محسن شریفی (بحث | مشارکتها) صفحهای تازه حاوی «جایگزین=مجسمه کمالالدین بهزاد واقع در خیابان براداران مظفر تهران|بندانگشتی|مجسمه کمالالدین بهزاد واقع در خیابان براداران مظفر تهران '''{{درشت|کمالالدین بهزاد}}'''؛ طراح و نقاش مینیاتوریست اهل هرات در قرنهای...» ایجاد کرد |
جز حمید فاضل صفحهٔ کمال الدین بهزاد را به کمالالدین بهزاد منتقل کرد |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:کمالالدین بهزاد.jpg|جایگزین=مجسمه کمالالدین بهزاد واقع در خیابان براداران مظفر تهران|بندانگشتی|مجسمه کمالالدین بهزاد واقع در خیابان براداران مظفر تهران]] | [[پرونده:کمالالدین بهزاد.jpg|جایگزین=مجسمه کمالالدین بهزاد واقع در خیابان براداران مظفر تهران|بندانگشتی|مجسمه کمالالدین بهزاد واقع در خیابان براداران مظفر تهران]] | ||
'''{{درشت|کمالالدین بهزاد}}'''؛ طراح و نقاش مینیاتوریست اهل هرات در قرنهای نهم و دهم هجری. | '''{{درشت|کمالالدین بهزاد}}'''؛ طراح و نقاش مینیاتوریست اهل [[هرات]] در قرنهای نهم و دهم هجری. | ||
کمالالدین بهزاد، نقاشی [[مینیاتور]] را به سبک مکتب هرات فرا گرفت، ولی با توانایی و خلاقیت در ترکیببندی، هماهنگی رنگها و توازن شکلها، باعث تحول مهم در سنت [[نقاشی]] و [[مینیاتور ایرانی]] شد. بهزاد و سبک او در نقاشی از شهرت جهانی برخوردار است و برخی آثار او در موزهها و مجموعههای هنری و تاریخی جهان نگهداری میشود. | کمالالدین بهزاد، نقاشی [[مینیاتور]] را به سبک مکتب هرات فرا گرفت، ولی با توانایی و خلاقیت در ترکیببندی، هماهنگی رنگها و توازن شکلها، باعث تحول مهم در سنت [[نقاشی]] و [[مینیاتور ایرانی]] شد. بهزاد و سبک او در نقاشی از شهرت جهانی برخوردار است و برخی آثار او در موزهها و مجموعههای هنری و تاریخی جهان نگهداری میشود. | ||
==زندگینامه کمالالدین بهزاد== | ==زندگینامه کمالالدین بهزاد== | ||
کمالالدین بهزاد در نیمهٔ دوم قرن نهم هجری در [[هرات]] به دنیا آمد.<ref>جهانتاب، «بهزاد هروی»، ۱۳۷۸ش، ص۱۸۴.</ref> وی در کودکی [[پدر]] و مادر را از دست داد و هنرمند معروف دوره [[تیموریان|تیموری]]، «امیر روحالله» (میرکنقاش هراتی)، نقاش و کتابدار سلطانحسین بایقِرا (۸۴۲–۹۱۱ق) سرپرستی او را بهعهده گرفت<ref>جهانتاب، «بهزاد هروی»، ۱۳۷۸ش، ص۱۸۴.</ref> و به او هنر [[نقاشی]] و تهذیب آموخت. بنا به روایتی، بهزاد شاگرد پیر سیداحمد تبریزی نیز بودهاست. او از استادان مختلف رموز هنر نگارگری را فراگرفت؛ ظریفکاری و تهذیب را از قیّم و معلم خود، استاد میرک و قلمزنی ظریف و بیانگری عمیق را از طرحهای مولانا ولیالله آموخت.<ref>رهنورد، «نقد و بررسی آثار بهزاد با دو رویکرد نقد مدرن»، ۱۳۸۵ش، ص۷۹.</ref> بهزاد در دوران پیری و بیماری، وقت خود را به آموزش شاگردان میگذراند و گوشهنشینی اختیار کرد.