پوشاک دوران پهلوی اول: تفاوت میان نسخه‌ها

'''{{درشت|پوشاک دوران پهلوی اول؛}}''' تن‌پوش مردان و زنان در دوره حکومت رضاخان.

== قانون متحدالشکل کردن لباس مردان ==

پوشش مردان در اوایل دوره پهلوی مشابه دوره قاجار بود و تنوع آن منعکس‌کننده تفاوت‌های اقوام، مناطق و طبقات اجتماعی بود. بازاریان عمدتاً [[عمامه]] شیرشکری یا [[دستار]] می‌پوشیدند، کارکنان دولت کلاه بدون لبه و شاهزادگان یا کسانی که با [[اروپا]] در ارتباط بودند، [[کلاه سیلندر]] استفاده می‌کردند. لباس‌های سنتی مانند [[قبا]]، [[شال]]، [[عبا]]، [[لباده]] و [[پوستین]] بخش اصلی تن‌پوش مردان را تشکیل می‌داد. در سال ۱۳۰۱ش مجلس قانونی تصویب کرد که کارمندان دولت و خدمات شهری باید لباس دوخت ایران بپوشند و این شامل کارکنان نظامی نیز شد. با گذشت زمان، کت و شلوار و شلوار اروپایی میان شهرنشینان رواج یافت. در [[۴ مهر]] ۱۳۰۷ش کابینه تصمیم گرفت تمام مردان ایرانی به سبک غربی لباس بپوشند و تن‌پوش‌های سنتی جای خود را به کت و شلوار، شلوار و کمربند اروپایی و [[کفش چرمی]] دادند. اجرای قانون از [[فروردین]] ۱۳۰۸ش در [[شهر|شهرها]] و یک سال بعد در [[روستا|روستاها]] آغاز شد.<ref>[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=مد%20و%20لباس%20در%20دوره%20پهلوی&basicscope=1 سوری، «عوامل تأثیرگذار بر تغییرات مد و لباس دورۀ پهلوی اول و دوم (1357-1304) ه‍.خ»، 1394ش، ص78.]</ref>

* '''نهادهای نظامی''': رضاشاه پوشیدن [[یونیفرم نظامی]] به تقلید از نظامیان اروپایی<ref>[https://irhj.sbu.ac.ir/index.php/article_95638_c44d49f8a267282b52a7d43dfb371163.pdf محمدی و سید احمدی زاویه، «لباس متحدالشکل: بازنمایی قدرت و مدرنیته (دوران پهلوی اول)»، 1396ش، ص82.]</ref> را نماد [[نظم]] و [[مدرنیته]] می‌دانست.<ref>عاقلی، تیمورتاش در صحنهٔ سیاست ایران، 1371ش، ص237 و 238.</ref> [[قانون خدمت سربازی]] (۱۳۰۴ش) پوشیدن یونیفرم را برای سربازان اجباری کرد. طراحی این لباس‌ها با شانه‌های اپل‌دار، یقه‌های ایستاده و شلوارهای عمودین‌وار، باعث القای هیبت و حالت کشیده در اندام می‌شد.<ref>[https://irhj.sbu.ac.ir/index.php/article_95638_c44d49f8a267282b52a7d43dfb371163.pdf محمدی و سید احمدی زاویه، «لباس متحدالشکل: بازنمایی قدرت و مدرنیته (دوران پهلوی اول)»، 1396ش، ص83 و 84.]</ref>

* '''ادارات و کارمندان دولت''': این گروه، گسترده‌ترین جامعه هدف قانون بودند. [[لباس فرم]] رسمی شامل [[کلاه پهلوی]]، [[کت سرداری]]، پیراهن سفید، شلوار [[ماهوت]] مشکی، کفش یا پوتین و دستکش سفید بود.<ref>[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=پوشاک%20در%20دوره%20پهلوی%20اول&basicscope=1 دانش‌مهر، «مطالعۀ تحولات فرهنگ پوشاک در دورۀ پهلوی اول با رویکرد نشانه‌شناسی فرهنگی»، 1396ش، ص78.]</ref> کلاه‌پهلوی در دورهٔ رضاشاه از جنس پوست بوده که روی آن کمربندی تلفیقی از جنس [[چرم]] و [[یراق]] و [[نشان شیر و خورشید]] نصب شده بود. آستر کلاه و کمربند نیز از جنس ماهوت سیاه انتخاب می‌شدند.<ref>شریعت‌پناهی، اروپایی‌ها و لباس ایرانیان، 1372ش، ص264.</ref> رعایت‌نکردن قانون پوشش متحدالشکل، جریمه نقدی یا حبس در پی داشت.<ref>[https://irhj.sbu.ac.ir/index.php/article_95638_c44d49f8a267282b52a7d43dfb371163.pdf محمدی و سید احمدی زاویه، «لباس متحدالشکل: بازنمایی قدرت و مدرنیته (دوران پهلوی اول)»، 1396ش، ص87-88.]</ref>

== قانون کشف حجاب ==

در اوایل دورهٔ رضاشاه تقریباً تمام [[زنان ایرانی]] چادر بلند و سیاه‌رنگ، از جنس [[ابریشم]] یا نخ بر سر داشتند. بلندی این [[چادر]] تا روی زمین بود که زنان گاهی اوقات قسمتی از آن را همانند پیشبند دور کمر بسته و در جلو گره می‌زدند. برخی علاوه‌بر چادر از [[روبنده‌]] استفاده می‌کردند.<ref>هاکس، ایران افسانه و واقعیت (خاطرات سفر به ایران)، 1368ش، ص205.</ref> لباس زنان در روستاها نیز شامل [[چادر رنگی|چادرهای رنگی]] و گلدار بود.<ref>[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=مد%20و%20لباس%20در%20دوره%20پهلوی&basicscope=1 سوری، «عوامل تأثیرگذار بر تغییرات مد و لباس دورۀ پهلوی اول و دوم (1357-1304) ه‍.خ»، 1394ش، ص134.]</ref>