آذر اندامی: تفاوت میان نسخه‌ها

| تصویر            =

| زیرنویس تصویر    =

| image_alt        =

دکتر آذر اندامی (۱۳۰۵–۱۳۶۳ش)، پزشک و میکروب‌شناس ایرانی، به‌عنوان رئیس بخش واکسن‌سازی انستیتو پاستور، موفق به ساخت واکسن وبای التور شد که جان بسیاری را نجات داد. او زنی سخت‌کوش و پرتلاش بود و به پاس خدماتش، حفره‌ای به قطر ۳۰ کیلومتر در سیارهٔ ونوس به نام او نام‌گذاری شده است.

آذر اندامی [[۱۶ آذر|شانزدهم آذر]] ماه سال ۱۳۰۵ش، در محلهٔ ساغریسازان [[رشت]] متولد شد.<ref>[http://shabestan.ir/detail/News/821571 «دکتر آذر اندامی؛ نامی که در ونوس جاودانه شد»، خبرگزاری شبستان.]</ref> او فرزند چهارم و تنها دختر [[خانواده]] بود.<ref>[http://iribresearch.ir/paygah_marakez/cities/shakhsiat_text.aspx?id=2269&ccode=14 «آذر اندامی»، وب‌سایت صداوسیمای مرکز گیلان.]</ref> اندامی در سال ۱۳۳۹ش با منصور خلعتبری [[ازدواج]] کرد که حاصل این ازدواج، سه فرزند به نام‌های آذرمیدخت، میترا و آرش است. دخترش آذرمیدخت، فارغ‌التحصیل دکترای ژئوفیزیک است، میترا دختر دیگرش پرستار و متخصص اتاق عمل و پسرش آرش نیز تحصیل‌کردهٔ رشتهٔ مهندسی معماری است.<ref>[http://iribresearch.ir/paygah_marakez/cities/shakhsiat_text.aspx?id=2269&ccode=14 «آذر اندامی»، وب‌سایت صداوسیمای مرکز گیلان.]</ref> در زندگی خانوادگی، او را همسری شایسته و مادری فداکار دانسته‌اند.<ref>[https://uma.ac.ir/page.php?slct_pg_id=2852&url_title=مذهبی،-فرهنگی-و-اجتماعی&rewrite_url=1 «نامی جاوید در سیاره زهره دکتر آذر اندامی»، وب‌سایت دانشگاه محقق اردبیلی.]</ref>

در سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۵ش بیماری شبه‌وبای التور در [[ایران]] و بسیاری دیگر از کشورها شیوع پیدا کرد. التور یک بیماری حاد اسهالی محسوب می‌شد که عامل آن میکروب [[وبا]] بود. علایم این بیماری از سمی نشأت می‌گرفت که توسط میکروب در رودهٔ باریک افراد آلوده، ترشح می‌شد؛ این میکروب از طریق مدفوع انسان در محیط، پخش شده و [[آب]] و غذا را آلوده می‌کرد.<ref>[http://www.asrislam.com/fa/news/22800/ «زندگی‌نامۀ آذر اندامی؛ پزشک و باکتری‌شناس نامدار ایرانی»، وب‌سایت عصر اسلام.]</ref> در آن شرایط هولناک که افراد بسیاری جان خود را از دست می‌دادند، تنها راه پیشگیری از این بیماری، تزریق واکسن وبا بود. در این زمان بود که مرکز تهیهٔ واکسن انستیتو پاستور، تمام امکانات خود را در اختیار آزمایشگاه میکروب‌شناسی قرار داد و کارکنان مرکز، به ریاست اندامی شروع به کار کردند و سرانجام، توانستند واکسن وبای التور را بسازند. این واکسن به کشورهای همسایه نیز فرستاده شد.<ref>[https://irna.ir/xjzgFY «آذر اندامی؛ پزشک و باکتری‌شناسی برجسته»، خبرگزاری خبرگزاری جمهوری اسلامی.]</ref>

از آذر به‌عنوان فردی سخت‌کوش و پُراراده یاد می‌شود. یکی از همکارانش دراین‌باره بیان می‌کند: آذر هرچه بیشتر می‌دانست، بیشتر درمی‌یافت که هنوز چیزهای بسیاری نمی‌داند؛ این ویژگی در تلاش بی‌وقفه، پویایی و حرکت مداوم زندگی‌اش آشکار بود. همچنین او بیشتر شب‌ها و روزهای تعطیل را در بیمارستان می‌ماند و حتی شیفت‌های دیگر پزشکان را نیز بر عهده می‌گرفت تا تجربه بیشتری کسب کند.<ref>[https://www.irna.ir/news/83914115/ «آذر اندامی؛ پزشک و باکتری‌شناسی برجسته»، خبرگزاری جمهوری اسلامی.]</ref>

اندامی در سال‌های پایانی زندگی خود، در مطبی کنار همسر خود، در جنوب شهر [[تهران]] به طبابت می‌پرداخت. یک روز هنگام معاینهٔ یکی از بیماران، تعادل خود را از دست داد و به زمین افتاد، آزمایش‌ها، [[تومور مغزی]] را گزارش دادند. سرانجام این پژوهشگر در [[۲۸ مرداد]]<nowiki/>ماه ۱۳۶۳ش، به‌دلیل آمبولی ریه ناشی از تومور مغزی درگذشت.<ref>[https://www.yjc.news/00OKYI «درخشش نام آذر اندامی تنها بانوی ایرانی بر سیاره زهره»، باشگاه خبرنگاران جوان.]</ref> آرامگاه وی در قطعهٔ ۱۸، ردیف ۳۶، شماره ۶ در بهشت زهرای تهران است.<ref>[https://www.irna.ir/news/83914115/ «آذر اندامی؛ پزشک و باکتری‌شناسی برجسته»، خبرگزاری جمهوری اسلامی.]</ref>

با تلاش‌های دختر بزرگ دکتر اندامی؛ آذرمیدخت و به پیشنهاد آژانس فضایی اروپا، حفره‌ای به قطر ۳۰ کیلومتر و طول جغرافیایی ۲۶ درجه و ۵۵ دقیقه و عرض جغرافیایی ۱۷ درجه و ۴۵ دقیقه از سیارهٔ ونوس که دارای قله‌ای مرکزی است، به نام آذر اندامی نام‌گذاری شد و در تاریخ ۲۵ اوت ۱۹۹۲م نام دکتر آذر اندامی در ونوس جاودانه شد.<ref>[http://shabestan.ir/detail/News/821571 «دکتر آذر اندامی؛ نامی که در ونوس جاوادنه شد»، خبرگزاری شبستان.]</ref>