پرش به محتوا

کردی‌دوزی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
 
خط ۳۳: خط ۳۳:


== تعریف ==
== تعریف ==
کردی‌دوزی یکی از سوزن‌دوزی‌های سنتی است که قدمت آن به بیش از هشت هزار سال می‌رسد.<ref>{{پک/بن|هنر|ک=وب‌سایت میراث آریا|ف=کردی‌دوزی، کوک‌های آمیخته با ذوق و هنر}}</ref> در این [[سوزن‌دوزی]]، زمینهٔ پارچه با دوخت بخیه پوشانده و سپس روی آن با نقوش مختلف پر می‌شود.<ref>{{پک/بن|اصالت|ک=خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)|ف=کردی‌دوزی، هنری از رنگ و اصالت}}</ref> این هنر کاربردی بخش مهمی از فرهنگ خراسان شمالی به‌شمار می‌رود و اغلب میان [[قوم کرمانج]] معروف است. فنون و مهارت کردی‌دوزی در سال ۱۳۹۹ش در فهرست [[آثار ملی ایران|آثار ملی کشور]] به ثبت رسیده است.<ref>{{پک/بن|هنر1|ک=وب‌سایت میراث آریا|ف=کردی‌دوزی، کوک‌های آمیخته با ذوق و هنر}}</ref>
کردی‌دوزی یکی از سوزن‌دوزی‌های سنتی است که قدمت آن به بیش از هشت هزار سال می‌رسد.<ref>{{پک/بن|هنر|ک=وب‌سایت میراث آریا|ف=کردی‌دوزی، کوک‌های آمیخته با ذوق و هنر}}</ref> در این [[سوزن‌دوزی]]، زمینهٔ پارچه با دوخت بخیه پوشانده و سپس روی آن با نقوش مختلف پر می‌شود.<ref>{{پک/بن|اصالت|ک=خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)|ف=کردی‌دوزی، هنری از رنگ و اصالت}}</ref> این هنر کاربردی بخش مهمی از فرهنگ [[خراسان شمالی]] به‌شمار می‌رود و اغلب میان [[قوم کرمانج]] معروف است. فنون و مهارت کردی‌دوزی در سال ۱۳۹۹ش در فهرست [[آثار ملی ایران]] به ثبت رسیده است.<ref>{{پک/بن|هنر1|ک=وب‌سایت میراث آریا|ف=کردی‌دوزی، کوک‌های آمیخته با ذوق و هنر}}</ref>


== کاربرد ==
== کاربرد ==

نسخهٔ کنونی تا ۱۶ شهریور ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۱۹

کردی‌دوزی
عنوان اصلیکردی‌دوزی
نوع مفهومسوزن‌دوزی سنتی
حوزه کاربردمنسوجات پارچه‌ای، لباس‌های محلی
گستره جغرافیاییاستان خراسان شمالی
مرتبط باقوم کرمانج


کردی‌دوزی؛ سوزن‌دوزی پارچه با نقوش مختلف.

کردی‌دوزی یکی از سوزن‌دوزی‌های سنتی در استان خراسان شمالی است که بیش از هشت هزار سال قدمت دارد. این هنر شامل هفت نوع دوخت می‌باشد که پرکاربردترین آن ساقه‌دوزی است. نقوش کردی‌دوزی برگرفته از ذهن هنرمندان منطقه و با الهام از طبیعت شکل می‌گیرد. زنان هنرمند کردی‌دوزی را روی لباس‌های محلی خود، رومبلی، کوسن و سایر منسوجات پارچه‌ای اجرا می‌کنند.

