۰ش.
* «همبستگی اجتماعی و دشمنان آن»، وب‌سایت فرارو، تاریخ درج مطلب:۱۲ مهر ۱۴۰۰ش.
* «همبستگیِ اجتماعی و مشارکت مردمی»، وب‌سایت دنیای اقتصاد، تاریخ درج مطلب: ۱۵ شهریور ۱۴۰۱ش.
* «همبستگی اجتماعی؛ سلاح کارآمد و سپر مقاوم ایران»، وب‌سایت نورنیوز، تاریخ درج مطلب: ۱ تیر ۱۴۰۴ش.
{{پایان منابع}}
{{علوم اجتماعی}}
{{تاب‌آوری}}


* امام جمعه، فرهاد، «تحلیل جامعه شناختی همبستگی اجتماعی و فرهنگی در ایران»، مجله ''علوم اجتماعی''، شماره ۱۱، ۱۳۸۷.
[[رده:مفاهیم اجتماعی]]
* باقی نصرآبادی، علی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی»، فصلنامه ''حصون''، شماره ۶، ۱۳۸۴.
[[رده:واژگان جامعه‌شناسی]]
* جهانی نسب، احمد، «بررسی مفهوم همبستگی اجتماعی در آراء و اندیشه های ابن خلدون و امیل دور کیم»، فصلنامه ''نظریه‌های اجتماعی متفکران مسلمان''، سال ۱۲، شماره ۱، ۱۴۰۱.
[[رده:واژگان علوم اجتماعی]]
* حاجیانی، ابراهیم، «شاخص‌های همبستگی اجتماعی و تأثیر دانشگاه آزاد اسلامی بر آن»، فصلنامه ''مطالعات ملی''، ویژه نامه شماره ۱، ۱۳۹۰.
[[رده:وضعیت اجتماعی]]
* حسامی، فاضل، «همبستگی اجتماعی در قرآن»، فصلنامه ''معرفت فرهنگی اجتماعی''، سال ۲، شماره ۴، ۱۳۹۰.
[[رده:ویژه‌ها]]
* رستمی کیسمی، علی، «عرصه های مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، فصلنامه ''فرهنگ پژوهش''، شماره ۵۳، ۱۴۰۲.
* زارع، بیژن، «بررسی تأثیر میزان و انواع دینداری بر همبستگی اجتماعی»، فصلنامه ''جامعه شناسی مسائل اجتماعی ایران''، ۱۳۹۴.
* سایه میری، علی، «رابطه عدالت با همبستگی اجتماعی از دیدگاه امام علی (ع)»، فصلنامه ''اقتصاد و بانکداری اسلامی''، شماره ۳۱، ۱۳۹۹.
* شاه‌آبادی، محمدعلی، «شذرات المعارف»، تهران، انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ۱۳۸۰.
* طباطبایی، سید محمدحسین، «المیزان فی تفسیر القرآن»، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۹۰.
* طباطبایی، سید محمدحسین، «اصول فلسفه و روش رئالیسم»، تهران، انتشارات صدرا، ۱۳۹۲.
* عبداله زاده فرد، علیرضا، «ارتقای کیفیت فضاهای عمومی شهری راهبردی در شکل گیری همبستگی اجتماعی»، فصلنامه ''نگرش‌های نو در جغرافیای انسانی''، سال ۹، شماره اول، ۱۳۹۵.
* عطارزاده، مجتبی، «دانشگاه و همبستگی ملی؛ تحول مفهوم فردی شهروندی به رویکرد اجتماعی»، فصلنامه ''مطالعات راهبردی فرهنگ''، سال ۳، شماره ۱، ۱۴۰۲.
* کریمی، علی، «تأملی نظری درباره نسبت آموزش عالی و همبستگی اجتماعی»، فصلنامه ''مطالعات ملی''، ویژه نامه شماره ۱، ۱۳۹۰.
* محصص، مرضیه، «الگوی همبستگی اجتماعی در کلام امام رضا (ع)»، فصلنامه ''فرهنگ رضوی''، سال ۱۱، شماره ۴۳، ۱۴۰۳.
* مشفقی، بهاره، «رابطه عدالت اجتماعی با همدلی و همبستگی مردم در جامعه»، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۹۰.
* مصطفایی، عبدالمحمد، «تعامل و همبستگی اجتماعی در مکتب امام خمینی»، شماره ۷۲.
* مهدوی زاهد، مهدی، «نقش قانون در ارتقا یا کاستن همبستگی اجتماعی»، فصلنامه ''پژوهش حقوق عمومی''، دوره ۲۱، شماره ۶۶، ۱۴۰۲.