<ref>[https://www.beytoote.com/art/artist/biography8-ofkamaluddin-behzad.html «بیوگرافی کمالالدین بهزاد نقاش ایرانی»، وبسایت بیتوته.]</ref> | کمالالدین بهزاد در نیمهٔ دوم قرن نهم هجری در [[هرات]] به دنیا آمد.<ref>جهانتاب، «بهزاد هروی»، ۱۳۷۸ش، ص۱۸۴.</ref> وی در کودکی [[پدر]] و مادر را از دست داد و هنرمند معروف دوره [[تیموریان|تیموری]]، «امیر روحالله» (میرکنقاش هراتی)، نقاش و کتابدار سلطانحسین بایقِرا (۸۴۲–۹۱۱ق) سرپرستی او را بهعهده گرفت<ref>جهانتاب، «بهزاد هروی»، ۱۳۷۸ش، ص۱۸۴.</ref> و به او هنر [[نقاشی]] و تهذیب آموخت. بنا به روایتی، بهزاد شاگرد پیر سیداحمد تبریزی نیز بودهاست. او از استادان مختلف رموز هنر نگارگری را فراگرفت؛ ظریفکاری و تهذیب را از قیّم و معلم خود، استاد میرک و قلمزنی ظریف و بیانگری عمیق را از طرحهای مولانا ولیالله آموخت.<ref>رهنورد، «نقد و بررسی آثار بهزاد با دو رویکرد نقد مدرن»، ۱۳۸۵ش، ص۷۹.</ref> بهزاد در دوران پیری و بیماری، وقت خود را به آموزش شاگردان میگذراند و گوشهنشینی اختیار کرد.<ref>[https://www.beytoote.com/art/artist/biography8-ofkamaluddin-behzad.html «بیوگرافی کمالالدین بهزاد نقاش ایرانی»، وبسایت بیتوته.]</ref> | ||
| خط ۱۱: | خط ۱۲: | ||
بهزاد در ۲۰ سالگی بهعنوان یک نقاش بااستعداد بهشهرت رسید و تحت توجه [[امیر علیشیر نوایی|امیر علیشیر نوایی]] و بهویژه سلطانحسین بایقرا قرار گرفت،<ref>[https://www.visitiran.ir/fa/fame-myth/کمال-الدین-بهزاد «کمالالدین بهزاد»، وبسایت شرکت خدمات مسافرت هوایی جهانگردی و زیارتی ارس.]</ref> بهگونهای که شاه به او لقب «مانی ثانی» اعطا کرد و او را بهمدت ۲۰ سال به ریاست کتابخانهٔ سلطنتی [[هرات]] منصوب کرد.<ref>مشکینی، «ستارهای درخشان در آسمان نگارگری ایران»، ۱۳۹۸ش، ص۲.</ref> | بهزاد در ۲۰ سالگی بهعنوان یک نقاش بااستعداد بهشهرت رسید و تحت توجه [[امیر علیشیر نوایی|امیر علیشیر نوایی]] و بهویژه سلطانحسین بایقرا قرار گرفت،<ref>[https://www.visitiran.ir/fa/fame-myth/کمال-الدین-بهزاد «کمالالدین بهزاد»، وبسایت شرکت خدمات مسافرت هوایی جهانگردی و زیارتی ارس.]</ref> بهگونهای که شاه به او لقب «مانی ثانی» اعطا کرد و او را بهمدت ۲۰ سال به ریاست کتابخانهٔ سلطنتی [[هرات]] منصوب کرد.<ref>مشکینی، «ستارهای درخشان در آسمان نگارگری ایران»، ۱۳۹۸ش، ص۲.</ref> | ||
===ریاست کتابخانهٔ سلطنتی در تبریز=== | ===ریاست کتابخانهٔ سلطنتی در تبریز=== | ||
شاه اسماعیل صفوی پس از تصرف شهر هرات در سال ۹۱۶ق، برخی از هنرمندان هرات، از جمله بهزاد را با خود به [[تبریز]] برد و پیوسته او را مینواخت. بهزاد در ۹۲۸ق به ریاست کتابخانهٔ سلطنتی | شاه اسماعیل صفوی پس از تصرف شهر [[هرات]] در سال ۹۱۶ق، برخی از هنرمندان هرات، از جمله بهزاد را با خود به [[تبریز]] برد و پیوسته او را مینواخت. بهزاد در ۹۲۸ق به ریاست کتابخانهٔ سلطنتی تبریز برگزیده شد.<ref>جهانتاب، «بهزاد هروی»، ۱۳۷۸ش، ص۱۸۴.</ref> | ||