تعریف

کردی‌دوزی یکی از سوزن‌دوزی‌های سنتی است که قدمت آن به بیش از هشت هزار سال می‌رسد.[۱] در این سوزن‌دوزی، زمینهٔ پارچه با دوخت بخیه پوشانده و سپس روی آن با نقوش مختلف پر می‌شود.[۲] این هنر کاربردی بخش مهمی از فرهنگ خراسان شمالی به‌شمار می‌رود و اغلب میان قوم کرمانج معروف است. فنون و مهارت کردی‌دوزی در سال ۱۳۹۹ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۳]

کاربرد

امروزه کردی‌دوزی روی تشک، متکا، بالشت، رومبلی، تخت‌خواب و سایر منسوجات پارچه‌ای به‌کار می‌رود. این هنر با وجود فراز و نشیب‌های متعدد، به‌آسانی میان خانواده‌های روستایی و شهری راه یافته و رشد کرده و زنان زیادی از طریق کردی‌دوزی کسب درآمد می‌کنند.[۴] لباس کردی از لباس‌های زیبا و پوشیده است که در جشنواره‌های مختلف بین‌المللی رتبهٔ اول را به خود اختصاص داده است. لباس‌های زنان کرد در قسمت سر آستین، پای لباس، دور یقه، جلیقه، چادر، کفش و کلاه با هنر کردی‌دوزی تزیین شده است. زنان این قوم برای تزیین پوستین و چاروق از نخ ابریشم و گلابتون استفاده می‌کنند.[۵]

کردی‌دوزی و آداب مربوط به دوخت آن ریشه در فرهنگ منطقه دارد و یکی از مهم‌ترین اقلام جهیزیه‌ عروس، کردی‌دوزی است.[۶]

نقوش کردی‌دوزی

طرح‌های کردی‌دوزی اغلب از ذهن و بینش شخصی هنرمندان و از طبیعت الهام می‌گیرد. این نقوش شامل گل‌وبوته‌های تمثیلی، انواع پرندگان، حیوانات اهلی و درخت سرو است که با رنگ‌های شاد و زنده روی پارچه دوخته می‌شود.[۷]

انواع دوخت

کردی‌دوزی از هفت نوع دوخت تشکیل شده که شامل ساقه‌دوزی، دندان‌موشی، صرافی‌دوزی، خامه‌دوزی، متن‌دوزی، برگ‌دوزی و زیگزاگ است. ساقه‌دوزی از دوخت‌های پرکاربرد این هنر است که برای دوخت شاخه‌های درختان و ساقه‌های گل استفاده می‌شود.[۸]

ابزار کار

از ابزار و وسایل کردی‌دوزی می‌توان به سوزن، انگشتانه و نخ اشاره کرد. سوزن که در گویش کرمانجی به آن درزی می‌گویند، اندازه و نوع آن نقش مهمی در کردی‌دوزی دارد. از سوزن‌های نازک برای پارچه‌های ظریف و از سوزن پنبه‌دوزی برای پارچه‌های ضخیم استفاده می‌شود. هنگام انجام کردی‌دوزی از انگشتانه استفاده می‌شود. انگشتانه علاوه‌بر سرعت در کار، ظرافت و زیبایی کار را افزایش می‌دهد و نوک انگشت را از خراشیده‌شدن با سوزن محافظت می‌کند. نخ‌های مورد استفاده در کردی‌دوزی، نخ دمسه، عمامه (برای دوخت‌های درشت و طرح‌های برجسته)، نخ ابریشم، نخ پشم، الیاف فلزی (برای تزیین) و نخ بوکله است.[۹]

پانویس

منابع

  • «کردی‌دوزی، کوک‌های آمیخته با ذوق و هنر». وب‌سایت میراث آریا. ۲۲ بهمن ۱۴۰۰. دریافت‌شده در ۹ شهریور ۱۴۰۵.
  • «کردی‌دوزی، هنری از رنگ و اصالت». خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا). ۲۳ بهمن ۱۴۰۰. دریافت‌شده در ۹ شهریور ۱۴۰۵.
  • «کردی‌دوزی هنری برخاسته از فرهنگ مردمان خراسان شمالی». باشگاه خبرنگاران جوان. ۲۹ بهمن ۱۴۰۰. دریافت‌شده در ۹ شهریور ۱۴۰۵.