بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۵۰: | خط ۵۰: | ||
به گزارش برخی رسانهها تصمیمات سیاسی و امنیتی بنیامین نتانیاهو تحت تأثیر حلقهای تنگ از مشاوران و نزدیکان شکل میگیرد که برجستهترین آنها همسرش سارا و پسرش یائیر هستند؛ سارا بهعنوان تأثیرگذارترین چهره در زندگی او، در تمامی انتخابهای کلیدی از جمله ترکیب کابینه و منازعات درونی لیکود نقش مستقیم دارد و یائیر نیز با اتهامزنی به مخالفان و ترویج نظریههای توطئه، فضای سیاسی را تحت تأثیر قرار میدهد. در میان مشاوران رسمی، ران درمر و مائیر بنشبات، رئیس سابق شورای امنیت ملی، از معماران توافقنامههای ابراهیم و نزدیکترین افراد به نتانیاهو در عرصه دیپلماسی و روابط با واشنگتن بهشمار میروند. همچنین اریه درعی (رهبر حزب شاس) و وکیل اسحاق مولچو نمایندۀ سابق در مذاکرات با فلسطینیها و حماس، از چهرههای کلیدی در ائتلافسازی و مدیریت پروندههای حساس هستند. در کنار آنها، چهرههای رسانهای نظیر یونا مگال و توپاز لوک، و مشاوران استراتژیک مانند یوناتان اوریش، در شکلدهی به افکار عمومی و پیامرسانی سیاسی نقش مؤثری ایفا میکنند. علاوه بر این، بزالل اسموتریچ و ایتامار بنگویر بهعنوان متحدان راستگرای افراطی، با تهدید به خروج از ائتلاف، فشار مستقیمی بر سیاستهای نتانیاهو در قبال غزه و کرانه باختری اعمال میکنند.<ref>[https://fa.shafaqna.com/news/2011682/ «چه شخصیتهایی بر تصمیمات نتانیاهو و ترسیم سیاستهای اسرائیل تاثیرگذار هستند؟»، وبسایت شفقنا.]</ref> | به گزارش برخی رسانهها تصمیمات سیاسی و امنیتی بنیامین نتانیاهو تحت تأثیر حلقهای تنگ از مشاوران و نزدیکان شکل میگیرد که برجستهترین آنها همسرش سارا و پسرش یائیر هستند؛ سارا بهعنوان تأثیرگذارترین چهره در زندگی او، در تمامی انتخابهای کلیدی از جمله ترکیب کابینه و منازعات درونی لیکود نقش مستقیم دارد و یائیر نیز با اتهامزنی به مخالفان و ترویج نظریههای توطئه، فضای سیاسی را تحت تأثیر قرار میدهد. در میان مشاوران رسمی، ران درمر و مائیر بنشبات، رئیس سابق شورای امنیت ملی، از معماران توافقنامههای ابراهیم و نزدیکترین افراد به نتانیاهو در عرصه دیپلماسی و روابط با واشنگتن بهشمار میروند. همچنین اریه درعی (رهبر حزب شاس) و وکیل اسحاق مولچو نمایندۀ سابق در مذاکرات با فلسطینیها و حماس، از چهرههای کلیدی در ائتلافسازی و مدیریت پروندههای حساس هستند. در کنار آنها، چهرههای رسانهای نظیر یونا مگال و توپاز لوک، و مشاوران استراتژیک مانند یوناتان اوریش، در شکلدهی به افکار عمومی و پیامرسانی سیاسی نقش مؤثری ایفا میکنند. علاوه بر این، بزالل اسموتریچ و ایتامار بنگویر بهعنوان متحدان راستگرای افراطی، با تهدید به خروج از ائتلاف، فشار مستقیمی بر سیاستهای نتانیاهو در قبال غزه و کرانه باختری اعمال میکنند.<ref>[https://fa.shafaqna.com/news/2011682/ «چه شخصیتهایی بر تصمیمات نتانیاهو و ترسیم سیاستهای اسرائیل تاثیرگذار هستند؟»، وبسایت شفقنا.]</ref> | ||
== | == فعالیتهای نظامی == | ||
بنیامین نتانیاهو خدمت نظامی خود را در ۱۹۶۷م با پیوستن به ارتش اسرائیل آغاز کرد و بهعنوان داوطلب در یگان نیروهای ویژه «سایرت متکل» به مدت شش سال خدمت نمود. وی در این دوره در عملیاتهای خطرناکی از جمله نبرد کرامه (۱۹۶۸م) و عملیات نجات هواپیمای ربودهشده سابنا در سال ۱۹۷۲م شرکت داشت که در جریان آن مجروح شد. پس از اتمام خدمت فعال در سال ۱۹۷۲م برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت، اما با آغاز جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳م تحصیل را نیمهکاره رها کرد و برای شرکت در این جنگ به اسرائیل بازگشت. نتانیاهو سرانجام با درجه سروانی بهطور افتخاری از خدمت مرخص شد.<ref>[https://www.ebsco.com/research-starters/biography/benjamin-netanyahu "Benjamin Netanyahu," EBSCO website.]</ref> | بنیامین نتانیاهو خدمت نظامی خود را در ۱۹۶۷م با پیوستن به ارتش اسرائیل آغاز کرد و بهعنوان داوطلب در یگان نیروهای ویژه «سایرت متکل» به مدت شش سال خدمت نمود. وی در این دوره در عملیاتهای خطرناکی از جمله نبرد کرامه (۱۹۶۸م) و عملیات نجات هواپیمای ربودهشده سابنا در سال ۱۹۷۲م شرکت داشت که در جریان آن مجروح شد. پس از اتمام خدمت فعال در سال ۱۹۷۲م برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت، اما با آغاز جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳م تحصیل را نیمهکاره رها کرد و برای شرکت در این جنگ به اسرائیل بازگشت. نتانیاهو سرانجام با درجه سروانی بهطور افتخاری از خدمت مرخص شد.<ref>[https://www.ebsco.com/research-starters/biography/benjamin-netanyahu "Benjamin Netanyahu," EBSCO website.]</ref> | ||