==خاستگاه اندیشهای و تربیتی کمالالدین بهزاد== | ==خاستگاه اندیشهای و تربیتی کمالالدین بهزاد== | ||
| خط ۶۱: | خط ۶۲: | ||
==درگذشت کمالالدین بهزاد== | ==درگذشت کمالالدین بهزاد== | ||
[[پرونده:کمالالدین بهزاد۲.jpg|جایگزین=مزار کمالالدین بهزاد در تبریز|بندانگشتی|مزار کمالالدین بهزاد در تبریز]] | [[پرونده:کمالالدین بهزاد۲.jpg|جایگزین=مزار کمالالدین بهزاد در تبریز|بندانگشتی|مزار کمالالدین بهزاد در [[تبریز]]]] | ||
بهزاد در سال ۹۴۲ق درگذشت. دربارهٔ مکان فوت و قبر وی اختلاف است؛ برخی مکان فوت او را شهر هرات ذکر کردهاند که در اطراف کوه مختار بهخاک سپرده شدهاست. برخی هم برآنند که او در تبریز درگذشته و در جوار مزار شیخ [[کمال خجندی]] بهخاک سپرده شدهاست.<ref>جهانتاب، «بهزاد هروی»، ۱۳۹۸ش، ص۱۸۵.</ref> | بهزاد در سال ۹۴۲ق درگذشت. دربارهٔ مکان فوت و قبر وی اختلاف است؛ برخی مکان فوت او را شهر [[هرات]] ذکر کردهاند که در اطراف کوه مختار بهخاک سپرده شدهاست. برخی هم برآنند که او در [[تبریز]] درگذشته و در جوار مزار شیخ [[کمال خجندی]] بهخاک سپرده شدهاست.<ref>جهانتاب، «بهزاد هروی»، ۱۳۹۸ش، ص۱۸۵.</ref> | ||
==بهزاد از نگاه دیگران== | ==بهزاد از نگاه دیگران== | ||
خواندمیر، از مورخان همعصر بهزاد، ضمن تحسینِ ظرافت قلم و درک طبیعتگرایی بهزاد، او را به مانی تشبیه میکند. میرزا حیدر دوغلات، بهزاد را بهمنزلهٔ وارثِ بهحق عبدالحی، نقاش نامی سدهٔ ۸ق میداند. قاضی احمد از او بهعنوان «نادرهٔ دوران و اعجوبهٔ زمان و بهترینِ نقاشان» یاد میکند. دوستمحمد او را «نادر العصر» و برترینِ متأخران در [[نگارگری]] و تذهیب و تحریر میشمارد.<ref>فرهاد، «بهزاد، کمالالدین»، مرکز دانرةالمعارف بزرگ اسلامی.</ref> همچنین با عناوین دیگری چون «قدوةالمصورین»، «اسوةالمذهبین» و «رافائل شرق» از او یاد شدهاست.<ref>جهانتاب، «بهزاد هروی»، ۱۳۷۸ش، ص۱۸۵.</ref> | خواندمیر، از مورخان همعصر بهزاد، ضمن تحسینِ ظرافت قلم و درک طبیعتگرایی بهزاد، او را به مانی تشبیه میکند. میرزا حیدر دوغلات، بهزاد را بهمنزلهٔ وارثِ بهحق عبدالحی، نقاش نامی سدهٔ ۸ق میداند. قاضی احمد از او بهعنوان «نادرهٔ دوران و اعجوبهٔ زمان و بهترینِ نقاشان» یاد میکند. دوستمحمد او را «نادر العصر» و برترینِ متأخران در [[نگارگری]] و تذهیب و تحریر میشمارد.<ref>فرهاد، «بهزاد، کمالالدین»، مرکز دانرةالمعارف بزرگ اسلامی.</ref> همچنین با عناوین دیگری چون «قدوةالمصورین»، «اسوةالمذهبین» و «رافائل شرق» از او یاد شدهاست.<ref>جهانتاب، «بهزاد هروی»، ۱۳۷۸ش، ص۱۸۵.</ref> | ||
