برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
جز تمیزکاری
 
خط ۱۶: خط ۱۶:
در تاریخ اسلام، نخستین نهادهای آموزش و [[تربیت دینی]] با محوریت [[حضرت محمد|پیامبر خدا]] در شهرهای مکه و مدینه پدید آمد. در [[مکه]]، اولین حلقه‌های آموزش اسلام در خانه‌های تازه‌مسلمانان تشکیل شد؛ ازجمله در آغاز بعثت، خانه «ارقم بن ابی‌ارقم» در دامنه کوه صفا، یکی از مراکز معرفی آیین اسلام بود که در این محل، چهل نفر از جمله حمزه و ابوذر غفاری به اسلام گرویدند.<ref>سبحانی، فروغ ابدیت، ۱۳۶۸ش، ج1، ص254.</ref>
در تاریخ اسلام، نخستین نهادهای آموزش و [[تربیت دینی]] با محوریت [[حضرت محمد|پیامبر خدا]] در شهرهای مکه و مدینه پدید آمد. در [[مکه]]، اولین حلقه‌های آموزش اسلام در خانه‌های تازه‌مسلمانان تشکیل شد؛ ازجمله در آغاز بعثت، خانه «ارقم بن ابی‌ارقم» در دامنه کوه صفا، یکی از مراکز معرفی آیین اسلام بود که در این محل، چهل نفر از جمله حمزه و ابوذر غفاری به اسلام گرویدند.<ref>سبحانی، فروغ ابدیت، ۱۳۶۸ش، ج1، ص254.</ref>


بعد از هجرت پیامبر خدا و [[مسلمان|مسلمانان]] به [[مدینه]]، تلاش بیشتری برای آموزش و فراگیری احکام و معارف اسلامی صورت گرفت و [[مسجد]]، کانون آموزش دین شد که تا قرن‌ها این محوریت را حفظ کرد. پس از [[رسول اکرم]]، شهر مدینه با تلاش‌های [[اهل‌بیت]]، مرکزیت علمی‌دینی خود را حفظ کرد و در عصر [[امام محمد بن علی (باقر العلوم)|امام محمد باقرالعلوم]] و [[امام صادق|امام جعفر صادق]] از رونق و گسترش چشمگیری برخوردار شد. [[مسجد النبی|مسجدالنبی]] در این دوره، کانون آموزش‌های دینی و گفتگوهای علمی بود. سازمان این حوزه علمی، ساده و قابل استفاده برای همگان و پاسخگوی نیازهای زمان بود و دانشمندانی در علوم اسلامی، علوم عقلی و علوم طبیعی پرورش یافتند. قواعد فقهی در این دوره، وضع شد، چندین نسل از فقیهان تربیت شدند و رساله‌های گوناگونی نگاشته شد. حوزه علمی و درسی در عصر این دو امام، الگویی برای تأسیس و ادارهٔ حوزه‌های علمیه در سده‌های پسینی بود.<ref>صافی‌گلپایگانی، سیر حوزه‌های علمی شیعه، 1390ش، ص29-30.</ref>
بعد از هجرت پیامبر خدا و [[مسلمان|مسلمانان]] به [[مدینه]]، تلاش بیشتری برای آموزش و فراگیری احکام و معارف اسلامی صورت گرفت و [[مسجد]]، کانون آموزش دین شد که تا قرن‌ها این محوریت را حفظ کرد. پس از [[رسول اکرم]]، شهر مدینه با تلاش‌های [[اهل‌بیت]]، مرکزیت علمی‌دینی خود را حفظ کرد و در عصر [[امام باقر]] و [[امام صادق]] از رونق و گسترش چشمگیری برخوردار شد. [[مسجد النبی]] در این دوره، کانون آموزش‌های دینی و گفتگوهای علمی بود. سازمان این حوزه علمی، ساده و قابل استفاده برای همگان و پاسخگوی نیازهای زمان بود و دانشمندانی در علوم اسلامی، علوم عقلی و علوم طبیعی پرورش یافتند. قواعد فقهی در این دوره، وضع شد، چندین نسل از فقیهان تربیت شدند و رساله‌های گوناگونی نگاشته شد. حوزه علمی و درسی در عصر این دو امام، الگویی برای تأسیس و ادارهٔ حوزه‌های علمیه در سده‌های پسینی بود.<ref>صافی‌گلپایگانی، سیر حوزه‌های علمی شیعه، 1390ش، ص29-30.</ref>


=== دوران غیبت امام زمان ===
=== دوران غیبت امام زمان ===