زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) ابرابزار |
زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
'''آبغوره'''، آب ترش حاصل از فشار دادن غوره یا انگور نارس، است که بهعنوان چاشنی سنتی در غذاهای ایرانی مانند خورشها، آشها و کبابها بهکار میرود. این افشره در طب سنتی و پزشکی مدرن خواص فراوانی دارد؛ از جمله درمان گرفتگی عضلات، کاهش تب، دفع سم عقرب، تقویت لثه و معده، کمک به کاهش فشار خون، چربی بد، دیابت، یبوست و حتی پیشگیری از سرطان. در باورهای عامیانه مناطق مختلف ایران، از آبغوره برای درمان چشمدرد، پاکسازی کبد و خون، کاهش خارش و رماتیسم و لاغری نیز استفاده میشود. مصرف بیش از حد آن برای زنان باردار و افراد با معده سرد مضر است. همچنین این چاشنی در ادبیات شفاهی جایگاه کنایی دارد و شاعران نیز در اشعار خود به آن، اشاره کردهاند. | '''آبغوره'''، آب ترش حاصل از فشار دادن غوره یا انگور نارس، است که بهعنوان چاشنی سنتی در غذاهای ایرانی مانند خورشها، آشها و کبابها بهکار میرود. این افشره در طب سنتی و پزشکی مدرن خواص فراوانی دارد؛ از جمله درمان گرفتگی عضلات، کاهش تب، دفع سم عقرب، تقویت لثه و معده، کمک به کاهش فشار خون، چربی بد، دیابت، یبوست و حتی پیشگیری از سرطان. در باورهای عامیانه مناطق مختلف ایران، از آبغوره برای درمان چشمدرد، پاکسازی کبد و خون، کاهش خارش و رماتیسم و لاغری نیز استفاده میشود. مصرف بیش از حد آن برای زنان باردار و افراد با معده سرد مضر است. همچنین این چاشنی در ادبیات شفاهی جایگاه کنایی دارد و شاعران نیز در اشعار خود به آن، اشاره کردهاند. | ||
== معرفی == | == معرفی آبغوره == | ||
آبغوره، آبی است که از [[غوره]] میگیرند و بهعنوان [[چاشنی]] در ترشکردن طعم [[خوراک]]،<ref>[https://www.vajehyab.com/amid/آبغوره عمید، فرهنگ فارسی، ذیل واژه آبغوره.]</ref> و انواع [[سالاد]] استفاده میکنند. آبغوره در نقاط مختلف [[ایران]]، اُووقوره، ئاوقوره، اُوِغوره، و اوغوره نیز گفته میشود. در زبان عربی به آن حِصرِم و در برخی منابع فارسی عصیر غوره، گفته میشود.<ref>سرلک، واژهنامهٔ گویش بختیاری چهارلنگ، ۱۳۸۱ش، ص۳۷؛ ابراهیمپور، واژهنامهٔ فارسی ـ کردی، ۱۳۷۳ش، ص۲۴؛ ابراهیمی، فرهنگ مردم بیضا، ۱۳۸۴ش، ص۱۱۶؛ مزداپور، واژهنامهٔ گویش بهدینان شهر یزد، ج1، ۱۳۷۴ش، ص۱۴۹؛ محمدی، فُرگ جزئی از سرزمین طلایی ایران، ۱۳۸۵ش، ص۱۲۱؛ مظلومزاده، آشپزی در فرهنگ مردم کازرون، ۱۳۸۳ش، ص۱۶۴.</ref> | آبغوره، آبی است که از [[غوره]] میگیرند و بهعنوان [[چاشنی]] در ترشکردن طعم [[خوراک]]،<ref>[https://www.vajehyab.com/amid/آبغوره عمید، فرهنگ فارسی، ذیل واژه آبغوره.]</ref> و انواع [[سالاد]] استفاده میکنند. آبغوره در نقاط مختلف [[ایران]]، اُووقوره، ئاوقوره، اُوِغوره، و اوغوره نیز گفته میشود. در زبان عربی به آن حِصرِم و در برخی منابع فارسی عصیر غوره، گفته میشود.<ref>سرلک، واژهنامهٔ گویش بختیاری چهارلنگ، ۱۳۸۱ش، ص۳۷؛ ابراهیمپور، واژهنامهٔ فارسی ـ کردی، ۱۳۷۳ش، ص۲۴؛ ابراهیمی، فرهنگ مردم بیضا، ۱۳۸۴ش، ص۱۱۶؛ مزداپور، واژهنامهٔ گویش بهدینان شهر یزد، ج1، ۱۳۷۴ش، ص۱۴۹؛ محمدی، فُرگ جزئی از سرزمین طلایی ایران، ۱۳۸۵ش، ص۱۲۱؛ مظلومزاده، آشپزی در فرهنگ مردم کازرون، ۱۳۸۳ش، ص۱۶۴.</ref> | ||
