آب: تفاوت میان نسخه‌ها

واژهٔ فارسی آب، مایع شفاف معنا شده که مزه، بو و رنگ ندارد. این واژه در [[اوستا]] به‌شکل آپ، در فارسی باستان آپی و در لهجه‌های امروزی فارسی به‌صورت آف، آو و اَو ثبت شده است.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/آب دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژۀ آب.]</ref> آب را در [[زبان عربی|عربی]]، '''ماء''' می‌گویند که در [[قرآن]] و روایات اسلامی زیاد به کار رفته است. آب در ادبیات عرفانی و فلسفی دانشمندان قدیم، یکی از عناصر چهارگانهٔ تشکیل دهندهٔ طبیعت (آب، خاک، باد و آتش) و مبنای تعریف همه پدیده‌های طبیعی بوده است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/359948/fa ناظم و دیگران، «عناصر چهارگانه (آب، خاک، هوا و آتش)، الگویی ایرانی برای طراحی پارک شهری»، 1399ش، ص209.]</ref> مفهوم آب در [[سبک زندگی دینی]] ایرانیان، نقشی هویت‌بخش دارد و باورهایی مانند قداست [[آب زمزم]]<ref>نوری، مستدرک الوسائل، ۱۴۰۷ق، ج۹، ص۳۴۹.</ref> و اعمالی مانند [[وضو]]، [[غسل]]، [[پاکیزگی]]، [[غسل میت|شست‌وشوی اموات]]، [[آب‌ریختن پشت‌سر مسافر]]،<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/771596/text/مشخصه-های-اب-در-فرهنگ-ایرانی-و-تاثیر-ان-بر-شکل-گیری-فضای-زیست نقی‌زاده، «مشخصه‌های آب در فرهنگ ایرانی و تأثیر آن بر شکل‌گیری فضای زیست»، 1382ش، ص73.]</ref> نخوردن آب در [[رمضان|ماه رمضان]]<ref>یزدی، العروة الوثقی، ۱۴۱۹ق، ج۳، ص۵۴۱–۵۴۳.</ref> و ساخت [[سقاخانه|سقاخانه‌ها]]، [[آب‌انبار|آب‌انبارها]] وجلوه‌های هنری و نمادین آن در معماری<ref>[https://www.ilna.ir/بخش-مناسبت-های-مذهبی-79/219794-معماری-سقاخانه-های-ایران «معماری سقاخانه‌های ایران»، خبرگزاری ایلنا.]</ref> را شکل می‌دهد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/771596/text/مشخصه-های-اب-در-فرهنگ-ایرانی-و-تاثیر-ان-بر-شکل-گیری-فضای-زیست نقی‌زاده، «مشخصه‌های آب در فرهنگ ایرانی و تأثیر آن بر شکل‌گیری فضای زیست»، 1382ش، ص73.]</ref>