== | == فعالیتهای سیاسی == | ||
نتانیاهو فعالیت سیاسی خود را در ۱۹۸۸م با ورود به کنست از حزب لیکود و تصدی معاونت وزیر امور خارجه آغاز کرد و پس از آن در ۱۹۹۳م به رهبری لیکود رسید. پس از شکست در انتخابات ۱۹۹۹م و کنارهگیری موقت از سیاست، در ۲۰۰۲م بهعنوان وزیر امور خارجه و در ۲۰۰۳م بهعنوان وزیر دارایی در دولت آریل شارون منصوب شد؛ او در این جایگاه با اجرای سیاستهای لیبرالسازی اقتصادی از جمله خصوصیسازی بانکها و شرکتهای دولتی، اصلاح نظام مالیاتی و کاهش یارانهها، نقش کلیدی در بهبود شاخصهای اقتصادی اسرائیل ایفا کرد. نتانیاهو در ۲۰۰۵م در اعتراض به طرح خروج از غزه از دولت استعفا داد و پس از سکتهٔ شارون در دسامبر همان سال، بارها رهبری لیکود را به دست گرفت وی در انتخابات ۲۰۰۶م رهبری اپوزیسیون را بر عهده داشت و در ۲۰۰۷ مجدداً بهعنوان رهبر لیکود انتخاب شد.<ref>[https://www.ebsco.com/research-starters/biography/benjamin-netanyahu "Benjamin Netanyahu," EBSCO website.]؛[https://www.britannica.com/biography/Benjamin-Netanyahu Benjamin Netanyahu," Britannica website.]</ref> | نتانیاهو فعالیت سیاسی خود را در ۱۹۸۸م با ورود به کنست از حزب لیکود و تصدی معاونت وزیر امور خارجه آغاز کرد و پس از آن در ۱۹۹۳م به رهبری لیکود رسید. پس از شکست در انتخابات ۱۹۹۹م و کنارهگیری موقت از سیاست، در ۲۰۰۲م بهعنوان وزیر امور خارجه و در ۲۰۰۳م بهعنوان وزیر دارایی در دولت آریل شارون منصوب شد؛ او در این جایگاه با اجرای سیاستهای لیبرالسازی اقتصادی از جمله خصوصیسازی بانکها و شرکتهای دولتی، اصلاح نظام مالیاتی و کاهش یارانهها، نقش کلیدی در بهبود شاخصهای اقتصادی اسرائیل ایفا کرد. نتانیاهو در ۲۰۰۵م در اعتراض به طرح خروج از غزه از دولت استعفا داد و پس از سکتهٔ شارون در دسامبر همان سال، بارها رهبری لیکود را به دست گرفت وی در انتخابات ۲۰۰۶م رهبری اپوزیسیون را بر عهده داشت و در ۲۰۰۷ مجدداً بهعنوان رهبر لیکود انتخاب شد.<ref>[https://www.ebsco.com/research-starters/biography/benjamin-netanyahu "Benjamin Netanyahu," EBSCO website.]؛[https://www.britannica.com/biography/Benjamin-Netanyahu Benjamin Netanyahu," Britannica website.]</ref> | ||
=== نخستوزیری | == سیاستهای اقتصادی و داخلی == | ||
نتانیاهو در دوران وزارت دارایی (۲۰۰۳-۲۰۰۵م) اصلاحات اقتصادی گستردهای شامل خصوصیسازی بانکها و شرکتهای دولتی، کاهش نرخ مالیات و کاهش یارانهها را اجرا کرد که به رشد اقتصادی و کاهش بیکاری انجامید. وی در ۲۰۰۹م برای نخستینبار بهطور مشروط از راهحل دو دولت حمایت کرد، اما آن را منوط به غیرنظامیبودن دولت فلسطین و بهرسمیتشناختن اسرائیل بهعنوان دولت یهودی نمود. در ۲۰۲۳م دولت او با طرح اصلاحات قضایی جنجالبرانگیز برای کاهش نظارت دادگاهها بر قوهٔ مقننه، اعتراضات گسترده و مخالفت وزیر دفاع یوآو گالانت را برانگیخت. نتانیاهو بهعنوان طولانیترین نخستوزیر تاریخ اسرائیل و باسابقهترین رهبر حزب لیکود، همواره با رویکردی عملگرایانه، طیف وسیعی از واکنشهای داخلی را برانگیخته و نقش او در سیاست اسرائیل بهعنوان نیرویی قطبیکننده توصیف شده است.<ref>[https://www.ebsco.com/research-starters/biography/benjamin-netanyahu "Benjamin Netanyahu," EBSCO website.]؛[https://www.britannica.com/biography/Benjamin-Netanyahu Benjamin Netanyahu," Britannica website.]</ref> | |||
== دوران نخستوزیری == | |||
بنیامین نتانیاهو تا کنون ۶ دورهٔ نخستوزیری داشته که خلاصهٔ هر دوره در پایین آمده است: | بنیامین نتانیاهو تا کنون ۶ دورهٔ نخستوزیری داشته که خلاصهٔ هر دوره در پایین آمده است: | ||
